Çnjerëzimiat e Finos
Liderët tanë vuajnë nga sindroma e rëndë e komunizmit
Faqe 16
Ofertë për armëqesi
NGA FATOS LUBONJA
Kur Bashkim Fino mendon deri në pare dhe paraja e mendon atë, po të duket sikur është i ndodhur në politikën shqiptare duçi i Enver Hoxhës e jo njeriu që socializmi qe kur trimi u bë me fletë rrufe. Askush nuk e pa në shtëpi luajtur flaut, por qeveria tepër e ngarkuar me probleme, lideri që do të arrinte lëvizjen deri në parodie.
Por Tiranisht paria, pa e fshehur edhe gëzimin e kobshëm që iu ka afruar e ndofta vetëm në recitimin e fjalëve të tij, prekuri nga euforia që i rriti bujën e huaj, shkoi të deklarojë për të përditshmen e Nju Jorkut "The New York Times": "Kryengritja e jugut ishte revolucion i pastër".
Shkurt! Nëse me 6-7 marsin luftohej e mbaheshin 7-8 armëpushime, deri shkallëzimit më të fundit, Fino paska qenë duke përgatitur... jo fjalën, por manifestin e revolucionit! Anipse qeverisja e tij nuk ishte prej lufte e paqeje, por prej rrogash dhe ankthesh, vendi u zhyt në çmendurinë e të shtënave dhe politikës së rrëzimit.
Kjo do të thotë se në vend të pajtimit e të arsyes, ai zgjodhi të ndërtojë mitin e revolucionit. Dhe kjo s'është thjesht gafë politike, por simptomë e një mendësie që e ka të vështirë të ndahet nga fryma e vjetër e partisë-shtet.
Këto rreshta janë të lexueshme vetëm pjesërisht në figurë; pjesa tjetër është e padallueshme[?]