Gazetat

Five Albanians, who are part of the Serbian police forces, were singled out today in the Serbian capital by Serbian President Milošević. This latest case shows how ridiculous the Serbian authorities’ stance is on the Kosovo issue. By honoring the state and its administration, they are in effect condemning a part of the police force that, by law and profession, is itself one of the state’s structures. People should know that Sarajevo, some years ago, had been branded by Serbian politics as a “dangerous” city full of criminals and bandits, while the young Bosnian men who dared to defend their city were called “terrorists.” The next day, they were massacred by Serbian military ordnance. Serbian politics has acted the same way in Croatia and in Bosnia. Today they are preparing to do the same in Kosovo. Less than a month after the order was issued to form a Serbian police force in Kosovo, some of its “recruits” have become intoxicated, obstructing their service in this role. This is happening at a time when the need for forces to serve power and maintain order in the service of “peace and democracy” is considered more important than ever. Does Milošević need to send Albanian police officers to Kosovo when there are more than enough Serbian police forces available? In answering this question, Serbian politicians are in fact answering for themselves and making one of their most ridiculous efforts of this period. Why? There is nothing logical about this. The order to set up the Serbian police in Kosovo has been chosen only to create a grim service that places the Albanian police in a useful position, so as never to dismiss them. By acting this way, they hope to create a false image of Serb-Albanian “coexistence,” while in reality they are trying to do what they have always done: exclude Albanians from every important structure of power. At the same time, this serves to keep the Albanian population in Kosovo under control and terrorized. Moreover, the very fact that these Albanian youths are being brought to the Serbian capital to be rewarded with police appointments shows that the government in Belgrade is using this as a propaganda tool. It will present to the international public the idea that Albanians are included in law-enforcement institutions, while in fact they remain marginalized and with no real power. This is yet another form of mocking them. If there were a different policy, these people would have a place in society as equal citizens and not as political decoration. But Serbia does not seek equality; it seeks submission. Why? One cannot build such a police force on exclusion and hatred. And a state that calls defenders of their own homes terrorists is in fact laying the groundwork for new violence.

Pese shqiptare, që bëjnë pjesë në gjirin e forcave policore serbe, janë ngjashur sot në kryeqytetin serb, nga presidenti serb Miloseviç. Ky rast me i fundit tregon se sa qesharake është qendrimi i pushtetarëve serb ndaj çështjes së Kosovës. Sepse, ai që i bën nder të madh shtetit dhe administratës së tij, nënkupton dënimin e një pjesë të forcës policore që me ligj dhe profesion, përbën edhe një nga strukturat e shtetit. Njerëzit duhet të dinë se Sarajeva, disa vjet më parë, do të shpallej nga politika serbe si një qytet „i rrezikshëm”, i mbushur me kriminelë dhe banditë, ndërsa djemtë e rinj boshnjakë, që guxuan të mbronin qytetin e tyre, do të quheshin „terroristë”. Të nesërmen, ata do të vriteshin masivisht me ordnanca ushtarake serbe. Kështu kanë vepruar politika serbe edhe në Kroaci, edhe në Bosnjë. Sot ata po përgatiten të bëjnë të njëjtën gjë në Kosovë. Më pak se një muaj pasi u dha urdhri për formimin e policisë serbe në Kosovë, disa nga „rekrutët” e saj janë dehësur, duke e penguar shërbimin e tyre në këtë funksion. Kjo po ndodh në kohën kur nevoja për forca që t’i shërbejnë pushtetit dhe të mbajnë rendin në shërbim të „paqes dhe demokracisë”, mendohet se është më e rëndësishme se kurrë. A ka nevojë Miloseviçi për të dërguar policë shqiptarë në Kosovë, kur ka mundësi të mjaftueshme për forca policore serbe? Duke i dhënë një përgjigje kësaj pyetjeje, politikanët serbë në fakt i përgjigjen vetes dhe e bëjnë një nga përpjekjet e tyre më qesharake të kësaj periudhe. Sepse? Nuk ka asgjë të logjikshme në këtë punë. Urdhri për ngritjen e policisë serbe në Kosovë është zgjedhur vetëm për të krijuar një shërbim të zymtë që e vendos policinë shqiptare në një pozitë të vlefshme, për të mos e hedhur poshtë kurrë. Duke vepruar kështu, ata shpresojnë të krijojnë një pamje të rreme të një „bashkëjetese” serbo-shqiptare, ndërsa në realitet po provojnë të bëjnë atë që e kanë bërë gjithmonë: të përjashtojnë shqiptarët nga çdo strukturë e rëndësishme e pushtetit. Në të njëjtën kohë, kjo u shërben për të mbajtur nën kontroll dhe për të terrorizuar popullsinë shqiptare në Kosovë. Për më tepër, vetë fakti që këta të rinj shqiptarë po nxirren në kryeqytetin serb për t’u shpërblyer me emërime policore, tregon se qeveria e Beogradit po e përdor këtë si një mjet propagandistik. Ajo do të paraqesë para opinionit ndërkombëtar se shqiptarët janë të përfshirë në institucionet e rendit, ndërsa në fakt ata mbeten të margjinalizuar dhe pa asnjë pushtet real. Kjo është një tjetër formë talljeje me ta. Nëse do të kishte një politikë tjetër, këta njerëz do të kishin vend në shoqëri si qytetarë të barabartë dhe jo si dekor politik. Por Serbia nuk e kërkon barazinë; ajo kërkon nënshtrim. Sepse? Nuk mund të ndërtohet një polici e tillë mbi përjashtimin dhe urrejtjen. Dhe, një shtet që i quan terroristë ata që mbrojnë shtëpitë e tyre, në fakt po i përgatit themelet për dhunë të re.

Cinque albanesi, che fanno parte delle forze di polizia serbe, sono stati messi in evidenza oggi nella capitale serba dal presidente serbo Milošević. Questo ultimo caso mostra quanto sia ridicola la posizione delle autorità serbe sulla questione del Kosovo. Nel lodare lo Stato e la sua amministrazione, esse condannano in realtà una parte delle forze di polizia che, per legge e professione, costituiscono anch’esse una delle strutture dello Stato. La gente dovrebbe sapere che Sarajevo, qualche anno fa, era stata bollata dalla politica serba come una città “pericolosa”, piena di criminali e banditi, mentre i giovani bosniaci che osarono difendere la loro città venivano chiamati “terroristi”. Il giorno dopo, furono massacrati con artiglieria militare serba. La politica serba ha agito allo stesso modo in Croazia e in Bosnia. Oggi si prepara a fare lo stesso in Kosovo. Meno di un mese dopo l’ordine di formare una polizia serba in Kosovo, alcuni dei suoi “reclutati” si sono ubriacati, ostacolando così il loro servizio in questa funzione. Ciò avviene in un momento in cui il bisogno di forze che servano il potere e mantengano l’ordine al servizio della “pace e della democrazia” è considerato più importante che mai. Milošević ha forse bisogno di mandare poliziotti albanesi in Kosovo, quando dispone di forze di polizia serbe più che sufficienti? Nel rispondere a questa domanda, i politici serbi in realtà rispondono a se stessi e compiono uno dei loro tentativi più ridicoli di questo periodo. Perché? In questa faccenda non c’è nulla di logico. L’ordine di istituire la polizia serba in Kosovo è stato scelto solo per creare un servizio cupo che collochi la polizia albanese in una posizione utile, così da non eliminarla mai. Agendo in questo modo, sperano di creare una falsa immagine di “convivenza” serbo-albanese, mentre in realtà cercano di fare ciò che hanno sempre fatto: escludere gli albanesi da ogni struttura importante del potere. Allo stesso tempo, ciò serve a mantenere sotto controllo e a terrorizzare la popolazione albanese in Kosovo. Inoltre, il fatto stesso che questi giovani albanesi vengano portati nella capitale serba per essere ricompensati con incarichi di polizia dimostra che il governo di Belgrado sta usando la cosa come strumento di propaganda. Presenterà all’opinione internazionale l’idea che gli albanesi siano inclusi nelle istituzioni dell’ordine pubblico, mentre in realtà restano marginalizzati e senza alcun potere reale. Questa è un’altra forma di scherno nei loro confronti. Se esistesse una politica diversa, queste persone avrebbero posto nella società come cittadini uguali e non come decorazione politica. Ma la Serbia non cerca l’uguaglianza; cerca la sottomissione. Perché? Non si può costruire una tale polizia sull’esclusione e sull’odio. E uno Stato che chiama terroristi coloro che difendono le proprie case, in realtà sta preparando il terreno per nuova violenza.