Nga fjala e z. SABRI GODO në takimin me qytetarë të Shkodrës, më 20 korrik Kur vjen në Shkodër, të duket sikur duhet hequr kapelja te Ura e Bahçallëkut. Nuk e them ngaqë dua të tregohem i dashur me ju e për të fituar elektorat, por nga një bindje krejt e sinqertë, siç do të mundohëm të provoj më poshtë. Gjurmitjet në histori, duke ecur gur mbi gur, na çojnë te fisi Ardianëve, te mbretëresha jonë Teuta, te legjenda domethënëse e Rozafës. Më tej pamja erësohet. Athëherë na mbetet të themi se Shkodra, si qendër e shtetit të fuqishëm ilir, është vatra më e hershme e kombit tonë të sotëm. Në Mesjetë, Shkodra u përmend në Evropë për mbretërit e mëdha. Shkodra ishte qendra e Karakterit Bushatllij për cilët liu përul Sulltani, duke e bërë dy herë vezir të Shqipërisë, meqë nuk mundi ta thyente në luftë. Shokodra ishte qyteti i krenarisë vite 1835 të Hamza Kazazit e Dasho Shkrelit. Nga Shkodra deri 27 vjet më pas Oso Kuka. Shkodra ishte dhe një nga vatrat më të nxehta të Luftës Nacionalçlirimtare, duke u bërë ky qytet që në fillim një telash i madh për Enver Hoxhën. Shkodra shkëlqeu në epokën e Humanizmit me Marin Beçikemin e Marin Barletin, shkëmbëtarin shqiptar më të njohur në botë dhe më të përkthyer deri më sot. Ashtu siç shkëlqeu në Rilindje me Zef Jubanin e Pashko Vasa. Një varg burrash të tjerë shkodranë, Ndre Mjeda, Filip Shiroka, Luigj Gurakuqi, Hil Mosi, Risto Siliqi, Ndoci Nika, u bënë shtylla të Pavarësisë. Burrat e shquar shkodranë zhvilluan kulturën tonë kombëtare, mbajtën gjallë patriotizmin dhe hapën rrugët e përparimit e demokracisë në regjimin e Zogut e më pas, si At Gjergj Fishta, Pater Anton Harapi, Kol Kamësi, Justin Rrota, Karl Gurakuqi, Lazër Shantoja, Migjeni, Koliqi, vëllezërit Pipa. Në Shkodër u botuan dy ndër revistat më të kulturuara të shtypit shqiptar: “Hylli i dritës” dhe “Lekë”, që i thërrin rinisë të shikojë nga Perëndimi. Shkodra është qendër e madhe e formimit, përparimit dhe ruajtjes së kulturës dhe artit tonë kombëtar. Kritikët gjermanë e kanë quajtur Fishtën Homerim e Shqipërisë. Mbase tani do ta njohim edhe ne të tillë. Ngjet shpesh me njerëzit e mëdhenj që të njihen në vendin e tyre duke u ardhur fama nga jashtë. S’ka dyshim se do të njihet më mirë edhe Vinqenc Prendushi, si poet e publicist i zoti; Bernardin Palaj është zbuluesi i ciktit të kreshnikëve. Ai ka botuar “Martesen e Baliut”. Këtu u lindën intelektualët dhe profesionistët e shquar Injac Zamputi, Ramada Sokoli, Zija Dibra, Frederik Shiroka. Nga ky qytet janë piktorët Kolë Idromeno, Simon Rrota, Zef Kolombi. Shkodranë janë muzikantët e hershëm Paluk Kurti e Martin Gjoka dhe ata të ditëve tona, Prenk Jakova, Çesk Zadeja, Tonin Harapi, Tish Daija, Gjon Shllaku. Këtu më mes të një populli që këndon i gjalluan zërat e hershëm Palok Jakova, Çesk Zadeja, Tonin Harapi, Tish Daija, Gjon Simoni. Këtu, në mes të një populli që këndon i gjithë, u dalluan zërat e Maria Krajës, Avni Mulës dhe Bik Ndojës. Këtu u luajt 113 vjet me parë, në gjuhën shqipe, drama arbëreshe e Leonard de Martinos, duke vijuar teatrin shkodran traditën e lavdishme deri më sot me autorë e aktorë të shquar, ndër të cilët më bien ndërmend Mihal Popi, Loro Kovaçi, Tano Banushi, Tinka Kurti. Kur flasim për historinë, patriotizmin dhe kulturën, duhet të kthejmë sytë nga Shkodra. Në fondin e letërsisë sonë, vendin e nderit e zënë autorët shkodranë. Në pikturë e muzikë, prapë duhet të hapim sytë e veshët ndaj asaj që ka krijuar Shkodra. Por edhe artizanatin shkodran, që e kanë bërë në shekuj mjeshtra dua, nuk e ka kush. As humorin shkodran s’e ka kush. Është një humor i lidhur me optimizmin që u ndihmon shkodranëve të jenë të gjallë, po edhe të kalojnë në çdo kohë vështirësitë personale e të përbashkëta. (vijon në faqen 4)

Nënkryetarja e Asamblesë Parlamentare të KSBE-së kërkon që Greqia të dëbohet nga KE Sipas “Le Monde”, KSBE akuzon Greqinë se shkel embargon ndaj Serbisë e Malit të Zi. “Është e patolerueshme që një vend anëtar i KE-së dhe i NATO-s të vijojë të ushqejë trafikun e ndaluar ndaj Serbisë nëpërmjet Maqedonisë,” deklaroi Bjeregard, nënkryetare e Asamblesë Parlamentare të KSBE-së, vazhdon këtë politikë e lojë të dyfishtë, duhet parashikuar përfundimisht që ai të privohet nga avantazhet kryesore që ai siguron nga KE, bile KE ta dëbojë atë.

Sadam Husein, presidenti i Irakut, sulmoi ditën e martë Uashingtonin duke e akuzuar atë për “çmendur raciale”. Në fjalimin e tij të njëjshëm, Husein i denoncoi SHBA me retorikën më të fortë antiamerikane duke i akuzuar për qëllime politike e për “komplot”. Dy ditë më parë SHBA dhe Uashingtoni u sulmuan nga gazeta shqiptare “Zëri i popullit”, nga një autor në dukje anonim, me stilin arkaik stalinist, duke i akuzuar SHBA si “xhndari ndërkombëtar” dhe njëkohësisht për “komplot” të vjetër e të ri ndaj Shqipërisë”. ROJTER që komentoi sulmin e Sadam Huseinit ditën e martë, nuk mund ta kish cilësuar si sulmin më të egër antiamerikan, falimin e Sadamit, po të kish pritur sulmin ultrastalinist të “Zërit të popullit”.

Burgu i Burrelit, i ndërtuar në fillimet e mbretërimit të Zogut, në të cilin vdiq prej 50 vjetësh të diktaturës vetëm një i burgosur mundi të arratiset, do të kthehet në muze. Konfirmimin për shndërrimin në muze të këtij burgu pritet ta japë Parlamenti, pas miratimit të ligjit që do të mundësojë kalimin e burgjeve në administrimin e Ministrisë së Drejtësisë, bën të ditur ATSH. REDAKTORI

Pesëkopi i Athinës Krito Dullo - rob i Krishtit dëshiron një “aks ortodoks” që t’i kundërvihet “harkut islamik” imagjinar Peshkopi i Athinës Krito Dullo - rob i Krishtit dëshiron një “aks ortodoks” që t’i kundërvihet “harkut islamik” imagjinar Ku mbaron pasioni nacionalist dhe ku nis pragmatizmi ekonomik? Në ç’masë është rentabël për Greqinë ngritja e problemit të minoriteteve? Sa janë fqinjët e afërt dhe të largët spektatorë në këtë ballafaqim? Dr. APOLLON BAÇE Në një ambient të turbullt të pishur gazi, kurrsesi nuk duhet ndezur shkrepësia. Policia shqiptare, e mesuar me ngrohjen me dru, duket se nuk e njeh këtë parim të thjeshtë. Paralajmërimi për largim i argumentit zullumqar Chrysostomos-gojëartë, i cili shpërndante harta me Shqipërinë e Jugut të puqur bur për mire me Greqinë, u krye në orët e vona të natës, sikur dikush nuk do të linde përsëri. Në atmosferën e mbushur me mëri nga vorreoipitët, kisha, politikanët dhe mas-mjet, eksplozioni nuk mungoi: “Casus bellum-i” u gjend. Kryeministri grek, Micotakis, përplasi me forcë në tavolinë, sipas zakonit ballkanojugor, 6 letra; Voreio-Epiri është Grek, Gojëarti të kthehet,... Shumë i kënaqur që këto kërkesa pala shqiptare nuk i realizon dot. Ndërkohë, me raportin 1 Gojëart - 22.000 emigrantë, në kufi ishte plasur një popullatë sa Gjirokastra. Protuberancat e tyre që arrinin në Tiranë shanin qeverinë, jo atë greke që i dëboi, por shqiptarën. E tërë kjo të krijonte përshtypjen se po hyhej në një program, po 6 pikësh, i gazetës gjeoimetrave “Efterropia”, i botuar në qendër të Shqipërisë u bë anëtarë e Konferencës Islamike. T’i pritet çdo ndihmë qeverisë në fuqi, të kthehen tërë emigrantët...Pastaj fluksi u zbeh A është vërtet mëshirë e Greqisë pavarësia ekonomike e Shqipërisë, siç thotë ministri i Jashtëm, Papakostantinu, apo edhe Greqia përfiton? A dëmtohen vetëm shqiptarët nga prishja e lojës? Ku mbaron pasioni nacionalist dhe ku nis pragmatizmi ekonomik? Punë-hotel, hotel-punë, 2-3 ditë sa të kalojë vala. Ky ishte lajmi stereotip i “afendikojve” të paraqitur nga policia. Se pari “afendikoi” nuk i pëlqen aspak të gatuaje llac, a të mbledhë peshkhek, a të tornue me torno muzeale. Me tej 2 mijëra dollare nga nëngjapi i punës së shqiptarëve nuk janë dhe aq pak për një shtet debitor si Greqia që i kushton Komuniteti Evropian 2500 dollarë për familje në vit. Si përfundim, vetë u shaye me zhurmë një degë e pemës, por degë me më pak kokrra. Nga 3 rrastije e tillë, në radhë të parë, përfiton i zoti i pemës. Ku i mbështet Micotakis të 6 pikat e tij? Edhe greku më i paditur “e di” se “Gjirokastra është Voroe-Epir dhe Voreio-Epiri, sipas traditës së mirëfilltë bizantine, është Grek”. Ai gjjithashtu “e di” që feja komb më e mirë është feja ortodokse, se ortodoks do të thotë besim i drejtë dhe se feja ortodokse është i vetmi besim i drejtë. Përderisa dhe kushtetuta është njëherë në emër të “Trinisë së Shenjtë”, roli i kësaj kishe i ortodokso-nacionaliste as që mund të shtrohet për diskutim. Por këtë del një kontradiktë ndërmjet linjës subite të dietarit-misionar të shkolluar në Gjermani, Janullatos-Anastas, - cili, në zhegun e Afrikës arrinte të kthente në ortodoksë deri dhe ish- (vijon në faqen 4)

Duket si paradoksal titulli i shkruar në krye të këtyre radhëve. Shqipëria e askurrëzuomit, e varfëruar, e shkatërruar nuk ka asnjë gjasë të ndihmojë ndonjë vend të Komunitetit Evropian, aq më pak Greqinë. Kjo nuk do të thotë aspak se bujaria e emigrantëve nga huaji në Shqipëri të mos kujtoje së dy herë populli shqiptar i ka hapur derën e shtëpisë së vet të varfër popullit grek, kur ai ndodhej në diktatura e lufta civile. I pari në vjeshtën e vitit 1913, populli i Greqisë në ndihmë të vet në vështirësi. Ashtu nuk e mohon këtë edhe fakti që vetëm para pak dekadash grekët ata disa mijëra mijëra grekë që kishin braktisur atdheun, për më shumë tolerancë kundër tyre për “Falënderim” për miqësinë, por dhe ndaj ... për më shumë tolerancë. Ka individë nga “Falënderim” e në shumë ... [tekst i paqartë] thjeshtë të ndihmës greke, (amplifikimi i së cilës është i papranueshëm) jo aq për të arsyetuar e vërtetuar “paradoksin” tonë që e shkruam në titull sa realisht për të thënë “falënderim” atij që na ka dhënë e për sa na ka dhënë. Në Komunitetin Evropian, në organizmat e tij apo të Komunitetit botëror, pa përmendur shtypin e masmedian greke, ndihma e Greqisë dhënë Shqipërisë është propaganduar me dimensione të tilla sa krijon ideja “Greqia po e shpëton Shqipërinë”. “Keshëra” të falura nga shteti grek janë amplifikuar në miliona. Në një rast të fundit të përshkallëzuar për të urtësuar u terrën politikën greke abstinën dhënë Shqipërisë nga Komuniteti Evropian e Greqia, Greqia ka bërë një nga veprat e fundit, pas tajfane 20 më shumë se 30% të asistencës, pas SHBA, pas Turqisë, Gjermanisë e të tjera. Pare torda në këtë këndvështrim, politika e asaj të tjera integrimi strategjik i Shqipërisë nuk mund të “amplifikohet” Greqisë. Po çfarë! ka harruar shteti grek për shërbime shëndetësore që kanë pasur refugjatët tanë në Greqi? Refugjatëve tanë, krahas shërbimeve të tjera shëndetësore, u janë bërë edhe vaksinime. Po sa refugjatë shqiptarë ka në Greqi? Kur vijnë puna për të mbushur statistikat e shpenzimeve për vaksinime e kurime, numri i refugjatëve rritet. Nuk thuhet më se në Greqi janë 150, 000, por 200,000 e më tepër, ashtu siç rritet numri i refugjatëve kur numërohen krimet e kryera në Greqi e dy viteve të fundit. Eshtë detyrë e llogaritjeve medikore (vijon në faqen 3)

Pavarësisht nga konceptet, skrupujt politikë (pse jo edhe moralë), trashëgimisë ideologjike, komplekseve provinciale dhe ndoshta edhe antishqiptarizmit të artikuluar shqip, vetëm një “pamend” mund të përpiqet të vërtetojë (deshëprishmit) tëzen se qysh prej ekzistencës së shtetit shqiptar, Shqipëria e sotme ka më pak përkrahje në arenën botërore. Në një cikël shkrimesh (shqip) e të botuara nga gazeta “Shqip” pikërisht kjo tezë rrihet, midis të tjerash, edhe nga zotëria Shaban Sinani, që së bashku me kolegët e tij Çupi e Polovina, alternohen në një konkluzion të vetëm se “shteti paskomunist me politikën e tij është armë e arsyeja e një izolimi të ri të Shqipërisë”. Tezat e zotërisë Sinani se: a) Politika e jashtme e Shqipërisë së sotme solli mënjanimin me të gjithë fqinjët... b) “Kjo politikë e jashtme ftohu dhe përzuri aleatë e natyrshëm dhe tradicionalë, Gjermaninë dhe Italinë.” c) Kjo politikë “shpalli të padëshirë orientimin drejt Evropës”, përpara se të shërbejë për të krijuar idenë se “Shqipëria është futur në qorrsokak”, duhet më së pari të argumentohet e të ballafaqohen me realitetet e rrjedhat e sotme. Teza e armiqësimit të Shqipërisë së sotme me të gjithë (?!?) fqinjët hidhet në një situatë tensioni të marrëdhënieve me fqinjët tanë jugor, Greqinë. Dëshiroj të kujtoj se më shumë se 80 vjet më parë, pra diçka më shumë se sa “vetëvetësia e Shqipërisë”, imzot Noli dhe imzotër të tjerë, duke testuar liturgjinë e parë shqipe në gjithë historinë e Kishës Ortodokse (lindore) do të kundërshtonin kryeministrin e sotëm të Greqisë, Micotaqis, dhe do ta “armiqësoheshin” me fqinjën Greqi, posaçë apo (Greqia) do të kërkonte nga shtetet shqiptare të mos përdorej gjuha shqipe në liturgjie fetare. Deklarata e zyrtarnë të lartë, Micotaqis, që kërkon nga shtetet shqiptare që në Kishën shqiptare të mos përdoret gjuha shqipe, deklaratë të cilën, siç thamë, imzot Noli e ka kundërshtuar e varrosur qysh më 1908 në Boston e qysh më 1920 në Korçë si dhe deklarata tjetër, e z. Micotaqis, se “Qeveria Greke kërkon të njëjtat të drejta për komunitetin grek në Shqipëri me ato që kërkon Qeveria Shqiptare për Kosovën” shpërndhen si mendime në fundi thelb dhe angazhimit për fqinjësi të mirë mes Greqisë e Shqipërisë. Përballë këtyre lloj “angazhimi” për fqinjësi të mirë politika e jashtme e Shqipërisë së sotme ka treguar durim, tolerancë dhe nuk ka dëshëruar armiqësim. Nëse çmimi për fqinjësinë e mirë do të jetë pikërisht ajo që kërkon Greqia zyrtare, pra, midis të tjerash, ndalimin e gjuhës shqipe në liturgjitë fetare në Shqipëri dhe ndëshkimin e statusit të pakicës greke në Shqipëri me statusin e “Shqipërive në trojet e veta në Kosovë”—pjesë integrale e Shqipërisë, për ne mos ulnë për helenizmin e aneksimin e jugut të Shqipërisë deri në Shkumbin, çka për të cilën tash flasin jo vetëm qarqe të caktuara, por edhe segmente konstitutive të politikës zyrtare greke, unë besoj, zoti Shaban Sinani, se ju mund t’i janë çelur kreditë e është realizuar vetëm për 7,9 milionë dollarë. • Në qershor 1991 Qeveria Greke i kërkon Këshillit Administrativ të Fondit Shoqëror pranë Këshillit të Evropës një fond prej 14 milionë eku (1368 milionë $) duke e justifikuar këtë me ngritjen e 12 qendrave të pritjes e të trajtimit të refugjatëve nga Shqipëria me origjinë greke. Mijëra e mijëra shqiptarë punojnë si skllevër në Greqi duke u paguar në mënyrën më diskriminuese.

“Papandreu u fryn erërave

Kështu u shpreh Egon Klepsh, Kryetari i Parlamentit Evropian, i cili të hënën erdhi për herë të parë në Shqipëri. “Populli shqiptar ka vendosur të shkojë në rrugën demokratike. Por strukturat e një shteti nuk mund të ndryshohen nga dita në ditë. Ne, Komuniteti Evropian, para së gjithash Parlamentin Evropian, jemi përkrahës të gjithë bazës tuaj demokratike dhe do të bëjmë gjithçka për të lehtësuar rrugën e vështirë të vendit tuaj për një të ardhme më të mirë. Por dhe vetë ju keni pjesën tuaj të përgjegjshme për të zhvilluar dhe për të ndërtuar vendin tuaj. Keni arritur nga një pikënisje tepër e vështirë që të realizoni përfundime të cilat janë të mërzitura nga të gjitha vendet e Komunitetit.” Në lidhje me marrëdhëniet shqiptaro-greke, zoti Klepsh tha se “Politika juaj ndaj minoritetit grek në Shqipëri është e shkëlqyer.”

“Papandreu u fryn erërave kobndjellëse të urrejtjes ndërmjet popujve të Ballkanit” Fort i nderuar z. Kryeredaktor, Në përgjigje të Andreas Papandreu dhënë gazetës suaj “Die Presse”, më datën 21 qershor 1993, ishte një e papritur për opinionin publik shqiptar, sidomos përsa i përket qëndrimit të tij ndaj vendit dhe popullit tonë, të cilin që nga lashtësia e lidh një miqësi tradicionale me greqinë. Ai paraqiti atë teza spekulative dhe pseudohistorianëve serbë mbi autoktoninë e Kosovës dhe bëri supozime të dyshimta, që shkojnë larg, për një konflikt eventual shqiptaro-serb. Me qëllime të caktuara ai përsëriti tezën e serbomëdhenjve dhe “Kosova është djepi i Serbisë, Jeruzalemi i tyre”, ndonëse e di mirë që kishat e Deçanit dhe të Pejës kanë ekzistuar që atë që në kohën e bizantit, kur popullsia shqiptare e atjeshme, e krishteruar nga të parët ndër popujt evropianë, i frekuentonte ato shumë shekuj para dyndjes së sllavëve në Ballkan. Sa i përket “nostalgjisë” serbe për betejën kundër osmanëve në vitin 1389 në “Fushën e Mullenjave” të Kosovës, ideologjia serbe e ngre mitin shekullor për të vërtuar fanatizmin serbomëdhenj - këta Donkishotë të shekullit XX - sepse historianët e kanë përcaktuar qartë që kjo betejë u zhvillua nga koalicioni i popujve të krishterë të Ballkanit, ku krahas serbëve dhe kombeve të tjerë, merrnin pjesë edhe ushtritë shqiptare nën udhëheqjen e prijesve më të fuqishëm të asaj kohe, Gjergj Balshës II dhe Teodor Muzakës. Do t’i kujtonim gjithashtu z. Papandreu se aleatët e tij sllavë në Ballkan, me përkrahjen e Rusisë, i shkëputën Shqipërisë, në Kongresin e Berlinit (1878), krahinat e tilla të mëdha si Toplica, Plava, Gucia, Ulqini etj., duke përzënë së andejmi me dhjetëra mijëra shqiptarë gjatë pastrimit etnik të

E ç’mendura N. e Tiranës, qysh prej shtëpisë e deri te martën, u pa në rrugët kryesore duke shkuar para me bojë të kuqe në të cilat mund të lexojë: “Gjashtë disharat e Kryeministrit të Greqisë”. Parrulla të tilla të shkruara, ajo shpërndanë përgatitje ambasadave të huaja në Tiranë dhe në disa redaksi gazetash duke bërëtur pjesë disa gazeta e kane botuar greqisht fjalimin e Micotaqit. Ç’ndryshim ka shfaqja e tyre nga greqishtja? E ç’mendura ishte veshur me veladon të zi, kur në qendër të Tiranës u rrethu nga një turmë njerëzish. E ç’mendura N. bëriste: “Traktet kundër Shqipërisë nuk i ka shpërndarë Kristostomos. Ky priti nuk ka shpërndarë as harta të Greqisë së madhe. I ka shpërndarë ose SHIKU ose gazeta ‘Koha Jonë’ ose i ka shpërndarë Kleos Latis”; tha e ç’mendura duke iu drejtuar njëri për kujdestarëve. Jo unë burrit me emrin Kleos. Unë jam turk, jam mysliman, vetëm grek i poshtëm nuk jam. Ligji i për perdorat bën i çmendura. Me igj Nautlastoi i takoj edhe drejtorit e shpëtues së Petro Nini Luarasit në Luaras të Kolonjës. Unë dua autonomi dhe jam deputet, dua autonomi për tokat e Greqisë në Shqipëri. Këto toka Shqipëria ia marrë Greqisë më 1913. Unë dua tokat që më përkasin. Lobi antgrek ne partitë shqiptare është shumë i fortë. Vetëm Namik Hoti nuk është grek. Mos e dëgjoni politikanin që bërtet nga Londra kundër Greqisë, as britanët e tjera në restorant ... [tekst i paqartë]. Komoda në Tiranë me lobin antgrek të ambasadës greke në Tiranë. Shpalleni hero Kombëtar Hydajet Beqiri. Busti e tij të vendosen në sheshin “Aleanca” Shpallët dita e martë dita e Hydajetit. E mërkura është dita e Janullatosit. Dita e premte dita e Sebastianos. E Fano heperhe nuk do të kete ditë të veçantë. Hasan Muçopeta. Dashnor Dervishi, Lulit Dautali, Fatobe Nano Anastas Angjeli do të bëjë ditën e premte një tubim në mbrojtje të paprivilegjuarve. Mitingun do hapë Dokle i cili do të tregojë të pranueshme se dikur ka vuajtur kopë, është një valë dhe e ka detyrë të mbrojë tani të paprivilegjuarit Serbë-Peloponezi nuk ... bëjë me firmën SORRA. Anari çala do të lirohet nga burgu për mungesë provash. Këshilli Drejtësisë do t’i kërkojë falje. Kronikani

Pardje në Tiranë Kryegjyshata Botërore Bektashiane mbajti Kongresin e saj të gjashtë. Kongresin e përshëndeti edhe kryetari i PRSH-së, z. Sabri Godo. Në fjalën e tij z. Godo ndër të tjera tha se teqetë bektashiane kanë qenë varra të atdhetarizmit, që i kanë dhënë vendit njerëz të shquar. Ai përmendi Frashërllinjtë e dëgjuar. Zoti Godo revoltoi dhe mbresat e tij nga takimi me baba Rexhepin në Detroit të Amerikës, dhe tha se në kushte të krijuara teqetë bektashiane do të zënë vendin e duhur. Përshëndetja e z. Godo u prit me duartrokitje të nxehta nga të pranishmit. Korresp. i Republikës