TELEGRAM PRESIDENTIT TË SHBA ZOTIT XHORXH BUSH I nderuar Zoti President! Ndryshimet politike pas zgjedhjeve të 22 Marsit 1992 në Shqipëri sollën në fuqi një qeveri liberale të majtë por jo një qeveri demokratike të tipit perëndimor. Puna private të cilat i shtetëzoi padrejtësisht, arbitrarisht dhe përdhunisht regjimi barbar komunist i diktatorit Enver Hoxha që vretën e President Berisha, jo vetëm që nuk po ua kthen pronarëve të tyre të ligjshëm, por kjo qeveri duke u mbështetur në ligjin antikleror dhe antidemokratik nr 7501 datë 19 korrik 1991 të përpiluar dhe miratuar nga [nj]ë parlament kryekriminel komunist, po e zbaton këtë ligj me dhunë e me ndërhyrjen e policisë duke u[a] falur fshatarëve pa tokë dhe pronarëve të ligjshëm po ua mohon të drejtën e pronësisë mbi tokat bujqësore, kullotat, ullishtet etj. Në një kohë që shteti shqiptar mban në pronë të [gj]ithçka e shtetit që kapin sipërfaqen prej 120.000 hektarë tokë bujqësore nga më pjelloret kjo pasuri e m[e]rrit shtetërore është e mjaftueshme për ta pronësuar plotësisht e 40.000 familjeve shqiptare fshatare pa tokë e ç[e]lona aktualisht po tonojnë [?] gjithë fshatarët e Shqipërisë. Shteti shqiptar nuk mund të quhet as demokratik dhe as [nj]ë shtet i së drejtës në qoftë se nuk u kthen pronat të gjithë pronarëve të ligjshëm të cilëve ua grabiti regjimi diktatorial komunist. Lutemi që njëkohësisht besojmë se me Ju Zoti President i një shteti nga më demokratikët në botë, gjatë takimit që do të bëni me Presidentin Berisha t’i kërkoni atij që të kthejë pa asnjë kusht të gjitha pronat e tundshme dhe të patundshme pronarëve të tyre të ligjshëm. Ky akt i Juaj Zoti President do të konsiderohet e[t] një vepërje të vërtetë e komunizmit në Shqipëri. I cili momëentalisht po mbijeton në formë tiltantropike dhe mban të paurisë të rrjet 150.000 familjeve shqiptare të shpronësuara, shumica e të cilave u persekutua nga regjimi diktatorial komunist duke i burgosur, internuar dhe shumë prej anëtarëve të këtyre familjeve i pushkatoi. Pjesëtarët e këtyre familjeve kanë qenë dhe janë opozita e vërtetë antikomuniste. Këta janë demokratët e vërtetë të Shqipërisë dhe janë për votime besnikë kundër Partisë [së] Punës Demokratike të Shqipërisë. Pra këta janë demokratët dhe jo ata që mendojnë ta tragjedinë si demokratë duke hedhur mbi trupin e vdekur velon e bardhë të demokracisë. Për Kryesinë e Shoqatës Kombëtare të Shpronësuarve të Shqipërisë Me respektin më të lartë RAPO HAXHI DANSHI Tiranë 11 qershor 1992

PARTIA REPUBLIKANE, ALTERNATIVE REALISTE QE I DUHET VENDIT, PËR SOT DHE PËR TË ARDHMEN Kongresi i Parë i PR, që zgjati dhjetë zhvilloi punimet për dy ditë radhazi, më datë 8 dhe 9 qershor, afirmoi dhe një herë rolin e madh që luajti kjo parti për shëmbjen e diktaturës dhe për qëndrimet e mençura që ajo ka mbajtur në momente kyçe, kur vendi i ka[n]osë[u]r lufta civile. Ky mendim u nënvizua nga raporti i kryetarit të Partisë, zotit Sabri Godo dhe nga shumë delegate që morën fjalën në Kongres. Punimet e këtij Kongresi, të cilat u përshkuan nga një diversitet mendimesh dhe një debat konstruktiv, në kushtet e reja të vendit, të krijuara tashmë pas rrëzimit të diktaturës, përcaktuan qartë dhe pa ekuivoke vijën politike të partisë, bazën se ku do të mbështetej ajo dhe aleatët e saj. Partia Republikane si një parti me profil të qartë do të mbështetet tek pronarët e vegjël, të mesëm dhe të mëdhenj të ardhshëm. Asnjë parti tanimë në këtë shtet e pluralizmit nuk mund të thotë se e përfaqëson, madje do të ishte një absurditet, se ajo i përket gjithë popullit. Individët bashkohen në një parti sipas pikëpamjeve politike dhe ajo me rëndësishmja në interesat ekonomike që ato kanë, dhe kërkojnë të mbrojnë sot dhe për të ardhmen. Natyrisht, dhe k[y] profilizim e përcakton më qartë në fill sot, sepse në pragshimin të bllokimeve komuniste dhe të një shtrëngese të korruforuar që në mënyrën e qeverisë së stabilitetit dhe ca më tej u bë zhvlerësore nuk mund të ketë fër pronarë kapitalistë në kuptimin klasik të kësaj fjale. Të zhveshur nga prona sot janë pothuajse të gjithë shqiptarët. Nesër reforma ekonomike që sapo ka nisur, me domosdo do të krijojë diferencimet ekonomike midis njerëzve, dhe të krijojë klasat e caktuara dhe pas pikëpamjes ekonomike që do të mbushin radhët e partive, të cilat ato mendojnë se u përkasin dhe gjejnë plotësisht vetveten. Në këtë kontekst Partia Republikane është e hapët për çdo shqiptar apo minoritar që sot në fjalëtori në gjendje shoqërore, punëtori i thjeshtë, fshatari i thjeshtë, intelektuali, studenti apo[m]. Mjafton që ai të ketë mendime dhe pikëpamje republikane. Kongresi i Parë i PR gjithashtu afirmoi mendimin se Partia Republikane është një alternativë realiste që i duhet vendit sot dhe për nesër. Si një alternativë e tillë ajo e ka shfaqur plotësisht veten gjatë këtyre 17 muajve në të gjitha qëndrimet që lidhen me çështjen kombëtare. Ndënese një qëndrim i tillë asaj në përgjithësi i ka kushtuar. Partia Republikane do të jetë gjithmonë do të vazhdojë t’i përmbahet qëndrimeve të saja të urta, të mençura dhe të vendosura kah programit të saj. Udhëheqja e re, këshilli kombëtar, Komiteti Drejtues, që u zgjodh në mënyrë demokratike nga ky Kongres, me njerëz të rinj, të aftë e energjikë, është garanci e sigurtë për këtë.

KOMITETI DREJTUES 1. Sabri Godo 2. Tamara Laurasi 3. Eduard Xhafa 4. Çerçiz Mingomataj 5. Alfred Karamuça 6. Aleksandër Cina 7. Xhevat Reçishti 8. Fatmir Mediu 9. Arben Burburia 10. Dalip Greca 11. Aleksandër Garuli Nënkryetar i PR u zgjodh Z. Fatmir Mediu, ndërsa sekretar Z. Çerçiz Mingataj.

Keni miq nga ana tjetër e detit - Intervistë me Ottavio Lavagio përfaqësues i PRI në Kongresin e parë të PRSH. - - Ç’do të dëshironit t’i thonit pjesës “Republikës”? - Ndo[n]dmë këtu në kongresin e parë të partisë suaj për t’ë sjellë përshëndetjet republikane italiane dhe besoj se republikanët shqiptarë ndihen të kënaqur që kanë miq në anën tjetër të Adriatikut, Italia mund të luajë rol të rëndësishëm për të ardhmen ekonomike të Shqipërisë; dhe të kesh marrëdhënie me një parti që ka forcë ekonomike në Itali mund të jetë në dobi të PRSH-së. Besoj se ka shumë rëndësi fakti të riafirmojmë miqësinë tonë me republikanët shqiptarë, pavarësisht nga rezultati jo i dëshiruar në zgjedhjet e 22 marsit, Cila është qeshja e PRI në jetën politike italiane? Në zgjedhjet e fundit të 5 prillit, PRI i shtoi votat dhe vendet e saj në parlament, ndoshta jo aq shumë sa pritej por ama në mënyrë të qëndrueshme nga 21 deputetë kaluam në 27 dhe nga 7 senatorë në 10. Sidomos PR ka dëshmuar një p[ol]itikë në Itali dhe një qeveri italiane republikane si regull është gjithmonë e dobët. Sa njihni në Itali realiteti i sotëm Shqiptar? Shqipëria ka qenë gjithmonë një vend misterioz për italianët për shkak të natyrës dhe mungesës së informacionit prej 40 vjetësh. Besoj se shqiptarët dinë shumë më tepër për Italinë sa ç’dinë italianët për Shqipërinë. Unë mendoj se Italia ka patur historikisht lidhje me Shqipërinë, pavarësisht nga fakti që ne kemi qenë kolonizatorë dhe zotërimi italian në Shqipëri nuk ka qenë shumë i thellë. Shoh që ka një qëndrim të ndjeshëm ndaj italianëve, jo vetëm për faktin se Italia për Shqipërinë ka qenë një mit i krijuar i ndërmjet TV ose nga shkraku i ndihmave ushqimore. Nevojitet t’i rilindë baza ekonomike në Shqipëri dhe besoj se një pjesë e rëndësishme e këtyre investimeve do të vijë nga Italia. - A mund të na thoni diçka për perspektivën e marrëdhënieve midis PRI dhe PRSH? - Marrëdhëniet midis PRI dhe PRSH kanë qenë shumë të mira dhe të përzemërta që në krijimin e PRSH. Ne ndjejmë një farë përgjegjësie për t’ju dhënë edhe ndihmë materiale, sepse i njohim kushtet në të cilat punoni. Mund t’ju ofrojmë ndihmë si në ide ashtu edhe në praktikë për mënyrën e organizimit. PR nuk është një parti e madhe në Itali pra s’ka ato mjete siç i kanë të tjerat dhe nuk vjen si ato, kështu që mos prisni të shi[h]ni hajdutë si ato të partive të tjera për t’ju ofruar para për ndonjë lojë operacioni. Por ju duhet ta dini që keni miq në anën tjetër të detit... - Ju falenderoj! bisedoi: LUTFI DERVISHI

DUKE SHIKUAR DREJT EVROPËS(??)... Diskutimi i zotit Çerçiz Mingomataj Synimet e lëvizjes demokratike në vendet e Lindjes, përfshirë edhe vendin tonë u kristalizuan në shprehjen “Të shkojmë drejt Evropës”. Qytetarët këtu dhe më parë buron nga vendi evropian e jo afrikan. Kështu u provua se nocioni nuk është gjeografik por shoqëror. Ndjenja e të qënit jashtë Evropës, pra në një ishull të izoluar nuk e krijoi ndonjë lëvizje skottonike të kontinentit, por e shkaktoi çarja dhe hundeku shoqëror. E sa fakti se kjo ndjenje u përlet nga të gjitha vendet që jetuan komunizmin stalinist, fakt ky që provo[n] se stalinizmi kuptohet vetë si dukuria më jo evropiane me gjithë se gjeografikisht jetoi në Evropë. Kjo gjendje jovevropiane vendeve evropiane është shprehur e tejshtrirë në të [k]ëtyre vendeve, në mënyrën e drejtimit të shtetit — me drejt Evropës — ishte simbolizim i procesit të dëshiruar të shkatërrimit të këtij [k]ombi, dm.th. i kristalizimit të njërsë e tyre reale e ruhajne, si i tillë ai nuk do të thotë se skosh në Evropë, por të bëhesh Evropë, nuk përfaqëson një lëvizje mekanike, por është proces i brendshëm, qoftë i vendit apo i individit, pra i ng[a] stalinzmi i tejkaluar me vlerat shoqërore e njerëzore evropiane. Kjo ndryshueshmëri shkalla e këtij suksesi matet: Së pari: me sa jemi shkëputur mendësitë e praktikat staliniste; Së dyti: sa i kemi përvetësuar në jetë, këto vlera, mendësi e praktika evropiane. F[ri]ka nga ky moslargim ka dalë shpesh si pasqyrim: “Sa më larg stalinizmit aq më afër Evropës”. Ky proces është i gjatë dhe i vështirë brenda vetëdijes sonë, qoftë si individ dhe si vend, ai përfaqëson procesin tonë të rikthimit e pikërisht në këtë proces vendoset suksesi dhe përfundimi i tij. Duke e parë këtë proces në retrospektivë e aktualisht, do të thosha, ndryshe nga sa shprehet kryeministri Meksi, se me 22 mars 1992 f[u]ndit kundër komunizmit nuk mori fund por kjo luftë hyri në (Vijon në faqen e 2-të)

ANËTARËT E KËSHILLIT KOMBËTAR TË PR 1. Sokol Stani 2. Lazër Sokoli 3. Fejzulla Bergani 4. Ndoc Lazri 5. Nikoll Ndreca 6. Luljeta Gjoni 7. Mehdi Guni 8. Shkumbin Spahiu 9. Lutfi Bruci 10. Sefer Lezi 11. Pjetër Laca[j] 12. Vladimir Agraja 13. Arben Dabameto 14. Qemal Preza 15. Mehmet Kotherja 16. Engjëll Matraxhiu 17. Tosun Liconji 18. Agim Doku 19. Alush Lamçe 20. Arif Lala 21. Sotiraq Hambi 22. Agron Llaci 23. Pirro Kice 24. Bektash Dervishi 25. Izim Çuçku 26. Vangjël Prifti 27. Ali Belshi 28. Ksenofon Mërtiri 29. Petrit Alimeta 30. Adnan Shehu 31. Agron Hazisi 32. Engjëll Xhaferi 33. Kristofer Rrumbullaku 34. Veli Hoda[j] 35. Dilaver Koçia 36. Sabri Godo 37. Tamara Lau[r]as[i] 38. Eduard Xhafa 39. Çerçiz Mingomataj 40. Ferhat Gruja 41. Alfred Karamuça 42. Edmond Berberi 43. Gazmend Turdiu 44. Aleksandër Çin[a] 45. Pirro Kostallari Janë anëtarë të Këshillit Kombëtar sipas statutit dhe të gjithë kryetarët e degëve të PR ndër rrethe.

PRESIDENTI I SHQIPËRISË Z. S. BERISHA U NIS PËR NË SHBA Dje në orën 17 e 30, presidenti i R[.] Shqipërisë Sali Berisha, me bashkëshorten e tij, Liri Berisha, u nis për një vizitë pune në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Atë e shoqërojnë ministri i punëve të jashtme, Al. Meksi, sekret[ar]i dhe ministri i Ekonomisë dhe i Bashkëpunimit Ekonomik me jashtë, Arta[r] Hoxha. Për vete, presidentin Sali Berisha, në aeroportin Rinasit kishin dalë Kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Pjetër Arbnori, Kryetari i Këshillit të Ministrave, dr. Aleksandër Meksi, nënkryetarët e Kryesisë së Kuvendit Popullor, Tomor Malasi e Shaqir Vukaj, Zëvendëskryetarët e Këshillit të Ministrave, Bashkim Kopliku e Rexhep Uka, deputetë, anëtarë të qeverisë të degëve, përfaqësues të partive politike e të shoqatave etj. Ndodheshin edhe sekretari i ambasadës amerikane në Tiranë, Zoti Christofer Hill, i ngarkuari me punë i ambasadës italiane në Shqipëri, ambasadori i Federatës Ruse, përfaqësuesi i PNUD-it etj. Presidenti Sall Berisha nderoi flamurin kombëtar dhe, i shoqëruar nga Zoti Pjetër Arbnori e shoqja Zoti Aleksandër Meksi, kaloi në revistë truprojen e Nderit.

Në këtë numër: Në faqen dy, tre, katër të këtij numri do të lexoni diskutimet e delegatëve në Kongres, të cilët në shumicën e tyre botohen të plota. Korrigjim: Zoti Eduart Laze, nuk ka diskutuar në Kongres, siç ndyhej në shkrimin me këtë rast. Me titull “Në Kuvendin e Republikanëve” të botuar numrin e kaluar në gazetën tonë.

Urojmë Zotin Sabri Godo, me rastin e zgjedhjes së tij Kryetar i PRSH Me rastin e zgjedhjes në detyrën e Kryetarit të Partisë Republikane, ju shpreh urimet tona. Jemi të bindur se Partia Republikane nën drejtimin tuaj do të përbëjë për federatën e plotë të demokracisë në Shqipëri. PRESIDENTI I REPUBLIKËS SALI BERISHA Tiranë, më 12.06.1992 Presidenti i Kongresit të Partisë Republikane dhe zgjedhjes së Partisë së re kryes së Partisë, z. Sabri Godo. Me gëzim përjetova aktin e ri të hyrjes së Evropës edhe në drejtimin e vazhdueshëm të demokracisë në Shqipëri. Me respekt VALER XHEKA Në emër të Shoqatës së Veteranëve Demokratë të Pavarur të Luftës së popullit shqiptar, ndjej kënaqësi të madhe me rastin e zgjedhjes suaj në postin e lartë të kryetarit të Partisë Republikane. Ne ndjejmë simpati për Partinë Republikane, një bashkëluf[t]ëtare në krah të Partisë Demokratike në luftë kundër nëokomunistëve. Paçi jetë të gjatë, dritë e fitore në 22 Marsit 1992, në oborrin e popullit tonë të shfrytëzuar. Pranoni nderimet tona, i dashur shok, dhe me këtë rast urojmë dhe njëherë dhe Partinë Republikane si parti e vërtetë e djathtë. KRYETARI Napolon Polo I nderuar Zoti Sabri Godo. Ndoga me interes e veçantë punimet e Kongresit të Parë të Partisë Republikane Shqiptare i cili u zhvillua në një frymë të vërtetë demokratike dhe me kënaqësi mësova mbi rizgjedhjen Tuaj në postin e lartë të Kryetarit të Partisë. Duke ju shprehur përgëzimet e mia të [p]ërzemërta për këtë detyrë të uruar, uroj sukses në të ardhmen. Me respekt METIN O[?]HEKOL ambasador i Turqisë