PARTIA • REPUBLIKANE SHQIPTARE • 1991 31 mars PARTIA REPUBLIKANE ju fton në … PARTIA • REPUBLIKANE SHQIPTARE • 1991. 31 mars. PARTIA REPUBLIKANE ju fton në…

Nuk është e vështirë të kritikojmë gjendjen, në të cilën ndodhet sot populli ynë, e aq më tepër, ta nxjerrim atë. E rëndësishme është të tregohen rrugët, të gjenden mundësitë e kapërcimit të gjendjes së vështirë e të rëndë social-ekonomike të popullit tonë e mbi këtë bazë të shihet me optimizëm, me besim e ardhmja e tij. Populli shqiptar gjithnjë është dalluar për urtësinë, për mençurinë e tij. Edhe në momentet më të vështira të jetës së vet ai ka mundur të mbijetojë, ka ditur të ruajë vitalitetin, të shohë dritën e perspektivës të së ardhmes. E këtë e ka bërë edhe nëpërmjet bijve të vet më të mençur e më të ditur. Partia Republikane si vazhduese e denjë e traditave më të mira demokratike të popullit që e lind, ka bërë në këto kohë, kur gjithçka na duket e errët, shumë propozime të vlefshme, ka dhënë shumë mendime dhe zgjidhje, të cilat, është më e rëndësishmja, janë bazuar e janë vënë në jetë. Vetë realiteti ynë i sotëm shqiptar që nga janari e deri më sot e vërteton dhe e obligon çdo shtetas shqiptar, që nuk është aderuar në ndonjë parti politike, të zgjedhë me vetëdije të plotë rrugën e vet politike e të mos qëndrojë më në pritje, «në hije», por të bëhet shtetas aktiv në këto momente, kur Adheu sot ka më shumë nevojë për të. Programi ekonomik i Partisë Republikane dallohet për origjinalitetin e vet. Ajo do të mbrojë me vendosmëri interesat ekonomike të punëtorëve, të fshatarëve e të nëpunësve. Partia Republikane është për një pronësi shumëformëshe, me tendencë drejt zgjerimit e forcimit të pronës private. Kalimi në tregun e lirë, si e vetmja rrugë efektive për daljen e ekonomisë sonë nga prapambetja, në kushtet e sotme të një ekonomie tepër të centralizuar e ajo e sheh si një kalim që duhet bërë shkallë-shkallë. Në kushtet e vendit tonë, kur 65 për qind e popullsisë jeton në fshat, problemi i fshatarësisë bëhet më i ndjeshëm. Duke e parë fshatarësinë si shtresën më të gjërë ekonomik e, pra, sot i përket atij të zërë vendin që takon, të shohë e të gëzojë zhvillimet që i meriton. Partia Republikane do të kërkojë zbatimin në praktikë të parimit «Toka i takon atij që e punon» për çdo kohëshështje që mendimit që të ndahet me ligj shbritja e tokës. Ekzistencën apo jo të kooperativave bujqësore do ta zgjidhë vetë fshati, fshatari, si ekonomisti më i mirë në këtë drejtim. Le të vendosë si t’i bëhet më mirë atij dhe vendit. Partia Republikane në programin e saj njofton se do të angazhohet seriozisht në dhënien e ndihmës për rritjen e shkallës së mekanizimit e të ndihmës teknike për të ecur drejt niveleve të kohës. Ajo do të luftojë që bankat t’u japin kredi me interesa të ulta fshatarëve privatë, grupeve a kooperativave për mjetet e punës, ndërtimet, kafshët, farërat etj. Problemi i gruas që zë më shumë se gjysmën e popullsisë nuk mund të jetë jashtë vëmendjes së Partisë Republikane, e cila dëshiron që gratë të jenë të detyruara të braktisin më shumë detyrat e detit, me të cilët u takua e bisedoi edhe kryetari i Komisionit Nismëtar të PRSH, Sabri Godo. Partia Republikane do të luftojë që rinisë t’i krijohet mundësia për kontakte me Evropën e me botën, që çdo i ri të jetë i lirë të zgjedhë sipas prirjeve arsimin dhe llojin e punës. Në tërë veprimtarinë e vet kjo parti premton se do t’i kushtojë një kujdes të madh problemit të vëllezërve kosovarë, duke aspiruar bashkimin e kombit dhe duke e lënë këtë çështje të ndërlidhet tërësisht nga dëshira dhe e drejta për vetëvendosje e shqiptarëve me banim në trojet e veta në Jugosllavi. Do të luftojë për respektimin e plotë të të drejtave të pakicave kombëtare në Shqipëri. Këtë mësim nxjerr nga programi saj dhe kjo më gëzon. Por kjo parti e re për realizimin e plotë të programit që i ka caktuar vetes, ka nevojë për përkrahjen, ndihmën, kontributin e të gjithëve, prandaj, duke përf… aty… … traditave më të mira demokratike të popullit që e lindi, ka bërë në këtë vlefshme, ka dhënë shumë mendime të pjekura, të cilat, ç’është Vetë realiteti ynë vërteton dhe e pohon me forcë këtë gjë. Është meritë e padiskutueshme edhe e Partisë Republikane që në sot po shkojmë të lirë, pa konfrontime e ndëshje drejt zgjedhjeve të 31 marsit, zgjedhjeve të para të lira pluraliste që nga çlirimi i Mëmëdheut. Prandaj është dety… … ka bërë në këtë Vetë realiteti ynë çlirimi i Mëmëdheut. Prandaj është dety… ndjeshëm. Duke e parë fshatarësinë si shtresën më të gjerë të kombit, si një forcë që do të luajë një rol vendimtar në fatet e Atdheut, Partia Republikane i kushton fshatit vëmendjen më të madhe. Ishte fshati shqiptar ai që dje mbajti mbi supet e veta barrën më të rëndë të Luftës Nacionalçlirimtare, që mbajti peshën kryesore të zhvillimit tonë ekonomik, e cila do të luftojë me vendosmëri për të drejtat e saj legjitime në qytet e në fshat. Të gjithë ne jemi të ndërgjegjshëm për barrën e rëndë që mban sot gruaja shqiptare. Kujdesin për rininë e ka problem parësor. Këtë kujdes të madh sot po e ndiejmë mijëra të rinj, e ndiejmë këto ditë veçanërisht bankat t’u japin kredi me interesa të ulëta fshatarëve privatë, grupeve të kooperativave për mjetet e punës, ndërtimet, kafshët, farërat etj. Këtë i ka caktuar vetes, ka nevojë për pjekurinë, ndihmën, kontributin e gjithëve, prandaj, duke përfituar nga kjo, do të bëja thirrje të gjithë atyre që nuk bëjnë pjesë në ndonjë parti politike, në veçanti miqve, shokëve e njohurve të mi që, jo vetëm të votojnë për Partinë Republikane, por edhe të bëhen simpatizantë e anëtarë të saj. AGIM FONA Kandidat i shkencave pedagog në Fakultetin Histori-Filologji

Duke shkuar për të refugjatët, kalova gjysmën e Italisë pa parë asgjë. Një shqetësim i madh i bën të pandjeshme shqetësimet më të vogla. Duhen të takoja refugjatët, të ndërryja për ta, të merrja listat, të bëja diçka që ata 20 mijë djem, vajza e fëmijë të vendosnin sa më parë lidhjet me familjet. Sepse dhjetra mijëra familje në Shqipëri kishin rënë papritur në ankthin më të thellë për bijtë që ishin nisur në një det «nëntë ballësh» dhe nuk dihej nëse kishin dalë të gjallë në ndonjë breg. Ky ankth do të kishte pushtuar cilindo që do të ndërmerrte udhëtimin që bëra unë, një ankth që të zë frymën. Mirëpo televizioni e gazetat kudo në botë ato ruajnë, subjektet që përbëjnë ngjarjen. Duhejshin kaluar të gjitha intervistat, përshëndetjet e këshillit bashkiak të Brindizit të mbledhur posaçërisht, përshëndetjet e prefektit. Duhej takimi me Latancion, ministrin që merrrej me refugjatët. Ky dëgjonte me dashamirësi kërkesat e mia, po edhe mbante vesh thirrjet nga jashtë të një grupi që i kërkonte dorëheqjen për paaftësi në trajtimin e shqiptarëve. Ndërkohë orët kalonin. Më në fund vargu i makinave nisët për te refugjatët. Po ku ndodhen? Një pjesë e madhe kishin qenë strehuar në shkollat dhe atë ditë po i çonin në kampe e në qytete të tjera. Duhej brendur për t’i arritur. Takime përsër. Thirrje habile e përqafime. Djem me autobusë. Thirrje habile e përqafime. «Cuna! Silluni si të shkëlqyer, me zemra të forta. «Mosha e burrave, ruajuni nga droga dhe mafia. «Mos kini merak, nuk e turpërojmë veten. Do të punohemi për familjet dhe Shqipërinë». A do të punojmë deri në fund nga droga, mafia dhe SIDA? Kush i mendon këto të rënqethen këtu? Por kur i mendon të vendosur. Nuk të mbitet veç të dëgjojë duke u vendosur. Nuk të po qe se nuk mërmerish «I ruajtë Zoti» edhe po qe se nuk beson në Zotin. Në kampin aty afër me 820 refugjatë zotëron një gjendje. Ushqimi i mirë, i bollshëm. Kontroll i rregullit mjekësor, sallë televizori, sport. Mbas 40 ditëve do të shpërndahen në qendrat të tjera, në punë të ndryshme. Po shtohen kërkesat nga gjithë Italia për të marrë shqiptarët në punë, për t’i strehuar në shtëpira. Hyjmë në infermi. Atje janë dy motra nga Shijaku, njëra shtatzanë. «Qyja, ky qenka nga Shqipëria!» Shkrehen të dyja në vaj, kapen mbas meje e nuk më shqiten. Njëra ka lënë në Shijak katër fëmijë dhe burrin. Ishte nisur e trullosur, e tërhequr nga turma, pa arritur të merrrej vesh me burrin. Nga çasti që e mori turma me vete e deri tani që rri varur në qafën time ka jetuar në klapi. Dënest e dridhet, kërkon nga unë fëmijët. Gjenerali me suitën rrinë më tej gatitu. Jashtë hapet fjala se ka ardhur një shqiptar. Turma e ngjeshet. «Rrofët demokratikja, rrofët republikania!». Secili do të puthet, qoftë edhe një prej këtyre supë, secili do të thotë një fjalë, do të dorëzojë një pusullë. Njëri më fut në xhep një 500 lekëshe për shtëpinë. «Cilës shtëpi!» Ndërhyjnë pesë karabinierë për të ndalur ngjeshjen e turmës. Ndërsa më sillte botа, dalloj këtë rreje: «Si thua xhaxhi, a bëmë mirë që ikëm?» «Mëegjë ikët, tani qëndroni fort». «Ah, faleminderit shumë. Mos kini merak nuk e harrojmë Atdheun. Më dëgjon? – Të dëgjoj dhe të besoj. Arbreshtë nuk e harruan Atdheun 500 vjet». Ndërkohë mbaj fort për dore një cun 13 vjeç. Një vëlla e paska në Sarandë, tjetrin ndodta në Milano. Cuni të shikon drejt në sy, djali vendi, i bukur, i fortë. Si nuk la shënuva emrin? Po çfarë të shënoj e çfarë të lë? Secili nga këta mijëra djem ka një histori, ka një shkak të veçantë që e detyroi të niset me det të turbullt, duke lënë prapa çdo gjë që kishte të dashur. Në orën 6 të mëngjesit hyjmë në një bar afër aeroportit. Vjen në tryezë një italian tipik dhe pyet si t’ia bëjë me shqiptarët që ka në shtëpi. Vjen edhe e shoqja dhe zë të qajë. Al djali shqiptar nuk pranon as të hajë, nuk do lëmoshë, kërkon të punojë. Por karabinieria nuk e lejon për shkak të disa formaliteteve dhe gruaja shkretë mat në vapë deri nga Shqipëria. Më mbëlthehet edhe mua një lëmsh në grykë për djalin krenar «Më lejon zonjë t’ju puth dorën». «Jo, do t’ju puth unë». Dhe çohet të më puthë tri herë. Kështu janë njerëzia këtu nga Pulia. Dhe gati çdo familje nga Brindizi e mori nga një shqiptar në shtëpi. Prandaj edhe është vështirë regjistrimi se janë shpërndarë edhe në rrethinat Kolonel karabinierisë thotë «betohët e «kësaj angje një… (vijon në faqen e 3-t)

-PËRSHËNDETJE E XHOZEF DIO GUARDIT NË AEROPORTIN E RINASIT- Mirëdita! Po vij për herë të tretë në vendin e shqiptarëve, në vendin tuaj dhe timin. Mirëdita! Po vij për herë të tretë në vendin e shqiptarëve, në vendin tuaj dhe timin. Ashtu si përpara, jam shumë i lulnatud që ndodhem midis jush dhe të ndaj me ju disa nga çastet më emocionuese të historisë së Shqipërisë. Këto ditë do të cilësohen si epoka kur Shqipëria, pas një ndërprerjeje, shumë të gjatë, rihyn në historinë e Evropës. Jam dakord me ju se Shqipëria i takon Evropës si pjesë integrale dhe organike e saj. Fati i Shqipërisë është lidhur me Evropën, e kaluara e saj është lidhur me Evropën, e tashmja nuk mund të ndërtohet jashtë Evropës. Ne erdhëm për të qenë dëshmitarë në këtë proces dhe për të dhënë ndihmën tonë modeste për të arritur synimin tuaj. Falënderojmë të gjithë ata që na ndihmuan për këtë ditë dhe ne do të bëjmë çmos t’u shërbejmë interesave tuaja, interesave të demokratizacisë, interesave të popullit shqiptar. Pozicioni dhe detyra jonë nuk janë për të përkrahur ose mos përkrahur një grup ose një tjetër. Ne do të plotësojmë detyrën tonë vetëm po të jemi të paanshëm dhe u sigurojmë se ky parim për ne ka rëndësi të shkallës së parë. Asgjë nuk është më shumë kundër demokracisë se sa kur demokracia përpiqet t’u imponohet të tjerëve. Demokracia është sinonim i lirisë dhe vetëm në liri të plotë ju do të arrini qëllimin tuaj për të ndërtuar demokracinë në vendin tuaj. Duam t’u kujtojmë se e tërë bota ka kthyer sytë nga Shqipëria, duke pritur të shikojë pjekurinë e këtij populli të lashtë, siç janë shqiptarët. Bota pret nga ju të tregoni tolerancë, mirëkuptim dhe bashkëpunim për të mirën e vendit dhe të popullit tuaj. Kujtoni gjithashtu se demokracia merr përsipër se edhe kundërshtari është i bindur se ka të drejtë. Problemi është që të paraqitni në mënyrë bindëse se çështja juaj është e drejtë dhe ta bëni atë me kulturë. Mund të shtoj se ne ju sjellim përshëndetjet dhe urimet më të mira të komunitetit shqiptar amerikan gjithmonë në rritje, i cili në këtë çast kritik është me ju. Le ta bëkojë zoti popullin shqiptar dhe shpresën e tij për një jetë më të mirë dhe më në liri. Falënderim! 25 mars, 1991.

Jemi katër veta që po diskutojmë për politikë. Nuk bëjmë pjesë në asnjë parti politike, veç për korrektësi kemi «qasur» si «konsulent» apo «vëzhgues» babanë e njërit prej nesh që është komunist Xha Piloja nuk zemërohet me ne, sepse na do dhe e duam. Po e themi përsëri që nuk jemi politikane e as ekonomistë, por, si të shkolluar që jemi, do të themi edhe në fjalën tonë. Në hall jemi se, siç e dimë të gjithë, për herë të parë do të … … të vërtetë në mënyrë të lirë dhe për cilën parti të duam. E themi këtë se ca kohë përpara (ka kohë) votimi ynë qe i thjeshtë, aq i thjeshtë sa s’kishim përse të vrisnim mendjen fare. Siç e dimë ditën e votimeve «ngriheshim që me natë (na zgjonin altoparlantët që bërtisnin si festë që ishte dhe trokitjen e turishme në dyert e apartamenteve nga aktivistët e Frontit që të mos vonoheshim në votime, megjithë nuk na durohej e portat e qendrës së votimit, ku ishte formuar goxha radhë (me ato jemi të mësuar) prisnim tërë gëzim. Radha ishte shpesh megjithëse brenda qendrës së votimit ishte edhe lista… (vijon në faqen e 4-t)

ORA E MADHE HISTORIKE ERDHI, NË DUART E TUA KE TË ARDHMEN VOTAT PËR DEMOKRACINË JANË VOTAT PËR SHQIPËRINË DREJT EVROPËS

PARTIA REPUBLIKANE ju con në RIMËKËMBJEN E ATDHEUT DEMOKRACINË E VËRTETË INTEGRIMIN NË EVROPË.