Kurthi polak me mish per demokracine
Duke komentuar deklaratat dhe censurat e shtypit amerikan dhe cdo cenim te te drejtave e lirive te njeriut, lideri i PDSH-se, z. Berisha beri dje keto deklarata:
MESIM I PARE:
Demonstratat shpërthyen nga nevoja për të lënë mënjanë politikën ekonomike të qeverisë, e cila deri në atë kohë dominonte jetën e vendit. Ato dolën në mbrojtje të lirisë së shtypit por u karakterizuan nga dy tipare. Së pari, në to morën pjesë punonjës të uzinave të mëdha industriale, punëtorët e repartit më të madh të vendit. Kjo nuk ndodh në vendin tonë. Së dyti, ato u organizuan nga sindikata e lirë “Solidarnost”, e cila është edhe sot sindikata më e madhe e Polonisë. Ajo disponon një shtypin e saj dhe infrastrukturën e duhur organizative. Kjo nuk ndodh as me sindikatat shqiptare, as me partitë shqiptare. Gjithsesi, unë mendoj se studentët shqiptarë do të bënin një gabim trashanik, në qoftë se do të niseshin nga konkluzione të nxjerra nga fenomeni polak.
MESIM I DYTE:
Vlen të sqarohet se “Solidarnost” i demonstroi qeverisë shërbimeve të fshehta një paqëndrueshmëri të plotë. Kundërvënia e saj me pushtetin kishte një bazë të gjerë dhe një rezonancë shumë më të gjerë. Këtu krahasimi nuk vlen. Pushteti shqiptar është krejtësisht tjetër, institucionet e tij kanë legjitimitet demokratik dhe bazë pluraliste. Çdo analogji mekanike nuk ndihmon askënd.
MESIM I TRETE:
Duke shfletuar shtypin polak del qartë se aty po vepronte një opozitë e organizuar, me mjete të shumta, me lidhje të brendshme dhe të jashtme. Ky është një dimension që në Shqipëri nuk ekziston në të njëjtën mënyrë. Studentët tanë, nëse mendojnë të përsërisin skenarë të huaj, duhet të dinë se realiteti ynë ka tjetër strukturë shoqërore dhe tjetër ndjeshmëri politike.
Dje me 21 shtator 1992, në shtypin polak “Trybuna” të afërt me Aleancën e Majtë Demokratike u botua një shkrim i Sllawomir Sawicki me titull “Kurthi polak me mish për demokracinë” në të cilin autori përshkruante gjendjen e dhjetorit 1989, 21 muaj pasi ishte përmbysur regjimi komunist dhe dy vjet pas legalizimit të “Solidarnost”. Ai rikujtonte ngjarjet që e shndërruan liberalizimin në përballje të hapur politike dhe protestën ekonomike në instrument për rrëzimin e qeverisë.
Në shkrim thuhet se mjaftoi shkëndija e mungesës së mishit në treg për të krijuar një zinxhir reagimesh që kulmuan me lëvizje studentore. Një pjesë e shtypit dhe propagandës e paraqitën atë si revoltë demokratike, ndërsa autori e sheh si skenar të përdorur nga forca të interesuara për të mbuluar dështimet ekonomike dhe për të rimarrë pushtetin politik.
Po të krahasohen me rastin shqiptar, thotë z. Berisha, mësimet janë të qarta: Shqipëria nuk është Polonia e fillimit të tranzicionit. Ne kemi pluralizëm politik, kemi shtyp të lirë, kemi parlament dhe institucione të dala nga vota. Kjo do të thotë se kushdo që përpiqet të nxisë trazira me pretekste ekonomike apo me thirrje të rreme demokratike, nuk po i shërben demokracisë por destabilizimit.
Ka forca që kërkojnë të rikthejnë përmes rrugëve të tërthorta një klimë mosbesimi ndaj reformave. Por reformat nuk mund të ndalen. Sakrificat e përkohshme nuk justifikojnë kthimin pas. Asnjë mungesë e përkohshme në treg nuk mund të bëhet alibi për të sulmuar rendin kushtetues dhe legjitimitetin e institucioneve.
Në fund autori i shkrimit polak nënvizon se gjithçka nisi si reagim ndaj racionimit, por u shndërrua në instrument politik. Ky është edhe thelbi i paralajmërimit: të mos lejohet që pakënaqësia shoqërore të manipulohet nga ata që nuk pajtohen me rezultatin e zgjedhjeve dhe me rrugën demokratike të vendit.
(Vijon në faqen 4)