Vizë mbi listat e votimit. Gjykata vjedh Bashkinë. Garda e Republikës, roje e urave.

”Po ai që e vodhi nuk ka faj fare?” Në çdo fushatë elektorale që bur bëto i ra zhvilluar në rolin e Presidentit të Republikës, figura e Sali Berishës, shfaqet në mënyrë aq komplekse, sa për rrjedhojë është e habitshme se si imponohet në opinion fokusimi i saj. Dhe ky është një fakt që duam apo s’duam jemi të detyruar ta pranojmë si një realitet po aq kompleks sa edhe vetë figura që përfaqëson. Mbase kjo është edhe dëshira e Berishës, për të mbërritur në mënyrën e sëmurë e tij. Nuk do të gabonim aspak, po qe se do të përpiqeshim të konstatonim, se për personazhin në fjalë nuk ka rëndësi asgjë tjetër më shumë se sa përbizet ky fokusim. Për të duhet se nuk bëhet aspak merak nëse ndokush do të konstatonte miniaturën “emocionale” të një Dimitrovi të vogël, si simbol i njeriut që nga i akuzuar kthehet në akuzues, në fjalët e përsëritura nga 5 dhe më shumë herë nëpër mitingjet e dubuara në vendzhvillimet e tyre, as nëse ndonjë tjetër duke matur kufijtë e lëvizjeve të tij në zonat e preferuara nga Haxhi Qamili buru u thoshte evropianëve “më lini Shijakun dhe merrni kë të doni” dhe se nëse të tjerë do ta donin të ngatërronin me dhëndërrin e këngës horcare që donte të bëhej i tillë me zor “atje ku s’ka usë në oborr”, kur vazhdon të përsërisë në mënyrë të bezdisshme ftesën për koalicion me PR dhe Ballin Kombëtar. Ajo që më sa duket ende nuk ka mundur të kuptojë Berisha është se përveç trashëgimisë që ra nga Partia demokratovese ku militoti mbi dy dhjetëvjeçarë dhe karriera e bajraktarizmit që dikush ia ka injektuar nëpërmjet respektit për Haxhi Qamilin që shfaqte Enver Hoxha, Berisha është shndërruar në një personazh më pak të vlefshëm se sa folkloristik, kur aruzona atë që nuk e konstaton vjedhjen, duke shfaqësuar hajdutin në betë rast. Është për t’u habitur burajoja provërbale e presidentit që në çdo rast plagën e fajdeve e faturon, me zë të lartë, madje jo mbi thikën e kirurgut të paafte që qe hapi atë, por mbi çdo forcë tjetër politike, përveç PD-së dhe ca më beq aboma në mitingjet e sajuara paraelektorale dhe mbi popullin që fut paratë në to. Kur Manes i kishin vjedhur lopën, pati shumë bashkëfshatarë të tij që e akuzuan për shumë gjëra atë vetë, bëfshatarë bënfshatarë të tjerë edhe “për mungesë vigjilence”. I lodhur midis të tjerash edhe “për mungesë vigjilence”, i lodhur deri në zemërim, Mania i gjore pyeti: “Po ai që e vodhi nuk ka faj fare?!” dhe megjithatë nuk mori asnjë përgjigje. Kështu edhe Berisha i bie bryq e tërthor fshatrave të Tiranës dhe të Durrësit, duke vrarë e duke prerë “fajtorët” që e lejuan sipas tij Shqipërinë të gremisë në kufijtë e anarhisë, pa paguar për asnjë kast gremisje në kufijtë e anarhisë, pa paguar për asnjë kast të masë për vetë hajdutë e parave, qetësisë dhe rendit të shqiptarëve dhe ndëshkimin që meriton ai.

f. 2

(Intervistë me Nikollë Lesin) f. 12

FUTBOLL Kampionati i 33-të i Amerikës Latine . Brazili shkatërron Kosta Rikën. f. 15

f. 2

Mjekët fluturojnë drejt Greqisë Tronditet qyteti. Pesë të vrarë.

. Faqe 6 dhe 14