Emigrantët, peng dhe “gur prove”
“E vrava vëllain tim se u bë prostitutë në Itali”
Pas saktimit të shkallës së gradës së konfrontimit të ndihmës detyrimore për rimëkëmbjen e Ballkanit, ku marrëdhënieve me Greqinë e poshtme rreshtojnë nevojën e marrëdhënieve të saktë të një qeverie demokratike dhe për një respekt të caktuar, me ndryshime të mëdha mbarëvajtëse në koridoret e Ballkanit.
Pas saktimit të shkallës së gradës së konfrontimit të ndihmës detyrimore për rimëkëmbjen e Ballkanit, ku marrëdhënieve me Greqinë e poshtme rreshtojnë nevojën e marrëdhënieve të saktë të një qeverie demokratike dhe për një respekt të caktuar, me ndryshime të mëdha mbarëvajtëse në koridoret e Ballkanit, vendi më i afërt me Greqinë dhe një nga disa vendet e para që puan nga lufta e Kosovës, jo vetëm me sarkazmën e saj, por dhe me rrymat e mëdha të refugjatëve, ka ekspozuar jo pak paqartësi për të shmangur qëndrimet. Një reflektim më i kujdesshëm do t'i lejonte edhe kësaj fuqie të përdorte një plan strategjik më të qartë, e aq më pak të ishte peng i zhvillimeve të fundit.
Ashtu sikurse, për shkak të lidhjeve të shumta familjare dhe ekonomike me Greqinë, vendi ynë u gjend i papërgatitur përballë presionit të kthimit, po kështu qeveria e majtë ka mbetur e nxituar në reagimet e saj. Përballë lajmit të se ditëve të fundit se 5000 emigrantë janë kthyer në Shqipëri, reagimi zyrtar te ne ishte thuajse inekzistent. Askush nuk denjoi të sqarojë përmasën e këtij emigracioni, nëse bëhej fjalë për njerëz që ktheheshin vullnetarisht apo po përziheshin me forcë. Përtej numrit 5000 ai që ka bërë përshtypje ka qenë heshtja e zyrtarëve të shtetit, të cilët pas disa javësh, pavarësisht insistimit të shtypit, ende nuk kanë krijuar një ide për masën e problemit.
Në radhë të parë atë ekonomike, nëse qindra e qindra mijëra emigrantë do të ktheheshin brenda një kohe të shkurtër. Te ne janë shtuar zëra dhe opinione për faktorët përgjegjës, të cilët e quajnë të lëvizshme këtë situatë. Një pjesë e tyre e lidhin me deklaratat e kryeministrit Majko në Selanik, ku pohoi se emigrantët shqiptarë punojnë në të zezë dhe se, sipas tij, ata duhen legalizuar. Një pjesë tjetër, më inkoherente, vazhdimin e kësaj fushate e lidhin me zvarritjen e zgjidhjes së problemit të shqiptarëve të Çamërisë.
Përkundrazi, heshtja e qeverisë greke dhe e strukturave të saj në Shqipëri, prej disa ditësh, deri në këtë moment nuk e lënë aspak të kuptueshëm problemin. Aq më tepër që kanë heshtur zyrtarët grekë dhe zyrat e tyre në Shqipëri, përballë shifrave që vijnë nga kufiri. Në radhë të dytë, ajo që të bën më shumë përshtypje është se zyrtarët tanë janë të paqartë dhe në këtë rast, megjithëse nuk ekzistojnë fakte të plota, nëse bëhet fjalë për një fenomen sporadik apo për diçka më serioze.
Ndodhia e fundit nuk mund të trajtohet thjesht si një episod policor në kufi. Ajo duhet marrë në konsideratë si një çështje ekonomike, sociale dhe politike. Me gjithë nëntekstin që mund të ketë, nuk mund të mos vërehet se kjo valë rikthimesh forcërisht në Shqipëri vjen në një moment kur vendi ynë është i përfshirë nga pasojat e luftës në Kosovë, nga vështirësitë ekonomike dhe nga lëkundjet e marrëdhënieve me vendet fqinje.
Shqiptarët që punojnë në Greqi nuk janë vetëm krah pune i lirë. Ata janë një faktor i rëndësishëm ekonomik për familjet shqiptare dhe për vetë ekonominë tonë. Për këtë arsye, çdo politikë ose praktikë e njëanshme që prek jetën e tyre ka pasoja të drejtpërdrejta në Shqipëri. Heshtja nuk mjafton më. Qeveria shqiptare duhet të kërkojë shpjegime të qarta, të mbrojë dinjitetin e qytetarëve të saj dhe të ndërtojë një marrëdhënie më të ndershme me Athinën.