Të mëdhenjtë i vënë brirë njëri-tjetrit
Është bërë zakon midis dy “të mëdhenjve” të politikës shqiptare që duke sharë më shumë se sa konstatuar të veshin veten me petkun megalloman të këshilluesit. Ajo që të bie më shumë në sy në këtë fushatë është mënyra brutale se si PD dhe PS kërkojnë të përfitojnë pushtetet përkatëse, duke kaluar nga njëri paradoks në tjetrin, si edhe duke thënë “bëre njëri më shumë ‘shaka’ se tjetri. Me këmbët të ngatërruara në mitingomani tradicionale të fushatave të tyre, të mëdhenjtë edhe pse përdorin gjithë arsenalin propagandistik, demagogjik dhe administrativ që disponojnë respektivisht për të lançuar idenë e pangjegografizimit të tyre, frika e dështimeve në demonstrimin e forcës, i ka detyruar, të paktën deri tani, të shtrihen në zonat e rehat[uara?] si bastione tradicionale të elektorateve përkatës. Edhe pse ndokujt mund t’i duket i tepruar krahasimi, e vërteta është se “gjigandët” janë zvogëluar aq shumë në ngrehosjen e tyre, sa t’i besojnë pamjes që pasqyra elektorale e mitingjeve rutinë ua shumëfishon duke i mashtruar vetë partiakët. Por më e çuditshme është se qoftë njëra, qoftë tjetra palë, të përsekutuara keqas nga ideja e “armikut”, e kërkojnë atë edhe në pushtetin që e zotërojnë vetë aktualisht. Në kronikat e ditëve të fundit, edhe pse të redaktuara me shumë kujdes nga specialistët e Radiotelevizionit, syrit të kujdesshëm të telesikuesve të interesuar nuk i ka shpëtuar fakti se si zoti Arbnori në Shkodër, ku pushtetin lokal e ka partia e tij, si shoku Mejdani në Kukës, ku socialistët, siç thonë vetë mejdanistët, e ripretendojnë bashkinë që e patën 4 vjet me radhë, thanë se ç’duhet të bëjë pushteti lokal, pa thënë në se i kanë bërë gjatë kohës që duhet t’i bënin. Në të vërtetë karakterizimi që zoti Arbnori i bën pushtetit lokal, duke reduktuar rolin e tij vetëm në një mbledhës plehrash, edhe pse në thelb nuk e përjashton vërtetësinë e kësaj detyre, siç janë detyrat e shumta që ai ka, bën të kuptohet se tepërmi kur unikalizohet. Aq më nuk tha ndjeshmi organit ligjvënës për autonominë e tij, përsëri asgjë për kompetencat ekonomike, përsëri asgjë për korrupsionin që e çoi shumë larg pushtetin lokal nga zgjedhësit e tij dhe për më keq akoma si njëri dhe tjetri flasin sikur të njëna e rishtaz nën garën e pushtetit që e maskuar me paaftësinë dhe korrupsionin e pushtetëve. “Pushteti lokal duhet të bëjë ...”, etj., etj., ky është motivi i ... në Mesjetë në Arbnorit dhe Mehmetit, ndërsa njerëzit kanë të drejta të ushtrojnë, me shumë se sa të ... bëjnë, tek ata që nuk kanë me ... qeveritë e drejtësuan duke i këmbëngulur të gjitha për veten.
PD dhe PS flasin sikur brirë për herë të parë në garën e pushtetit, të cilin e masakruan me paaftësinë dhe korrupsionin e tyre