SHQIPËRIA NË ZI
Heshtje, dhimbje, nderim
Mbrëmjen e Vlorë trupat pajetë të viktimave të tragjedisë së Otrantos
Sa e rëndesë ishte jo vetëm për Vlorën dhe familjet e viktimave, por për gjithë kombin shqiptar.
Qindra lotë që ranë e bënë sheshin më të madh të qytetit më të pikëlluar e më të heshtur.
Sytë e ngrirë. Kukufi(?) i mungesës njerëzore.
Janë mbledhur të gjithë me vullnetin e një nderimi të pashoq për këtë tragjedi.
Vlorën dhe qindra familje e merr me vete dhimbja në breg.
Heroi i qeverisë teknik Bufi(?) u përpoq me zë të mekur të japë një ngushëllim, bardi(?) e quajti dhimbjen më të madhe që dobinte e merrnin në një breg të Vlorës.
Liken si kishin ikur shumë të tjerë para tyre, me një shpresë dhe një besim zverdhur me shumë shpirt.
Por pritje tërë me orë, për ta nderuar Vdekja e trembur, për ta ndarë rënkën dhe dhimbjen, për të ndaluar rendin e qetë?
I heshtur dhe njëlloj në këtë çast zbritën nëpër këtë breg dhjetëra arkivole me njerëz, të rinj e fëmijë, shqiptarë e të huaj.
Por njerëzit janë me më pak fjalë dhe më shumë veç te varri, për t’u dhënë fund shpresave që i lidhnin me të gjallët.
Në ceremoni mortore të përcjelljes morën pjesë: zëvendëskryeministri italian Veltroni, ai shqiptar Fino dhe personalitete të tjera italiane dhe shqiptare.
Faqe 3