Për Partinë Socialiste shpalljes së PAVARËSISË i ka kontribuar Greqia? Për Partinë Socialiste emri i djalit të SKËNDERBEUT është Jani? Për shovenin Sebastiano SKËNDERBEU është grek dhe emri i tij Jorgos Qysh në krye duhet të pyesim a është e vërtetë kjo? A mund të jetë e vërtetë se qindra e qindra njerëz të thjeshtë, anëtarë të Partisë Socialiste, bujq, minatorë, mësues, intelektualë, të vënë në dyshim identitetin kombëtar? A mund të pranojnë këta të përdhoset historia, të vihet ajo në pazar? Nuk mund të ketë një arsye e më e gjerë shqiptari që të bëjë një akuzë të tillë një partie të tërë, sado regresive të jetë kjo. Sigurisht, nuk i ngatërrojmë masat e një partie me kastën e korruptuar të saj; me politikanët e komprometuar, që të mbërthyer në krizën e madhe të dëshpërimit, të verbuar nga mungesa e pushtetit, janë gati që të shesin historinë e vendit, të kombit, gurët themeltarë të kësaj historie që kanë kushtuar kombëtar, duke shitur historinë të cilën e ka krijuar një popull i gjithë. Dëshpërimi dhe verbëria e këtyre shkon më larg se sa recitivat e postulatit kombëdellës të Konicës që porosit Zotin t’i ruajë shqiptarët nga shqiptarët. Idetë e shovinistit fashist Sebastiano se shqiptarët nuk janë autoktonë në trojet e tyre, se Skënderbeu nuk është shqiptar e të tjera, të hedhura ashtu si rastësisht në gazetën “Zëri i Popullit”, gjysmë të hapura e gjysmë të thëna, nuk mund të jenë një lapsus gazetash, as një punë e rëndomtë e Jupëve të verbër, apo një iniciativë e ndonjë greku si Kristo Sharra. Ato janë refleksione të udhëheqësve më të lartë të së ashtuquajturës Parti Socialiste, refleksione që të pushtet. Për të riardhur në pushtet me çfarëdolloj çmimi. Por, ndërsa mund të tolerohet gjithçka tjetër, ndezja e grave, bllokimi i Parlamentit, thirrjet drejtuar komunitetit ndërkombëtar për të mos ndihmuar Shqipërinë e gjithçka, gjithçka tjetër, kurrsesi nuk mund të tolerohet çmimi i ri me të cilin kërkon udhëheqja e PS të blejë pushtetin. Po çfarë shkruan organi i partisë socialiste “Zëri i Popullit”. Ju lutemi hapeni gazetën ju fshatarë, ose thërrisni nipat ose mbesat tuaja, le të lënë mënjanë abetaret a librat e leximet ku shkruhet se djali i Skënderbeut ishte Gjoni dhe Jo Jani(s). Ku shkruhet se, ndërsa Ismail Qemali pushtet. Për të riardhur në pushtet Ju lutem hapeni gazetën ju fshatarë, ose thërrisni nipat a mbesat tuaja të lënë mënjanë abetaret a librat e leximit Jani(s) Ajo pjesë e kësaj kolone që duket: ... “... shkuhet kokëposhtë historia e këngët që u keni shpjeguar brezave. Edhe ju intelektualë, ju lutem, hapeni “Zërin e Popullit” për të gjetur jo vetëm turpin e Nanove, Ruçëve, Islamëve, Brokajt e co, por edhe turpin tuaj, turpin tonë. Athinë. Në Shqipëri le të shkruajë një shqiptar. Edhe në “Zëri i Popullit”. Ndodënë “Zëri i Popullit” nuk e ka marrë në sy të shkruajë, të themi, dy radhë për festat kombëtare të Italisë, të Francës, të Gjermanisë, të Amerikës, të Austrisë. “Zëri i Popullit” shkruan për festën kombëtare të Greqisë. I kemi fajin. Do të kërkojmë marrëdhënie miqësore me Greqinë e jo vetëm me Greqinë, por edhe me Serbinë, pse janë fqinjët tanë. Por kjo Serbia, për shembull, shpesh na thotë se Skënderbeu është i saj, se nuk është shqiptar. Atëherë si? Në këmbim të Skënderbeut të rregullojmë fqinjësinë me serbin?!! Grekut Kristo Sharra dhe Nanot e të tjerët që e miratojnë, mund të shkruajnë për 102-vjetorin, qoftë s’mund të vihet në pazar. Shpalljen e Pavarësisë së Shqipërisë nuk e ka ndihmuar Greqia, zotëri Sharra, zotëri Nano e zotërinj të tjerë. Greqia e ka rrezikuar pavarësinë e Shqipërisë. Greqia ka rrezikuar Ismail Qemalin dhe misionin madhor të tij. Dihet ku kanë qenë ushtër të greke më 1912 dhe gjithashtu dihet se ç’pjesë të Shqipërisë përgatitet të gëlltiste shovinizmi grek edhe i inkuadruar në luftën ballkanike. Greku Kristo Sharra mund të shkruajë se Skënderbeu është hero kombëtar i Greqisë, mund të shkruajë se djali i Skënderbeut është Jani(s), por më këto mund të qeshin fëmijët dhe të turpërohen e të fshihen shovinisto-fashist Vorioepirot. D h e t ë r a materiale propagandistike, broshura, pamulla, thirrje të hapura deri edhe për veprime subversive drejt Republikës së Shqipërisë. Idetë e këtij kongresi dhe ide të Sebastianos arritën dhe në Shqipëri. Ato arritën të shpallen edhe në shtypin shqiptar. Qarqet shoviniste do t’i kërkojnë aleatët e tyre edhe në Shqipëri. Partia Socialiste, ne realizimin e pushtetit të vet do të kërkojë aleatë edhe të jashtëm. Por masat, njerëzit e thjeshtë, anëtarë të Partisë Socialiste, nuk mund ta ndjekin pas udhëheqjen e lartë, kur kjo udhëheqje, për të ardhur në pushtet vë përballë eshtë e gatshme të shesë edhe historinë, edhe identitetin kombëtar. Grek u Kristo Sharra, në faqen 3 të “Zërit të Popullit” të datës 23 mars ... të jetë grek e me miratoinë, mund të shkruajnë ...

Në Parlament do të diskutohej “Për të Drejtat dhe Liritë e Njeriut.” A s’para qe më shkoi në mendje ishte fakti se në sallën e Parlamentit, për herë të parë në diskutime “delikate”, do të mbante deputeti Gramoz Ruçi. Mendova se ai do ta kishte marrë vesh vonëzuar dhe do të kishte ikur në Tepelenë, ose dikur më larg, në shtëpinë e prindërve të tij. Në sallë mund të ishte p.sh. Dokle, Vukaj. Angjeli apo dikush tjetër më dinjitoz. Mora vesh se Gramoz Ruçi ishte në Tiranë. Atëherë thashë nuk do të vijë në Parlament, do të shkojë diku në periferi nga blloku e do të pijë me miqtë e tij. Mora vesh se Gramoz Ruçi kishte hyrë në godinën e Parlamentit. Atëherë thashë me siguri do të struket në ndonjë cep të kafenesë. Mora vesh se Gramoz Ruçi hyri në sallën e Parlamentit. Atëherë thashë do të ulë kokën e do të shtiret i sëmurë. Ose kur dikush t’i përmendë emrin, do të bëjë sikur nuk e dëgjoi dhe shoku në krah do të thotë “nuk është këtu”. Por… unë dëgjova emrin e tij, (madje e kam regjistruar këtë moment), dëgjova që ai foli në vend të shokut të vet, që mund ta justifikonte fare mirë mungesën, dëgjova bile zërin e tij. Ai foli për të drejtat e NJERIUT. Sekretari i parë i Partisë së Punës, dirigjenti i diktaturës në Tepelenë, Njeriu misterioz i agimit të demokracisë në Shqipëri, i thirrur për luftë civile nga Tepelena në Tiranë, ministri i Brendshëm dhe shefi i Sigurimit të Shqipërisë në agoninë e diktaturës, Njeriu që e shqoqëron pas vdekja e katër martirëve të demokracisë në Shkodër, foli për TË DREJTAT E NJERIUT. Dhe mbrojti gazetarët. Nikoll Lesin dhe Frank Gjur. Mbrojti dhe nderin e humbur të Hamdi Jupes nga kontrolli që i është bërë në presidencë, ku në këto e Gramoz Ruçit, nuk mund të shkojë e përmes hekura ve. Gramoz Ruçi foli. Unë nuk e besova këtë. Jo se Gramoz Ruçi i mbrojti dy kolegët e mi përpara meje. Nuk e kam zili për këtë. Nuk e kam zili as për tonin e tij, se të dy tepelenas jemi. E kam zili për guximin që pati për të folur. Pavarësisht se çfarë tha. Nuk ka rëndësi nëse u bëri “mirë” apo “keq” mbrojtja e tyre kolegëve të mi, Lesi e Çupi, nuk ka rëndësi nëse dikush mund të bëjë aluzione të tjera për ta. Mua nuk më besohet ajo që dëgjova. Kaseta e vogël që ka regjistruar cudinë më duket truk i teknikës. Gramoz Ruçi nuk mund të ketë qenë atë ditë në Parlament, nuk mund të ketë folur, nuk mund të ketë qenë në Tiranë, në Shqipëri. Ndryshe ai ligji nuk ka kuptim. Ai vërtet është i pabazueshëm”, nëse Gramoz Ruçi ka kurajë të flasë për të drejtat e NJERIUT. Mora vesh se Gramoz Ruçi ka mbrojtur dy kolegët e mi gazetarë. Jam gati të vdes bashkë me ta, nëse na njeriu në Shqipëri që e ka rrezikuar njeriun më shumë se Gramoz Ruçi. Dikur më ligjet e tij. Tani me mosheshtjen e tij. MERO BAZE Kryetar i Lidhjes së Gazetarëve të Shqipërisë

5 Mars 1993. Katastrofë ajrore në Shkup. Avioni i kompanisë ajrore “Palair-Makedonia” eksplodon në ajër, pasi është ngritur nga pista e pasl ka përshkuar dikra më shumë se 300 m. Humbën jetën 81 vetë. Kryeshtë shqiptarë. U identifikuan 66 viktima. Përpjekjet për të identifikuar të tjerët, ka thotë kronika e kësaj katastrofe e përçellë me dhimbje nga masmedia e Evropës po dhe e botës. Vetëm 18 dhe pesë kanë mbetur të paidentifikuar. Ndërsa avionë të tjerë prisnin në radhë për të sjellë rrugëve të Evropës e të botës, përkalesh nga ajo një katastrofë vdekjeje po bëhen të njëjtë me ata të tjerë. “Fati ishte të vdesin”, kjo ishte ajo që u tha në Shkup. Fat i shqiptarëve. Tragjikë, përmbytje e përkëndyshmë? I pamundur? Përndryshe shiu? Një grusht jetë shqiptarësh në hapësirën e ftohtë të 5 marsit 1993 u ndalua. Tragjikisht, u ndaluan nga vdekja. Ishin pothuajse në fatin e tyre. Dikush më shumë se 300m rrugë. Hipën, i bënë edhe ato 300m rrugë (këto 300m rrugë janë në rrugën e fatit të shqiptarëve). … Të pamjaftueshme. Krejt të pamjaftueshme që 6 k… për pasagjerëve (45-vjeçare) të arrinte (në shpëtimin e) 10 vetëve) në Zvicer. (Dhpam-jet ka qenë), e ka takonte gruan i takonte me ndrru), 300m. Po kaq më pakësha 6-7 vjeçarët Fatian, Fatmir e Fkirel Ahmeti bashkë me prindërit e tyre. Kurrën e parë ... Vetëm 300 m rrugë. Të pamjaftueshme për jetën. Përndryshe të mjaftueshme, krejt të mjaftueshme për vdekjen. Kronika është e ftohtë, e hidhur. Humbën jetën 81 vetë. Kryesisht shqiptarë nga Struga, Tetova, Gostivari, Shkupi, Kumanova, Presheva, Gjakova, Prizreni, Gjilani, Ferizaj etj. U identifikuan 66 viktima. Kronika s’është se u dha, shqiptarëve në çdo ditë në kohët moderne e të ngatërruara me njerëz të tjerë. Për t’u ndaluar vdekja e shqiptarëve duhet të ndalohet fati i shqiptarëve. Qytetet shqiptare Strugë, Kërçovë, Gostivar, Tetovë deri në Shkup e Kumanovë janë pothuajse të mbuluara nga bora. … Heshtje ndoshta bora e fundit e këtij dimri. Por mbi supet e shqiptarëve ftohn më shumë. Për ditë m’i gjatë, më i harshëm, më i egër. Se papu qysh prej dhjetorit të vitit 1913. Kufiri i hekurit zvarrë. Përndryshe. Fatalisht përcaktohet në fatin e shqiptarëve. Evropa u ofron shqiptarëve këtë ‘fat’ përmes përndarjeve të kufirit, ndërsa dy shtetet ofrojnë, fatalisht, sërish në mënyrën e vet, ndalimin e shqiptarëve, vëllavrasjen midis tyre. Shqipëria e Enver Hoxhës (dhe pas luftës që la Evropa e shtatorët) andej kufirit preferon ndalimin, izolimin, ndërsa ish-shtetet shumëkombëshe, Jugosllavia, i hap të gjitha rrugët për shqiptarët. Përveç fushatave të shpërnguljeve masive të shqiptarëve nga trojet e tyre, ky shtet inspiroi e mundësoi një shpërngulje tjetër. Jshtë. Ekzekutimin për shqiptarët. Këta marrin rrugët e botës. Çka i takon fatit që kaluaret e çka i takon së tashmes? Diçka ka ndryshuar, sigurisht. Është rrëzuar ai muri që i ndante shqiptarët e këtushëm me ata të andejkufirit. Tani edhe shkonë e vijnë. “Për pothuajse 50 vjet shqiptarët nuk është parë më pak shqiptarë duke qenë dy hapa larg: Ka ndryshuar. Po. Dhe kjo jetë mund të thuhet televizoni i Shkupit flet shqip në orë. Vetëm një ore. Diçka më shumë se radioja. Është ndaluar ajo strategjia e ish-shtetit Vijon në faqen 2

Edhe M. Zego diskutoi në Parlament. Deputeti. Jo ish-partiaku i lartë PPSH. Për të drejtat e njeriut, për lirinë e njeriut foli deputeti Zego. Dhe m’u kujtua se s’ka ca kohë që Zego esist ka shkruar një artikull të gjatë “Fajik Konica – princi i letrave shqipe”. Po kur e ka zbuluar Fajik Konicën M. Zego? Sa ishte në krye të partisë së vrasësve në Durrës, deri vonë në 1990, nuk e paska zbuluar se Fajik Konica ishte princ i letrave shqipe, nuk e paska zbuluar se ky princ jo më shumë se 21 vjeçar shkruante: “U bëhë të mundet njeriu të besojë gë do zemra, të thotë ç'do zemra, të shkruajë ç'do zemra, të bëjë ç'do zemra, e përjashtim të atyre që janë kundër lirisë së një njeriu tjetër.” Princi Konic e kish zbuluar lirinë e njeriut dhe e shpallte publikisht kur ishte veç 21 vjeçar, “princi” i Partisë së Punës deri më 1990 shpallte kundër lirisë së një njeriu tjetër.” Nga ç’planet ka zbritur në Parlament FEHMI ABDIU? Vërtet nga ç’planet ka zbritur i, Fehmi Abdiu, që duke mos dashur të miratohet projektligji për të drejtat themelore të njeriut, tha se tani po shkelën të drejtat e njeriut më shumë se sa janë shkelur në diktaturë. Nuk ka mundësi të kesh qenë në Shqipëri. Nuk ka mundësi të kesh qenë jurist, të kesh hapur dosje, të kesh dëgjuar njerëz për aleatcion e propagandë. Asnjë mundësi nuk ka. Asnjëherë nuk do të ketë ekzistuar ndonjë Fehmi Abdiu në Shqipëri. Fehmi Abdiu ka zbritur nga ndonjë planet direkt e në Parlament. Ai duhet ndihmuar. Ndihmojeni. Tregojini një dosje të burgosuri, ose një foto të burgut të Qafë Barit, të Spaçit, ose të tjerëve. Ndihmojeni që të mos mendojë Kokalari... Ndihmojeni.

“Mua më është dhunuar banesa, bërtiste e çmendura N. e kryegjyetari pak përballë banjove publike, prandaj nuk do të votoj ‘pro’ për ligjin e të drejtave të njeriut. Parlamenti s’mund të bëjë pa votën time. Se unë jam në Parlament. Unë kam hequr gradat e gardianit e të gjykatësit dhe kam veshur kostumin deputetit. I kam pastruar duart me të cilat kam firmosur ngritjen e burgjeve, pushkatimin dhe internimin e njerëzve dhe tani kam të drejtën e votës. Higjam pak mundëli Po s’kam për t’u ankuar te Aranit Çela që ka firmosur Kartën e Helsinkit në emër të Shqipërisë dhe Ramiz Alisë... Gramoz Ruçi do të emërohet kryetar i komitetit shqiptar të Helsinkit. Liriti e njeriut janë të mbrojtura pas kësaj. …Do të shpall një hetim të ri: Kush e hodhi bombën në ambasadën sovjetike, dëshmitari i gjyqeve, Fatos Nano, do të jetë gjykatës. A e doni numrin e dosjes së spiunitt të Sigurimit të Shtetit-kandidat për deputet i Partisë Demokratike në zgjedhjet e para, atij që e kurseu “Zëri i Popullit” dhe nuk e denoncoi? Ha-ha-ha-ha-ha-ha…”, e çmendura N. u pushtua befasi nga një krizë. Njerëzit e mbledhur panë pas kësaj se si ajo bërtiti fort duke u përpjekur të kapërcente tre e nga tre shkallët e banjove publike: “Miu! Miu! Miu!” Fare pak çaste më vonë u pa duke vrapuar drejt Parlamentit duke ulëritur i çmendur: “Miu! Miu! Miu! E tutj në Parlament… në Parlament! Kush tha se ministri i këshillit investitorët i t’i huaj 40 mijë dollarë? Përsë thuash? Pse e dyfisho shumën? Ç’po ndodh në Rusi? Po dhunohet demokracia apo po vendoset diktatura? Të shohim. Për në Rusi do të niset Ueli Llaka. Do t’i lërë grevat në Shqipëri e do të ikë në ndihmë të shqiptarëve. Të hiqet nga qarkullimi literatura për heroin kombëtar të Greqisë, Skënderbeun. Firmosur Fatos Nano, Sharra, Televizioni. Trupëz ë rrumbullakët: “Partia e Unitetit Kombëtar dhe rolli i Idajat Reqiri për shqiptarizëm”. Zylfytar Ramzi nga Gramoz Ruçi pse? “Kur do të kthehet Ismail Kadare në Shqipëri?”