Gazetat

IMPRESSIONS The voice of a delegate mother After all those delegates’ discussions, a woman delegate from Duka-gjini i Ri of Kruja took the podium at the Congress. A mother of three children, three sons, named PRENDA LAPI. It is the first time she has climbed the steps of honor of a Congress. After all those persecutions and inhumanities, internments, the escape of loved ones, leaving behind all the pain she suffered since her own NDUE PLEPI, perhaps Prenda too, had this beautiful democracy not come, would have lain in some Nazi prison [?] where from us jondënjoma internment camp for 3 years and more of the relatives. And her voice has the warmth of a mother, her compassion, her revolt, but also the strength of the mountains and the roots. Strangely, in the eyes of the elderly delegate, the respected teacher Lutfim Lakra from Berat, a tear slips down. Perhaps in others too, though the intensity did not show it in their eyes at that moment, a tear quietly welled up. In her voice was the pain awakened by burned lands, silent wires... of the telephone, the petty thefts of students, children who suffer and die for neighborhood, people who stretch out their hands toward cars to go along with them and meanwhile the police drive them away—those who want the republic against the tears of the Motherland. Her republican thought, pure and honest, like that of most members of PR, truly makes the face beautiful for a moment, wiping away the flaws, the narrowness, the leadership and organizational incapacity, those pretensions, those justifications that every error would be about to paralyze and distance thought without weighing that truth and honesty first make and must make a fire in your heart, in your republican ideals. Prenda speaks. Time for discussion is running out. But the hall rises and does not allow this sincere voice to be closed off. A sincerity and a fairness that must not be hidden by any member, and so that we do not hide behind party facades in order to cling to posts, chairs and drawings. The discussion ended. Prenda comes down amid a wave of applause, congratulations. The delegate from Çerik cannot hold herself back—Well done, sister, a flower as a republican, but also as a mother. And together with her we too congratulate you—Well done, republican Prenda! Let us turn your words into a message, into a mirror of courage and wisdom, for which we need and will need even more— NAMIK SELMANI

MBRESA Zëri i një nëne delegate Pas tërë atyre diskutimeve të delegatëve, në poduimin e Kongresit u ngjit një delegate nga Duka-gjini i Ri i Krujës. Një nënë me 3 fëmijë me 3 djem e quajtur PRENDA LAPI. Është hera e parë që ngjitet në shkallët e nderit të një Kongresi. Pas tërë atyre persekutimeve e çnjerëzore, internimeve, arratisjeve të njerëzve të dashur, po i lë të gjitha dhembjeve që pësoi qysh i saj NDUE PLEPI, mbase edhe Prenda po të mos vinte kjo demokraci e bukur do të dergjëj në ndonjë burg nazistës [?] ku nga ne jondënjoma kamp internimi më 3 vjet e sa të buhurme të afërmit. E zëri i saj e ka ngrohtësinë e një nëne, dhembshurinë, revoltën e saj, po edhe forcën e maleve dhe e rrënjët. Për çudi, në sytë e delegatët i moshuar, mësuesit të nderuar Lutfim Lakra nga Berati një lot rrëshqet. Mbase edhe tek të tjerë që intensiteti nuk panë sytë atë çast bluoi letësisht ndonjë lot. Ishte në zërin e saj dhimbja që ngjallin tokat e djegjura, telat e heshtura... të telefonit, grabitjet e pakta të nxënësve, fëmijë që vuajnë e vdesin për lagje, njerëzit që zgjasin duart drejt makinave për të shkuar ta vatar me tyre dhe ndërkohë policia i largon që do republikën ndaj lotëve të Atdheut. I pastër i ndërshëm me mendimi i saj republikan si pjesë më e madhe e anëtarëve të PR e me vërtetë e bën të bukur, të fsheshtë një çast fytyrën para të metave, para mësfshësisë, para paaftësisë drejtuese e organizuese, para atyre pretendimeve, para justifikimeve që çdo gabim që do premtonte të paralizuar e mehdimi larg pa matur se e vërteta e ndershmëria e pari bënë e duhet të bëjnë fote të zemra jote, të idealet e tua republikane. Prenda flet. Po mbaron koha e diskutimit. Po salla ngrihet e nuk e lejon të mbyllet këtë zë të sinqertë. Një sinqeritet e drejtë si që s'duhet të fshihet nga asnjë anëtar e me mos ndodhë që të fshihemi pas fasadave partiake për të varpur të postet, të karriket e vizat. Mbaroi diskutimi. Prenda zbret e shkoqeruar nga një senti i duartrokitjesh, nga urime. Delegata e Çerikut nuk mbahet dotë me zemër -Të lumtë moj motër, lule si republikane, por edhe si nënë. E bashkë me të edhe na urojmë -Të lumtë republikane Prenda! Le t'i kthejmë fjalët e tua në mesazh në një pasqyrë trimërie, mençurie se për të kemi e do të kemi më tepër nevojë- NAMIK SELMANI

IMPRESSIONI La voce di una madre delegata Dopo tutti quei dibattiti dei delegati, sul podio del Congresso salì una delegata di Duka-gjini i Ri di Kruja. Una madre di tre figli, tre maschi, di nome PRENDA LAPI. È la prima volta che sale i gradini d’onore di un Congresso. Dopo tutte quelle persecuzioni e disumanità, gli internamenti, le fughe dei propri cari, lasciando tutte le sofferenze che ha patito fin da quando il suo NDUE PLEPI, forse anche Prenda, se non fosse arrivata questa bella democrazia, giacerebbe in qualche prigione nazista [?] dove da noi jondënjoma campo d’internamento per 3 anni e più dei parenti. E la sua voce ha il calore di una madre, la sua tenerezza, la sua rivolta, ma anche la forza delle montagne e delle radici. Per sorpresa, negli occhi del vecchio delegato, il rispettato insegnante Lutfim Lakra di Berat, scende una lacrima. Forse anche in altri, benché l’intensità non lo mostrasse in quel momento, qualche lacrima silenziosa affiorò. Nella sua voce c’era il dolore che risvegliano le terre bruciate, i fili silenziosi... del telefono, i piccoli furti degli studenti, i bambini che soffrono e muoiono per il quartiere, le persone che tendono le mani verso le automobili per andare con loro e intanto la polizia le allontana, loro che vogliono la repubblica contro le lacrime della Patria. Il suo pensiero repubblicano, puro e onesto, come quello della maggior parte dei membri del PR, rende davvero bello, per un attimo, il volto, cancellando i difetti, la meschinità, l’incapacità dirigente e organizzativa, quelle pretese, quelle giustificazioni che ogni errore sarebbe pronto a paralizzare e a far allontanare, senza considerare che la verità e l’onestà per prime fanno e devono fare fuoco nel tuo cuore, nei tuoi ideali repubblicani. Prenda parla. Il tempo del dibattito sta finendo. Ma la sala si alza e non permette che questa voce sincera venga chiusa. Una sincerità e una correttezza che non devono essere nascoste da alcun membro, e che non accada di nasconderci dietro facciate di partito per aggrapparci a incarichi, poltrone e cariche. Il dibattito è finito. Prenda scende avvolta da un’ondata di applausi, di auguri. La delegata di Çerik non riesce a trattenersi—Brava, sorella, un fiore da repubblicana, ma anche da madre. E insieme a lei auguriamo anche noi—Brava, repubblicana Prenda! Trasformiamo le tue parole in un messaggio, in uno specchio di coraggio e saggezza, di cui abbiamo e avremo ancora più bisogno— NAMIK SELMANI