Gazetat

Beyond barbarity and coexistence, peace in Albania needs the spirit of a new humanization. Beyond barbarity and coexistence, peace in Albania needs the spirit of a new humanization. And it must begin with a change in tone from people in positions of power. As a starting point for such a cause, a popular saying comes to mind: “when things go badly, only the chest remains?” We also recall an old communist slogan, which at the time contained the oppression of man, but which today, in another sense, could be read as proof of civic morality. And which implied, on another level, coexistence, society, kindness; with time extended in this city. In this, perhaps, what we most need to learn is that politics will not change our face if we do not change its face. If we want moral rightness as a boundary of consciousness, we must begin with ourselves. Otherwise, savage wickedness will continue to reproduce itself.

Përtej barbarisë, së bashkëjetesës, paqes i duhet në Shqipëri fryma e një humanizimi të ri. Përtej barbarisë, së bashkëjetesës, paqes i duhet në Shqipëri fryma e një humanizimi të ri. Dhe duhet të nisë me ndryshimin e toneve nga njerëzit në punëdhënie. Na vjen ndërmend, si pikënisja e një kauze të tillë, një fjalë e urtë popullore: kur keqet vetëm i sënduk?” Na vjen ndërmend edhe një slogan i vjetër komunist, i cili asokohe, përmbante shtypjen e njeriut, por që sot, në një tjetër kuptim, mund të lexohej si provë e moralit qytetar. Dhe që nënkuptonte, në një tjetër rrafsh, bashkëjetesë, shoqëri, mirësi; me kohë të zgjatur në këtë qytet. Në këtë, ndoshta, më së shumti që duhet të mësojmë është se politika nuk do ta ndryshojë fytyrën tonë, po të mos ndryshojmë ne fytyrën e saj. Nëse e duam të drejtën morale si një kufi të vetëdijes, duhet ta fillojmë nga vetvetja. Përndryshe, ligësia e egër do të vazhdojë të riprodhohet.

Oltre la barbarie e la convivenza, la pace in Albania ha bisogno dello spirito di una nuova umanizzazione. Oltre la barbarie e la convivenza, la pace in Albania ha bisogno dello spirito di una nuova umanizzazione. E deve iniziare con un cambiamento di tono da parte di chi detiene il potere. Come punto di partenza di una tale causa, viene in mente un detto popolare: “quando le cose vanno male, resta solo il baule?” Ricordiamo anche un vecchio slogan comunista, che allora conteneva l’oppressione dell’uomo, ma che oggi, in un altro senso, potrebbe essere letto come prova di moralità civica. E che implicava, su un altro piano, convivenza, società, bontà; con il tempo prolungato in questa città. In questo, forse, ciò che dobbiamo imparare di più è che la politica non cambierà il nostro volto se noi non cambiamo il suo. Se vogliamo la rettitudine morale come limite della coscienza, dobbiamo cominciare da noi stessi. Altrimenti, la malvagità selvaggia continuerà a riprodursi.