NIVELI I TRUPIT GJYKUES, I BARABARTË ME NIVELIN E DËSHMITARËVE SHËRBETORË Një shqetësim i çuditshëm, që qarkullon mbi gjithë njerëzit e tjerë dhe ushtron pushtetin me këmbë e egërsisë të paparë. Bi i njerëzve të besuar, njerëzve të PARTISË, sekretarëve të parë, anëtarëve të KQ, shefave të Sigurimit të shtetit) mekanizma të përbërë në shërbim të krimit, segmente të pashëmbullt komunist. Këta ishin prokurorët, gjykatësit, hetuesit, juristët e kohës së shkuar. Politizimi dhe ideologjizimi deri në ekstrem e rriti edhe më tej paaftësinë dhe mjerimin e tyre. Vështrojnë ata sot! Koha e re nxori përpara njerëzve lakuriq, krejt lakuriq. Shembulli më i plotë, më i dukshëm, është gjyqi i Nexhmije Hoxhës. Për ditë e net të tëra ekran i vogël u ndje i fyer nga përdorimi sistematik i fjalëve: Lugë, pirunj, pjata, ilaçe, kafe, trelekësha, të cilat njerëzit i dëgjonin e i përcillnin me habi. Ndodhta Nexhmije Hoxha i meritonte edhe gjyqe të tilla banale e të rëndomtë, sepse ajo vetë i tillë ka qenë dhe për më tepër këtë popull, për gjëra të tilla e kanë dënuar. Sidoqoftë, shpër-* [?] dorimi i vërtetë ekonomik nuk janë lugët e ilaçet. Ato janë fundi i llogarisë së zonjës Hoxha. Duhet patuar parasysh këtë fakt, vetiu lind pyetja: Cili është ai hetues, që e zbriti zonjën e madhe vetëm te lugët, pirunjtë e ilaçet dhe, tek e fundit pse e bëri një gjë të tillë?!! Kjo pyetje vjen e bëhet, pa vlerë, kur shikon dhe ndjek nga afër trupin gjykues. Prokurori Mosko kur fillon e organizon fjalinë e tretë (edhe pse është janar) e mbulon 40 palë djersë. E ndërrkohë, kur nis e flet si dëshmitar shoku Ramiz, mezi mbahet në këmbë. Padysshim skenat me qesharake ishin ato me dëshmitarët. Aty niveli i trupit gjykues u shkri e u bë një me nivelin e dëshmitarëve shërbëtorë. Vetëm Nexhmija, në të gjitha ditët e gjyqit, ka ligjëruar si dikur, e ëmbël, e pafajshme, gjithë autoritetit. Gjyqi «spektakël» i Nexhmije Hoxhës do të mbetet sintezë e mediokritetit dhe mjerimit të drejtësisë shqiptare, drejtësi që ata vetë e lindën dhe do të vdesin bashkë me të. P. SKENDERI

Për të ndihmuar udhëtarët, për të cilët u «dhëmb zemra», so-

Kur u ula të shkruaj këtë rresht politikë dhe jo mitingje. Kon-shkrim mendova me vete se de- ferenca jonë me të vërtetë nuk rik kur do vazhdojnë të na i bëj- e e zhurmëshe. Edhe atë njo-në llogaritë tona të tjerët. Kup- ftim fare të shkurtër që bëri TV-tohet fare lehtë që ka ardhur një na e deformoi me keqardhje du-kohë e tillë kur politika është ke luarguar qëllimit tonë, Sipas

atëherë është e prur or ekonomia e tregut Disa muaj më parë u ngrit, madje, edhe çmimi i bukës. I bukës, që prej dhjetëra vjetësh ishte «monopol» ideologjik i komun-isëtve shqiptarë. «Ne, buka s’na ka munguar kurrë», thoshte gaz-ndjellës shoku Enver. Njerëzit ishin mësuar me çmimin 20 lekë (të vjetra) për kilogram dhe kur lëvizi çmimi i saj, diçka u thye në mentalitetin e gjërave të «garantuara» nga socializmi. Të gjithë njerëzit, le ta pranojmë këtë «të gjithë» si absolute, kemi dyshuar tek vënia e këtij çmimi: Mos ishte diçka e pamenduar? Mos bëhet me qëllim për të vënë në dyshim demokracinë? Mos është i papranueshëm për blerësin e thjeshtë? Mos rezikohet... BUKA e fëmijëve? Natyrisht nuk ishte gjë e thjeshtë. Ishte fjala për bukën e gojës. Një popull i tërë që ishte ushqyer vetëm me BUKE dhe me mentalitetin: Vetëm buka të mos na mungojë, Vetëm buka... Të tjerat edhe tësuhen! Pa gjellë e pa libra, Pa TV e Kulturë bëhet, vetëm Buka të mos na rezikohet... BUBA BUKA! Ato ditë, madje, u fol se «socialistët» do të dinin ta shfrytëzonin momentin e ngritjes së çmimit të Bukës; më tej akoma, njerëzit do të ngriheshin dhe do të kërkonin BUKE, BUKE, vetëm BUKE. Nuk duam as demokraci e as liri fjale, as në Europë nuk duam të shkojmë, vetëm bukën e duam... «Zëri i Popullit» shpresoi gjatë për këtë. Ai dhe mëma PPSH kishin punuar gjatë për ta barazuar jetën me të ushqyerit, vetëm me BUKE. Por më kot...! Njerëzit u mësuan me çmimin e bukës. U MËSUAN, jo thjesht me ÇMIMIN në vetvete, por me ndryshimin e rolit të bukës në gjendjen e të ushqyerit të vet, të fëmijëve të vet. Dihet që shqiptarët bien në sy në Evropë me sasinë e madhe të BUKËS që konsumojnë. Sado që të gjithë i dimë vlerat e bukës, sidomos në raport me vlerat e ushqimeve të tjera e megjithatë i thonë BUKE. Ekonomia e tregut shpall pas rritjes së tu dhe të fëmijës; lënd jo vetëm bukën e tretë, gjellët sidomos vlerat e tjera. Të gjithë jemi dëshmitarë për larminë e ushqimeve që gjejmë në treg. Nga banania deri tek TV video. Nga qindra pikat private të shërbimeve deri tek vërshimi i makineve rrugëve ende të ngushta të këtij vendi... Megjithatë ÇMIMI I BUKËS U RRIT NGA DEMOKRACIA, këmbëngul «Zëri i Popullit» (Ose «Zëri i ...BUKES»!!!!). ... BUKËS»!!!!). Po, natyrisht që u rrit. Kush e kundërshton dikë të tillë? Kush këkën ta mashtrojë ende këtë popull me çmimet e ulëta të bukës dhe të shërbimeve dhe garave të ndryshme?! Demokracia ka si param të vetin, shpalljen e të gjitha të vërtetave, në radhë të parë të ÇMIMEVE. Pa u mësuar me çmimet, pa kuptuar rolin rregullues dhe nxl- tës të tyre, askurre nuk ka për të filluar puna e vërtetë. Askurrë njerëzit nuk kanë për t’u vënë në punë. Askurrë nuk ka për të filluar prodhimi i të mirave materiale më vend. Pikërisht atëherë prodhimi ka për të ndikuar mbi çmimet. Është e kuptueshme dhe diçka që pritet edhe një lloj spekullimi me çmimet nga ana e privatëve të veçantë. Madje pritet edhe një lloj mungesë përvoje në q- ndrimet reciproke shtet-privat dhe më gjerë privat-konsumat or. Jo rrallë çmimet janë të paarsyeshme, por gjithsesi të gjitha do të çojnë në TË MESUARIT ME ÇMIMET. «Zëri i ... Popullit duhet ta pranojë këtë logjikë, nëse nuk është i interesuar që edhe me tej njerëzit dhe lexuesit e tij të mos e marrin si vazhdim të zëdhënësit të ish-Komitetit Qendror të PPSH (Sot PS). Padyshim jemi dakord me atë që Qeveria të jetë sa më e hapur për veprimet që ndërmerr, pa dyshim që ajo duhet të shpjegojë gjërat, deri edhe ngritjen e çmimeve, por, në radhë të parë, ne të gjithë duhet të kemi predispozitën për t’u mësuar me logjikën e çmimeve të ekonomisë së tregut. Pa lëvizje çmimesh, ku do të ndryshonte ekonomia e tregut nga ajo socialiste?!

Për të «ndihmuar» udhëtarët, (për të cilët u «dhemb zemra», socialistëve), «ZP»-i 17 janarit, botoi tabelën e çmimeve të udhëtimit. Për të «ndihmuar» udhëtarët, (për të cilët u «dhemb zemra», socialistëve), «ZP»-i 17 janarit, botoi tabelën e çmimeve të udhëtimit, të «ndihmuar» edhe popullin në përgjithësi, po atë ditë botoi artikullin «T’i gëzoni shtëpitë, me falni qiratë», thirrje mbi qiranë e rritur, thirrje mbi ngritjen e çmimit të ilaçeve, thirrje mbi rritjen e qeverisë mbi ngritjen e çmimeve në përgjithësi, duke paraqitur këtë vendim një aventurë, ndërsa vetë qeverinë si të pahabërshme (që nuk merr haber). Dhe, në fund, për të ulur, faktet e gjithmonë të popullit, «ZP», arrin në përfundimin se politika nuk duhet të ankohet! Pseudonimst Bëqir Shkreli, Shkëlqim Devolli e Pranvera Shkëndij të «ZP», (në kësi raste sa herë «ndihmojnë» popullin, gazetarit e «ZP»-t kthehen në pseudonimsa), me pseudonimsat nëpërmjet një fushate të ndyrë, përpiqen (në vazhdim) të ngrenë protestë kundër reformës, duke lënë në heshtje fiktin se liberalizimi është e vetmja rrugë për ekonominë e tregut. «ZP», kjo anarkshi! Duke thënë se u rritën çmimet! Të nesërmen e kësaj, njerëzit vrapuan të lenëmisur nëpër dyqane për të kuruar se kështu u ngritën krejt befas çmimi i sheqerit dhe orizit. Flitet fare se s’po rriten çmimet, të gjitha gjëjë! Por, u tha vëmë përmje, dy e trefishim flagrant, të çdo gjëje! Por, u tha shumicë e çmimeve ishin si më parë. Privat nuk kish ç’të liberalizonte me tej, çmimet e lira qenë po ato. Disa pësuan e-ë rënië. U liberalizua vetëm shporta, por kjo, siç duket, mbetet e tmja rrugë! «ZP», përpiqet të krijojë anarkshi! Duke ngritur protestë tek udhëtarët, bandat e shtypit, tek të sëmurët dhe gjithë pjesa tjetër e popullsisë. Reforma bëhet me dhimbje, kjo dihet. Dikush do të paguajë më tepër dhe të tjerë do të sakrifikojnë diçka. Nëse «ZP» ndihmon për dhe të gjithë një aventurizëm të nxituar, në vend të vendim të Qeverisë, një aventurizëm të nxituar, në vend të anarkshisë të thellë dhe frymës kryengritëse që mbjell; a nuk do të ishte më mirë, p.sh., që ekonomistët intelektualë të saj, ku nga kryet i parë shkëlqet Nano, Pellumbi e të tjerë, për të ndihmuar popullin, pra a nuk do të ishte më mirë që ata të shpallnin me anë të «ZP»-së mendimet e tyre të gjera dhe sugjerimet mbi vendimin e Qeverisë për të kaluar atë fazë më pak dhimbje, në vend të arsyes të vogël e irrituese. Gjithsesi, një prononcim ekonomik do të ishte më mirë dhe në vend të «ZP»-së, se fryma e poshtër dhe luftenxitëse që mbjell për të gjithë dhe fyerjen e tërë publikut. Dhe kështu, së pari, është për t’u ardhur në ndihmë popullit. Dhe kështu në radhë me të vërtetë!

Kur u ula të shkruaj këtë rë politikë dhe jo mitingje. Konferenca jonë me të vërtetë nuk shkruim mendoja me vete se de- që e zhurnëshmë. Edhe atë njof- rikur do vazhdojnë të na i bëj- tim fare të shkurtër që bëri TV në llogaritë tona të tjerët. Kup- na e deformoi me keqardhje du- tohe fare lehtë që ka ardhur një ke iu larguar qëllimit tonë, Sipas kohë e tillë kur politika është gazetar të «departizuar» të TV, bërë ca si lafazane, veçanërisht dilte se gjithë qëllimi ynë s’qe kur ajo bie në gojën e socialistë- gjë tjetër veç sulm kundër euro- tve apo në penat e ushtarëve so- socave. Kur dëgjova TV me vin- cialë. ZP-ja, që nuk të harron ku- te për të qeshur se nga i zbuloi rrë, pati nderin të na bënte e- këto gazetari televiziv, ndërkohë dhe një kronikë të Konferencës që asnjë nga folësit nuk u mor Kombëtare. Eurosocat e ZP- së na tregojnë se ç’u bë në Kon- me eurosocialistët. Ne si republi- së na tregojnë se ç’u bë në Kon- kanë, besoj se as do na vejë ndo- ferencën tonë, gjëra të cilat ne në njëherë ndër mend të bëjmë ko- nuk i dinim. Na bëjnë apelim e nferenca për këtë kohë e jo më pjesëmarrësve dhe, siç e kanë për eurosocat e famshëm. Duhet pasur zakon bandallërët e tyre, ma- të pohoi edhe njëherë publikisht shtrojnë pa pikë turpi. Me thënë «EUROSH» e jetë gjithmonë «ZP» të drejtën, në Konferencën tonë protestare me organizata e majta qenë rreth 200 vetë, përfaqësues për faktin se platforma jonë ek- tanë në rreth. Dhe kjo po ari- stra e djathtë s’ka si puqet me en e thjeshtë që FORUMI ynë e majtë sidomos kur këta të maj- nuk kishte ndër mend të bënte janë besnikë të ish-Partisë miting me 2000 vetë, siç ia ka Komuniste. Duhet të bëjmë të ku- marrë dorën ndonjë Forum i ma- rtë, që në opozencë neve do të jor e jo i djathtë. Ne u mblodhëm jemi me të gjitha organizatat e tj- për të realizuar qëllimet tona re- ra rinore për sa i përket pikave publike. Me këtë qëllim ne u të programeve ku ne nuk përpu- mblodhëm për të diskutuar për themi, por megjithkëtë ne do pra- problemet tona ndonjë bujë dhe nojmë të ulemi me të tëra politi- salla ku cirren njerëzit sa për re- nët e rinj për probleme që na n- gjidhje, dhe pastaj gjithë kohës lexoj- terojnë të gjithëve. Tryeza e një gazeta. Të rinjtë republikane (Vijon në faqen 2)

Ditën e mërkurë në orën 8.00 e çmendura N. di, nuk doni. Atëherë pvespi Sulon... Ditën e mërkurë në orën 8.00 e çmendura N. di, nuk doni. Atëherë pvespi Sulon; Nexhi; Enveri: Ramizi... shokët nuk janë bllokuar. Allahu kë- rkon kurban, në zjarr kriminelët...! E çmendura N., pasi nuk mundi të vështonte të gjithë turmën e kursëtarëve dhe policëve që u mbodhën, u ngjit në shkallët e portës së gjykatës, ngriti hanxharin horizontalisht me kokën dhe ulëriti: «Ngrihuni në këmbë!...» Vendim. Në emër të popullit u jap pafajësinë Nexhmije Alisë dhe Ramiz Xhu- lit. Ramizit për dëshmi ndaj historisë. Dëshmërbë- mi i kohës së para burgimit në dollarë. Jo me kursin e prokurorit Mosko. Me kursin e Sejdisë. Kriminelët o realizkshëm dënohen: Kino Buxheli - burgim i përjetshëm, Mico - një - 101 vjet brenda, Mico - dy - 100 vjet. Pastruesja e Durrësit 10 vjet në mug- bu. Kajo Tarafi - 99. Ajo që qeshte -i thyen dhëmbë bëtë. Qëllësi! Është sallë gjyqi jo han F… etj. duart e xhepit! Mbarova. S’ka apelim, Sulo, zha- vendim! Spacë është mbushur. Burgun transferohet në hotel Tirana... Rroftë Partia. E çmendura N. Donte të fliste akoma, por të policë, me gjithë protestat e kursëtarëve, e larg- nga dera e gjykatës. Mbasditë e çmendura N. u pa në amzën e T- rasës me një tigër që e kishte vënë afër si shall. KRONIKANI

Në numrin e datës 15 janar gazeta «RD» boton një citat nga libri i Ramiz Alisë lidhur me një bisedë të tij me z. Sabri Godo në marsin e vitit 1991. Nëse «RD» e vlerëson si një dëshmi historike atë libër, le ta botojë të gjithën (se mund të ketë edhe «përfillime ekonomike»). Na duhet e përdorja një republikë më e «zgjatur».