Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Rilindja Demokratike

E ENJTE 20 MAJ 1999

Shqipëria, peng i “Komandantit”

Nga Albert STANI Edhe me shkatërrimin e ministrit Petro Koçi, koalicioni i majtë po paguan çmendurinë dhe dështimin total të Fatos Nanos. Të paktën qysh prej gjysmës së dytë të vitit 1997, kur kryeministri i atëhershëm duke dalë nga zyrat e PS, pas takimit me “komandantin”, shpërndau deklaratën bombastike “kemi shtet, kemi qeveri dhe kemi ushtri çlirimtare”, e majta shqiptare nisi ecurinë e saj drejt një rruge pa kthim. Eshtë e kotë të mohosh, me paturpësinë më të madhe, ekzistencën e fakteve dhe të provave të mbledhura prej shtypit, por edhe prej shumë shqiptarëve, se pas përqafimit të “komandantit” me qeverinë, Shqipëria ka lëvizur nga një krizë në tjetrën, gjithnjë e më të thellë. Pas kulmit të saj të parë më 14 shtator, fatkeqësisht pas 10 muajsh, vendi po përjeton kulmin e dytë, në mënyrë dramatike në Kosovë, me rrezik që të kthehet në bumerang edhe për vetë Shqipërinë. Kushdo e sheh se kemi të bëjmë me një lloj “koalicioni” strategjik, “gjysëm të fshehtë”, midis “komandantit” dhe qeverisë së Tiranës. Prej muajsh e muajsh “komandanti” dhe njerëzit e tij, po sabotojnë me kokëfortësi e kokëshkretësi përpjekjet e Perëndimit për një zgjidhje paqësore të çështjes së Kosovës dhe po me të njëjtën kokëfortësi po e shtyjnë Kosovën drejt shkatërrimit total. Ndërsa qeveria e Tiranës, e drejtuar për më tepër nga disa individë me komplekse të papërmbajtura personale e politike, po përpiqet të zërë me ngut vendin e Beogradit në rolin e faktorëve destabilizues, duke sfiduar botërisht qendrat më të fuqishme të vendimmarrjes perëndimore. Eshtë e pakuptueshme sesi mund të rrokullisej me kaq lehtësi dhe në mënyrë kaq dramatike situata në Kosovë, pa këtë partneritet të heshtur me Tiranën. Asgjë nuk mund ta justifikojë shpërfilljen e faktorit shqiptar të Kosovës, të alternativës së tij politike e institucionale dhe po ashtu trajtimin banal prej qeverisë shqiptare të një problemi tepër delikat e fundamental në historinë kombëtare siç është çështja e Kosovës. Natyrisht, po të vështrojmë se çfarë ka ndodhur me vendin tonë pas njëzet e ca muaj qeverisje të stërkequr të kësaj maxhorance, nuk ke nevojë për shumë imagjinatë që të kuptosh sa shkatërruese dhe sa e pafundme do të ishte aventura e tyre në Kosovë. Ndoshta askush më shumë se shqiptarët e Kosovës nuk e kanë përjetuar më mirë e në kurriz këtë paaftësi dhe cinizëm të qeverisë socialiste. Sot të gjithë, ndonëse paksa me vonesë, e kanë kuptuar katërcipërisht se “dega e ullirit” e Majkos nuk sjell asgjë tjetër veç iluzioneve dhe humbjes së përditshme të njerëzve e territoreve në Kosovë. Besoj se me Shqipërinë zyrtare janë tashmë të zhgënjyer edhe faktorët ndërkombëtarë, që në fillim treguan simpati e durim ndaj një grupi djemsh e vajzash të padjallëzuar në politikë. Pas njëzet e ca muajsh, po duket qartazi se me atë çka përfaqëson qeveria e sotme në Tiranë, nuk mund të ecet gjatë. Vetë peripecitë e fundit me ministrin Petro Koçi janë simptomë kuptimplote e dështimeve të njëpasnjëshme të ekzekutivit në shumë fusha. Koçi është viktima e radhës, por jo e fundit. Kjo qeveri nuk ka më asnjë shans që ta shpëtojë vendin. As të majtët nuk mund ta ndihmojnë më. Koha po afron që Shqipëria të shpëtojë prej saj.
Albert Stani Petro Koçi Fatos Nano Drenit[?] Shqipëri Kosovë Tiranë Beograd

Berisha: Ja ç'mendoj unë për UÇK-në

NE FAQEN 2 Berisha: Ja ç'mendoj unë për UÇK-në Kryetari i PD i shkruan botuesit të gazetës londineze “The Times”
Berisha Londinë

Dimex

Menchon për ju! Vetëm 20 minuta dhe soba juaj shkëlqen AQUESA SHQEZOLI DIVERS Tel & Fax 052 322 29