Më 24 korrik, ZP riprodhoi tërësisht artikullin «E vërteta mbi Partinë Republikane», të botuar nga «Bashkimi» një ditë më parë. Praktikisht, këto organe kanë ndjekur vetëm për fjalimet e Enver Hoxhës dhe të Ramiz Alisë. «Bashkimi» dhe «Zëri i Popullit» pritën 6 muaj për të ngritur një çështje të tillë. Po të thotë ndokush se tani u ra artikulli në dorë, tani e bënë zbulimin, ne themi se autorët i kanë pasur që nga janari dhe mund t’i gjenin fare lehtë me një telefonim në ndonjë nga ato zyrat ku përgatiten artikuj, ose edhe më poshtë, në birucat ku sajohen shpifje e shantazhe të çdo lloji, si pjesë integrale e luftës së PP për të thyer «armikun». Duket se strategët e PS po nisin fushatën elektorale. Mund të përfytyrohet si do të jetë fushata, kur të hyjë në zhvillim të plotë. Dhe nisi duke «goditur» Partinë Republikane, ndërsa të tjerët do të presin radhën, sipas premtimit që bën ZP. Kjo «goditje» ndaj PR, e llogaritur për të tronditur themelet e saj, është një gjest në kufijtë e errësirë. Titulli i bujshëm «E vërteta mbi Partinë Republikane» për politikën e verës së gazetarit të ndershëm, duhet t’i referohej jetës dhe veprimtarisë së kësaj Partie e jo ndonjë incidenti banal të të dhënëve të para. Ne u mënjanuam banalitetëve dhe, fillimisht, menduam të mos i përgjigjemi fare artikullit në «Bashkimi». Por tani, me ribotimin në ZP, rast tepër i rrallë në gazetarinë tonë, doli qartë skema. «Zëri i Popullit» shpejtoi të amplifikonte «Bashkimin», që të ngrihej një zhurmë sa më e madhe, për të neutralizuar ndonjë përgënjeshtrim eventual. Është e vërtetë se Gafur Muço dhe disa të tjerë i paraqitën Ministrisë së Drejtësisë lutjen, duke kërkuar lejen për krijimin e PR. Ministria, çuditërisht, dha menjëherë pëlqimin. Ishte koha kur Partia e Punës dhe aparati i saj shtetëror kërkonin të krijonin doemos imazhin e pluralizmit në Shqipëri. Ishte koha kur revol- revoltat e hapta në Kuçovë, Kavajë e Shkodër kishin tronditur rëndë sundimin enverist, ndërsa lëvizja e studentëve dhe krijimi i Partisë Demokratike, po i jepnin këtij sundimi goditje vendimtare. Partitë e reja do të shërbenin si «amortizim» dhe kjo duhej bërë sa më shpejt. Për të luajtur këtë rol partitë e reja duhej të udhëhiqeshin drejtpërdrejt ose tërthor nga agjentë të Sigurimit. Për kredibilitet në publik këto parti duhej të tërhiqnin në radhët e tyre edhe ndonjë personalitet shoqëror. Kjo ishte strategjia e qartë, por e kamufluar keqas nga ish-Partia e Punës me Ramiz Alinë në krye dhe nga nxënësi i tij besnik, Sofokli Lazri. Personalist, për të thënë krejt të vërtetën, kur m’u paraqit Gafur Muço, mendova se është rasti të jap edhe unë kontributin tim në një parti politike, e projektuar, sipas fjalëve të Gafurit, si një parti thellësisht opozitare. Bisedova me Petro Markon e Sabri Godon dhe ramë dakord që kjo Parti Republikane, rreth së cilës do të grumbulloheshin njerëzit që rrinin ende më-të ndonjë përgjegjshtrim eventual. Zotërinj drejtues të PS! Duke u kthyer tek ato që dëshët të gatunai në fillim të pluralizmit, ju i ngjani njeriut që rikthehet në vendin e krimit. Ju keni në dorë tërë teknikën, jo vetëm për të rrënuar gjuhën sipas nevojës, po edhe për të fshehir gjurmët e vrasjeve të bëra ditën në diell si në Kavajë, Tiranë, Shkodër dhe përgjatë tërë kufirit. Ju hiqeni si të «rinovuar». S’ka e s’do të ketë rinovim të ju. Detyra e demokracisë mbetet e njëjtë, të shembet deri në fund pushteti juaj dhe në këtë Partia Republikane do të bëjë detyrën. Tani keni urdhëruar kalemxhinjtë tuaj të nisin ndonjë fushatë për të goditur partitë e vërteta të opozitës dhe për të përçare këtë opozitë. E sollët vendin në një uri të vërtetë fizike e keni telashe edhe brenda. Doni të spostoni vëmendjen e popullit nga vetja, duke hedhur lajme në treg. Dy duar për një kokë. Këtë ne e kuptojmë mirë. Mendojmë se këtë e dinë mirë edhe partitë e tjera opozitare. PR është kundërshtare e vendosur e PP(S). VANGJUSH GAMBETA brenda vetes një zjarr qesharak. Duke gënjyer e shpifur 46 vjet radhazi për çdo gjë dhe kundër gjithkujt, ju i keni hequr vetes të drejtën t’ju besojnë. Tani po lëmoni veglat e punës. Inauguruat rubrikën «Rrëmuja në stadiumin politik». Si pak i nxituar ky titull. Por deri sa e hapët rubrikën, do përpiqeni edhe ta mbani. Ju vaf­të mbarë. Fushata elektorale filloi. Të mos përmendet në krye [?] ... [?] ... ... shqiptarë në Shqipëri ... ... ndërhyrë ... ... çështje ... ... këto ... ... «Atëherë ju jeni President i Shqipërisë apo kukull?» Është e vërtetë ose mund të jetë e vërtetë që ky ose ai president i cilitdo shteti, mund të mos jetë i implikuar në ngjarje të tilla, por ama asnjë popull nuk do t’ia falte të majftohej me kaq dhe të dilte i larë, kur atij i takon të vërë dorë mbi përgjegjësit e këtyre krimeve jo ordinere. Pastaj, mund të thuash sa të duash s’kam të bëj me këtë..., por njerëzit janë të gjallë. Në takimin që keni patur në Ministrinë e Punëve të Brendshme pas rrëzimit të monumentit të Enver Hoxhës, keni thënë se urrdhëri që dhashë për t’u çelluar s’ka zbatuar. Dhe është fakt që Hekuran Isai, ai që duhej ta kishte zbatuar atë urdhër si ministër i Punëve të Brendshme që ishte, u shkarkua nga detyra. Populli e di dhe pohimin e zotit Hekuran që ka shkruar se ju dhatë urdhër të qëllohej. Apo, edhe këtë urdhëra ju i quani si- ... për pastrimin, ... ... Atëherë, me mirë, siç ishëm në diktaturën e keqe, por të qetë e të sigurtë. U shkreh policia, kur ligjet ishin, s’po tundet ende pse ligjet e reja u bënë. Veç si do të zbatohen ato kur organizimi dhe mendësitë janë të vjetra? Si mund të shijojmë frutet e demokracisë, kur Presidenti deklaron se s’kam lidhje me ato ngjarje (mund të ishte dhe dhe ashtu), por që është në gjendje të shpifur e të pastrueshme? Afërsisht ai tha se në respekt. Po ai pa tek ju një tërheqje, një mefshtësi që shkoi deri atje, sa deputetët socialistë as denjuan të ngriheshin në ballë-nin një minutë heshtje, një minutë për katër martirët dëshmorë të asaj Shkodre djep të shqip-tarëve që të kullojnë, që s’meriton të përgjaket pas shpik-ne. Në këto raste mefshtësia ose paaftësia personale fare lehtë merret si pjesëmarrje në atë gabime që duam të mos përsëriten kurrë, sepse qenë pjesë e një skenari të turpshëm me plan ose spontan të individëve, që si të vetmin mjet të fundit kundër procesit të demokracisë, përdorën terrorin për të mbjellë pasiguri e frikë, që njerëzit të zbehen nga demokracia, me që ajo sigurinë për të jetuar nuk ta krijon. Atëhere, më mirë, siç ishim nën shpreh sigurtë. U shpreh Për të gjitha këto intervistu-esi duhet të mbante qëndrim më të hapur e të drejtpërdrejtë, sepse janë fakte, sepse populli i di dhe i përflet, sepse demokracia na hapi sytë dhe ajo kërkon që jo vetëm çdo nëpunës, po sidomos Presidentin ta ketë sa më të pastër, sa më të afërt, që të gëzojë autoritet absolut. Nuk e di, a mendoni se gëzoni këtë autoritet, zoti President, pas tërë këtyre ngjarjeve që kanë mbështjellë personin tuaj? Apo edhe pse, siç deklaruat, kurrë s’keni luftuar për karrierë, ju vjen keq t’ju largohen nga drejtimi i përjetshëm? Kjo këmbëngulje më ngjan se është më shumë se dëshirë për karrierë. PETRO DHIMITRI njënë, do të ishte një forcë më tepër, në aleancë me Partinë Demokratike, për të thyer Partinë e Punës. Që në ditët e para, u pa dëshira e Gafur Muços për të marrë rolin drejtues në Partinë e ardhshme Republikane. Më pas lindën divergenca që çuan në ndarjen e rrugëve tona. Ata nuk morën pjesë në asnjë mbledhje të Komisionit Nismëtar që u krijua më pas, në asnjë takim a veprimtari tjetër. Por këtu nuk është puna te Gafur Muço dhe te Shpëtim Spahiu. Çfarë kërkojnë tani, pas 6 muajsh «Bashkimi» dhe «Zëri i Popullit», këto organe të Partisë së Punës? Çdo mjet është i mirë, kur ndien nevojën e ngutshme për të sajuar një shpifje çfarëdo, për të nisur një fushatë. Historia të shtyn në marrëzira. Pasi përpjekjet e para i dështuan, Sofokli Lazri me shokë do të ketë menduar ndoshta skenar të ri. Zotërinj të gazetës «Bashkimi»! Kohët e fundit kemi krijuar respekt për ju lidhur me shumë artikuj të paanshëm që botoni. Ju na u përgjigjët se u detyruat të botoni artikullin në fjalë për shkak të presionit të madh që ju bëhej. Nga kush? Shoqërisht ju sugjerojmë që mos u përuleni presioneve, se ato të çojnë larg. Zotërinj të «Zërit të Popullit»! Nëse nuk ju mjafton ribotimi, ju mund edhe për perspektiva artikullin si fletë volante. Po me këtë nuk mund veç të mbuloni kokën tuaj. Ju u fryni gjërave të vogla e të papërfillshme, duke ndezur keni hequr vetes të drejtën t’ju besojnë. Tani po lemëni veglat e punës. Inagururat rubrikën «Rrëmuje Ju vaftë mbarë. Fushata elektorale filloi. Zotërinj drejtues të PS!

REPLIKË President apo kukull?! E pritëm me interes intervistën televizive të zotit Ramiz Alia me gazetarin Hysni Lita. Na erdhi mirë që po fliste për ligjin për tokën, sepse nga përmirësimi i jetës dhe gjendjes së fshatit, lidhet përmirësimi i tërë Shqipërisë. Së pari, sepse jeton pjesa më e madhe e popullsisë dhe, kryesorja, sepse është hambari i dollapeve të shtëpive të çdo qyteteli. Dhe nuk do të ishte keq ose s’do të kishim ankesa, në rast se biseda do të kishte mbetur vetëm tek ky problem i madh. Pa ç’ka se zoti President, përsëri, tregoi si formë të parë (doemos që varet nga fshatarësia) të mbajë ose jo kooperativën bujqësore, ndonëse vetë deputetët socialiste të Parlamentit, kanë thënë që sistemi i kolektivizimit dështoi me turp. Por, gazetari me iniciativë ose pse kështu është plani për këtë intervistim televiziv për t’u përgëzuar, (për herë të parë del në këto pozita një udhëheqës kaq i lartë), kaloi bisedën edhe tek kritikat që ka pasur nga shtypi në adresë të zotit Ramiz Alia. Menduan që zoti President nuk do ta kalonte aq lehtë e përciptaz këtë problem që është shumë serioz. Afërsisht ai tha se në asnjë mënyrë dhe në asnjë rast nuk ka pasur të bëjë me asnjë nga ngjarjet e dhimbshme (siç janë vrasjet në kufi, në qytete dhe masakra e Shkodrës). Menjëherë pas këtij pohimi me lind mendimi: «Atëherë ju jeni Presi-

kur s’janë të bëjnë me këto ngjarje?! Si mundet të jetë manjane jashtë në kufi një president, që, edhe pse e merr vesh këtë veprim, nuk ndërhyn, për të mos vazhduar aq sa vazhdoi ajo masakër kriminale? Pse nuk guxon ai të verë para përgjegjësisë ata që bënë masakrën e Shkodrës, qytetit të tij të lindjes, duke filluar nga ish-titullari i dikasterit përkatës e deri tek ish-kryeministri, kur thotë se s’ka të bëjë me atë ngjarje? Po për të kryer detyrën si President a e ka për detyrë? Dhe a është e shenjtë, që i ka besuar populli, qëndron që më parë dhe më shumë se të gjithë zoti Ramiz Alia si President, duhet të merret flamurin për t’u zbuluar vrasësit dhe urdhërdhënësit për vrasje e jo të telefononte për t’u arestu-ar vetëm një dy policë, në është i vërtetë ky deponim i ish-Kryetarit të Hetuesisë së Përgjithshme. Po të kishit qenë më të vërtetë jashtë këtij implikimi, edhe midis popullit të Shkodrës do të kishit shkruar, edhe para bankës së të akuzuarve deri tani kishin për të dalë fajtorët, edhe populli do t’ju mbulonte me dashuri e respekt. Po ai pa tek ju një tërheqje, një mënjëshfetësi që shkoi deri atje, sa deputetët socialiste as denjuan të ngriheshin në mbani në një minutë heshtje, një minutë zë për katër martirët dëshmorë të asaj Shkodre dhe morë të asaj Shkodre djep përfundimtare të kulturës shqiptarë.

gjendje të ndërrojë situatën? Atëherë pse është President? Në këtë post vihen burra të mençur, trima e autoritarë, se po të qe ndryshe, fare mirë mund të viheshin kushdo dhe... të gjithë të bëjnë sipas qejfit. Dhe a mund ta kalojë aq lehtë, me disa fjalë ajo mori artikujsh të shtypit që kanë kërkuar direkt dorëheqjen tuaj, Zoti President? Ju «harruat» fare edhe përgjegjësinë për vjedhjet kolektive të kolegëve tuaj byroistë. Mos vallë, mirë shtypi opozitar nuk thënka të vërtetën, sipas komunistëve, po komisioni përkatës që bëri kontrollin në Ministrinë e Shëndetësisë, ka gënjyer kur ka shkruar se për vitet 1986-1990 familia e zotit Ramiz Alia, ka shpenzuar për mjekime jashtë shtetit 145 mijë dollarë? Sikur edhe 50 mijë dollarë të keni shpenzuar jashtë normave ligjore (jo të atyre që i harton vetë për klanin dhe veten tuaj (si Byro Politike) do të mjaftonin për t’u dhënë dorëheqjen e jo më kur bëhet fjalë për më shumë e për sa e sa pikëpyetje të tjera të dështimit të drejtimit ekonomik e politik të Shqipërisë në këto 5 vjetët e fundit. Nuk mund të harroj në vitet 1965-1975 skandalin Profumo në Angli. Vetëm pse u diktua që ky ministër kishte lidhje të fshehta me një femër, kur ishte i martuar me një tjetër, ra tërë kabineti ministror. Pra, krizë qeveritare. Këtu u faktua tërësisht se me këme-

Çdo ditë partia jonë forcohet, duke luajtur një rol të rëndësishëm në jetën politike të vendit. Sot ne kemi 33 degë të PR në 28 qytetet kryesore të vendit si edhe në 5 qytetet më të vogla. Bëjmë pjesë në qeverinë e stabilitetit dhe në organet lokale të pushtetit. Kuadrot e PR janë emëruar në postet drejtuese. PR është një nga tre partitë kryesore të jetës politike, ekonomike dhe shoqërore të vendit. Siç e dini, nuk ka kaluar ende një muaj nga zhvillimi i punimeve të konferencës I të PR, në të cilën morën pjesë 206 delegatë nga të gjitha degët, ku u analizua puna dhe veprimtaria e PR që nga dita e krijimit të saj, nëpërmjet komisioneve nismëtare. Konferenca zgjodhi komitetin drejtues. U nënvizua politika e drejtë, e qetë dhe e matur e nismëtarëve, që qëndrimi i tyre i vendosur për të luftuar idetë komuniste e për të larguar me të gjitha mjetet nga pushteti, partitë e gjithë mjetet nga pushteti, partitë e gjithë mjetet nga pushteti, partitë e gjithë mjetet e Enverit e të Ramizit dhe të gjithë bashkëpunëtorëve të tyre të PP (PS). Duke pasur parasysh këtë aktivitet, Partia e Punës goditi PR duke filluar kështu edhe elektro-ratin. «Bashkimi» dhe «Zëri i Popullit» janë binjakët e nënës PP. Ajo, edhe pse përpiqet t’i maskojë me tubeta «demokracie» që të mos ngjajnë, dështon e nuk ia arrin qëllimit, se fëmijët e saj e demaskojnë dhe i tregojnë opinionit që nuk duhet t’u besojnë, se ata janë ujq që kanë ndërruar qimen, por jo zakonët. Vëllezër republikanë, ne jemi të vendosur në rrugën tonë, sulmet janë të natyrshme, ato nuk na përçajnë, por vetëm na bashkojnë. KOMITETI DREJTUES

Me ftesë të Lidhjes Qytetare Shqiptaro-Amerikane, kryetari i saj është i nderuari senator Joe Dioguardi, u nis për në Shtetet e Bashkuara të Amerikës zoti Sabri Godo, kryetar i Partisë Republikane Shqiptare. Zoti Sabri Godo do të zhvillojë takime me personalitete të shquara politike dhe zyrtarë të lartë të qeverisë amerikane. Në aeroportin e Rinasit kryetari i Partisë Republikane Shqiptare, zoti Sabri Godo u përcoll nga nënkryetari i PR, zoti Vangjush Gambeta dhe përgjegjësi i sektorit të Jashtëm, zoti Çerçiz Mingomata. Korresp. i «Republikës»

Disa netë më parë kthëheshim rreth orës 3:20 të mëngjesit nga një shërbim. Pasi kaluam Fushë-Krujën nja 2 kilometra, na verbojnë sytë dritat e ndezura në një automjet të madh që kishte ndaluar. Pak më tej rruga ishte e bllokuar nga një trung i madh. Me vështirësi kalojmë ndërmjet trungut dhe kamionit. Sapo kaluam kamionin nga krahu i shoferit dëgjohem katër goditje të forta gurësh. Të tmerruar nisatium. Sikur goditja e organizani­zuar të kishte qenë me precizion, mund të ishim goditur në kokë. Kush na qëlloi, pse? Kaq e mjaftueshme qenka të vrasësh dikë, vetëm se kështu t’u shpreh? Shumë pyetje, shumë përgjigje të padhëna. Një gjë nga çartësobeh. Deshën të na vrasin. Me sa duket na ndihmoi fati. Ka shtet dhe rregull në këtë vend? A ka ruajtës të rendit? Në këto ditë pyetje të tilla i bëjnë qindra qytetarë në. Vështirë të gjesh një komb pa polici të kualifikuar, njëkohësisht dhe zonjë të situatës. Por tek ne, bashkë me ndryshimet e domosdoshme që po ndodhin në shtetin tonë dhe likuidimin e sistemeve mendore apo vep­rues, filloi të zbehet funksioni i policisë. Pse të ndodhë kështu? Nga njëra anë ky organizëm i domosdoshëm dhe drejt­ohet nga burokratë dhe enveristë, nga monistë që kërkojnë krijimin e mjegullës dhe të pasigurisë me qëllime të caktuara. Nga ana tjetër në polici puno­jnë njerëz të ndershëm, të aftë, demokratë në shpirt dhe në mendje ose njerëz që kërkojnë të korrigjojnë këndvështrimet dhe këndgjykimet e para. Kurre­si nuk jam dakord me mendimin se çdo oficer ose polici i këtij ÇERÇIZ MINGOMATA (Vijon në faqen e 2-të)

NË TË GJITHË VENDIN PO VAZHDON PUNA PËR TË FIRMOSUR PETICIONIN E PRSH «KOSOVA REPUBLIKË ME TË DREJTA TË BARABARTA ME TË GJITHA SHTETET E JUGOSLLAVISË». NË TIRANË DERI TANI ATE E KANË FIRMOSUR RRETH 12000 QYTETARË, SIMPATIZANTË DHE ANËTARË TË PR. NË DURRËS NUMRI KA ARRITUR NË RRETH 7000 VETË, NË VLORË PO KAQ, NË BERAT RRETH 3500 VETË, NDËRSA NË PESHKOPI JANË MARRË RRETH 6000 FIRMA. EDHE NË QYTETE TË TJERA NËNSHKRIMI I PETICIONIT PO VAZHDON. FTOJMË EDHE NJË HERË TËRË PARTITË POLITIKE DHE POPULLIN TË NËNSHKRUAJNË KËTË PETICION, PËR TË SHPREHUR KËSHTU UNANIMISHT QËNDRIMIN TONË PËR MBËSHTETJEN E REPUBLIKËS SË KOSOVËS. PRSH

ugja e qremi-ben, Ar-vis-bur-kutuan në je-bhkatër, pla-shtre-për anën në fat-iqind?