• Është çështje kohe se kur do të dëgjohet melodia e “qemanes së Nastradinit” • Nëse do të zbatohet dekreti i presidentit, ky popull do të dëgjojë çudira • Fondet që u caktohen partive duhet të bëhen publike. • Pushtetarët duhet të kontrollohen, madje rreptë, nga organizma legale, për çdo marrëveshje e vendim me të huajt. • Është çështje kohe se kur do të dëgjohet melodia e “qemanes së Nastradinit” • Nëse do të zbatohet dekreti i presidentit, ky popull do të dëgjojë çudira • Fondet që u caktohen partive duhet të bëhen publike. • Pushtetarët duhet të kontrollohen, madje rreptë, nga organizma legale, për çdo marrëveshje e vendim me të huajt. -Intervistë e Dr. Çerçiz Mingomataj, sekretar i përgjithshëm i PRSH, dhënë redaktorit të gazetës, Lutfi Dervishi- Z. Mingomataj, në shtypin e huaj, sidomos në atë italian, flitet shumë për korrupsionin e thëllë dhe me shtrirje në disa parti politike. A mendoni se mund të hiqen paralele edhe me partinë politike të Shqipërisë? - Tanxhenet që tronditën themelet e jetës politike italiane, duke prekur djathtas e personalitete politike, predominuan në Partinë Socialiste. Por tanxhenet ka qenë në Partinë Socialiste të Spanjës e gjetkë. Është ta themë fakt i njohur se korrupsioni ekonomik nuk ka kusyer edhe shtete të tjera. Korrupsioni është bërë dukuri shëgjerese e gjithë shoqërisë së sotme. Shkaqet janë të shumta. Qeverisori mbeti i siguruar “përpiqet ta shtosh meqë kushte forcen tinde ekonomike”. Pra, si fenomen negativ por real i shoqërisë, ai s’njohët hera-herës me të forcen e tij, duke zvetnuar principet e larta që predikohen nga qeveritë. Në kohë tona moderne, thotë Hutter, konstatohet që njerëzit dinë dhe e njohin shumë pak këtë botë, botën në të cilën jetojnë. E paraparisht nga mosnjohja jonë e thellë, paraparisht kategoria e paraqitjes gjënështrave njerëzit mbijetojnë. T’i kthehemi pyetjes direkte: a ka korrupsion ekonomik në partitë tona politike? Mendoj se po. Është çështje kohe se kur do t’i dëgjohet melodia “qemanes së Nastradinit”. Po të njëkëshëm me kujdes shtypin dhe TV tonë gjëra akuza dhe kundërakuza nga më tërheqëse. Personaliteti besoji se këto nuk kanë vetëm bazë politike. Për shembull, në parlamentin tonë një deputet thotë: “Nuk duhet të ndalemi vetëm të korrupsioni i shfaqur në Bankë (çështja Arsidi) me 1.6 milion dollarë. Komunizmi na la një borxh 0.5 miliarde dollarë, kur kushtetuta e atëhershme ndalonte rreptësisht marrjen hua jashtë. Atëherë, prej ati, kush i mori, si i mori dhe ku shkuan, në ç’khep përfunduan këto para? Këto duhet të fillojë gjykimi i problemit.” Mendoj se zotëria ka të drejtë. Kujtojmë 30 miliardë lirat që nuk ardhën kurrë në Shqipëri nga ndihmat evropiane. Kush i përvetësoi? Levantë e Compani dhe mafiozët e Italisë, apo ka rrënjë e degë edhe këtu tek ne. Bufi e kompania dimë mjaft mirë kësaj çështjeje. Nesër do të zbatohet dekreti i presidentit, ky popull do të dëgjojë çudira. - Cili është mendimi juaj për pushtetarët e sotëm rreth këtij problemi? Akuza ka, bile të rënda. Heshtja nuk është pafajësi. Nuk është as mbrojtje e zgjedhur. Pushtetarët duhet të kontrollohen, madje rreptë, nga organizma legale, për çdo marrëveshje e vendim me të huajt. Sepse varfëria e madhe dhe pushteti absolut e i porsashijuar, janë terren për një veprim të jashtëm. Ndonjë të gjithë duhet të mendohemi thellë, ngaqë ngjarjet e viteve të fundit kanë treguar se shoqëria nuk mund të drejtohen nga ekipe të nguta pushtetarësh, pavarësisht nëse paraqiten me motive egoiste apo idealiste. Shoqëria ka nevojë për një rregull të kësaj të drejtë, e cila të përmbajë të harmonizuar politikën, ekonominë, shkencën dhe komunikimin e gjithanshëm. Sa më mirë të realizohet këtë, aq më shumë i përshtatshëm rregull i shëndoshë dhe vetëpërkujdes-sor. - Si sekretar i përgjithshëm i PR Shqiptar ju mbuloni edhe problemet financiare të partisë. Thuajse në çdo mbledhje jeni shfaqur e kritikuar si dorështrënguar për problemet financiare. Si qëndron problemi i “qenësë” së Partisë Republikane? - Se pari, dua të saktësoj se unë përpiqem të kavedisëm me atë që kemi. Nuk jam unë i “preptë”, por arka e dobët që disponoj. Për aktësim. Partia jonë paguan aktualisht 83 punonjës. Punonjësit e Selisë Qendrore dhe punonjësit e 36 degëve që kemi, pra nga kryetari i partisë tek shoferët. Dua të nënvizoj se rruga e kryetarit të partisë është 1 800 lekë, ndërsa nësekretari dhe një manëra nga 1 700 lekë në muaj. Një inspektor merr 1 300 lekë në muaj kryetar dege 1 200 lekë në muaj. Kjo është rruga e ky është dhëndërr. Për dasmën gjykoni vetë. Botojmë gazetën “Republika” dy herë në javë dhe “Ora e fjalës” në Lushnjë një herë në javë. Por duhet të paguajmë asistencë sociale, sigurime shoqërore, taksë timi, qera godinash, ujë, dritë, PTT, karburant e plot shpjegic diabolike (vijon në faqen 2)

Biologjikisht ata janë më të rezikshmit. Minjtë. Klasa e minjve. Klasa e re e minjve. Po aq të përshtira sa paraardhësit e tyre. Paraardhësit e minjve të sotëm që u larguan nga komfortet e kolltukëve të pushtetit të mbufatur nga letargjia, të ngopur nga gërryerjet që i bënë për 50 vjet njeriut. Minjtë e sotëm ishin aq afër atyre kolltukëve prej të cilëve u zbynë minjtë e moshur. Thuajse në pushtet dhe nuk u realizuan, madje u ulën, arritën edhe të uleshin, por s’qëndruan dot. Minjtë. Dhe tani egërsia e tyre është e papre. Egërsia e minjve. Biologjikisht është e rrezikshme. Dhe shfaqen kudo. Errësirin duan, skutat e errëta. Vini re si bëjnë gërr-gërr në faqet gazetash. Dëgjoni këngën e tyre: “Investitorë, kudo që jeni! Investoni edhe në Shqipëri. Nxitoni! Por më parë mësoni se çfarë shansesh ju vihen përpara dhe, për më tepër çfarë rreziqesh, rrisin merren përsipër. Megjithëse rreziku është jo i vogël...” Janë minjtë. Ç’është ky menshkrim - Anastasios Angjellos. Biologjikisht të rrezikshëm. Në gen të rrezikshëm... Anastasios Angjellos... Të rrezikshëm... Minjtë. Shumë të rrezikshëm, por po aq të mirëpë. Bastardë. Mos harroni basta rdët. Ata që helm ojnë gjakun e shpirtin e prindërve duke i spiunuar dhe lehtohaten në kolltukë deputetësh. Helmojnë aty. Pse mos të kujtohen Minjtë. Minjtë bastarë. Depedule. Biologjikisht të rrezikshëm. Minjtë që duan të kafshojnë me helm dhe me fjalë ku mes dhëmbëve tërheq? grava. Minjtë. Eshte klasa e minjve. E minjve aktorë. Po minjtë mos i harroni. Edhe kur “degoni pr? pershembull, betime të tilla: “Vec ndert, asgjë nuk pata në botë.” Se janë prap minjtë. Të rezikshëm. Biologjiski rrezikshëm. Këtë s’duhet ta harroni, e ti sikur të harroni se përpara se të bëheni deputet, Moikom Zeqo ka qenë sekretar i Partisë së Punës në Durrës deri në vitet ’90. Kush tha se ky Moikomi ka përmendjen që a spiunuar Kadarenë. Kjo nuk është e vërtetë. E vërtetë është se minjtë janë të rrezikshëm. Biologjikisht të rrezikshëm. Se rrjedhin prej minjve që kanë gjakosur Njerëzit dhe idetë e tyre; kohën e kanë gjakosur. Kush tha se s’duhet të jetë deputet Maqo Lefter Lakrori, Bashkim Lilo Zeneli. Askush të mos thotë. Po për minjtë duhet thënë fort. Për minjtë e dëshpëruar. Minjtë janë të rrezikshëm. Egërsia e tyre shfaqet dhunshëm. Egërsia e minjve ka dalë në rrugë, të rënda? duan minjët, klasa e minjve, aty re se jan përsekutuan, minjët gjallë, na shkretuan. Biologjikisht rrezikshëm. MINJTË

Për të ardhur keq. Ende konferenca e shtypit në Shqipëri vijojnë të jenë manifestime politike dhe, çështje më e keqja, edhe demonstrime dhune. Pikërisht kështu ndodhi edhe në konferencën që dha për shtyp z. Azem Hajdari me cilësinë e kryetarit të komisionit parlamentar për rendin. Deklarata e tij në gazetën “Koha jonë” “se unë e kam marrë një vendim që do ta shpall në një konferencë shtypi ditën e hënë më 1 Mars 1993”, pruri në sallën e zakonshme të konferencave të shtypit, midis 5-6 gazetarëve, edhe dhjetëra e dhjetëra deputetë, politikanë ku binin në sy deputetët e “pavarur” Arben Imami, Ridvan Peshkopia deri dhe presidenti i PAD; dhjetëra deputetë socialistë dhe, mbi të gjitha, njerëz të panjohur, shpura të pafidentifikuara të këtyre politikanëve e deputetëve që siç rezultoi më vonë ishin edhe të armatosur. Njerëz që s’kanë asnjë lidhje me shtypin e me politikën. Ishte pothuajse si një miting ku nuk munguan brohoritjet e duartrokitjet, me gjithë ndërhyrjet e eti duerve të konferencës së shtypit. Është e drejta e gazetarëve të pyesin: Përfaqësoni këta njerëz? Kush i sjell në konferenca shtypi? A kanë qenë për arëmet që mbajnë me vete? Po të cilët kërcënojnë hapur në mënyrë flagrante gazetarët? Ç’ lidhje kanë me deputetët pjesëmarrës dhe sidomos me deputetët Ridvan Peshkopia e Arben Imami? Kush duhet të sigurojë në sallë e presion gazetarë gjatë konferencave të shtypit? E kujt qeveris është përgjegjës të sigurojë sallat ku mbahen konferencat? Si mund të mbahet në parlament një Ridhvan Peshkopia dhe të gëzojë statusin e deputetit kur krejt i papërgjegjshëm demonstron dhunë mbi gazetarët me një sjellje prej rugaci? Asistentja edhe atë kolege e tij te “sa qenka i papërgjegjshëm e i sëmurë” duhet të bien fort në veshin e parlamentit. Ashtu si duhet të bien aktet e tjera të dhunës dhe kërcënimi me armë zjarri, shoqërimi i këtyre deputetëve nga njerëz të panjohur. Urojmë që “veshi” Parlamentit të mos jetë shurdhët. Lidhur me banesën e qytetarit HY SEN SHAHU, të cilën e pretendon qytetari PETRIT MANÇE dhe që u bë objekti i një shkrimi në gazetën tonë në numrin e kaluar, sqarojmë se vendimi i Gjykatës së Kasacionit është më se i drejtë. Qytetari Hysen Shahu e ka marrë banesën nga një person i tretë, kur, ndërkohë, Petrit Mançes i ishte dhënë strehim në dhy hyrje; mëra dy dhoma e një kuzhinë, tjetra një dhomë e kuzhinë, të cilat i ka dhe sot, madje ka shkuar dhe një dhomë. Pretendimi qytetarit Mançe dhe politizimi i çështjes janë spekullim. REDAKSIA

Gjestet nervoze të dy deputetëve të Kuvendit Popullor dhe veprimet e tyre ndaj dy gazetarëve, Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë i konsideron si akte të mirëfillta dhune, të ushtruara mbi shtypin shqiptar, të frymëzuara të tynip emocione politike. Këto veprime janë kryer nga njerëz që gëzojnë imunitetin e deputetit dhe për këtë arsye përbëjnë një kërcënim serioz të hapësirave të lirisë së shtypit. Kujtojmë se këto incidente pasojnë sulmet barbare që u janë bërë ditë më parë dy gazetarëve të tjerë të “Rilindjes Demokratike”, dhe që dënjën që i shkaktoi gjendje kome, bashkëpunëtorit tjetër të njohur të shtypit Kasem Seferi, i cili ka denoncuar me fakte korrupsionin ekonomik të regjimit të vjetër. Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë, duke protestuar për këtë krim terrori ndaj gazetave dhe bashkëpunëtorëve të shtypit, vë në ru në njën kohë se veprime të tilla terroriste organizohen nga kategori e caktuar individësh që në të njëjtën kohë të cilët nuk kanë guxim të ballafaqohen me ndershmëri shtypin e publik, me shtypin shqiptar nga ata që e ndodhin vetëm për pasqyrë përpara opinionit. Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë kërkon të identifikohët dhe të vihet përballë ligjit personi që ka kërcënuar me armë zjarri gazetarën në mjediset publike të Pallatit të Kongreseve. Ne të njëjtën kohë kërkojmë prej qeverisë dhe presidentit të mbështesë dhe nxisë garantin për sigurinë e jetës së gazetarëve, të cilët jorrallë herë po bëhen viktima, jo vetëm të terroristëve të rënda, por së fundi edhe të politikanëve e deputetëve. U lutemi të njëjtën kohë deputetëve të lartëpërmendur, dhe kolegëve të tyre të nderuar të Kuvendit Popullor, që në... Republika E N. Tiranës, qysh prej dielës së dielë e në vijim është parë në shëtitoren e madhe përballë ish-Komitetit Qendror të PPSH, e veshur ushtarakisht. Dikush e komenton “N., nën këmbënqë e imiton një veshje ushtarake të zezë, kishte edhe arme. Deri vonë mbasdite, të dielën, po edhe të hënën e të martën, ajo e përshkoi këte shëtitore duke bërtitur me zërin pothuajse të qen…” Gjithë populli është ngritur në këmbë. Fronari quhet “Skripandi, Ersekë, Përmet, Kuçova, Poliqani kanë pambundes për të na miratuar statusin o gazetarët, i cili sansionon të drejtat tona publike, të paktën të mos bëhen të vetë propagandiste të kërcënimit të lirisë së gazetarëve. Mbi incidentin e përfshirë, Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë do të rrethohet me një notë proteste Presidentit të Republikës, Kryesisë së Kuvendit Popullor, gjithë institucionëve ndërkombëtare e organizatave analoge të gazetarëve, si dhe organizatave për mbrojtjen e të drejtave të njeriut.

Redaksia e gazetave “Rilindja Demokratike” dhe “Republika” protestojnë ashpër ndaj veprimeve, dhunës dhe brutalitetit nga gazetarët Armin Krasniqi e Ylli Rakipi nga deputetët e Parlamentit shqiptar Ridvan Peshkopia e Arben Imami. Në mesditën e datës 1 Mars 1993, menjëherë pas konferencës së shtypit të A. Hajdarit në Pallatin e Kongreseve, një person i paidentifikuar ka kërcënuar me revolver gazetarin e “RD”, Armin Krasniqi. Fill pas kësaj skandali deputeti Ridvan Peshkopia, rrugëkohësisht anëtar i tyre kryeredaktorin e gazetës “Republika”, Ylli Rakipi. Më pas, po ky deputet, së bashku me Arben Imamin e shpien edhe më tej këtë incident duke e provokuar dhe qëlluar me shpullë. Pas kësaj, dy deputetët e lartpërmendur duke vulosën me hollë e pallku u provokuan, duke i kërcënuar me një fjalor rugacorie, gazetarin e “RD”, Armin Krasniqin. Faturëbërësit, gazetarët dhe gazetat bëjnë deklaratë i deputetëve të... Kërmi dëgjuar që deputetë të tillë në sallën e Parlamentit janë pa përgjegjësinë për ato që thonë. Mos vallë ata janë papërgjegjshëm edhe për veprimet që kryejnë në mbledhje publike? Nisur nga ky akt i paprecedent rrugaçërie i dy deputetëve të lartpërmendur, redaksitë e gazetave “RD” e “Republika”, protestojnë energjikisht duke e konsideruar këtë skandal një akt politik që niset nga motive të mbrapshta politike duke treguar dominimin mbi arsyet të klaneve të caktuara konservatore. Dy redaksitë protestojnë dhe kërkojnë nga organet kompetente përfshirjen e gazetarëve dhe pronarëve të gazetave, me që të këta skandal të dy deputetëve të Kuvendit Popullor; në mënyrë që të mund të sigurohet liria e plotë e profesionistëve të shtypit në ndjekje të veton në pasqyrë përpara opinionit të gazetarëve. Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë do të...

E mërmenda N. e Tiranës, qysh prej dielës së dielë e në vijim është parë në shëtitoren e madhe përballë ish-Komitetit Qendror të PPSH, e veshur ushtarakisht. Dikush e komenton “N., nën këmbënqë e imiton një veshje ushtarake të zezë, kishte edhe arme. Deri vonë mbasdite, të dielën, po edhe të hënën e të martën, ajo e përshkoi këte shëtitore duke bërtitur me zërin pothuajse të qen…” Gjithë populli është ngritur në këmbë. Fronari quhet “Skripandi, Ersekë, Përmet, Kuçova, Poliqani kanë rëmbyer armët. Ju pse s’dilni? O sot e o kurrë. Pushtetin që na morën më 22 Mars duhet ta marrim tani. Në veri, në Koplik e gjokset është nisur general Hysni Milloshi, në jug janë nisur general Mago Lakrori e general Fatosi. Në Tiranë jam unë. M’i shikoni gradat. Ngrohuni! O zgjedhjet të reja, o do të bëjmë kasaphanë! Komunizmi do të bëhet edhe në të gjithë lëvizjen do të zgjedhojnë nga aty. Me vete kemi edhe Evropën. Edhe Amerikën. Ata na mbështesin ne. Asnjë ndihmë nuk do të ofrojmë Shqipërisë deri sa të rrëzojmë ne. Nuk e shikoni që burgjet janë mbushur me të patajshëm? Si mund të rrimë në burg Aranit Çela? Unë do të iki. Në vendin tim do të vijë gjenerali Gjoni. Ai është një dorë e hekurt. Gjeneral Gjoni do të më japë mua në këmbim të gradave që do t’i fal, një dokument sekret për njësinë homosek­sualësh që sot luajnë filma të paparë në parlament. Ka ardhur dita! Të vendosim pushtetin tonë! Të hapim burgjet e të nxjerrim të patajshmit. Të vendosim rendin, t’i ngremë mirëpara në përparojë Shqipërinë.” KRONIKANI