07/03/1993
Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Republika

7 mars 1993

Bashkëpunimi i plotë i forcave demokratike është domosdoshmëri

Më 4 Mars u mblodh këshilli i degës së PR në Lezhë për të festuar 2-vjetorin e krijimit të degës. Merrnin pjesë të ftuar nga qyteti e nga fshatrat, si dhe përfaqësues të degëve nga rrethet Mirditë, Lezhë e Krujë. Merrte pjesë gjithashtu Kryetari i Partisë Republikane, zoti Sabri Godo. Në fjalën e tij z. Gjok Hasi, kryetari i degës në Lezhë, parashtroi veprimtarinë e degës gjatë dy vjetëve, duke theksuar nevojën e një organizimi më të mirë në vështrim të përgjegjësive që kanë republikanët në ditët e sotme. Pastaj e mori fjalën z. Godo, për të shpjeguar pikëpamjet e qëndrimin e Partisë Republikane ndaj çështjeve aktuale. Z. Godo tha se duhet të jemi të vetëdijshëm për vështirësitë që has demokracia. Në tre fushatat elektorale Partia Republikane la luftuar për mposhtjen e komunizmit krahas PD që udhëhoqi këtë luftë, por në të njëjtën kohë PR i ka thënë hapazi elektoratit se Shqipërisë i duhen 15 vjet që të fillojë t’i ngjajë Evropës. Nga kjo fondata ne humbëm vota dhe ishte e natyrshme. Populli ynë i shtypur egërsisht për gati gjysmë më pak vujatje, nëse qeveria dhe Partia Demokratike në fuqi do të kishin kërkuar bashkëpunimin e vërtetë me forcat politike të krahut demokratik dhe nëse do të ishin thirrur në qeverisjen e punëve të shtetit, në të gjitha nivelet, specialistët e ndershëm dhe njerëzit e aftë. Por Partia Demokratike dhe qeveria u mbështetën më tepër dhe këmbëngulësisht në rezervat që mund të nxirrnin nga radhët e veta. Kjo po provon e pamjaftueshme. Për një reformë tejet të vështirë si kjo e jona duhet të sigurohet bashkëpunimi e pjesëmarrja sa më e gjerë e popullit. Sektarizmi partiak është katastrofik dhe antidemokratik. Ne e kemi thënë në programin tonë që në Janarin e vitit 1991 se askush, asnjë parti, s’mund të pretendojë monopolin e plotë të dijeve dhe të dhënies së zgjidhjeve optimale. Aktualisht vendi ynë është prekur rëndë nga asistenca. Kjo s’mund të mënjanohet, nëse duam të bëjmë reformën. Por shkalla dhe modalitetet e kësaj asistence janë të diskutueshme. Nëse është e vërtetë që në Mirditë mbi 90 % e njerëzve janë në asistencë, atëherë duhet të themi qartë se kemi nisur Sidomos minierat, për të cilat nuk parashihet privatizim i shpejtë. Lihet pa punë miniera në Kukës për shkak se nuk funksionon uzina, e cila nga ana e saj nuk punon për mosfunksionim të të treta veçanërisht me radhë, njëlloj siç ngjet për metalurgjinë këtu në Laç dhe minierat në Mirditë. Një pjesë e madhe e asistencës krijohet thjesht për paaftësi të administratës. Kjo është e palejueshme. Disa rrethe, që s’kanë burime të tjera, për shkak të mbylljes së ndërmarrjeve, po zhyten edhe më tej në varfëri, kurse viti 1993 duhet të jetë viti i ndaljes së plotë të rënies së prodhimit. Ne mendojmë se kjo gjendje e papunësisë kërkon masa imediate. Puna është një drejtë themelore e njeriut, jo vetëm si burim jetese, por edhe si faktor që lidhet me dinjitetin dhe lirinë e tij. Duhet të përsërisim këtë faj, densa ata që s’kuptojnë ta marrin me seriozitetin e duhur. Zoti Godo tha se për këto dhe për gjithë problemet e tjera me rëndësi të ditës, Partia Republikane është duke diskutuar me Presidentin, Kryeministrin dhe partitë Demokratike e Socialdemokrate. Ndër propozimet që ka bërë PR zhvillohen në Ballkan, këto dhe një numër problemesh të tjera duhet të diskutohen me përgjegjësi të mirë e seriozitetin më të madh në tryezën e partive pranë presidentit. Atëherë çdo parti do të tregojë disponimin dhe angazhimin e vet për zgjidhjen e çështjeve kombëtare, ose do të dalë nga ana e kundërt dhe populli do të shohë cilat janë forcat destabilizuese që duhen mënjanuar. Duhet të mbrojnë demokracinë dhe t’i hapim vendit perspektiva të qarta, pa humbur kohë. Pastaj z. Godo iu përgjigj pyetjeve që ishin të hapëta e dashamirëse. Pyetjes përse nuk ia njeh Nanos të drejtën që të kërkojë dorëheqjen e qeverisë dhe zgjedhje të reja, z. Godo iu përgjigj se nuk ia mohon z. Nano këtë të drejtë, ashtu siç nuk i mohon vetes të drejtën për të kundërshtuar z. Nano. Sipas meje, tha z. Godo, Nano niset nga qëllime revanshiste dhe thirrjet e tij të çdo dite ndjellin destabilizim. Nuk janë zgjedhjet e parakohshme dhe dorëheqja e qeverisë që do të na nxjerrin në krye, pa konsultimin serioz dhe marrjen e masave energjike. Pyetjes se çfarë duhet të bëjë njeriu kur ndesh në një ligj që nuk

Fatos Nano bën thirrje për rrëzimin e pushtetit demokratik

- Mitինգje të reja të “socialistëve” në periferi të qyteteve, në fshatra dhe... në “Zërin e Popullit” Hasi bullatov. Tensioni sa vjen e rritet Gjyqet që mund të bëhen për genocidin e ushtruar nga regjimet komuniste ndaj popujve të pafajshëm i ka kaluar atij të Nurenbergut. Frika i ka pllakosur të gjithë ish-komunistët. Dhe këta spekulojnë me varfërinë e shumicës së popullit, duke e ditur se ata vetë ndihmuan në rritjen e kësaj varfërie. Krerët e vjetër komunistë, që sot janë anëtarë të partive socialiste apo të emërtimeve të tjera, por që në thelb janë trashëgimtarë e komunizmit klasik, kudo që janë, po përpiqen të sjellin në skenë edhe një herë regjime totalitare, duke krijuar kështu mosbesim në demokraci. Ndërsa në Shqipëri, organizmi i mitingjeve nëpër qytete e PS-së relike, por për t’i dhënë revansh e duhur lëvizjes më e ndritur e kombit, në një kohë që njerëzit vazhdojnë të gjenë eshtrat e viktimave të këtij diktatori të madh. Mesuesi i zellshem i ekonomisë socialiste arn të thotë të vërtetën, se ende mban në zemër një bust të E.Hoxhës. Të jetë një rastësi kjo? Po për kë ka më shumë nostalgji zoti Nano, për diktatorin apo për diktaturën? Të akuzuar për korrupsion të madh, ish-komunistë dhe socialistë po ulen në bangën e të akuzuarit. Thirrjet e socialistëve shqiptarë për të rrëzuar qeverinë janë thirrje për t’i shpëtuar dënimit dhe dhënies nëse këta gjyqtarë dënojnë ish-komunistë të korruptuar. Fuqizimi ekonomik i këtyre njerëzve drejtohet kundër demokracisë. Po cili është e vërteta e mitingjeve që organizon sot PS. Më së shumti ato organizohen e amplifikohen në faqet e “ZP”-së. Se e vërteta është se Nano, apo ish-ministri i Brendshëm komunist, Gramoz Ruçi, apo bijtë e persekutorëve, Bashkim Zeneli e Maqo Lakrori, mbledhin njerëz në periferi të qyteteve, në fshatra. (Kështu i shkaktojnë Nano kalon në Korçë, po njerëzit i thërret në Ersekë. Ish-ministri i Sigurimit famekeq shkon në Burrel...) Edhe në Burrel, Ersekë e Skrapar ka njerëz që e duan demokracinë, që mbajnë mbi shpatulla dhimbjen e reformës. Të ardhur nga zonat përkatëse, punëtorë, fermerë, banorë... ketë fjalë, Ndërkohë që në Kanada po dalin relike, për por të’i dhënë njerëzve e duhur lëvizjes së tyre antireformiste të Boris Jelcinit. Në qirin e tyre ka njerëz të pakënaqur nga reformat e Jelcinit dhe sidomos përkrahës të konservatorit Z. Godo iu përgjigj se PR po bën çdo përpjekje për të realizuar një bashkim të vërtetë të forcave demokratike në Shqipëri dhe kjo do të arrihet vetëm nëse do të vihet sinqerisht i plotë nga palët, gjë e domosdoshme për kohën e sotme. Në këtë takim morën pjesë, të ftuar, edhe kryetari i bashkisë, z. Zef Gjonaj, përfaqësues i shoqatës “Pronës i me drejtësi”, z. Bujar Biba dhe përfaqësuesi i shoqatës së të Përndjekurve Politikë, z. Vasil Koleci. Korrespi (“Republikës”) trashëgimi mosbesim në demokracinë. Ndërsa në Shqipëri, organizimi i mitingjeve nga drejtuesit e PS-së, alias Partia Komuniste, thirrjet publike për marrje të pushtetit me çdo kusht etj., janë njëlloj me lëvizjet antireformiste në Rusi e gjetkë. Fatos Nano nuk e pa kujtuar ditën e fundit Enver Hoxhën si figura në ... në Kosovë, për njerëzit i thërrret në Ersekë. Ish-ministri i Sigurimit famëkeq shkon në Burrel... Ndërsa demokracinë, që mbajnë mbi shpatulla dhimbjen e reformës. Është e pandershme dhe kriminale të luash me varfërinë e njerëzve, me dhimbjen e tyre. Këtë e kanë marrë përsipër komunistët e konvertuar në socialistë, në Shqipëri. Rigalierimi i tyre është agresiv. "Ashtu të lumtë..."

Presidenti Rugova takohet me z. Godo

Mirëpritën, në kryesinë e PRSh, Fatmir Mediu, ministri i Transporteve, z. Fatos Bitincka, zvëvendësministri i Ministrisë së Emigracionit, të Punës dhe Përkrahjes Sociale, z. Eduard Ypi, zvëvendsekretari i Kontrollit të Shtetit, z. Alfred Karamuça, anëtarë të Komitetit Drejtues të Partisë Republikane, zotërinjtë Aleksandër Çina, Gjergj Çarçani dhe kryeredaktori i gazetës “Republika” Ylli Rakipi. Z. Sabri Godo, mbasi i uroi mirëseardhjen Presidentit Rugova, i tha se në këtë ndjekim me mjaft vëmendje aktivite[t?] tuaj dhe gjendjen në të cilën ndodhet Kosova. Në gazetën “Republika” ne po botojmë elaborimin e Çubrilloviçit. Më tepër për të kuptuar, njerëzit se nuk ka gjë të re në këtë botë, vetëm kohët ndryshojnë. Duke iu përgjigjur interesimit për gjendjen aktuale në Kosovë, Presidenti Rugova tha se ajo vazhdon të jetë e rëndë dhe po shtohen drejt regjimit të Sllobodan Millosheviçit, pra pasojat e kësaj politike dhe operacioni e kontrolli e armatimeve në zonat kufitare me Shqipërinë. Situata bëhet e rëndë për faktin se kjo gjendje represioni po vazhdon që prej tre vjetësh. Dhe tre vjet nën këtë gjendje nuk janë pak. Megjithatë, solidariteti vazhdon dhe është organizuar mirë. Ne kemi kërkuar mbikëqyrjen ndërkombëtare të forcave paqeruajtëse dhe vendosjen e vëzhguesve të huaj në Kosovë. Disa vëzhgues ndodhen dhe kjo është e rëndësishme. Ne i vlerësojmë mjaft kërcënimet e fundit amerikane. Z. Godo tha se në kushtet e krijuara është i menjëhershëm një koordinim i përbashkët i punëve, sidomos në politikën e jashtme. Ne i vlerësojmë paralajmërimet amerikane. Mendojmë se paqja në rajon kthehet me thyerjen e makinës ushtarake serbe. Fatkeqësisht, Evropa po tregohet e pazonja për të shuar zjarrin e ndezur. Sidoqoftë, Bosnja, në shumë aspekte, nuk mund të përsëritet. Unë nuk mendoj se mund të gjendet qoftë edhe një mposhtjen e komunizmit krahas PD që udhëheq thënë hapëtazi t’i ngjajë Evropës. Nga kjo nënkuptohet se shtypur egërsisht për gati gjysmë shekulli kërkonte jo vetëm lirinë, por edhe ndryshimin e menjëhershëm të kushteve të mjeruara të jetesës. Me fitoren e demokracisë Perëndimi do të na ndihmonte bujarisht, por askush s’mund të jetojë vetëm me ndihma dhe askush s’ka detyrën të të ndihmojë përjetë. Sa më parë ta kishim kuptuar këtë dhe sa më parë të kishim nisur të punonim në vetë, aq më pak vështirësi do të hasnim sot. Qeveria e Meksit dhe Presidenti Berisha kanë bërë çdo përpjekje për të realizuar nëpërmjet reformës kalimin në tregun e lirë dhe për t’i hapur rrugën përparimit ekonomik. Kjo nuk është e lehtë. Është barra më e rëndë e mund të jetë merre[t?] përsipër një qeveri dhe një president. Por ne mendojmë se çështjet mund të zgjidheshin më shpekur 90 % se kemi nisur reformën duke lënë popullin pa punë. Thuhet se, pak a shumë, kjo ngjet edhe në Kukës, në Lezhë e gjetiu, si edhe këtu në Laç. Atëherë duhet të mendojmë. Sipas nesh, reforma duhej nisur me privatizimin dhe privatizimi do të përcaktonte asistencën, por jo në këtë masë. Se privatizimi do të hapte edhe punë për njerëzit. Deri tani është bërë një privatizim i lehtë, i cunguar e me shumë probleme. Privatizimi i vërtetë nuk bëhet sepse mungojnë ligjet e privatizimit; këto ligje të privatizimit nuk bëhen, sepse mungojnë ligjet mbi pronësinë private dhe kështu reforma e mblyt në një rreth vicioz. Asistencën e ka rënduar tej mase dhe dhe lënia pa punë për gjera të vogla e një varg ndërmarrjeve që mund të hynin në tregun e lirë kështu si janë. është organizuar mirë. Në është e rëndësishme. Ne mund të gjendet qofte edhe një

Tri pyetje atasheut kulturor të ambasadës italiane në Shqipëri

lexoni në faqen 3

Ka humbur Arben Imami ?

Arben Imami ka humbur... Nuk e besoni? Ja se si: Në Parlament dy ditë më parë u ngrit një deputet i ri, simpatik dhe u betua me nderin e me dinjitetin se nuk ka fyer njeri, nuk ka kërcënuar e nuk ka qëlluar gazetarin në rrugë. Jam Arben Imami, - tha deputeti, - ju duhet të më njihni. Unë jam i parajsëm. E pse të mos besohej? Arben Imami ka humbur... Nuk e besoni? Ja se si: Në Parlament dy ditë më parë u ngrit një deputet i ri, simpatik dhe u betua me nderin e me dinjitetin se nuk ka fyer njeri, nuk ka kërcënuar e nuk ka qëlluar gazetarin në rrugë. Jam Arben Imami, - tha deputeti, - ju duhet të më njihni. Unë jam i parajshëm. E pse të mos besohej? Aktori fleksibël i filmave medokër (dhe i filmave të tjerë specialë, të cilët do të shfaqen nëse merret lejë nga një ish-funksionar i lartë i PPSH-së, NJË BORE E FORTE), Veçse na një ‘kleçkë’ të vogël. Edhe njeriu me pardesy e çantë diplomatike si ato të deputetit Arben Imami, që u pa duke fyer, kërcënuar e qëlluar në rrugë para Pallatit të Kongreseve, tha se jam Arben Imami. Ishte po aq i bukur sa deputeti Arben Imami. Të jetë fallkohër ky Arben Imami që shfaqet njerëzazi edhe në Parlament me përbetim, në mënyrë civile, edhe në rrugë me fjalë fyese, me dhunë, me kërcënime? Si të jetë puna? Thuhet se Arben Imami i vërtetë është ai i Parlamentit, pra krejt civil e i ndershëm, ndërsa ai që u shfaq në rrugë provincial, me sjellje rrugaçe e arrogant duhet të jetë sozía e Arben Imamit. E dini se njerëzit e mëdhenj e të rëndësishëm kanë patur sozitë e tyre? Rregulli është se kur shfaqet i ngjashmi, nuk duhet të shfaqet i vërteti, pra kur shfaqet Arben Imami i vërtetë në Parlament, nuk duhet të shfaqet sozía e tij në rrugë, njëkohësisht. Një rast i tillë ka ndodhur me Stalinin. Rast tepër i fak[t?]t. Stalini dhe sozía e TIJ U SHFAQEN NË KOHË KOHËSISHËM. Dihet kush e pësoi: sozía e Stalinit që u kalua në plumb. Ky krim ka ndodhur në diktaturë. Në demokraci, e shumta që mund të ndodhë është që sozía e Arben Imamit të dënohet me ca muaj punë korrektuese, sepse flitet se sozia nuk do të shkojë Arben Imami i vërteti, por sozia e tij; ndoshta ke zëra edhe edhe në Parlament është shfaqur i përbetuar për nderin e humbur në rrugë, jo Arbeni, pra i vërteti, por sozia e tij, sepse Imami i vërtetë paskësh shkuar të mbjekojë plagët e marra duke u rrahur në rrugë në qendrën shëndetësore të Lagjes nr. 8. Arben Mami

Nga kronikat

“Unë nuk ju mashtroj… Zgjedhjet e reja përfunduan… Nuk kam parë pasnja ëndërr. Ky është pluralizmi i vërtetë. Kjo është demokracia. Në zgjedhjet e radhës në gjithë partisë. Po për të fituar nuk fituan dot të gjitha. Partia Socialiste fitoi 99.9999 % të votave. Fatos Nano u takua sot me Hasbulatov dhe pati një telefonatë të përzemërt me demokratin Kastro. Bashkim Zenelli sqaroi se Fatosi u latos me Fidelin rreth strategjisë së re që duhet të ndjekë për fitoren e forcave demokratike në gjithë botën. Partia Republikane u shkri. Partia Demokratike nuk mori vota. Votat i fitoi Partia Socialiste. 99.9999 % të votave. Partia e Aleancës u tha anëtarëve të saj të votonin për PS. Edhe PSD-ja i ftoi ndjekësit e saj të votonin për PS-në. Edhe Partia e Uniteteve Kombëtare Mbërriti? Edhe partia e re e Egjiptasve. Edhe partia për të drejtat e njeriut votoi për PS-në. Votoni për PS-në, u bën thirrje PBDNJ-së anëtarëve të saj, se të drejtat tona i ka mbrojtur dhe i mbron Partia Socialiste. Edhe Omonia votat i dha PS-së. I kemi borxh PS-së, thanë omonasit, prandaj t’ia japim votat Partisë Socialiste, Partia Demokratike do të dalë në gjyq. Sa të zgjedhë kryeministri. Kryeministër do të jetë ose Gramoz Pashko i Partisë Socialiste, ose Gramoz Ruçi i Partisë së Aleancës. Kini kujdes! Mos e lini të hyjë në Parlament një ml. Është një ml çakërkeq, i qelthur “ekstra”, kur të dalë edhe bashkëtingëlloret dhe i ngatërron ato, mban gjithmonë me vete një çantë diplomatike. Kujdes se mos hyjë ky ml në Parlament! Vendosni roja. Nesër para Parlamentit do të ketë një seancë karateje. Lojtarë do të jenë aktorë simpatikë. Juria e pavarur. Do të jepet një konferencë shtypi. Tema: Homoseksualizmi. Ftohen liderë të partive Arbën... Dhe kujdes për atë mllun e vogël! Kërkon të hyjë në Parlament. Është i qethur... Shumëkush që e dëgjoi këtë lajm të së shtunës në Përbetohen se ç’menduria kishte përparuar shumë e kjo gjë u gjorë, në këtë kohë të çmendur. KRONIKANI

“Ashtu të lumtë...”

S q a r i m Në gazetën “Republika” të datës 28. 2. 93 është botuar shkrimi me titull “Në shkollën 11 Janari mësuesit vëzhgohen dhe nxënësve”. Nisur nga shqetësimi i kolektivit pedagogjik të kësaj shkolle redaksia e gazetës u ndal gjatë në verifikimin e fakteve që sillte shkrimi. Prej kësaj rezultoi se faktet e servirura në shkrim nuk qëndrojnë. Në shkollën 11 Janari nuk kishin ardhur ndihma të llojit që përmendeshin në shkrim. Për ato pak ndihma të ardhura nga drejtoria përkatëse, ruheshin dokumente të sakta për marrjen dhe shpërndarjen e tyre.