E vërteta e Perëndisë nuk është e vërteta e Greqisë Fytyra e vërtetë e ortodoksisë greke “Kleri grek duke përzier fenë me kombësinë, gjeti një rast të mirë për të pagëzuar për së dyti shqiptarët, duke u dhënë emrin grek se kështu ka thënë zoti Krisht, që çdo ortodoks është grek. Pushtuan të krishterët me anën e kishave dhe të shkollave. Shqiptarët, dhe ju djemtë tanë brez pas brezi, kur të zini në gojë fjalën ‘grek’, mos harroni therjet, djegiet dhe çnderimet.” KOSTA PAPA TOMORRI Nga libri: “Barbaritë greke në Shqipëri në vitin 1913” Framingham, Massa, USA 1917 Ngjarjet e dhimbshme, të shkaktuara nga politika greke kundër shqiptarëve dhe Shqipërisë, zbul uan qartazi se kjo politikë ka dy shtylla, njërën në Athinë në qarkët shtetërore e klerikale greke dhe tjetrën në Tiranë, në veprimtarinë e të vetëshpallurit kryepiskop të Shqipërisë, grekut Anastasios Janullatos. Gjatë historisë sonë e deri tani, shovinizmi grek na ka goditur nga Athina, por duke vjedhur, të linçuar, nga kryeqyteti ynë ngrihet zëri ogurzi i Prelatit ortodoks grek që shpërndan në të ashtuquajturat Thirrje, ku kërcënon se të do krijohen tragjedi. Këtë kërcënim apo tragjedi, ai ia lëshon popullit shqiptar, duke u bashkuar në të njëjtën kohë me korin e nëntokës së historisë të zyrtarëve dhe mëkëmbëzinjve nga sheshet e Athinës dhe të Selanikut. Provat që ...[?] Njeriu, akti i vetëm i të cilit për t’u afruar me Shqipërinë ishte heqja e prapashtesave greke në emrin dhe mbiemrin e tij Grekë; kemi parë helmet dhe thikat e feshura nën veladon, kemi parë të djegin nga njerëzit e Fanarit në grOpa gëlqereje patriotët që donin shkëputjen e gjuhën shqipe, kemi parë t’u priten duart e kokat pse flisnin shqip e donin Shqipërinë. Në marrëdhëniet me Shqipërinë, Fanari ka shkruar (dhe po shkruan në ditët tona), një nga faqet më të turpshme të krimit kundër një populli. Veprimtaria e të turbërruar antishqiptare e misionarëve të tipit Janullatos, Stamos e co, dëshmon qartë se kisha ortodokse greke është një arenë e panhelenizmit dhe jo e Zotit, është shtyllë e fundamentalizmit ortodoks dhe jo e dashurisë së Zotit. Përse Janullatosi e le menjëanë trason, mikpritjen, diplomacinë, edukatën dhe kërcënon popullin shqiptar me tragjedi? Ai kërcënon dhe ...[?] shovinizmi grek i përgatit Shqipërisë, është një nga artiklet e tragjedisë së tragjedive, asaj të zhdukjes së identitetit kombëtar të popullit shqiptar. Nuk është rastësi që gjuetla e shtrigave ndaj shqiptarëve, organizimi tipik nazist i ndjekjes së shqiptarëve si e srebjtë di kur, pa implikimin, pjesëmarrjen dhe bekimin e kishes ortodokse greke. Nuk është rastësi që për një të ashtuquajtur prift apo më mirë një agjent i fshehtë të veshur si prift, filloi vala e dhunës raciste greke kundër emigrantëve shqiptarë. I ashtuquajturi prift i Gjirokastrës ishte një njeri i taborit të Janullatosit dhe që nga plazhi i Durrësit e deri në kalanë e Gjirokastrës shpallte hapur projektin e helenizimit të Shqipërisë. Emërimin e tij ...[?] njërën në Athinë në qarket në Athina, por duke shfrytëzuar koniunkturat që u krijuan gjatë transformimit të Shqipërisë nga një diktaturë komuniste në një shtet demokratik, po godet edhe nga Tirana. Në kohën kur Shqipëria, Evropa dhe bota shohin me indinjatë dhe shqetësim valët e racizmit shteror grek, shohin mijëra emigrantë që kthehen të dëbuar me dhunë vetëm se janë shqiptarë; të rrahur, të plagosur, të astuktuar [?] Thirrje, ku kërcejnë a me korin e kërcënimeve histerike të zyrtarëve dhe mëkërinjeve [?] nga shehshet e Athinës dhe të Selanikut. Provat nuk e vënë në dyshim antishqiptarizmin e të dërguarit të Fanarit, por që ai të kalonte çdo kufi, bile edhe atë të mikpritjes sonë dhe të kërcënonte si në kohërat e zeza të krimit bizantin, kjo është e vështirë të parashikohej, sepse ai banon në një shtëpi shqiptare, ha bukë e pi ujë shqiptare. Në historinë tonë shembëllimët e njëjave kemi dëgjuar mjaft kërcënime e mallkime, sidomos nga fanatikët e sidomos nga priftërinjtë që kanë ortodoksë grekë e kanë ortodoksë grekë që thonë se asnjë e përkrahë?… Përse Janullatosi e lë menjëanë traditën, kërcënon dhe kërcënon të trembë shqiptarët, për t’i detyruar ata të harrojnë mëmëdhenë, të harrojnë fenë dhe Zotin, dhe të atdhe të kërkojnë në Greqi. Ai kërkon të trembë demokracinë e brishtë në Shqipëri, ta deformojë atë dhe ta kthejë në një hetër për Athinën. Ai kërkon të trembë shqiptarët me tragjedi e urisë, me tragjedinë e dhunës, me tragjedinë e luftës. Ai kërcënon me tragjedi, sepse është ai një protagonist kryesorë të tragjedive që…

Për grekët atje dhe grekët këtu... “...Rrëzoni Berishën dhe, kthehuni përsëri!”, bërtasin megafonët në duart e grekërve grekë të veshur me uniformë në rrugët e Athinës, të qyteteve të tjera në pikëkalimet e kufirit, deri edhe nëpër meshat e mëdha të ‘pritërinjve’ tanë. Pasi u kanë mbajtur peng djesion e dhimbjes, pasi i kanë dhunuar e masakruar, pasi u kanë mbajtur peng deri edhe vajzat e gratë, mijëra refugjatëve tanë u drejtohet e dashurisë së Zotit. Megafonët e vjetër, tejet të vjetër, të grekësisë greke në duart e uniformave; Generali Zerva ka vdekur, ministrja Çuderu e ka harruar rininë e saj kur ngrinte kampinge ushtarake para ambasadës sonë për çlirimin e Vorio-Epirit, prifti Sebastiano kushedi se çmëshe mban tash në pleqërinë e tij... Grekëria e re greke, e vjetër sa Zerva. Zerva gjeneral... dhe gjeneralët e tjerë me kostume deputetësh, priftërinjtë, me megafon në duar u kërkojnë mijëra shqiptarëve (pasi) i kanë pranguar, pasi u mbajnë peng djesion e nderin) vetëm të rrëzojnë Berishën YLLI RAKIPI Megafonët e grekësisë greke nuk japin urdhër të qëndrojë Vorio-Epiri, nuk urdhërojnë te vendoset kufiri deri në Shkum­bin, nuk urdhërojnë të copëtohet Jug’u i Shqipërisë. Urdhëri është vetëm të rrëzohet Berisha. “Do të bëhet deri edhe shqiptari i fundit nga Greqia”, thonë ministrat dhe megafonët e zyrave politike, policore, ushtarake greke - “Bjeruni shqiptarëve”, thonë megafonët politikë të Athinës. “Me plumb bjeruni shqiptarëve”, bërtasin politikanë të djathtë e të majtë. Dhe shqiptarët kthehen të dhunuar, të poshtëruar, të grabitur. Dhe megafonët e grekësisë greke (megafonë e vjetër) bërtasin “Rrëzoni Berishën”, në rrugët e Athinës, në rrugët e Selanikut, në deklaratat e grekësisë shqiptolëse. Por dyndjimë shqiptarët që po dëbohen dhunshëm të përdredkur nga grekëria greke, nuk do ta rrëzojnë Berishën. Ata do ta vrasin Berishën. Kur Berisha të nënshkruajë helenizimin e Jugut të Shqipërisë. Kur Berisha do ta dhurojë Greqisë Korçën e Gjirokastrën, vetëm e vetëm që të jetojë president. Dyndjimë shqiptarët do ta vrasin Berishën, për përpara se këta dyndjimë që ju po i poshtëroni dhe qindra mijëra të tjerë do t’i tregojnë grekësisë (e vjetër) greke dhe grekësisë shqiptarolëse bastarde se ngjyra e gjakut të tyre është po ajo ngjyrë e gjakut të Petro Nini Luarasit.

Rrallë më ka ndodhur të kem të bëj me njerëz që e hanë fjalën si ai Papandreu nuk u bë kurrë një burrë shteti. Ai mbeti, shumë - shumë, një populist e manovrist i zoti “Përpara zgjedhjeve të tetorit ... NATO-ja ia ...”

Ai mbeti, shumë - tetorit 1981, Papandreu bëri një turne nëpër kryeqytetet e Evropës e, në këtë kuadër, erdhi të takojë edhe mua në Bon. Qëllimi i turneut të tij ishte që t’i krijonte vetes një imazh pozitiv. Megjithëse kjo qe diçka e ligjshme, unë hezitova dhe, më në fund, vendosa të mos e pres vetë.” Papandreu përdorte një fjalor marksist e pseudomarksist dhe në të njëjtën kohë tepër nacionalist, përherë antiamerikan dhe pjesërisht edhe antigjerman. Gjatë intervistës për revistën “Stern”, ai pati deklaruar: “Greqia duhet të dalë nga NATO-ja jo vetëm ushtarakisht, por edhe politikisht. Ajo s’duhet të futet as në TPE për sa kohë që Tregu i Përbashkët kontrollohet nga shumëkombëshet amerikane. Sa për qeverinë gjermane, ajo është zëdhënëse e politikës së Uashingtonit në TPE e në Evropë”. Dhe, kur dikush e pyeti se si shpjegohej që “zëdhënësi i Uashingtonit”, siç i quante ai socialdemokratët gjermanë, e ndihmuan aq shumë financiarisht e organizativisht, në kohën e juntës, qoftë PASOK-un e qoftë…

Ka ndodhur në të shkuarën e të sotmen, në përvojën mijëvjeçare të jetës njerëzore, ka ndodhur që fati i një njeriu apo i një populli të kërcënohet, të rrezikohet pa qenë rrezikuar të vërtetat e tij, rreth tyre, por nuk kanë ndodhur që të vërtetat e rrezikuara të mposhten, mohohen e për to të mos flitet kurrë më. Në krishtërimin e përhapur nga shën Pali. Në Vatikan ka qindra dokumente, kronika, nga nga Mehmet i II dhe gjithë tjerët pas tij, respektuan arkivat e Vatikanit, prandaj dhe këtu janë të rejat që provuan tërë shekuj krishtërimën e nëntëdhjetë shenjtërit; shenjtëkujt [?] dhe Aleksandri i Madh kurrë nuk arriti të pushtonte më krishtërorën e përkthyer në Re në shqip. Ky qe libri i parë shqip i vitit 1555 dhe i atij të teatronë greke që nuk u mund të kufizonte. “Me shtete e shkruajmë e që vazhdon me çështje pritit…” Fahri Balliu E vërteta e rrezikuar është një argument që ne vend të shkollave kishtare dhe të rrugës së Zotit, mëson kode politike shoviniste në kurse që zhvillohen në shtëpi misterioze në periferi të Athinës dhe të ishujve të shumtë. Hajde të themi dhe t’i themi fyellit në një vrimë se jugu i Shqipërisë është Vorio Epir, hajde të themi se andartët grekë qenë çlirimtarë të popullit të vuajtur shqiptar, por ç’do t’i themi asaj nënë çame në Berat që ruan prej gjysmë shekulli flokët e të birit të marrë nga koka e prerë prej dorës, për fat të keq të një prifti, prej një prifti të t’epështë shqiptar. Kur nis një rrugë të mbrapshtë, mbrapshtia të shtyn në humnerën e hipokrizisë ndaj Zotit e mohimit të së vërtetës, pavarësisht nga këndimi i Ungjillit, kur s’e beson atë dhe bën të kundërtën e porosive të tij je i shkarkuar në herëzinë e vërtetë ndaj Zotit. Kështu, përsa na u përkasin e na dalin në një rol prifti dhe deputeti, gazetari dhe partaku. Dhe askush nuk është më fytyrë nga Zoti. Kështu pas shoqërisë së flamës komuniste, vërteta që ia diktuan na çoi në dyert e Greqisë buka nuk përfillet, miku nuk zbohet, nuk fyhet, por të dyja ndodhnë. Ndodhen sa dhe të bjen fyell të la shovinizmi i vjetër grek kujtuan se kaq e pat Shqipëria, se ngjalluran të vërtetat dhe parimet “intelektuale” të shquar me intelektualët realistë të zot dhe të heshtur në punën e tyre. Ata ngatërruan gazetaret e vërtetë patriotë, me çipe intekuale e qytetare dhe moralin e lartë me ata gazetare që rinin me forcë në dorë e me pashaporta, në xhep për në ambasadën Greke. Ndodnje zyrtar grek gënjeu sa deshi për skutësit që kishte arritur në Shqipëri, duke i komprometuar zhgaravtësit, që gjithashtu vetëshpalleshin gazetarë e zotë. Edhe këtu rrezikohet e vërteta e as nuk mposhtet e as nuk mohohet. Qudisërisht, rrotull herakut grek të kishës u grumbulluan bij të komunistëve, funksionarë të lartë të diktaturës. Dhe këtu ka një të vërtetë tjetër, nuk janë të pahapura që të gjithë lidhjet shumë të fuqishme të qarqeve greke me nivelet më të larta të udhëheqjes shqiptare komuniste. Dinin shumë mirë se kush i shkolloi në shkollat greke nivel 30 përpara se të merrte diplomën firmote një dokument që do t’i shërbente Greqisë dhe Vorio - Epirit. Kishte nga ata komunistë që qenë dhe mësues dhe se ky nivel që u ngrit në parinë më të lartë të diktaturës dhe qeveritë greke nuk donin të dinin në atë shën komuniste, vetëm vite prej tyre dhe po të hapet ky kapitull do të zbulohë një e vërtetë që i ka shenjat edhe sot se kujdesi i qeverisë greke për minoritetin është kujdes vetëm për krerët e tij, por jo për minoritarin e thjeshtë dhe me turp je atomna. Shumë nga femijët dhe liderët e ish-komunistëve (grekë në letra të lishëta), u gjendën djathtas për të thirrur shpëtimin i Shqipërisë është Greqia. Dhe s’ka rëndësi se çfarë ke qenë, dhe nuk ka rëndësi se pranë njerëzve të Zotit Janullatosi apo të tjerëve të ardhur nga Greqia, janë mbledhur ish-sigurimsat. Sinqerisht, po të kishin pyetur, qeveria demokratike e Shqipërisë do t’i kishte ndihmuar, do të kishte rekomanduar cilësisht njerëz më e mirë, njerëz që vërtetë besojnë tek Zoti, që duan ortodoksinë dhe vetë veprën e saj që është një nga shtyllë të arta të mëdha të qytetërimit. Por u preferua vetëm gënjeshtra dhe u simulua e vërteta kështu gjend kënd të thuhët se Greqia mori nga Komiteti Evropian 150 milionë dollarë për t’i përdorur në ndihmë dhe në përbaltim të luftës së refugjatëve. Dhe kur këto nuk thuhet, me 20 milionësh kredisë greke… (vijon në faqen 2)

E çmendura N. e Tiranës, të dielën e kaluar, qysh prej mëngjesit, gati gjithë javën i befason qytetarët e kryeqytetit si dhe bujtësit e mundshëm, përfshirë dhe diplomatët e huaj e të huajt e tjerë të rastësishëm me ecjaket, e saj marramendëse në të gjitha rrugët kryesore, e veshur me veladon dhe me një kryq të madh në duar. Të hënën paradite, e çmendura N, e shfrytëzuar krejt në rrason e zezë, vendosi në bordurat e Partisë Socialiste një hartë të madhe të Greqisë dhe parullën “Trottë Vorio - Epiri”. “Kush nuk është për Vorio - Epirin, bër­tiste e çmendura, do të mbytet nga mallkimi im në peshën e Shënkumbinit që i takon Shqipërisë. Kandidati për zgjedhjet e ardhshme të PASOK-ut për Librazhdin dhe Pogradecin do të jetë Anastasius Angelillos. Kandidati që do të mbulojë Korçën dhe Ersekën do të jetë Gramoz Pashko ose Ylli Bufi. Kandidati për Tepelenën do të jetë Gramoz Ruçi. Kandidatura e këtij do të mbështetet edhe nga Hidajet Beqiri dhe Partia e tij. Të gjitha zonat e Sarandës do t’i këtë Partia e Aleancës. Kandidatura e Mitro Çelës në Vurg do të mbështetet nga Partia Demokratike. Paskal Milo do të jetë kandidati i pavarur dhe do të konkurojë në fshatin Hormovë të Tepelenës. Mendimi i fitojë të gjitha votat. Shpallen zgjedhjet e reja Janullatos do të japë dorëheqjen. Namik Dokle ose Fatos Nano kërkojnë edhe priftërinjtë aktorë. Çeka emërohet kryeqarimërit / Skraparit dhe atashe shqiptarak Ferdinand Mëkelli. Preç Zogaj emërohet kryearqimandrit i Lezhës dhe i rrethinave. Do të ketë edhe arqimandritë të tjera. Të martën e çmendura N. u paraqit përpara dyerve të ambasadës greke në Tiranë duke bërtitur: “Dua të takohem me kryetarin e ambaselës kombëtare të Partisë së Aleancës ose me anëtarët e tjerë të kësaj presidencë.” “Unë nuk kam kohë. Unë nuk e kam hallin për vete. Unë dhe Hidajet Beqiri jemi mirë me shëndet, po si do t’i vejë halli Shqipërisë?” “Plasa për t’u takuar me kryetarin e regjençës së Ramiz Alisë, Kiço Blushin, dhe nuk po e gjej. Gjithmonë më dëper paras Omnari. Për të kam edhe kënaqësi se herë - herë më fal dollarë. Osmani mban monopolinin e vezëve të kryeqytetit dhe të disa qyteteve të tjera. Une do t’i pres atij një rraso të zezë dhe një të kuqe. Le të zgjedhë. Koktej i madh në sheshin e kryepeshkopatës. Ftesat i shpërndan i ministri Kudretis dhe deputeti Mico Makardizhis. Ministri i ndërtimit do të tërheqë peshkopaten e në me kry. Ftohen besimtarët të marrin pjesë. Payton? Barka do të mbajë në meshë e Elbasan të hënën e ardhshme. Arqimandriti Ramiz Alia do të dëshmojë për trashëgiminë ortodokse. Kujtimet do t’i shkruajë Spiro Dede”. “Të mërkurën, çmendura ditën, e çmendura u pa në pazarin e gjësë së gjallë duke ulëritur: ‘Ç’është ky pazar? Nuk gjen dot një shoqërrë. Me duhet një shoqërrë. Kam ftuar për drekë arqimandritët grekë të partive shqiptare Bashkim të shoqërrës do t’ia jap arqimandritëve të Aleancës gjoksin - arqimandritëve të Partisë Socialiste. Tani na duhet edhe një president i ri. I përshtatshëm është Sali Evokaj, nëse nuk bëhet darvish. Presidentin e do të japë, një kokëfe për arqimandritët.”

Pas deklaratës (antishqiptare) që ju nënshkruat me Papandreun, ky i fundit deklaroi të otonte se “është në favor të dëbimeve logjike dhe të drejta”. A i bëri thirrje qeverisë greke t’i bëjë më efikase dëbimet duke vënë në gadishmëri dhe një pjesë të kufirit për të penguar shqiptarët të kthehen. Presim që këtë deklaratë ta nënshkruani edhe ju.

E kemi haruar 2 korrikun e ambasadave Qindra “huliganë” kapërcyen muret e ambasadave. Kujtojeni! Djemtë e vajzat shqiptare fillonin shembjen e mureve. Tre vjet më parë kujtoni se si gjëmone sheshi “Skënderbej” nga harqet komuniste “Shqipëria është Partia”. Nga ata heraklare ose nga bijtë e tyre që sot kanë lejnë Parlamentin kanë braktisur Shqipërinë. Kujtojeni 2 korrikun, dhimbjen dhe gëzimin e tij. Shqipëria shembte murin me trajkt të historisë së saj. E vonuar, por gjithsesi filloi ta shembte atë në 2 korrik. Filloi shembja e murit që na kish ndarë nga bota, nga familja, nga vetvetja. Muri që na kish dënuar me mjerim, poshtërim. Kujtojeni sot 2 korrikun kur Evropa vrapon drejt Mashtrimit, kur Evropa pa mure dëshiron bashkimin. Kujtojeni 2 korrikun dhe shembjen e murit tani ku me cinizmin e barbarinë primitive Greqia Evropiane ngre një mur të ri për shqiptarët, kur nje kryepeshkop që di gjuhën e zotit dhe gjuhën e djallit dëshiron të ngrejë një mur të ri, kur thotë: “Ortodoksët shqiptarë janë grekë” Kujtojeni 2 korrikun e ambasadave, tani kur në oborrin e Universitetit të Prishtinës hapen lemtet e kishës ortodokse serbe - një tjetër mur midis shqiptarëve. Kujtojeni 2 korrikun dhe merrni në sy muret që po u ngrenë shqiptarëve. Merrni në sy kush po ngre mure të reja tragjike për shqiptarët.

Kthimi i emigrantëve tanë nga Greqia dhe provokacionet serbo-maqedonase në kufi, janë një sulm i dyfishtë që i bëhet shtetit shqiptar. Këto ngjarje janë të lidhura edhe me ngritjen e tensioneve në Ballkan. Në i bëjmë thirrje presidentit dhe qeverisë të marrin edhe njëherë iniciativën për zgjidhjen shumëpalëshe të problemeve të krijuara. Ballkani mund të digjet nesër në luftë, dhe do të ishte humbje e të gjithëve. Nuk është e mundur që popujt dhe qeveritë e vendeve të interesuara të pranojnë të tërhiqen fatalisht në një rrugë të tillë të dëshpëruar për vetë Ballkanin. PR mbështet situata aktuale dikton veprimin e përbashkët të forcave politike në Shqipëri. Bëhet fjalë për interesa themelore të kombit, për sigurinë e shtetit, për mbrojtjen e jetës dhe punës së qytetarëve. Në këto rrethana u bëjmë thirrje partive politike të larguara nga Parlamenti të kthehen aty menjëherë duke shtrirë për një kohë diskutimin e çështjeve të tjera. I bëjmë thirrje presidentit të mbledhë tryezën e partive për të shqyrtuar gjendjen e jashtëzakonshme si dhe çështjen themelore të ecurisë së vendit. Në kushtet e krijuara nuk është e udhës të merren vendime me të drejtën e shumicës dhe askush nuk duhet ta menjanojë veten nga përgjegjësitë ndaj vendit. Partia Republikane përkrah plotësisht qëndrimin e qeverisë dhe presidentit në situatën e krijuar. Komiteti Drejtues i PRSH Tiranë 30. 6. 1993