Rrezikojmë zgjedhje të vjetra
Nga Agim BAÇI
E zhytur prej nëntë vitesh në një politikë pasionesh, politika shqiptare nuk po i jep asnjë shpresë depërtimit të asaj pjese shqiptare që e sheh politikën si art dhe detyrë për të shpalosur aftësitë në dobi të përparimit të vendit. Pandeli Majko, edhe pse vetë i dalë nga brezi i studentëve të dhjetorit, duhet se, sapo mori detyrën e drejtimit të qeverisë, vetëm rivalizoi në shabllone politike Sali Berishën në thirrjen që i bëri brezit të viteve ’90 për t’u kthyer në atë dhe - thirrja e tij mbeti thjesht një deklaratë për gazeta. Asnjë përkujdesje reale nuk u pa as prej tij e as prej zëvendësit të tij në qeveri, Ilir Metës, për të ftuar ralisht atë brez që është ende në ethet e idealizmit për t’i shërbyer atdheut. Të mbetur vetëm viktimë e entuziazmit të parë dhe pa asnjë parashikim për darën e “të vjetërve”, shumë shpejt Majko dhe Meta u futën në hudhínë e politikave në atë që shihen vetëm me dashuri apo vetëm me urrejtje, duke futur qeverinë e tyre në vlerësimin si kundërshtar apo simpatizant politik, pa u vënë re aspak ajo që duhet të bëjë realisht një qeveri për gjithë qytetarët e vet. Kjo edhe falë afërsive të Nanos dhe Berishës për të hedhur në treg bëndëveshtrimet të tilla për “dy dielmoshët”. Kështu, politika shqiptare, e mbetur në duar njerëzish brejtë të panjohur para viteve ’90, rrjedhimisht, që vazhdojnë të emocionohen fare lehtësisht para përgjedhjeve që marrin mbi supe, duke u dukur pendantë përballëtyre që duan nënshtetin e vet dhe thirracakë e inferiorë përballë ...
Me tej, faqe 3