A mund të quhet veprim çnjerëzor zënimi i ligjit? - Në ditët e para të qeverisë së re është shfaqur një debat i mprehtë rreth mënyrës së zbatimit të ligjit dhe pasojave të tij shoqërore. Sipas disa zërave, vendimet e marra janë të domosdoshme për të rivendosur rendin dhe autoritetin e shtetit. Sipas të tjerëve, mënyra e zbatimit të tyre prek shtresa të pambrojtura dhe krijon tensione. Shumë qytetarë dhe përfaqësues vendorë kanë reaguar ndaj aksioneve të fundit, duke i cilësuar ato si të ashpra dhe jo gjithmonë të shoqëruara me zgjidhje alternative. Të tjerë mendojnë se tolerimi i paligjshmërisë do të sillte pasoja më të rënda për të ardhmen e vendit. Në analizat e bëra theksohet se shteti ka detyrimin të veprojë sipas ligjit, por po aq edhe të ruajë ndjeshmërinë njerëzore dhe barazinë para tij. Kjo është arsyeja përse debati është kthyer në një provë të rëndësishme për institucionet e reja demokratike. (Vijon në faqen 2)

Që në fillim të bisedës së tyre zoti Repishti i shprehu Presidentit kënaqësinë e tij për rezultatet e zgjedhjeve të 22 marsit dhe në mënyrë të veçantë për vendosmërinë dhe kurajon e Presidentit Berisha në përpjekjet e tij për të vendosur një sistem të vërtetë demokratik në Shqipëri. Zoti Repishti i tha Presidentit të Republikës se situata e tanishme paraqet shenja shumë të favorshme për Shqipërinë dhe se megjithëse ai do të qëndrojë për pak kohë në atdhe do të jetë vazhdimisht në ndjekje të zhvillimeve në Shqipëri. Ai i tha Presidentit Berisha se me interesimin e madh që ndjekin emigrantët politikë e ish të burgosurit politikë situatën në Shqipëri dhe perspektivat e saj në të ardhmen. Presidenti Berisha e njohu Zotin Repishti me gjendjen ekonomike dhe politike në vend, me problemet e shumta e të mprehta me të cilat po ndeshet qeveria dhe me përpjekjet e mëdha që po bëhen për kapërcimin e tyre. Presidenti vlerësoi lart ndihmën që zoti Repishti dhe emigracioni politik shqiptar kanë dhënë e japin në luftë për përmbysjen e diktaturës komuniste dhe për vendosjen e demokracisë në Shqipëri. Presidenti shprehu bindjen se në të ardhmen emigracioni politik shqiptar dhe zoti Repishti personalisht me përvojën dhe aftësitë e tyre do të japin një ndihmë të çmuar në procesin e madh demokratik që po kalon vendi. Te gjitha ato që ngjajnë e vështirë si dhe vështirësitë e kushtëzuara nga erërat e ndryshimeve dhe të rrugës së zhvillimit të sotëm të Shqipërisë, Presidenti i vlerësoi si të përkohshme dhe në kuadrin e një perspektive të sigurt. Në takim u bisedua gjithashtu edhe për problemet që kanë të bëjnë me emigracionin politik shqiptar dhe perspektivat e pjesëmarrjes së tij në jetën e vendit. Në përfundim të takimit, zoti Repishti i shprehu Presidentit Berisha bindjen se me forcat demokratike dhe me përkrahjen e popullit shqiptar Shqipëria do t’ia dalë me sukses të kapërcejë vështirësitë dhe të ecë përpara.

MIRËSEVJEN QEVERISË SË ZOTIT VILEKSI Qysh?[?] ambasadori i vendit të tij, z. Ujkeri[?], qeverisë shqiptare, dha prej ditësh lajmin e ardhjes së qeverisë së Ahmetit, për të qeverisur Shqipërinë. Anipse z. Tiseli[?], ambasadorit në Tiranë të skadonte[?] mandati, qeverisë së vjetër, qeveria e re, qeveria e zotit Vileksi, ka qënë e pritur me mjaft kureshtje. Se pari, z. Vileksi duket[?] njeri me formim perëndimor, se ka shkruar gjatë për çështjet shqiptare, është njohës i gjuhës sonë dhe i çështjes tonë. Në udhën e re të vendit tonë kjo ka rëndësi. Së dyti, në këto momente të vështira të tranzicionit, mirëkuptimi me kancelaritë perëndimore dhe me përfaqësuesit e tyre mbetet i nevojshëm. Së treti, kjo ardhje përkon me nevojën që Shqipëria të ketë më shumë mbështetje diplomatike e ekonomike. Nëse lexuesi do të gjejë në këtë figurë një mik të vendit tonë, mbetet të provohet nga puna e tij konkrete.

I tërë sa luhej[?] ishte pyetja kryesore që shtronte z. Xhika[?] pas vendimit të fundit të qeverisë për t’u dhënë disa familjeve nga veriu tokat në zonën e Tepelenës. Përkrahësit e këtij vendimi argumentojnë se është një mënyrë për të zbutur mungesën e tokës dhe për të strehuar të ardhurit. Kundërshtarët e shohin atë si një padrejtësi ndaj banorëve vendas dhe si një burim të ri konflikti. Nga ana tjetër, në mbledhjet dhe diskutimet lokale është kërkuar që çështja të trajtohet me kujdes, duke respektuar pronësinë, ligjin dhe qetësinë shoqërore. Në disa vende janë hedhur mocione dhe peticione kundërshtuese. Debati vazhdon dhe pritet një sqarim i plotë nga autoritetet. (Vijon në faqen 3)

Të qeverisësh në një vend i cili i ishte nënshtruar për gati gjysëm shekulli një sistemi politik dhe ekonomik, prej të cilit i kishte mbetur një armë e vetme; ta përmbysë atë, nuk ishte dhe aq e kollajtë. Vetëm 120 ditë para, për herë të parë që prej 28 vjetësh, një qeveri me mandat të lirë popullor nisi rrugën e saj. Ajo trashëgoi një shtet pa ekonomi funksionale, një shoqëri të drobitur dhe një administratë të mësuar me urdhër, jo me ligj. Në këtë kohë janë hedhur hapat e parë të reformës ekonomike, janë çelur rrugët e kontakteve me institucionet ndërkombëtare dhe është rivendosur besimi te mundësia e ndryshimit. Ende ka mungesa, gabime dhe ritme që nuk kënaqin askënd, por është e qartë se vendi ka hyrë në një etapë të re. Shpresa nuk institucionalizohet me slogane, por me vendime, ligje, përgjegjësi dhe durim. Pikërisht këto 120 ditë kanë shërbyer për ta kthyer ndryshimin nga një premtim moral në një proces të prekshëm politik e shtetëror. (Vijon në faqen 2)

Ndryshimet e 1-8 gushtit në kabinetin qeveritar dhe në drejtimin e institucioneve kanë nxitur komente të shumta. Disa i kanë parë si shenjë vendosmërie për të thelluar reformat, të tjerë si pasojë e tensioneve politike dhe administrative. Për t’i kuptuar më mirë këto zhvillime, autori kthehet në ngjarjet e muajve të fundit dhe në rrjedhën e tranzicionit shqiptar. Në këtë vështrim kujtohen vështirësitë ekonomike, konfliktet politike, marrëdhëniet me opozitën dhe përpjekjet për të ndërtuar institucione të qëndrueshme. Vetëm duke parë këtë tablo më të gjerë, argumentohet në shkrim, mund të vlerësohet me drejtësi e sotmja. (Vijon në faqen 2)

Në vend të zbatimit të ligjit dhe të vendimeve të autoriteteve, në disa raste është parë një frymë e ashpër polemike dhe kundërshtuese. Artikulli trajton figurën e Aben Demetit[?] si simbol i këtij reagimi publik, duke ngritur pyetje mbi motivet, përgjegjësinë morale dhe pasojat që sjell një qëndrim i tillë në klimën e re demokratike. Autori përpiqet të dallojë mes kritikës së ligjshme dhe nxitjes së qëllimshme të konfliktit, duke vënë theksin te nevoja për maturi dhe përgjegjësi qytetare. (Vijon në faqen 2)

(Vijon në faqen 2)