Shkrimtari do të kalojë Vitin e Ri pranë mjekëve, në një dhomë të spitalit të Tiranës. Agolli vuan nga “uji në mushkëri” Në faqet 2-3 Dritëro Agolli

Ilir Babaramо Për herë të parë në jetën e tij Dritëro Agolli nuk do pijë një gotë për të uruar Vitin e Ri. Natën e këmbimit të viteve ndoshta do të jetë në një dhomë spitali, në periferi të Tiranës, duke drëmtur mes dy sean- bërë politika. Gjithçka me detaje. Çfarë tha Nano, si reagoi Berisha. Deklaratat hermafroditë të Strasburgut i dinë përmendësh. Por vështirë se mund t’u kujtohet nga shkolla ndonjë varg i Kadaresë, Lasgushit, Fish- cҫave kuruese. Patriarku është i lodhur. Lajmi se shkrimtari i madh është sëmurë, erdhi krejt papritur. Gati ishte harruar në këtë tollovi politike, që nuk pushoi as ditët e festave. Ca më tepër që gjatë këtij viti kishte folur rrallë në publik. Kur gjëmojnë topat, muzat heshtin, thoshin dikur latinët. Gatuset e opinionit publik nuk e dinë sa vepra botoi ai këtë vit, megjithëse mund të cit-ojnë me saktësi periudhe numrin e tavolinave që ka tës, apo Dritëroit. T’i kenë lexuar së fundi as që mund të imagjinohet. Urrejtja ka pllakuar gjithçka, çdo segment të jetës politike. Por me vër as-gjë nuk mund të ndërtohet. Patriarku është në spital. Lufton me sëmundjen dhe pleqërinë. E kanë harruar qeveritarët e politikanë. Ndoshta kanë menduar se i sëmurë, ai nuk u hyn më punë. Kon- grejsi i Partisë Socialiste zhvillohet shumë muaj më vonë...” Vijon në faqen 2