Akoma në Ministrinë e Punëve të Jashtme, vazhdojnë të qëndrojnë njerëz të devotshëm të monizmit dhe atyre që përfaqësonte ai. Gjatë viteve të fundit, por sidomos me fillimin e demokracisë, monizmi u përpoq të përhapte farën e vet dhe të ketë vazhdues sidomos në përfaqësitë jashtë shtetit si dhe në Ministrinë e punëve të Jashtme. Shpejt u bënë ndryshime dhe u hoqën gjogia ata që ishin monistë, natyrisht midis tyre edhe të diskredituar nipa e mbesa, dhëndurë të Lenka Çukos, Rita Markos etj. Por shumë shpejt për të hedhur hije syve njerëzve u shpërngulën nëpër ambasada dhe u vendosën në Ministri njerëz që do të vazhdonin stafetën e monizmit P sh. Petraq Pojani u dërgua në Bruksel, pinjoll i mirënjohur i punizmit dhe i pazëvendësueshëm pasi ka bërë shumë të mira në Ministrinë e Jashtme dhe baba den... Zef Mazi anëtar i Partisë së Punës që stazhin e partisë e bëri në zyrën e Sokol Hoxhës, pinjoll besnik i Ramiz Alisë. Për këtë besnikëri u shpërblye me emërimin në Vjenë (Austri). Hasan Muçostepa vjen si me katapultë në Ministrinë e Punëve të Jashtme duke qenë inxhinier elektronik dhe zëvendësrektor i UT pikërisht për barimizët që u kishte bërë fëmijëve të monizmit gjatë kohës që ishte drejtor i projektit të Universitetit dhe shpuri jashtë në Francë e gjëtiu 2 fëmijët e Mihal Bishës, fëmijët e Manush Myftiut etj. Dhëndëri i Rita Markos, Nasho Bakalli mbahet me vite të tëra në Turqi e pastaj në Komitet për Marrëdhënie me botën e jashtme si i pazëvendësueshëm. Në të njëjtën kohë baxhanaku i tij Fatos Reka pasi shiu në Paris e Gjenevë ku u shpërblye për bëmat e tij nga A. Çarçani, H. Isai, H. Çeliku, nga punonjës i zbulimit kthehet në Ministrinë e Punëve të Jashtme si funksionar (???) Po ashtu edhe gjirokastriët KAdri Cenko e Vaso Pilo (ky i fundit nuk di mirë as shqipen), miq të ngushtë të Fatos Nanos dhe Muhamet Kapllanit, Kadri Cenko ia di për nder M. Kapllanit, i (Vijon në faqen e 2-të)

Debate, diskutime e shkrime të shumta ka pasur për pasurinë e ish-PPSH-së – të gjitha kanë go-ditur në vesh të shurdhër e në sy të verbër. Pse e themi këtë? Sepse me gjithë gjykimet e drejta mbarepopullore, megjithë përpjekjet e opozitës së bashkuar demokratike, përsëri fitoi antigjykimi, antialigji – pasurinë e PPSH e trashëgoi, pothuaj pa cungim serioz PP e rinovuar (PS). Së pari natyrshëm lind pyetja: c’lidije ka midis pasurisë së PPSH dhe asaj të PS? Botërisht këta të fundit kanë shpallur se nuk kanë asgjë të përbashkët me PPSH, ato janë dy parti të ndryshme, madje në opozitë, me programe jo të ngjashme. Në këto rrethana, si çdo parti e re, brenda legjislacionit në fuqi dhe kushteve të vështira që po kalon vendi duhej të formulonin kërkesa modestë për fonde, zyra e pajisje. Në fakt ndodhi e kundërta, një paradoks. Ndërsa nga ana sipërfaqësore PS betohet e përbet ohet, derisa liderëve të saj u zuri goja lesh se nuk kanë gjë të përbashkët me PPSH, kur vjen puna për para dhe kushte materiale, argumenton me «lëgjie» se është e vet-mja, e para dhe e fundit parti trashëgimtare. Mos ka ndonjë kontradiktë këtu? Në thelb nuk shoh asnjë kontradiktë. Është i ciale, veçse vazhduesja e Partisë Komuniste me emrin e ndryshuar në PPSH. I parë problemi me këtë këndvështrim, kërkesa e partive, hipotekave, pasurisë valu-tore e bankare të PPSH nga PS është i justifikuar. Por në këtë rast duhen pranuar dy detyrime: së pari, të thuhet hapur se PS baraz PK baraz PPSH dhe, së dy-ti, se kjo parti pranon të trashë-gojë pasurinë e vënë në rrugë të dyshimtë, të pistë, do të thoshim, nga PPSH. Dihet se PPSH, si parti-shtet, pasurinë e ka grumbulluar në rrugët me banditeske e kriminale që ka njohur jo Evropa lindore, as ajo perëndimore, por edhe bota në tërësi. Kjo pasuri është formuar nga shfrytëzimi deri në palcë i punëtorit, fshatarit, intelektualit, nga puna e papaguar e ty-sor, niveli i të ardhurave të çi-levë arrinte në çakun më të skaj-shëm minimal të imagjinueshëm nga njeriu, që siguron të, në shumtën e rasteve bukën thatë të një njyjer në ujë, ku pretendoh ej se ishte shkrije pak sheqer; ajo rridhte nga përdorimi pa kriter i pasurive të tokës e nëntokës, nga grabitja paskrupull e arit shqiptar; nga shpërnosimi integral antinjërëzor e antiqillor i ish-pronarëve të ndershëm, që atë pasuri e kishin shtuar me punën e tyre të burgosurve politikë dhe të internuarve në guroret, minierat, brezaret, bonifikimet, ku jetesa e mjeruar e tyre mund të karakterizohet me çdo lloj epiteti, me përjashtim të atij njerëzor. Si çdo pasuri dhe para e pisët, dhe pasuria e PPSH të ngjall neveri, të ngjall një lloj tmerri kur mendon rrugët e përdorura për akumulimin e saj. Ç’është e vërteta, pasuri e pisët po krijohet sot edhe në rrugë të tjera, nga bllokmenët, ish-udhëheqësit shtetërorë, partiakë, drejtuesit e hall-kave të ulëta të pushtetit, të ekono-misë, duke vjedhur, shpërdo-ruar pozitën zyrtare, duke përvetësuar me pagesa minimale ndër-marrjet, me kontrabandë, falsifiki-me, mashtrime e rrugë të tjera të fëlliqura. Këto rrugë po ndiqen edhe nga shtresa të caktuara të popullsisë, nga kontrabandis-tët, matrapazët, hileqarët. Në gjithë këto kategori shteti ligjor do të duhet të vërë dorë, pasuria dhe paraja e pisët do të duhet të kalojë në filtrin e gjykimit li-gjor. Kjo sidomos për të mbyllur shtigjet, që shtetas të veçantë të grabisin individë apo shtresa të caktuara të popullsisë e shtetin në tërësi. Duke ndjekur fillin e këtij gjy-kimi, kaq më e domosdoshëm bë-het operacioni ligjor për pasuri-në dhe paratë e pista (që për me-ndim tim, është e tmerrshme që

- DUKE KOMENTUAR TREGUESIN E PARE ZYRTAR EKONO-MIK STATISTIKOR - Jo shumë kohë më parë Drejtoria e Statistikës pranë Ministrisë së Ekonomisë llogariti dhe publikoi treguesin e parë zyrtar statistikor ekonomik, me anë të cilit mund të pasqyrohet ndryshimi në rritje i çmimeve të grupeve kryesore të mallrave për çdo muaj. Qoftë edhe në një vështrim të parë statistika zyrtare të jep të

Në këtë fundshekulli, kur në Evropë dhe në tërë botën çdo gjë po lëviz në emër të çlirimit dhe të lartësimit dinjitoz të njeriut, drejt një shoqërie që bëhet garanci dhe për mirëkuptimin e popujve, dhe

Jo shumë kohë më parë Drejtoria e Statistikës pranë Ministrisë së Ekonomisë llogariti dhe publikoi treguesin e parë zyrtar statistikor ekonomik, me anë të cilit mund të pasqyrohet ndryshimi në rritje i çmimeve të grupeve kryesore të mallrave për çdo muaj. DUKE KOMENTUAR TREGUESIN E PARË parë statistika zyrtare të jep të kuptosh se kostoja e jetesës është shtrenjtuar mbi 2 herë e se, po të kuptosh se njejtin tregues inflacioni edhe për këtë vit, kostoja e jetesës do të shtrenjtohet edhe njëherë më tepër. Nuk ka nevojë të komentosh këtë, po të shohësh që përditë e më tepër familjet shqiptare shfaqin pamundësinë për të operuar në treg, që çmimet rriten si me katapultë e që për të siguruar jetesën punonjësit e thjeshtë i mbajnë sytë tek ajo shportë mallrash të domosdoshme që i shpëtoi liberalizimit të çmimeve e që tani është katandisur si «kokoshi një thelë». Nisur nga kjo është e natyrshme të arsyetosh se kërkohet një ngritje e menjëhershme e pagave, aq më tepër që tani është llogaritur edhe indeksi i çmimeve. Por ja që kjo nuk është aq e thjeshtë sa duket e, brenda një logjike ekonomike, tash për tash ajo është e pamundur. Le të kujtojmë shkurtimisht se para liberalizimit të çmimeve për rritjen 50 përqind të pagave. E papranueshme nga logjika më e thjeshtë ekonomike, e servirur për motive thjesht politike, ajo u pranua pa u kuptuar si një lloj vetëvrasjeje ekonomike. Sot këtë e kupton kushdo. Rrogat u ngritën 50 përqind, po çmimet kërcejnë 2-5 herë e vazhdojnë të mbahen në këtë nivel edhe sot. Kjo do të thotë se sasia e mallrave që mund të blihet sot në treg me rrogat e rritura, ka rënë para nivelit të rritjes së tyre dhe vështirësia e jetesës normale është shumëfishuar. Ç’do të ndodhte në qoftë se përsëri do të kishte një rritje masive të pagave? Nuk diskutohet që efektet kësaj radhe do të ishin më të theksuara. Me rritjen e tanishme të rritjes së çmimeve, privatët do t’i shisnin përsëri çmimet dhe ata me lehtë e sotme nuk pyesin njeri. Vetë shteti nuk e posedon mundësinë e vendosjes së çmimeve «tavan»-pasi i duhet të mbushë dyqanet me çarçafë mallrash. Ndërkaq ekonomia është në «asistencë» e prodhimi mungon, duke bërë që qarkullimi i mallrave të mos vijë prej tij, por prej importit. Kjo mungesë e prodhimit të mallrave mënjanon vendosjen e çmimeve kufi nga shteti si dhe zbeh kontrollin mbi to. Ndërkohë çmimet do të vazhdojnë të rriten edhe për faktin se kërkesa për mallra është në rritje, konkurrenca është aq e zbehtë, ndërmarrjet (ato që punojnë) nuk janë shumë të interesuara të shesin me uljen e kostos së prodhimit të tyre, pasi ato mund të shesin me çdo ulje të me çdo çmim! Haracin këtu e paguan vetëm punonjësi i thjeshtë, që është i detyruar të futet në lojën spekulative të çmimeve. Me këtë kontekst sot me të drejtë pyetet: A duhet që pagat të ndjekin çmimet? Dhe kur do të ndodhë kjo? E vërteta dhe ekonomike është që pagat të ndjekin çmimet, këto në fund të rriten ndoshta deri në unifikimin me tregjet rreth nesh (që të mos na ndodhë as e eksportimin mallrave apo ilegale i tyre pak mallrave të prodhimit të vendit), dhe lëndë të konsumit, të kufizuara me shtrëngimin e jetës sonë. Ajo që sot është sytë për llogaritë statistikisht rritja e pagave, apo një lloj «ekonomike» dëshmohet se një refleks tjetër numrit e logjikë ekonomike, që fuqia blerëse e popullsisë të mos ritret artificialisht e pastaj me masa për parave ndan qarkullim të mos e thellojë inflacionin e ciklit, e masë sepse dhe galopant. Sigurisht një shtesë e pajustifikuar e re me të për, është një tendencë, duke zbrazur xhepin ... [disa rreshta pjesërisht të palexueshëm] Në përgjithësi duhet të mbahet të ndërgjegjshëm e të kërkohet ... [tekst pjesërisht i palexueshëm] ... [Fund i prerë/teksti pjesërisht i palexueshëm.]

Në këtë fundshekulli, kur në Evropë dhe në tërë botën çdo gjë po lëviz në emër të çlirimit dhe të lartësimit dinjitoz të njeriut, drejt një shoqërie që bëhet garanci dhe për mirëkuptimin e popujve, me fqinjët tanë të veriut, po ndodh krejt e kundërta. garanci dhe për mirëkuptimin e popujve, me fqinjët tanë të veriut, po ndodh krejt e kundërta. Prej shumë kohësh Serbia e Millosheviçit përherë e më tepër po kërkon me çdo mjet t’i fryjë një zjarri të rrezikshëm. Këtë ajo përpiqet ta bëjë me terrorin e egër që ushtron ndaj shqiptarëve që banojnë në Jugosllavi, por dhe me të këthushmit nëpërmjet incidenteve të hershme të pashërueshme në kufirin shtetëror. Ato kanë qenë të shpeshta. Vrasja e gjashtë shqiptarëve në mënyrë barbare, duke shkelur çdo marrëveshje të arritur për këtë qëllim, tregon se Serbia ka qenë dhe mbetet po ajo: ANTISHQIPTARE E BETUAR. Sido që të arsyetojnë shovinistët e tërbuar serbë, vrasja e shqiptarëve është një akt tej i dhunshëm. Ekspertët shtetëror konfirmuan se shqiptarët e vrarë nuk kanë qenë të armatosur. Ata nuk mund të kërkonin kështu jetën e askujt prej ushtarëve serbë. Fare mirë autoritetet e kufirit mund të realizonin ndalimin e tyre pa qenë nevoja të përdornin armët e zjarrit. Por për serbët ka vdekur gjuha e njeriut, gjuha e fqinjit. Ka vdekur zemra njerëzore që drithërohet dhe për një gërvishtje të njeriut. Partia Republikane e dënon me forcë këtë akt mesjetar të shovinistëve serbë dhe i shpreh dhimbjen e saj familjeve të viktimave.

Periudha e gjatë një vjeçare e tranzicionit, e cila ishte edhe fatalja për këtë vend të varfëruar tashmë, tregoi qartë se ku të çon mungesa e shtetit ligjor. Në vrasje, vjedhje, shpërdorime, abuzime, papunësi, shkatërrime e pa përmendur edhe shumë figura të tjera krimesh që i përjetuam. Por për hir të së ardhmes demokratike, që e vulosi vetë populli, le ta varrosim atë vit bashkë me komunizmin 50 vjeçar. Parlamenti i ri i dalë nga zgjedhjet e 22 marsit, do të miratojë Kushtetutën demokratike, një kushtetutë që duhet t’u qëndrojë këtyre. Të tilla duhet të jenë edhe ligjet. Pika më nevralgjike mbetet nga kush do të zbatohen. Dhjetëra administrata shtetërore ekzistuese është tejmasa e fryrë dhe e korruptuar me shumë hallka dhe struktura të panevojshme. Me lloj-lloj emërtimesh, që nuk lishin gjë tjetër veçse për të përligjur emërimet e shumë aparatçikëve, lakej të regjimit, familjarë, nipër e mbesa e lloj lloj dhëndurësh, që nuk lanë gjë pa bërë për përfitime vetjake. Që nuk lanë aeroportin, t’i ... pa njohur me djersën dhe gjakun e këtij populli, që u pagua me paqe simbolike, që nuk njohën kurrë rritje, por vetëm me lloj-lloj shpërblimesh e marifetesh të tjera. Po e gjithë kjo administratë është e mbushur edhe me ideologë e të shkolluar në parti. E klima ideologjike, vazhdon të sundojë e ideologjisë. Sigurisht që nuk do vazhdojnë për shumë kohë. Por përpara se të bëhet vepruar vetëm ... [pjesërisht e palexueshme] ... nga kjo administratë shtetërore ekzistuese është tejmasa e fryrë dhe e korruptuar ... [teksti i kolonave vijon] ... an edhe emërtimet, 50% në përbërje mbetën po ata, me po ata njerëz. Prandaj edhe duhet të shkarkohen. Ajo që të sensibilizon më tepër janë organet e drejtësisë. Mjaft juristë do vazhdojnë të punojnë në organet e hetuesisë, prokurorisë e ato gjyqësore. Por në asnjë mënyrë nuk duhet të lejohen të punojnë ata që kanë lidhje me krimin. Gjatë vitit të tranzicionit, shumë prej tyre duke e ndier frikën, kaluan si avokatë mbrojtës. Si punë të jenë mbrojtës të ligjit dhe njerëzit ata që e dënuan pa faj, ata që e vra-në e torturuan, ata që e varrosën në një gropë të përbashkët, ata që i morën nderin dhe dinjitetin. Prandaj edhe ligji për avokatinë kam mendimin të rishikohet. E këta të vihen para ligjit si gjithë shtetasit e tjerë. Por ligji nuk duhet të të lërë jashtë sferës së tij të gjithë aparatçikët që në detyrat e tyre abuzuan e shpërdoruan, duke nxjerrë edhe përfitime materiale, e sot shtetin e afatit me çanta të fryra, që lidhen me lloj-lloj frimash të dyshimta e persona të identifikuar. Jo. Lëna e këtyre nëpërpunësve në administratën shtetërore do ta bëjë atë edhe demokratike e të brishtë. Edhe po t’i kthehemi historisë së të ndalemi në Revolucionin Demokratiko ... [tekst i paqartë] ... të qëndrojnë ... në vende të veçanta të grabisnin individë apo sheshta fillin e këtij gjykimi, kaq më i (që për mendimin tim është shumë i ... Dr. TEODOR KARECO (Vijon në faqen e 2-të) ... Kjo do të thotë numër një e qeverisë së re. Çdo vlerësim dhe hetim i ... ... Burokracia duhet të shkatërrohet, në mënyrë të gjithanshme. Kjo është detyra i ... [Teksti i dukshëm në disa pjesë është i palexueshëm ose i prerë në skajet e fotografisë.]

Lidhur me shkrimin e botuar në gazetën «Republika» në numrin 101 të saj: Për arsye të informacioneve të pasakta që i janë dhënë autorit të shkrimit «Ramizi, Iliria Hollajdingu dhe Emri i Kuvajtit» kërkohet ndjesë publike pasi faktet e përdorura në shkrim nuk qëndrojnë. Autori i shkrimit SHTEPËT SALAJU