F. 3

Mëshira më e madhe, të jesh i pamëshirshëm F. 3

F. 3

F 8

Tani Shqipëria ka arritur në atë gjendje sa rrezikohet të përjashtohet nga Parti i Stabilitetit. Arsyeja është e qartë. Qeveritarët e majtë e kanë të vështirë të shkëputen nga tradita e tyre për zgjedhje të reja. Prirjet e politikës së pushtetit nuk funksionojnë si rregullatore të legjitimitetit. Çështje fundamentale si ajo e pronës, nuk po marrin rrugëzgjidhje institucionale, edhe pas miratimit të Kushtetutës. Pa zgjidh- anarshisë dhe konvencionalizimi korruptsional. Me idenë fikse për të ndërtuar një realitet të ri për veten e tyre, pushtetarët nuk mund të hyjnë në rrugën e proceseve të reja pa bërë inventarin e grabi(t)jeve. Insistimi i Gjinushit për të qëndruar në krye të Kuvendit, edhe pse nuk ka inspiruar iniciativat ligjvënëse nën frymën e re kushtetuese, tregon se brenda antistatu[k]osë antinstitucionale vepron një mekanizëm i një lloji të caktuar, që shkakton një kundërvënie të fortë ndaj ndryshimeve. Jeta institucionale e vendit, edhe pas miratimit të Kushtetutës, vazhdon të bryjë një cikël pothuajse vetërarës. Pushtetarët respektojnë versionet që u përshtaten më mirë dëshirave të tyre, duke mohuar “rregullat e lojës”. Antikushtetutshmëria e tyre, ka sjellë një përplasje të dhunshme të institucioneve gjë që e bën edhe më emergjente bërsësen nga Pakti i Stabilitetit. Imitet. Çështje fondamentalesia të Kushtetutës. Pa zgjidhur çështjen e pronës nuk mund të zbatohet asnjë Pakt Stabiliteti, pasi realisht nuk funksionon ekonomia e tregut. Shqiptarët nuk duhet të rrojnë me iluzionet që servir politika e ditës, por të kërkojnë zgjidhjet e reja politike, që i përshtaten frymës së integrimit dhe legjitimitetit. Kjo politikë qeverisëse është vetërasëse. Pushteti i të majtëve është shembur nga brenda, njëlloj si regjimi komunist. Po përjetojmë jo vetëm deformim institucional, por edhe moral. Përderisa shteti nuk garanton mbijetesën si njerëz e qytetarë, duke prodhuar një makinë shkatërrimi, përderisa jetohet me hipnoza civilizimi dhe integrimi, nuk mund të konsiderohemi shtet si një vend demokratik dhe si njerëz modernë. Ndryshimi i kësaj gjendjeje ankthi nuk duhet të vonojë. Ndryshe do të humbasim përfundimisht trenin e Evropës.

PAFI-’99

Intervistë e ish-nënkryetarit socialist, Servet Pëllumbi F. 3

F. 7

F. 5

F. 6