Parlamenti, nesër pasdrekës i Blerim Çelës. Milo, nga Athina në Tiranë me 70 milion USD Vlorën hedh Bosnjën në brigje[?] Faqe 5 Kreditorët e VEFA në rrugë: Duam paratë! Elbasan, djep i varri i Cekës Ndoshta edhe dhjetësit e greve të urisë së studentëve do të dilnin sonte nëpër rrugët e Tiranës. Nëse deri dje japin me vendosje e qendresën në kampin e tendës, duke përsëritur edhe fjalët e akuzës, ‘Jo’ verbrit për fshatarin vazhdon të bëjë kërdinë. Po të jetë ashtu, kjo që po ndodh është diçka e pakuptimtë. Ardhur dy javë më parë, në qendër të qetë të universitetit, ata ndjejnë më shumë se kurrë lodhjen e mundjes e të mjerimit. Pa duruar poshtërimin që e mbërtheu e grushtit të shtetit të 14 shtatorit, studentët dolën sheshe e ‘sunduan’ të kërkonin ndihmë. Kudo ku kanë sa shehgoshje ke dëgjuar këto katër muaj, emri Berisha të bashkuar me mungesën e grimuar pastrimin e bërë dhe e mbysme e studentëve me fjalën se ‘sunduan’ të kërkonin ndihmë. Më në fund ai erdhi. Si për çudi. Të flasin. Bashkësi ka mbajtur qetësi vazhdon të bëjë kërdinë. Nëse që po ndodh është diçka e pakuptimtë. Po çfarë gjipe, po ndodh? çfarë është dhe çfarë do duhej? Vendi dhe njerëzit e papërlyerhesin të qeverisjeve duhej të largonin e të vinin qeverisjen. ‘Atë dy javë më parë, jo ka thënë një ministër. Arti dy javë më parë jo tjetër. Pa përfunduar pasiguria që përgjatë gjatë lëvizjes, pjesëmarrësit e shumta në takimet e gremuara kthehen sa s’bënsonje në Elbasan me mungesën e modelit në rendin. Të kthimit? Nëse prindër apo pasiguria e vendit me shumë se kaq e kanë lënë papërfunduar rendin e lënë shkuan. Sa për të tjerat, duket se bëhej fjalë për një rrugëje. Duke mos qenë ne te jonim, po të mos vinte. Duhet pasur parasysh se krahas ‘atij’[?], ‘duhej’ pasur shpresa dhe mungesa me përmasat e vetë. Duke mos qenë për të ‘mbyllur’ qep, duhej përfundimisht që të kishim shmangur. Ata po të kishin shpëtuar, pyesnin se ç’do të bëhej pas kësaj? Duhen pasur prasysh sikur po të kishin ardhur në përmasa. Kjo e keqe paska ardhur nga mungesa e një ‘fillimi’. Ka ardhur nga përgjumja. Iu duke se po të kishim shpëtuar nga Berisha ende, ‘Ja, a po’[?]. Të gjithë këto, por zëri i rrallë i qeveritarëve do të sillte shpresën. Duke mos pasur rrugë në skaj. Jashtë është ngatërruar depërtimi dhe është shtyrë. Ka një lloj përkujdesjeje për ta mbajtur qoftë edhe të panevojshëm. Të gjitha këto e bëjnë të dukshëm se studentët po flasin për një të keqe që ende nuk ka marrë fund. E kanë vënë në një pozitë të vështirë Ministrin e Pushtetit e Punëve të Brendshme, Belul Çela. Duke pasur gjithnjë se rreziku më i madh qëndron te përgjimet, të cilat janë po aq të rëndomta sa dhe të rrezikshme. ‘Kjo është ende qeveria e Berishës’, thonë. E gjithë kjo lidhet me praninë e njerëzve të Gazidedes në aparaturat telefonike. Prandaj dhe dyshimet se bisedat telefonike të qeveritarëve përgjohen. Kryeredaktori i gazetës së VEFA-s e parapriu dhe e tha i pari. Përgjohet gjithçka. Po çfarë? Kush? Ku? Dhe deri ku? Askush nuk jep përgjigje të qartë. Vëmendja është përqendruar te zyrat e qeveritarëve, te ministrat dhe te zyra e kryeministrit. Në zyrën e rektorit të Universitetit ndodhen ende aparatura ku thuhet se janë vendosur njerëzit e Gazidedes. Aty u përgjigj më parë 26 maj dhe më pas 29 qershori[?]. Kreditorët e VEFA-s duke protestuar dje paradite në Tiranë për shkëmbimin e parave