DUKE VËNË PËRPARA PËRGJEGJËSISË KORRUPSIONIN DHE FLAMURTARËT E TIJ AJO TREGON TRANSPARENCË,PARIM SI DHE PJEKURI PROFESIONALE. VENDOSMENI PËR KRIJIMIN E NJË SHTETI LIGJOR TË VËRTETË, BASHKËKOHOR. -FATOS NANO DHE BANDA E TIJ-NJOLLE E MADHE KORRUPSIONI DHE TUPI PER PS DHE ALTERNATIVEN QE AJO PERFAQESON

Proçedurë e re që do të përdoret në seancën e sotme gjyqësore do të bëhet tërësisht për leximin e aktakuzës për emrin në proces, në çeljen e gjykimit. Kjo procedurë në parim ndryshon krejtësisht nga procedurat e zakonshme për çështje penale e civile në veçanti. Ajo i shërben shtjellimit me hollësi të çështjes për dhënien e karakterit maksimal të transparencës përfundimeve të veprës penale që do të hetohej. Gjykimi si proces i zbatimit të së drejtës materiale dhe proceduriale penale te vendi ynë në kushtet e demokracisë pluraliste përmban edhe detyrime e karakteristika të tjera institucionale. Ai ka për mision të japë vendim të drejtë e të paanshëm, të rivendose të drejtat e shkelura dhe të parandalojë autorët e çdo vepre penale nga kryerja e saj. I njëjti rol ka edhe organi i akuzës i cili, në kuadrin e respektimit të ligjshmërisë, kryen funksionin e ndjekjes penale në emër të shtetit. Pikërisht këto bëjnë që gjykimi i çështjes "Nano e shokë" te mos konsiderohet vetëm si një proces i rëndomtë penal kundër personave të inkriminuar për korrupsion ekonomik të pashembullt por edhe një provë madhore për shtetin tonë të ri demokratik. Ajo mund të dëshmojë me fakte konkretë se drejtësia shqiptare është e aftë të luftojë me mjetet e ligjit deri në fund shfaqjet më alarmante e të rrezikshme të korrupsionit të zyrtarëve shtetërorë, pa dallim statusi e pozite, si një dukuri e trashëguar dhe tepër e dëmshme e diktaturës së djeshme. Veçanërisht e rëndësishme kjo sepse në vendin tonë këto 1-2 vite të fundit nën masa të gjithanshme shtrënguese të qeverisë së PD kundër korrupsionit zyrtar, duke vënë para përgjegjësisë disa ish-ministra e zyrtarë të tjerë të lartë, kontributi personal i Fatos Nanos në edukimin e shqiptarëve me urrejtjen ndaj pronës e ekonomisë private, në demaskimin e ekonomisë tregut dhe zbatimin e politikës antikombëtare ne këtë fushë, ka ardhur vazhdimisht duke u denoncuar si burim i çdo të keqeje ekonomike. Nano ka treguar papërgjegjshmëri, qëkurse la postin e Kryeministrit duke sfiduar me arrogancë autoritetin e qeverisë në një kohë kur rivënia në normalitet e ekonomisë dhe e jetës në vend kërkonte një qëndrim krejt tjetër. Në krye të socialistëve ai nuk i dha asnjëherë goditje serioze korrupsionit ose abuzimeve që kishin ndodhur gjatë qeverisjes së tij. Përkundrazi u orvat t'i përdorte veset e politikës së vjetër si mjete sulmi kundër kundërshtarëve dhe si alibi për disfatat e tyre. Në këtë këndvështrim procesi i sotëm merr kuptim më të gjerë politik e moral, sepse vendosmëria për të goditur deri te figurat më të njohura të korrupsionit është e lidhur me fatin e demokracisë, të reformave dhe të stabilitetit shoqëror. Çdo lëshim përballë kësaj të keqeje do të dëmtonte jo vetëm shtetin, por edhe vetë PS dhe alternativën që ajo përfaqëson.

Proçedurë e re që do të përdoret në seancën e sotme gjyqësore do të bëhet tërësisht për leximin e aktakuzës për emrin në proces dhe çeljen e gjykimit [?]

Me se fundi, Jano mundohet ti'a mbushi mendjen anturazhit të klimë, grupit të tij të ngushtë rrethues se përfundimi i tij përfundimtar në burg duhet argumentuar në rrudhë te një shkasi "pakujdesi" ose "lëshimi". Sipas llogarive të Jano-s, të paturit në krah të tillë qorrash politikë, si Kastriot Islami, Teodor Laço, Luan Hajdaraga, Ylli Bufi etj., i krijon atij iluzionin se me anë të sofizmave kinse juridike mund të zbehet ose të fshihet përgjegjësia e tij për veprat penale të kryera. Mirëpo, gjithë kjo përpjekje është e kotë. Nano nuk mund të dalë përpara opinionit si një njeri që thjesht është treguar i pakujdesshëm. Ai ka qenë nismëtar, frymëzues dhe mbrojtës i një sistemi të tërë korrupsioni. Në vend që të drejtonte qeverinë për t'i shërbyer reformave dhe ringritjes ekonomike, ai e ktheu administratën në një mekanizëm për pasurim klientelist dhe për shpërdorim fondesh. Kjo është arsyeja pse aktakuza ndaj tij dhe bashkëpunëtorëve të tij nuk është thjesht një çështje personale, por një akt me domethënie të gjerë shoqërore dhe politike. Populli shqiptar pret që drejtësia të mos tërhiqet dhe të mos bjerë pre e presioneve apo e justifikimeve të mjera. Vetëm kështu mund të vendoset një standard i ri përgjegjësie publike dhe të çrrënjoset bindja se pushteti shërben për të grabitur. Nanos i mbetet vetëm turpi i dështimit të idealit të tij të rremë dhe i misionit të tij të korruptuar.

Çdo njeri i zakonshëm që ndjek me vëmendje ngjarjet e zhvillimet politike e shoqërore në vendin tonë gjatë këtyre tri viteve të demokracisë pluraliste është në gjendje të kuptojë dallimin rrënjësor që ekziston ndërmjet shoqërisë së sotme shqiptare dhe asaj të para 22 marsit 1992. Në 26 marsin e paharrueshëm të atij viti, miliona shqiptarë u çliruan moralisht e shpirtërisht prej ankthit të një skëterre komuniste. Në të njëjtën kohë u rritën shpresat për rilindjen ekonomike, për ndërtimin e institucioneve ligjore dhe për kthimin e dinjitetit qytetar. Mirëpo së bashku me këtë proces të madh shoqëror, mbetën ende forca e mentalitete që synojnë ta sabotojnë çdo hap drejt normalitetit. Këto janë mbeturinat e komunizmit, që herë dalin hapur e herë maskohen pas formulave të reja politike. Mocionistët, të cilët për interesa të çastit u bënë aleatë me komunistët, po përpiqen të mbajnë gjallë frymën e konfliktit dhe të bllokimit. Ata nuk ofrojnë asnjë vizion të qartë për zhvillimin e vendit, por vetëm pengesa, shpifje dhe përçarje. Duke instrumentalizuar pakënaqësitë dhe duke ushqyer nostalgji për të kaluarën, ata përpiqen të krijojnë idenë se ndryshimi demokratik ka dështuar. Por faktet flasin ndryshe. Shqipëria ka hyrë në një rrugë pa kthim drejt lirisë, pronës private dhe ekonomisë së tregut. Për këtë arsye, aleanca e komunistëve me mocionistët nuk është gjë tjetër veçse një aleancë e skëterrës kundër shpresës qytetare.

Të premten Presidenti i Republikës, z. Sali Berisha, priti në një takim ambasadorin e Republikës Popullore të Kinës. Gjatë bisedës u trajtuan çështje të marrëdhënieve dypalëshe dhe mundësitë për zgjerimin e bashkëpunimit në fusha me interes të ndërsjellë. Presidenti vlerësoi marrëdhëniet tradicionale midis dy vendeve dhe theksoi rëndësinë e zhvillimeve të reja demokratike në Shqipëri. Nga ana e tij ambasadori shprehu gatishmërinë për të thelluar kontaktet dhe për të kontribuar në forcimin e lidhjeve midis dy popujve. Takimi u zhvillua në frymë mirëkuptimi dhe miqësie.

Rikonstruksioni i rrjetit elektrik të Tiranës do të vazhdojë në disa lagje të kryeqytetit. Bashkia po bashkëpunon me organizata të specializuara për përmirësimin e furnizimit me energji dhe eliminimin e defekteve të shumta të trashëguara. Punimet synojnë rritjen e sigurisë teknike dhe krijimin e kushteve më të mira për banorët.

Institucionet përgjegjëse po shqyrtojnë mundësitë për një përdorim më të mirë të ujërave dhe përmirësimin e kushteve për sektorë të ndryshëm të ekonomisë. U theksua se menaxhimi i drejtë i burimeve ujore është i domosdoshëm për zhvillimin bujqësor dhe industrial.