Presidenti Berisha "shër i shkabës elektorale të PP-së" kundër gjithë alternativave të tjera politike Nuk duhet të ekzistojëinë "s'damisti" Parandalojnë dhunë në Konferencat e PD-së së Kunder "alternativës Selami" apo "alternativës Anti Berishë" Në faqen 2: Deklaratë e zëdhënësit të Kryesisë së Partisë Socialiste

Asnjë doktor nuk e shëron dot të semurin PD Në mbledhjen e fundit të Këshillit Kombëtar të Partisë Demokratike, z. Sali Berisha-spektakëlari-patologoz i pakonkurrueshëm në këtë disiplinë klinike-veçse me nënvlerësimet që ka ushqyer kundër opozitës në tërësi e veçanërisht kundër PS-së, askush nuk mund ta kuptonte nëse qeshte hidhur, i rënë preh e hutimit apo kishte humbur tërësisht qetësinë e tij politike ekzistuese si ai hynte dhe dilte nga salla gjatë ekzistencës së saj kryene popullizmit. Është e qartë, se pa dalë mirë nga kurthi që opinionit publik ia ka ngritur opozita me publikimin dhe ritransmetimin në TVSH të tij "ushtrimi pedagogjik" si përhapës i shpifjeve dhe trillimeve që bëri sipas skenarit të vet për PS-në i nxitur deri në histeri nga vendimi i Kongresit që sapo përfundoi, zoti Berisha e ka pasur tepër të vështirë të krijojë idenë e qetësisë. Ai me tërë formimin e vet politik ka përfunduar jo thjesht si njeri i skemave dhe trukeve të kundërshtarëve politikë, por si personifikim i një sundimi me frikë e urrejtje, i një drejtimi klanor e të korruptuar, i një ligësie me pasoja destabilizuese për vendin. Në qoftë se shumica e analistëve dhe e komentatorëve të pavarur e kanë rreshtuar jo pa të drejtë në një antitriologji të përveçme me Hitlerin, Stalinin e Pol Potin, kjo është sa një hiperbolizim e metaforë, aq edhe një dëshmi e rëndë e ndëshkimit politik e moral që ai meriton. Nuk e dimë se si do të sillet pas këndej e tutje me veten e tij, me kundërshtarët dhe me PS-në, por me atë çka po ndodh me të, ai po falimenton çdo ditë e më tepër para syve të të gjithë Shqipërisë e shqiptarëve. Siç tha me të drejtë z. Daut Gumeni, megjithëse ai nuk arrin të emërtohet ende plotësisht sëmundja e tij, po preket dukshëm se ai me forcë po vuan keq prej autodemokratizmit e po shkon me rrënimtarizëm drejt vetmisë së pandreqshme. S'është e nevojshme të shtojmë se po vërtetohet parashikimi ynë i bërë në këtë gazetë para disa muajsh se z. Berisha e ka hyrë fazën e fundit të agjërimit politik të një drejtuesi të partisë apo të shtetit në Shqipëri, pas humbjes së toruasës së vërtetimit të kompetencës e të gabimeve të natyrës shkatërrimtare e të papërgjegjshme. PD-ja, ka bërë tërë normat e papërshtatshme ndaj saj! Saliu sepse ka konsumuar, tanimë nga pamundësia e vet për të drejtuar një shtet modern, kurorëzimin e indikatorëve të pagabueshëm të vetmisë politike. Kontraktimet e kushtëzuara nga vetia e prirjeve të tija i kanë shpënë PD-së e Shqipërisë të vetërrenimit. Në epokën e sotme nuk ekziston pothuajse askund në botë një forcë politike qoftë me krizë qoftë dhe me perspektivë alternative që të ketë një drejtues me tiparet e diktatorit të kombinuara me një komplotues cinik. Përkundrazi tek ne po ndodh e po ndodhin të pakundërshtueshme. Z. Berisha sot, në vend të besimit të qytetarëve në qeverisjen e mundshme të rikthimit paqësor e demokratik, po ecën drejt aventurës së fundit politike, e kështu jo vetëm vërejnë me ndërmendje mendimin se ai i vetmi i ka shkaktuar më së shumti dëmin kësaj force politike, por i kontribuon shkatërrimit të tyre të plotë. Kjo force politike tashmë e diskredituar, bëhet minë, së cilës me emrin me emrin e vet e qeveri e qeveri z. Berisha po ia vendos në zemër pushtetit. Tani, në qoftë se kurat publike, në vend të ndëshkimit direkt nga elektorati i tij, siç e tha me dëshpërim poeti disident V. Zhiti se PD-ja edhe po të vdesë nga çmenduria, nuk e meriton as një mjekim psikiatrik për shkak të papastërtive që ajo vetë i ka hedhur politikës shqiptare e opinionit, Saliu nuk mund të bjerë as nga urrejtja as nga simpatia e kushdo. Duhet thënë se tërësia e një politike e tillë e ka çuar një vend e një parti në pragun e falimentimit të përgjithshëm të kontrollueshëm. Me sa duket kjo situatë tepër e rëndë është bërë e pakontrollueshme me dekret e jo me argument, ndërkohë që ajo mund të krijojë pasoja të paparashikuara për shoqërinë. E vërteta është se PD-ja nuk ka më kuadër normal të diskredituar me votën e lirë. Ajo është një pacient i rëndë, me jo pak simptoma që përkojnë me mjekësinë e çrregullimeve. Se deri sa të arrihet të diagnostikohet me saktësi, nuk mund të kesh asnjë iluzion se ajo do të shërohet nga një doktor personal. Në po të vërtetë e vetmja kurë për të mbetet elektorati i lirë. Në qoftë se ai vepron me shpejtësi, asgjësimi nuk do të jetë i domosdoshëm, se të shohësh si qeveriset për çdo ditë gjithnjë e më keq kjo gjendje, askush nuk mund të mos trembet për të ardhmen. Kësaj force politike asnjë mjek e asnjë mjekim tjetër nuk i bën dot derman, përveç se vendimit të fundit të tij. Klasa politike, siç e thamë me ironi të hidhur me pak fjalë, kësaj force i ka mbetur vetëm shpresa te zgjedhjet e lira e të ndershme si e vetmja mënyrë për ta shpëtuar veten nga vetja. Dhe në fund, nëse PD-ja nuk arrin dot të kuptojë gjendjen e saj të sëmurë, askush nuk mund ta shpëtojë nga shuarja e sigurt.

Divorçencat brenda PP-së ka kohë që janë bërë publike. Faqe 4

Pjesa e pandriçuar e konfrontimit në Alitas Faqe 5

Intervistë me Hysein Kërçen, solist në Teatrin e Operas dhe Baletit Intervistë me Hyse[n?] K[ë?]r[ç?]en, solist në Teatrin e Operas dhe Baletit Faqe 3

Faqe 10

Faqe 6