— «KOMUNISTI, I PARI NË SAKRIFICA DHE I FUNDIT NË PRETENDIME» Pasi mbaroi raporti «Mbi veprimtarinë e Drejtorisë së Shtëpijes» i mbajtur nga ministri i Financave Genc Ruli, drejtuesi i seancës, Lush Përpali u urroi deputetëve «natën e mirë dhe gjumë të ëmbël». Veç dyshoj se asnjë nga deputetët nuk ka fjetur si qengj. Arsyeja? Lutem lexoni radhët e mëposhtme: Për ish-udhëheqësit tanë (që Zoti u ruajt qetësinë, që kanë), është folur e shkruar jo pak. Jo shumë kohë më parë, ti, i ndershëm lexues, u njohë me shpenzimet e abuzimet e mëdha, që kanë bërë ata në fushën e shëndetësisë. Logjika ta do që i sëmuri më të shumtën e parave të tij e harxhon për mjekë e për ilaçe, gjithashtu sëmundja, thonë se vjen nga ushqimet e kushtet e jetesës jo të favorshme, sidomos nga stresi. Le ta nisim nga banesat. Për të pasur kontakte (uniforme) me masën anekënd Shqipërisë ishin vënë në dispozicion 82 vila. Për hir të së vërtetës duhet theksuar se në ndarjen e vilave kishte një padrejtësi. Familja Hoxha kishte dy vila banimi dhe 4 vila pushimi. Për të qenë konform rregullave, shtojmë se vila personale të pushimit nuk përmenden gjëkundi, në vendimin e Byrosë Politike të vitit 1976, siç duket është marrë ndonjë vendim gjor, mes «shokëve» për të mënjanuar ndonjë procedurë burokratike. Por t’i kthehemi padrejtësisë së ndarjes së vilave. «shokëve» për të mënjanuar ndonjë procedurë burokratike. Për t’i kthyer pas vilat, për të nisur nga banesat e tjera, por kur pasqyrim i parregullt, një kërkesë për zgjerim. Partia e mori në konsideratë, madje u kërkoi dhe të falur pse i kishte lënë të jetonin në kushte mizerabël. Kështu familja prej 6 vetësh e Besnik Bekteshit kishte 10 dhoma, shtoi dhe 3 dhoma e 3 banja. Simon Stefani kishte 8 dhoma shtoi dhe 4 të tjera, por kur pa që ishin harruar vetëm 626 mijë lekë, tundi kokën i pakënaqur. Problemi i ambienteve të banimit u vu disi në udhë të mbarë, po vilat e pushimit në plazhin e Durrësit? Pali Miska ngre me të madhe problemin, duke thënë e nervozuar: «Kemi shkuar të pushojmë, apo të raskapitemi» dhe vetë je shpërblim personal; vëllez prej 4 dhomash i shton 5 dhoma e 4 banja. Për t’i treguar shokut Pali se unë jam “super i qetë”, Hekuran Isai vilës prej 7 dhomash i shton dhe 3 të tjera, pra 10 me 9 për shokun Hekuran. «Babai i klasës punëtore» Rita Marko nervozohet në kulm, rrotullohet në dhomë (gjithmonë jemi në Durrës) dhe belbason: «Po kjo dikë (megjithëse si kishte syzet) në mur, dy njolla. Me një veprim që do ta kishte zili çdo ushtaraka dhe urdhër: “Të rrënohet muri dhe të ngrihet nga e para”. Dhe ashtu u bë. Simoni sa dëgjoi fjalën ngriçe, pyet veten: «Po unë, pse jam më i vogël duhet të ngjis shkallët në këmbë? Ashensori. Shpejt bëni pjonin të parët, por thonë se paraqiten pushojmë, apo të raskapitemi» dhe vetë i jep shembullin personal; vilës ngjis shkallët në këmbë? Ashensori. Shpejt bëni ... [fundi i kolonave në prerjen e fotos] Për sa vijon: familje, po citoj një njeri të mençur që thotë: «Varfëria të bën të babëzitur». Shumë e vërtetë. Se ja, disa familje që u larguan nga blloku (Myftiu, Mihali, Murra) hoqën nga ambientet ku banonin deri saracineska e priza. E tanë inventarizimit u mungonjë 90000 lekë pajisje. Për të mbyllur kapitullin e banesave, shtojmë se ishte bërë e arsyeshme që shpënzimet për drita, ujë, qera, ngrohje, të përballoheshin nga shteti në masën 50 përqind. Pjesën tjetër do ta paguanin familjet. Por kjo puna e përqindjeve është një çikë me spec: 1, Se themi 50 përqind, por po sikur pesëdhjetëpërqindësh ti dalë i barabartë (ta zemë) me 30 000 lekë në muaj? 2. Njëri nga udhëheqësit thonë se kish kapur personin e duhur dhe i kish thënë «Po ku e di unë, a derëzi, sa i bie 50 përqind. Thuajini gjërat troç, e çoi koklavisni problemin ju shkollarët?» Për të mënjanuar këtë dy telashe u përdor sistemi kam-dash-me. Tani i qerasë ish 240 lekë në muaj. Se sa largpamës u treguan me dy vërejtjet e mësipërme, e tregojnë dhe fakti që, duke përdorur tavanin për periudhën 1989-shkurt 1991, shteti pagoi 840 000 lekë (afro pesë herë më shumë). Duke i parë banesat brenda dhe jashtë, del në përfundimin se keqja do të kërkuar te ushqimi, që kanë konsumuar. Për periudhën shtator 1989-1990 dhe jashtë, del në përfundimin se ... [Fundi i dukshëm i tekstit i prerë] ... që ne po ndërtonim socializmin. Që prej 1 viti ne s’po reshtnim së foluri, për politikën e izolimit që ka ndjekur udhëheqja jonë e lartë. Në këtë «gabim» kanë rënë edhe të huajt. Udhëheqja jonë nuk ka ndjekur politikë izolimi. Fakte? Në fushën e marrëdhënieve me jashtë është ndërtuar një politikë aktive. Këtë e dëshmojnë dhe 1323 pako, të ardhura nga ambasadat në vend të ndryshme të botës, për periudhën 1989-1990, në adresë të Drejtorisë së Pritjes. Nga këto pako 294 koli kanë pasur adresën kod X-31, dhe 355 në adresë të familjeve të veçanta. Por sa përmendem më sipër, është vetëm maja e aisbergut. Këto pako u përkasin doganave Rinas, Tiranë, Durrës dhe nuk janë kontrolluar kurrë sipas udhëzimit «tepër sekret». është marrë ndonjë vendim gojor, kthehemi padrejtësisë së ndarjes së vilave. Për të zbukuruar pabarazinë, që ekzistonte për këtë problem, ndërmjet familjes Hoxha dhe të tjerëve, këta të fundit menduan (dhe vepruan) që të paktën dhomat e banjot t’i kishin të barabarta në numër. E gjatë 10-vjeçarit të fundit, në kuadrin e luftës kundër pabarazisë, u bënë shtesa në 17 banesa. Si nisi ky aksion? A s’kishte rrezik të zemërohej familja Hoxha? Duhej gjetur një shkak e pastaj të çohej vallja deri në fund. Për konkretizim, Foto Çami nisi të riparonte çatinë më 1988. Thonë se kur hipi në majë të çatisë shtëpia prej 8 dhomash dhe 3 banjash iu duk tejet e vogël, dhe dha urdhër të shtoheshin dhe 3 dhoma e 3 banja. Kështu familja e tij prej 4 vetësh nisi të marrë frymë lirisht. (Për kuriozitet, u harxhuan nja 657000 lekë). Sapo e mori vesh Lenka me Manushin, nxituan edhe ata për «riparime çatish» madje për inat të shokut Foto shtuan nga 4 dhoma. Po të tjerët? Të tjerët nuk e panë të arsyeshme të ko- rrëgulave, marrë ndonjë vendim gojor, të arsyeshme të ko- ta kishte zili çdo 840 000 lekë (afro pesë herë më shumë). Duket e keqja do të 26 familjet e mbretërisë shqiptare, çdo ditë konsumonin nga 62 kilogram mish, 13 litra vaj, 20 litra pije, 56 kilogram fruta. Kur lexon fjalët e ralla si mish, pije, fruta çdokush me ndrojtje mund të pyesë: «Ç’do të kish ndodhur sikur të ndaheshin kjo sasi, në mënyrë ba-ra-bar-te në popull?» Për të plotësuar kuptueshmërinë e kësaj pyetjeje, po themi se do të furnizoheshin me mish 450 familje, me vaj 110 familje... Më sipër u përmend barazia për popullin, po në kupolë a ka pasur barazi? Për një periudhë njëvjeçare familja Hoxha ka konsumuar 2 ton mish, 7 kuintal sallam, 250 litra birrë, 5.5 ton fruta, (pra të 28 frigoriferët duket se i ka futur në punë), 1.8 kuintal kafe... Si përfundim për kapitullin e ushqimeve: Edhe aty lart ku rridhte uji e «kulluarr» nuk ka pasur barazi. Madje, sot tingëllojnë absurde kërkesat që bënte populli për barazi. Është thënë nga të mëdhenjtë: «barazi të plotë, vetëm në komunizëm», e dihet 1989-shkurt 1991, shteti pagoi vetëm 1989-1990. Shpenzimet e familjes Hoxha në Vjenën, 188 me Romën, 38 me Stambollin, Ankaranë... Që bisedimet nga pala janë bërë intensive e dëshmon edhe fakti që me një numër telefoni është biseduar dy-tri herë brenda një dite. Kontakte intensive ka pasur dhe familja Alia, 481 telefonata me Parisin. Përçapje janë bërë dhe për të ngritur nivelin kulturor, në lartësitë botërore. Shoqja Nexhmije për vitet 1986-1989 ka 3064 hali 25, Lenka Çuko 24, Besnik Bejtës 47, Spiro Koleka 24, Sheqer Peçi 9, etj.. Ripërsëritim se për këtë kohë i përkasin vetëm 1989-1990-s. Nga praktika e diplomacisë botërore është vërtetuar, se në fushën e marrëdhënieve me jashtë një rëndësi të dorës së parë kanë dhe kontaktet telefonike. Për tre vjetët e fundit nga 19 telefonat e familjes Hoxha janë shpenzuar 553 mijë lekë, nga familja Alia 456 mijë lekë. Shuma e përgjithshme 1.3 milionë lekë. Që bëhen bisedime, s’ka asgjë të keqe. Kanë dalë me sukses apo jo (!) kjo është një çështje që s’para publikohet. Për publikun e gjerë zakonisht, jepet njoftimi se me kë u bisedua. Duke u nisur nga kreu: Familja Hoxha 441 bisedime me Parisin, 210 me Vjenën, 188 me Romën, 38 me Stambollin, Ankaranë...

— KRIJOHET FONDACIONI PËR NDIHME SHQIPËRISË — Siç ju kemi njoftuar, kryetari i PR të Shqipërisë, zoti Sabri Godo, ndodhet në SHBA për një vizitë pune. Ai u prit me entuziazëm shumë të madh nga shqiptarët e Nju Jorkut, ku bëri një simpozium të rëndësishëm. Z. Godo është ftuar që të bëjë takime me atdhetarë shqiptarë, edhe në Detroit, Çikago, Dallas e Los Anxhelos. Më datën 30 korrik ai është i ftuar në Institutin e Veprmeve Ekonomike Botërore, ku merrnin pjesë afaristë të njohur të botës. Së shpejti ky institut do të ... [teksti i prerë] ... lua fondacioni për ndihmë Shqipërisë, i cili do të fillojë të veprojë shumë shpejt. Gjatë këtij viti kryetari i Partisë Republikane pati një bisedë vëllazërore me zotin Vetoni Surroi. Na gëzoi pa masë njoftimi se edhe vëllezërit tanë shqiptarë në Amerikë do të nënshkruajnë peticionin për ka shpallur partia jonë në mbrojtje të interesave të popullit shqiptar në Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi dhe në Serbinë Juglindore. U njoftuam se zoti Godo është nisur së bashku me të nderuarin ish-senatorin Dioguardi për në Ua- [teksti i prerë] do është ftuar që të bëjë takime me fshatarë datën 30 korrik është i ftuar në Institutin e Veprimeve Së shpejti ky institut do të shtyjë saj ... Lëzërit tanë shqiptarë në Amerikë do të nënshkruajnë peticionin që Jugore. U njoftuam se zoti Godo është nisur dhe bashku me të nderuarin ish-senatorin Dioguardi për në Washington, ku do të takohet me personalitete të Senatit amerikan.

Tani s’ka më asnjë mëdyshje për kooperativizimin socialist të tipit Lenin-Stalin. Brenda këtyre muajve fshatarët po i braktisin kooperativat bujqësore me një ndjenjë të thellë urrejtjeje. Natyrisht, me këtë gjuhë nuk mund të flasim për administratën, ku shumë prej tyre po e qajnë me lot prishjen e kooperativave. Domosdo kanë të drejtë, sepse u shkoi koha njëherë e përgjithmonë përfitimeve dhe vjedhjeve të ligjër uara. Rendi kooperativist mori tatëpjetën përfundimisht. Këtë e sheh çdo që ka shkuar fshatrave. Dhe atë çka u arrit të mbillet në pranverë nuk pritet ta lënë të piqet ose po e lënë në mëshirën e fatit. I shkullën me gjithë rrënjë të mbjellat. Në disa kooperativa (kjo s’duhet të ndodhë kurrësesi se për bukën, kur na mungon, ulërimë bëjnë gjithnjë) nuk po e korrin as grurin që po shkoqet në arë. Nuk po i josh fashatarët të punojnë në kooperativat e tyre. Po të jemi konkretë, ndërsa gazetat e kredisë në Tiranë e Kavajë, na thotë Ha- riz Dervishi nga ky fshat, për çdo metër katror grurë të korrur paguan 10 qindarka. E pra, po të krahasosh shpërblimin me atë të djeshmin për të njëjtën normë, në këtë rast është pesëfishuar, megjithatë kjo nuk po i tund fshatarët. Besoj se s’ka nevojë për koment. Pa mëdyshje pra, fshatarësia ka zgjedhur rrugën e privatizimit. Ligi i ri për tokën, i nxjerrë nga Kuvendi Popullor, është mbështetje e asaj dëshire të fshatarësisë. Nga sa thamë është e qartë se secila familje fshatare, me mbështetjen që jep ligji i ri, del si një prodhues privat dhe është ftuar që të bëjë takime me atë fshatarë datën 30 korrik është i ftuar në Institutin e Veprimëve Së shpejti ky institut do të shtyjë shtrirje edhe gjendjen në Shqipëri. Zoti Godo pati një takim gjatë me një pjesë të afaristëve pjesëmarrës. Njoftohemi gjithashtu se në SHBA u themelua një shoqatë shqiptaro-amerikane, e në krye të saj ... Shumë e mirë deri këtu. Qeveria, Këshilli i Ministrave dhe e instancat që varen prej tij kryen shpejt këtë punë, gjithnjë duke pasur parasysh nevojat urgjente të gjithë mijëra njerëzve që presin nga ky ligj. Ky projektligj është paraqitur sipas të gjitha rregullave protokollare në Kuvendin Popullor që më 9 KORRIK 1991. Po bëhet gati muaji dhe askush nga komisionet përkatëse në parlament nuk denjon ta marrë në shqyrtim. Epo... natyrisht,

— PARA EKRANIT, DUKE PRITUR MIRATIMIN E PROJEKTLIGJIT MBI AMNISTINË — Ai tashmë është thinjur, por kur i arrestua nuk ishte i tillë, ishte fare i ri, çunak 20-vjeçar. U dënua për agjitacion e propagandë. Krimi më i rëndë i tij ishte se kishte takuar në 4 tij ishte se kishte takuar me spiunët amerikanë, të cilët kishin vajtur dhe e kishin takuar në mes të natës nëpër të gjithë Shqipërinë, nga Adriatiku e deri në Peshkopi(!) Mos u çudisni. Aspak. Asgjë e jashtëzakonshme nuk ndodhi, veçse u realizua plani i Ministrisë së Brendshme. Ajo duhet patjetër të gjente e të denonte një spiun amerikan, në rrethin e Dibrës, dhe për të realizuar këtë, nuk kishte rëndësi formulimi i akuzës, paska e ngatërruar gjyqësia e vendit të vet, që e dinte mirë misionin e tij. Po ne s’kemi fjalë të harruara. Tani ky njeri kërkon të jetojë. Të jetojë normalisht. Të ketë edhe ai copën e diellit që i takon, të ketë edhe copën e bukës, copën e shtratit, copën e jetës që i ka mbetur për të jetuar. Të ketë edhe ai të drejtën e fjalës e të mendimit të lirë e të paburgosur e paranë e tij të askush. Të ketë edhe ai të drejtën të shijojë sado pak muzikën, pikturën, poezinë, dashurinë, verën, më të rrallë, kur të ketë. Po, ka të drejtë të ketë ëndrra të drejta njerëzore, të dhunuara mizorisht për hir të një pushteti makabër. Sepse ka të drejtë, edhe SHTETI mori përsipër që ta ndihmojë atë, ISH-TË DËNUARIN POLITIK. I solli ca filxhe makarona e një byrekë bizele. Partitë e futën në gjirin e tyre atë ISH-TË DËNUARIN POLITIK. Organizuan mitingje, u mallëngjyen, i rrahën krahët, që ende ruajnë vragat e Spacit dhe u vunë në krye të vendit. Aq shumë u mallëngjyen me ndonjë rast, sa na u duk edhe katili si viktimë dhe gamë po njëjlloj edhe për të. Po edhe ne, njerëz jemi. Sepse ka të drejtë, edhe parlamenti mori përsipër t’i japë të drejtën për jetuar, ta kthejë në jetë ISH-TË DËNUARIN POLITIK. SI FILLIM, PËRMES LIGJIT Puna filloi mbarë dhe me nxit, siç kërkonin edhe stomaçet e zbrazura e venat e thara të ISH-TË DËNUARIT POLITIK. U

Sikur populli të bëhej i bezdishtë dhe të kërkonte medo- (Vijon në faqen e 3-të)

dhe vjedhjeve të ligjëruara. arë. Nuk po i josh fshatarët Hariz ka zgjedhur rrugën e privatizimit. Ligji ligji i ri, del si një prodhues privat dhe ... po të jetë toka dhe mjetet e tjera të prodhimit dhe shpërndarjes. Dhe kjo nuk është pak. Tani e tutje fshatarët do të jenë prodhues e administratorë, pra i duhet të përballojë të gjitha problemet që nga mbjelljet e deri në tregtimin e tyre. Po në procesin e privatizimit problemi më i rëndë dhe shqetësues për fshatarin është çështja e mekanizimit të prodhimit bujqësor. Kjo duhet ta shoqërojë privatizimin e tokës në asnjë mënyrë nuk duhet t’i lihet spontanitetit. Mosangazhimi i shtetit në këtë fazë, ku mjetet e mekanikës janë ende të përqendruara, do të thëllonte krizën e prodhimit në bujqësi. Nuk është e mundur dhe as duhet të na shkojë mendja që toka të punohet me krahë si dikur. Po të ndodhë kështu, kjo do t’i kthente fshatarët në skllavër e të tokës. Një gjë e tillë as ata nuk do ta pranonin, sepse në fund të fundit ishte ky mendim që muaj më parë i frenoi fshatarët të votonin për opozitën. Kush do ta bëjë mekanizimin në tokat e prodhuesve individualë, dhe me çfarë përgjegjësie do të qëndrojnë palët? Dihet që sot për sot në vendin tonë mekanika bujqësore është tërësisht në duart e SMT. Amortizimi i lartë i shumicës së mjeteve të parkut, të cilat mbahen me «pyka», e vështirëson shitjen, pra privatizimin e tyre. Po të (Vijon në faqen e 2-të)

(Vijon në faqen e 4-të)

Firmosni peticionin. Ky çast përbën një moment historik në jetën tuaj dhe të kombit tonë. Asnjë individ nuk duhet të qëndrojë indiferent përballë këtij fakti. Kosova trimë dhe heroike u shkëput nga sundimi Zog dhe herën e dytë nga diktatori Enver. Me firmën tuaj jepni mbështetjen, përkrahjen dhe dëshirën për njohjen e Republikës së Kosovës. Popull shqiptar! Për një çast harrojini partitë politike. Mos mendoni se në cilën parti bëni pjesë apo kë parti simpatizoni. Kujtoni vetëm një gjë të shtrenjtë e plot krenari, që jeni shqiptarë dhe po jeni pjesë, vullnetin, zemrën dhe shpirtin për vëllezërit tuaj shqiptarë me banim në trojet e veta në Kosovë e në viset e tjera në Jugosllavi. Asnjë partie nuk i takon merita. Populli që sot e kreu këtë akt do të hyjë në historinë e kombit shqiptar. Merita i takon popullit dhe vetëm popullit. Parti politike dhe sindikata! Jepni ndihmën tuaj, duke i mobilizuar të gjithë për të firmosur peticionin. Partia Republikane mori iniciativën, por është e bindur që atë do ta kishit marrë të gjithë ju. Cilado parti politike apo sindikatë, që merr përsipër këtë iniciativë, do të gjejë gjithmonë përkrahjen dhe mbështetjen e Partisë Republikane. Interesat e kombit e të popullit qëndrojnë mbi ato partiake. KOMITETI DREJTUES I PR.