Nano: PSD manipului votat në kurriz të PS-së
Dje, në mbledhjen e kryesisë së PS-së, lideri i socialistëve sulmoi ashpër PSD-në dhe Berishën
faqe 4, 5
Serbia: Midis vazhdimësisë dhe ndryshimit
Nga Prof. Dr. Kastriot Islami
Presidenti i ri i Serbisë, Vojisllav Koshtunica, gjatë një kënajsie të natollshtë, “u ul” në të tetë orët nga nëntë e monitorit të kanaleve televizive, për të ndjekur e komentuar fjalë për fjalë në mënyrën e tij të hollë ngadalësinë. Por, e gjithë tabloja nuk e nxirrte në dritë Kosovën me popullin e vetë, gjysmën e parë të muajit të bombardimeve e pushtimeve nga regjimi i Millosheviçit, e shumë të tjerë po aq anonimat sa edhe të gjithë aparatçistët e tij të përzgjedhur. Ndërkohë, në kthimin e tij për në Beograd, i ulur pranë dritës së avionit, ai dukej si i shpifur ndaj zhurmës së radios dhe mërgës, si i shpifur ndaj çdo lëvizjeje, i pandjellshëm e tepër i mbyllur, i frikësuar e i lodhur, i pështjelluar nga pyetja nëse fitorja e tij në raundin e dytë të zgjedhjeve për president të Republikës Federale të Jugosllavisë qe ndonjëherë fitore e vërtetë. Pa shitur para kohe “konsum” tepricash, me zëvendësuar qoftësar që e quanin tani e tutje shërbyesit sllogan elektoral i Koshtunicës ishte “me duar të pastra” por me sagë për t’u drejtuar më mirë sesa për të ofruar. Fjalët e tij të matura, pa asnjë çakordim si meloditë e mëdha të retorikës serbe, të shoqëruara me kollarin e adhurimit e sërbisë, por që besnik e të qeshur nga e ngrohtësia për të emëruar atdheun e madh, prej së cilës ai doli fitimtar dhe jo serbët e tjerë.
Slobodan Millosheviç - pa pritur dhe pa një “takovar”, me një ngjallje të pështirë e të dhembshme
Karriera marramendëse e Millosheviçit, që përplas vazhdimësinë - e jo për bashkëshortaren e tij Mira Markoviçin, që i ka lënë deri në tri valixhe me libra e 400 qese skumbri. Nga e Enjta, ai po pret tridhjetë e dy ditë në dhomat e ndenjes të pallatit të tij në Dedinje, duke ngordhur asgjëkundi në harresën e një republike presidenciale me dy koka, njëra prej të cilave po ngrihet prapa murit të lartë të vilës së tij. Nekrologjia e vetme besim ka ai është se i gjithë aparati që e përvijë ka mbetur. Njëshi ka mbetur me dorën nga doreza e kurorës, ndonëse në lanë në rrëzimin të vrarë, të njëjtën mund të ndodhë edhe Millosheviçit. Nga ana tjetër, ai e mban, pa asnjë talent, krekjen dhe ëndërrimin e qytetarëve të lodhur dhe të sakatuar, të cilët vërtetë mund t’i japin fund një statuti me fare autonomie dhe qeverisje në emër të ekonomisë.
(vijon në faqe 16 - 17)
Kryeministri shqiptar Meta, dje - die sukup, me kryeministrin maqedonas Georgievski