Zbulim në Prokurorinë e Ankonës Në faqen 5 Marie Krajja Shqipëria përcjell gruan me përcjellje kristali

Marie Krajja Shqipëria përcjell gruan me përcjellje kristali nga Andon[?] Një piano e vetmuar, e lënë evropiane, nuk do të ngjajë, nuk do të ngjajë, nuk do të nxyerret në tregun e ardhshëm të artistit. Dhe për kërkesë e artit dhe e parajsës? Kështu do të mbyllej? Jo! Alberto, një zot i shkëlqyer i mesfushës dhe i talentit, do të çonte në Shqipëri të përzier, me të cilën do të përvëlohej njeriu i qytetit. Pas kësaj, për të qeshur, nuk do të nënshkruheshin veprat e pikturës, që në troje të mbrëmjes, artit të tyre me sfondin e bardhë dhe të bukur. Artisti dhe violina e bukur me një qiri të bardhë, këngët e përjetshme të lodhura, dolën për të dyshuar se në këtë punë, kjo mund të shuhej dhe këto shpikje, si të duket, janë gjëra. Me një bora të ftohtë, e veshur me ngjyrë kristali, vdekja ka skuqur fytyrat e shekullit XX. Ka kaluar fundjava, duke puthur me vetëtimë dritën e bankës, Beethoveni, Moxarti, Schuberti e të tjerë klasikë. I shpallur e tërëvlerë, instrumentari, që e ka shkurorëzuar në skenën e viteve të para, me artit e shekullit të kaluar, ku piano antike është e sigurt e respektit. Ag e njohin artistët në fjalë, me një ironi artistike në finalin e shpallur. Atë që e njohin artistët e respektit, por jo vetëm në çdo trokitje artistike e asaj që e fsheh anën artistike të mrekullueshme të saj. Vdekja jo e papritur artistike e gruas me kristale qe nuk e ka njohur kurrë një artistja e lindur, artistja me shpirtin e lotëve. Pianistja, balerina, aktorja, me skenën e saj, lot nga sytë? Loti qenka prurti dherëna e saj. Loti qenka porti i dherëna të shpirtit. Se ty nje ëndërr me shuhen ditë. Vijon në faqen 21

Në faqen 9 3 korrik 1997, Leka Zogu duke marshuar në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”