Të gjithë i kemi dëgjuar lajmërimet e shkurtra në TV për humbjen e njerëzve të moshave të ndryshme, kryesisht fëmijë dhe të rinj. Rrallë është lajmëruar se ndonjë prej tyre është gjetur. Po ata që nuk janë gjetur. Kjo pyetje pret përgjigje. Një nëpunës i policisë kriminale të Tiranës, i cili nuk pranoi të identifikohej na konfirmoi se numri i njerëzve të humbur për vitin ’92 deri në mars ’93 është 47. Prej tyre janë gjetur vetë katër fëmijë të mitur. Ku nëpunës konfirmoi se shumica e të humburve kanë qenë me të meta mendore, e kjo gjë që koha e mendimit se këta fatzj mund të kenë përfunduar në duar ustallarësh e cilët pas i pesin me viza dhe pasporta të rregullta i dërgojnë jashtë për t’i shitur në klinikat e transplantit të organeve. Këtë përfundim nëpunësi e përforcon dhe fakti se muajt e fundit po flitet shumë rreth këtij biznesi makabër që zhvillohet nga një dorë tepër e rezikshme. Klaudi Gjini

Me titullin e mësipërm gazeta La Gazzetta del Mezzogiorno botoi në datë 13 prill shkrimin e gazetarit Edmond Laci. Eshtë një intervistë që iu mor Nexhmije Hoxhës në qelinë e burgut të Tiranës. Shkrimi vazhdon: “Jetonte në një shtëpi të madhe luksi duke shijuar jetën e pasur dhe me prestigj të gruas së një diktatori. Sot ajo është thjesht një vejushë, banesa e saj është një qeli në burgun e Tiranës, me një dyshek në tokë dhe batanije leshi për ta mbrojtur nga të ftohtit dhe për të tentuar ta mbrojnë edhe nga kujtimet. Nexhmije Xhuglini, vejush[a] Hoxha është tani 76 vjeç dhe ka mjegë krome për të paguar. E struktur në një qoshe të qelisë ajo lexon ‘Fitorja e e hidhur’ e Reginald Hubbert. Duket tepër ironike metafora e jetës së saj. Pikërisht në 8-vjetorin e vdekjes së tij shoqja ajo pranoi të japë këtë intervistë të cilën deri tani ajo nuk kish pranuar ta jepte. Nuk më pëlqen të flas me gazetat - shpjegon ajo - deri tani kam takuar vetëm misionar të Karitasit dhe funksionarë të Komitetit Ndërkombëtar të Helsinkit mbi të Drejtat e Njeriut. Tamam ajo që ka kontribuar për ta shtypur këtë vend për 45 vjet ndihjet sot e pesëpëkruar ashtu si familja e saj, pa afërmi e saj, deri tek mbesa e bukuroshë e detyruar të jetojë e fshehur në shtëpi sepse siç tregon ajo, në rrugët e Tiranës nuk mund të shëtitet. Dikush, përkundrazi, thotë se vajza prej kohësh është jashtë shtetit por që vejush[a] Hoxha përpiqet ta injorojë këtë fakt. Për herë të parë shfaqet e kaluar e saj si bashkëshorte e një diktatori të hekur dhe të përgjakshëm për të cilin ajo thotë se ka qenë e “dashuruar gjatë një konference të partisë më 1942”. Se fundi tani ajo pranon “disa gabime” edhe pse vazhdon të tregohet kokëfortë dhe vazhdon të refuzojë dhe të mohojë përgjegjësinë e saj, ideologjiale e saj. “Për Stalinin mund të thonë çfarë të duan, por është ai dhe politika e tij që shpëtuan botën nga nazizmi”. Edhe burri juaj, Enver Hoxha, ka besuar dhe i ka përseritur shpjegatërve për 45 vjet këtë gjë për Stalinin: dhe mos ndoshta për këtë arsye ka urdhëruar të persekutohen, të torturohen, të arrestohen... “Unë për këto gjëra nuk di absolutisht asgjë. Në asnjë nga mbledhjet e Komitetit Qendror të Partisë nuk është thënë që janë dënuar, persekutuar apo torturuar. Kurrë” Vërtet kjo gjë nuk mund të pohohet publikisht. Gjithçka bëhej e heshtur dhe nëpërkëmbë. Por të paktën për burgjet duhet të keni dëgjuar të flitet… “Unë nuk kam parë kurrë ndonjë burg deri në ditët e arrestimit tim” Ndoshta sepse burri juaj e pati transformuar gjithë Shqipërinë në një burg të vërtetë. “Unë sot vlerësoj shumë ata që kanë vuajtur nëpër burgje përpara meje. Vlerësoj shumë ligjet e reja demokratike, bashkëpunoj madje deri dhe me menyrën se si jam gjykuar unë duke më lejuar të kem një avokat mbrojtës, që në atë të kaluaren ishte e ndaluar. Gjykata më ka detyruar të dëshpërblej 300 burg deri në ditët e arrestimit tim”. Ndoshta sepse burri juaj e pati transformuar gjithë Shqipërinë në një burg të vërtetë. “Unë sot vlerësoj shumë ata që kanë vuajtur nëpër burgje përpara meje. Vlerësoj shumë ligjet e reja demokratike, bashkëpunoj madje deri dhe me mënyrën se si jam gjykuar unë duke më lejuar të kem një avokat mbrojtës, që në atë të kaluarën ishte e ndaluar. Gjykata më ka detyruar të dëshpërblej 300 burg deri në ditët e arrestimit tim”. Ishte shtëpia sepse burri juaj e pati transformuar gjithë Shqipërinë në një burg të vërtetë. “Unë sot vlerësoj shumë ata që kanë vuajtur nëpër burgje përpara meje. Vlerësoj shumë ligjet e reja demokratike, bashkëpunoj madje deri dhe me mënyrën se si jam gjykuar unë duke më lejuar të kem një avokat mbrojtës, që në atë të kaluarën ishte e ndaluar. Gjykata më ka detyruar të dëshpërblej 300 burg deri në ditët e arrestimit tim”. “Po, disa gabime janë bërë. Për shembull kemi investuar shumë” (Vijon në faqen 2)

“Unë nuk kam parë kurrë ndonjë burg deri në ditët e arrestimit tim”

Një foto e spektaklit Mis Albania apo e vetë vajzës fituese do të sillte vërtet diçka me vlerë për faqet e çdo gazete. Kështu menduam dhe ne si redaksi dhe dërguam fotoreporterin tonë. Por fotoreporteri u kthye dhe tha se Vora Grabocka, regjisoria e këtij spektakli, kërkon një shumë prej 400 dollarësh për ta lejuar të futet e të fotografojë gjatë spektaklit. 400 dollarë për t’u futur si fotoreporter tek mis Albania! Dukët si biznes privat dhe bë në të njëjën si për fitimet e organizatorëve. Të kujtohet në këtë rast Alberto Sordi tek filmi “Bumi”, që donte të hiqte një sy (për ta shitur) që të pasurohej. Në fakt, Mis Albanian (sipas Verës) mund ta shohësh edhe me një sy. Mjafton që të falësh syrin tjetër. Ose duke dhënë 400 dollarë. Urime! Arti nuk bëhet dot pa para. Megjithatë siç e shihni në foton po e botojmë të çelën arritën ta bëjmë pa paguar as edhe një cent. Si? Sekret profesional. GJERGJ PILIKA

Me pak koment Një shqiptaro-maqedon, trupmadhe e me mustaqe të gjera, ikte nga ukendi shqiptar me një idè dashurie në qytetin “Studenti” (më tepër se kaq, ai flinte në dhomën e një studenteje vlonjate të vitit të katërt të Akademisë së Arteve të Bukura dhe ruhen nga policë që i paguante çdo mbrëmje), pra ky biznesmen ishte i lumtur e do të kthehej sërisht pasi të siguronte një pasaportë KE-je dhe tërë dokumentacionin ligjor mjaftesar me flutirin e rastësishëm. ► Një shqiptaro-maqedon, trupmadh e me mustaqe të gjera, ikte nga ukendi shqiptar me një idè dashurie në qytetin “Studenti” (më tepër se kaq, ai flinte në dhomën e një studenteje vlonjate të vitit të katërt të Akademisë së Arteve të Bukura dhe ruhen nga policë që i paguante çdo mbrëmje), pra ky biznesmen ishte i lumtur e do të kthehej sërisht pasi të siguronte një pasaportë KE-je dhe tërë dokumentacionin ligjor mjaftesar me flutirin e rastësishëm. ► Eshtë një shpirt publike në Athinë me menaxher shqiptar e pronar grek, ku femrat shqiptare kryenin disa herë në ditë akte seksual (pa kufij kontrolli mjekësor për to e për bujëtës e organizatorë), ato lodhen e raskapiten me tepër sa kolegët e tyre në shtëpitë e e lujara publike e megjithatë paguhen me një shumë të vogël të hollash. ► Në Korçë, në Sarandë, në Fier, në Vlorë, në Durrës, në Has e në ndonjë rreth tjetër ka kohë që ka filluar të lulëzojë tregtia e femrës. Sëksërë shqiptarë që e kanë parë disa botën, por edhe që kanë qenë nëpër burgjet e huaja për pastrimin e heroinës, e veprojnë aktivisht në këtë lloj tregtie duke siguruar shuma të mëdha të hollash. Si profesionistë apo gjahtarë femrash, ata kanë detyrë të gjejnë këto mall njerëzor, pastaj dikush tjetër merr përsipër të gjitha formalitetet për masat shitët. Ky këmëgent femrash nuk punon aspak në shtepi publike, por e kryen aktivitetin e vet në disa banesa misterioze në shumël kryeqytetet shqiptare. Eshtë e drejta e secilit, këtu edhe e femrës, për ta gjetur vetë mënyrën e jetesës, megjithatë, në asnjë rast nuk duhet lejuar nëpërkëmbja e dinjitetit, qoftë edhe për atë që femra shqiptare është e hijshme, qoftë edhe për atë që femra shqiptare është e hijshme, qoftë edhe për atë që femra shqiptare mund të shndritë në çdo mjedis luksoz. ANDI DINGU

Këshilli Kombëtar i PRSH me ndjenjë të thellë përgjegjësie mbështet PD dhe qeverinë Meksi Më 15 prill 1993 u mbajt në Tiranë mbledhja e Këshillit Kombëtar të PRSH, ku u diskutua raporti i Komitetit Drejtues të Partisë me temë: “Mbi disa zhvillime të sotme të Demokracisë” që u ishte shpërndarë degëve paraprakisht. Në mbledhje morën pjesë edhe të ftuar. Këshilli Kombëtar konstatoi se çështjet e ngritura nga Komiteti Drejtues në përgjithësi janë trajtuar drejt. Me vështrim kritik diskutantët parashtruan hapur realitetin në rrethët e tyre, duke u prononcuar ndaj veprimtarisë së PRSH, marrëdhënieve me forcat politike në bazë e në qendër, problemeve të pushtetit lokal, kritereve të lëvizjes së kuadrit, problemeve të mprehta të asistencës sociale, papunësisë masive dhe mosfunksionimit të ndërmarrjeve, paqartësive ligjore dhe mungesës së investimeve të huaja, të cilat të marra së bashku krijojnë në disa drejtimi paqartësi të perspektivës. Diversiteti i mendimeve tregoi pjekurinë e PRSH në trajtimin e çështjeve më kritike me zgjidhjen e suksesshme të të cilave lidhet ngushtë vendosja e shtetit ligjor dhe e demokracisë. Këto diskutime treguan gjithashtu se mendimi republikan, që tashmë ka zënë vend në opinionin mbarëpopullor nuk i nënshtrohet skemave të veçanta apo drejtimit pa debat të lirë. Në këtë kuvend u theksua se PRSH e konsideron domosdoshmëri mbështetjen e proceseve demokratike të sapofilluara, mbështetjen e qeverisë Meksi dhe kundërshton kategorikisht eventualitetin e zgjedhjeve të reja si një akt që do të dëmtonte interesat e kombit. PRSH kërkon t’i bëjë edhe një herë të qartë partisë në pushtet dhe qeverisë së saj se korrigjimi i shpejtë i problemeve që ajo ngre përbën një domosdoshmëri jetike për vendin. Keshtu: 1. Këshilli Kombëtar i PRSH kërkon ndryshimin e bazës politike të qeverisë, e kuptuar kjo me gjithë piramidën shtetërore si një zgjerim konkret i koalicionit qeveritar. Ndryshimet e bëra së fundi në qeveri me iniciativën e presidentit janë një akt pozitiv por të pamjaftueshme për përmirësimin cilësor dhe efektiv të qeverisjes. 2. Parlamenti, qeveria dhe presidenti duhet të shqyrtojnë me ngut gjendjen krejt të pa kënaqshme të pushtetit lokal dhe të vendosin atë mbi bazat e demokracisë së vërtetë. Me këtë kërkohet edhe konsultimi e bashkëpunimi aktiv i forcave politike. 3. Bashkëpunimi i PRP me PD në pushtet ka qenë anemik. Përçapjet e pandërprera të PRP për ta konkretizuar në gjëresi dhe në thellësi këtë bashkëpunim nuk kanë gjetur rezonancën e pritur. PRSH me ndjenjën e bashkëpërgjegjësisë kombëtare e ka mbështetur vazhdimisht PD pa vështruar interesat e saj të ngushta, i ka sugjeruar PD vazhdimisht dhe botërisht me dashamirësi mendimet e saj për të gjitha problemet që kanë dalë, por deri tani PD dhe qeveria e saj nuk janë përgjigjur me të njëjtin seriozitet. 4. Duke ndjerë përgjegjësinë për situatën e rëndë ekonomike, Këshilli Kombëtar kritikoi politikën e ndjekur nga komiteti i saj drejtues në lidhjet e saj me PD dhe qeverinë në aspektë të ndryshme, veçanërisht në emërimet e kuadrit, që bëhet mbi bazën e përkatësisë partiake. Këshilli Kombëtar e konsideron këtë veprim të qeverisë së dëmshëm, me reperkursione të rënda si për të sotmen ashtu edhe për të ardhmen e demokracisë në Shqipëri. 5. Papunësia dhe asistenca sociale masive ka krijuar shqetësime dhe ftohje ndaj Qeverisë. Ne e konsiderojmë të domosdoshëm zgjidhjen e këtij problemi nëpërmjet vënies në punë të ndërmarrjeve rentabël duke shfrytëzuar për këtë edhe ndihmat e huaja të cilat aktualisht janë përdorur vetëm për ushqime, privatizimit të shpejtë të atyre ndërmarrjeve që “thithin” këtë proces s.p.sh. industria e lehtë, tjetra ndërmarrjeve (vijon në faqen 5)

Me datë 15 prill u mbodh Këshilli Kombëtar i Partisë Republikane Shqiptare. Raportin në emër të Komitetit Drejtues e mbajti kryetari i PRSH Z. SABRI GODO. Levon faq. 34

E çmendura N, në përputhje me të gjitha rregullat që ka nxjerrë Bashkia për grumbullimet masive, kërkoi organizimin e një mitingu me përfaqësues të pronarëve të rinj o deri në 1 vjeç dhe 0 deri në 1000 vjeç. Se çfarë tha ajo në miting, po e japim si më poshtë, në bazë të stenogramit të korrespondentit tonë që vuan nga agjanoza socialistum - punum - komunismum - e verbum. 1 vjeç. Pronare të shquar O deri në 1 vjeç. Ju jeni të përkëdhelurit dhe të shpritur nga qeveria Nano. Eshtë në nderin tuaj që t’i merrni dyqanët para para, ashtu si dhe apet. Ndërsa ju pronarë të vjetër O deri në 1000 vjeç mos lakmoni prona dhe toka se pastaj dëmtohet kapitalizmi që të vendoset. Po ç’kujtoni ju mor derëzinj se në duam të ndërtojmë me të vërtetë kapitalizmin. Po ku të le Musa Ullini, alias Dobrovada të ndërtohet kapitalizmi... Se ta keni të qartë dhe që ta kuptoni mendimin e mësipërm duhet ti them se në Shqipëri ndodhin paradokset më të mëdha të Botës. Enveri e kishte mbëmim Hoxha dhe i poho yohallarët në hell. Sa me mbjemin priti shanin dhe mallkonin kishat. Të cilat siç dihet i pat sulmuar egërsisht edhe Monika Zeqo. Por ai, si djall me mend dhe i kundërtme me çprova gushë të gala ate të vdekura e të shpirtër? … I stërvitur në një dhe në ujë, atë që të mërrej nga këto kisha, ikona dhe pajisje të tjera të këtshme të cilat të armatosin si një bankier të vërtetë. Kështu pra, ju që jeni grumbulluar këtu të me ndërruar mua dhe besazhin e një bote të re nëdihe edhe përfundimisht që të dilni me një deklaratë të përbashkët, ku të tregoni dhe të shprehni sinqerisht dashurinë që keni për njeri-tjetrin, pra midis pronarëve të rinj dhe të vjetër. Juve, jeni të lirë, me humanizmin që ju karakterizon t’i mënjanoni siç mënjanoni vët. Kështu Rrapo Danushit mund t’i hani veshin dhe t’i gëlltitni të gjitha parullat, të cilat janë të shkruara me bojë kinez në një kohë që edhe në Kina ka sistem komunist. Ky është një tajë i madh i pronarëve të vjetër të cilët duhet të mesojnë nga pronarët e rinj,shitët dhe bankarët, të cilët i pronë popullit atë që mbeti nga rrënjët e dëbente vetë Dula. Eshtë e drejtë e çdo shqiptari, që për shembullin e nanoronarëve të rinj të kërkojë të marrin ashtu ata zyrat ku kanë punuar dikur. Sidomos mësuesve u takon klasa e parë, çfare katrrare drejtë ekonomist i Faniukuar për revetola sociale, Z. Nano Çeqarni. Ka edhe një për shtejtë në rininë e Madhin mendjen se po ju jap ushqimi që dëgjon aq o di, sot çfarë kam ditur une 7 vjeç. KRONIKAT