Në këtë periudhë delikate për vendin tonë, kur atë më shumë se kurrë i duhet stabiliteti brenda dhe forcimi i kredibilitetit jashtë për t’u bërë partner në ndërlikura të tranzicionit dhe për të rritur prestigjin e mbarë kombit, të kërcënuar për ditë nga demontimi shoqëror, shoqëria jonë papritur vihet përballë një stuhi artificiale tensioni, krejtësisht e panjohur dhe panjohueshme dhe tejet të dëmshme. Në këto rrethana, kur nuk është vështirë të spekulohet me vështirësitë e trashëguara që ndëshim përditë, individë të papërgjegjshëm përpiqen të manipulojnë shtresa të caktuara të shoqërisë me frazeologji demagogjike deri në thirrje antiglorie, duke provokuar trazira, që mund të destabilizojnë vendin. Në këto raste historike që përjetojmë, kur politika e ndershme duhet të udhëhiqet nga idealet fisnike të lartësimit të shoqërisë e të forcimit, përparimit dhe bashkimit shpirtëror e kulturor të mbarë kombit, duke u përkushtuar fuqishëm thellimit të demokratizimit të vendit në tremën e bashkëpunimit, moderacionit, tolerancës dhe drejtësisë — kundër çdo lloj sekretarizmi, ekstremizmi dhe korruptimi - intelektualët, sikundër çdo shqiptar me mend, nuk do të mashtruhen kurrë nga parrullat demagogjike të disa liderëve populistë anarkonë. S’duhet harruar për asnjë çast se që të gjithë ne - politikanët në radhë të parë - jemi sot përgjegjës për ndërtimin e një Shqipërie të përtërirë, demokratike e me imazhin e qytetërimit të botës, te vendëshem për vendet e familjes europiane, ku duam të integrohemi tërësisht, çka do të thotë që e shenjtë e brezave të sotëm dhe asajpërtë ligjitime e mbare një kombi të ndarë tragjikisht që, përkundër synimeve e dhunës së shovenëve dhe moskuptimit nganjëherë të të fuqishmëve të kësaj bote, po bën përpjekje mbinjerëzore për të ecur me vendosmëri në rrugën e zgjedhur të demokracisë, ku për herë të parë po gjen vetveten - të ardhmen e vet. Prof. DR. PANDELI ÇINA

ABDI BALETA Për politikanët janë dhe përpjekur të shunta. Së pari përderi atë që i hyn më shumë në punë në çështje të caktuara. Në rastin e dhënë, mua më duket shume i goditur përkufizimi “Të bësh politikë do të thotë të parashikosh”. Mund të shtrojnë disa pyetje: A ka bërë deri tani politikë diplomacia shtetërore dhe ndaj shtetit grek? A i kishte parashikuar politika jonë zyrtare zhvillimet më të fundit në marrëdhëniet shqiptaro-greke e sidomos deklaraten e kryeministrit të Greqisë, zotit Micotaqis? A i kishte parashikuar në kohë e si dhe het politikën? Nëse ato tani shtrohen për përgjigje në një shqyrtim të përgjegjshëm, të pakët janë ata njerëz që do ta japin përgjigjen me të hapët dhe të njëjtë fare të Serbisë e Milosheviçit. Duhet patjetër një analizë që të jetë përgjegjëse e pranueshme për të gjithë palët. Vëmë re shpesh që të huajt që merren me çështjen shqiptare i bëjnë logaritë tona edhe më hollësi se ne vetë. Është mirë që këto logari t’i mbajmë parasysh për të kuptuar se sa e si edhe ne po bëjmë politikë. Një autor me emrin Marko Milivojeviç, në librin e vet me titull “Shqipëria e plagosur”, botuar në Londër në vitin 1992, nën kujdesin e Instituteve Studimeve Strategjike, pasi përmendet të dhënash krahasuese tregojnë se ushtria shqiptare është më e dobët se ushtria jugosllave, shkruan edhe këto: “Në një, ushtria greke përbën një kërcënim edhe më serioz. Diskomitet e saj të fundit në kufirin greko-shqiptar shkaktuan rregullat e KSBE-së. Më e keqja është se Greqia dhe Serbia po bashkëpunojnë më ngushtë si për çështje politike, dhe për çështje ushtarake, ekonomike, financiare dhe për çështje të tjera”. “Në fillimet e vjetit 1993, u zhvilua një veprimtarí e dendur politikamat midis Shqipërisë dhe fqinjëve, e cila krijonte vetëm përpjekje pët atmosferë përzëmershme dhe ngjallte shpresës së mirë. Brenda pak muajsh, shumë udhëheqës të lartë shtetërore shqiptare, njerëz pas tjetri, bënë vizita zyrtare në Greqi ose gjatë bisedave të tyre në Athinë zhvilluan bisedime e takime pune me zyrtarë grekë. Edhe më i madh ishte numri i mirëkuptimit dhe paratimet që shënoheshin për t’i hapur rrugë bashkëpunimit në mes të dy popujve e vendeve, kur zyra greke ose ndonjë taktikë e Partisë Demokristiane do të bëhej më i lehtë. Përfshirë edhe në raport me Greqinë, e cila tani ndeshen me një shenjë e diplomacisë shqiptare apo përshkrimit të saj si të dobët e të paaftë. Përballë ngjarjeve që shënohen në Shqipëri, Shqipëria nuk duket. Ja si si në kohën e parashikimit pa u llogaritur marrëdhëniet greko-shqiptare. Në një raport të Shoqërisë E. E dhe tani ndehësmi herë pas here me diplomatë, gazetare apo studimorë të huaj që gjithë shtjellojnë të njëjtë Shqipëri na dhurojnë doza pesimizmi dhe sugjerime për më shumë puthkësinë përpara fusha ekonomike të ngjashme tanë. Nuk mund të pretendojmë të dime me saktësi se deri në ç’mase politika jonë zyrtare i ka të plota analizat e veta për problemet e kësaj natyre dhe se deri në ç’shkallë ajo i ka njohur dhe mbajtur parasysh analizat e huaj për këto probleme, gjatë po kupton aktikat diplomatike ndaj Greqisë. Por janë një farë faktesh që na shtyjnë të krijojmë bindjen se politika zyrtare dhe diplomacia shqiptare nuk e prinin “Deklaratën Micotaqis”, e më mënyrë të veçantë nuk prisnin që me atë hap të bëhët personalisht pikërisht zoti kryeministër i Greqisë. Në Gjiysmen e parë të vitit 1993, u zhvillua një veprimtari e dendur politikamat midis Shqipërisë dhe fqinjëve, e cila krijonte vetëm përpjekje për atmosferë përzëmershme dhe ngjallte shpresës së mirë. Brenda pak muajsh, shumë udhëheqës të lartë shtetërore shqiptare, njerëz pas tjetri, bënë vizita zyrtare në Greqi ose gjatë bisedave të tyre në Athinë zhvilluan bisedime e takime pune me zyrtarë grekë. Edhe më i madh ishte numri i mirëkuptimit dhe paratimet që shënoheshin për t’i hapur rrugë bashkëpunimit në mes të dy popujve e vendeve, kur zyra greke ose ndonjë taktikë e Partisë Demokristiane do të bëhej më i lehtë. Përfshirë edhe në raport me Greqinë, e cila tani ndeshen me një shenjë e diplomacisë shqiptare apo përshkrimit të saj si të dobët e të paaftë. Në fillim të vitit 1993, u zhvillua një veprimtari e dendur diplomatike midis Shqipërisë dhe fqinjëve, e cila krijonte përshtypje për një atmosferë përzemërsie dhe ngjallte shpresa të mira. Brenda pak muajsh, shumë udhëheqës të lartë shtetërorë shqiptarë, njëri pas tjetrit, bënë vizita zyrtare në Greqi ose gjatë bisedave të tyre në Athinë zhvilluan bisedime e takime pune me zyrtarë grekë. Edhe më i madh ishte numri i mirëkuptimeve dhe marrëveshjeve që shënoheshin për t’i hapur rrugë bashkëpunimit në mes të dy popujve e vendeve, kur edhe vetë diplomacia greke në një mënyrë apo tjetër e pranonte një të ardhme për marrëdhëniet e fqinjësisë së mirë midis dy vendeve. Por, me të gjitha këto, nuk mund të pretendojmë se deri në ç’mase politika jonë zyrtare i ka të plota analizat e veta për problemet e kësaj natyre dhe se deri në ç’shkallë ajo i ka njohur dhe mbajtur parasysh analizat e huaja për këto probleme, gjatë po kupton aktikat diplomatike ndaj Greqisë. Por janë një farë faktesh që na shtyjnë të krijojmë bindjen se politika zyrtare dhe diplomacia shqiptare nuk e prinin “Deklaratën Micotaqis”, e më mënyrë të veçantë nuk prisnin që me atë hap të bëhët personalisht pikërisht zoti kryeministër i Greqisë. Në fillim të vjetit 1993, u zhvillua një veprimtari e dendur diplomatike midis Shqipërisë dhe fqinjëve, e cila krijonte përshtypje për një atmosferë përzemërsie dhe ngjallte shpresa të mira. Brenda pak muajsh, shumë udhëheqës të lartë shtetërorë shqiptarë, njëri pas tjetrit, bënë vizita zyrtare në Greqi ose gjatë bisedave të tyre në Athinë zhvilluan bisedime e takime pune me zyrtarë grekë. Në fund të vitit 1993, u zhvillua një veprimtari e dendur diplomatike midis Shqipërisë dhe fqinjëve. Shtypi grek kishte pasqyruar për marrëdhëniet shqiptaro-greke, si dhe qëndrimet e tjera të saj. Më pas, te Politika, që shpesh ujishtë e pa përkufizuar të bënte një “deklaratë”. Në të vërtetë, duhet të jemi të kujdesshëm dhe të përpiqemi që të kemi një përgjigje të plotë e të saktë ndaj deklaratave që kanë dalë. Kjo do të thotë se duhet të bëjmë politikë të mbështetur në fakte.

Demonstrim i komunistëve në Moskë Afro 2000 komunistë të vjetër as shpresër demonstrúan të enjten përpara ndërtesës së Parlamentit të Rusisë për të shprehur kundërshtimin e tyre ndaj reformës së Presidentit Jelcin si dhe kërkuan për grushtin e dështuar të shtetit më 1991. “Jelcini po i gjakun e popullit rus”, lexoheshin në pankartat e mbajtura demonstruesit komunistë.

Ramiz Alia, 68-vjeçar, i ve, qysh prej në vitit i ndaluar me arrest shtëpie që me 19 gusht 1993 u përcoll për në burgun e Tiranës. Ish-Sekretari i Parë i Partisë së Punës së Shqipërisë, qysh prej vitit, dhe që ka kryer edhe funksionet e kryetarit të shtetit akuzohet, ndër të tjera, për “keqpërdorim në qështjen e rëndësishme të përvetësimit të ndihmës humanitare e të dërgu në Itali”. Si alia, ish-Sekretari i Parë i ish-president, ashtu edhe bashkëpunëtorët e tij Nexhmije Hoxha, Foto Çami, Vangjel Çerava, Prokop Murra, Hysni Kapo, Besnik Bekteshi e të gjithë të “ekstraduar” në burgun e Tiranës akuzohen për shpërdorim të fondeve publike dhe për genocid publik.

Në një intervistë të botuar të enjten në “Oikonomikas Taxtidromos” Micotaqis pranoi se është diskriminuar minoriteti tuk në Greqi. “Ekzistojnë, theksoi kryeministri, masa administrative kundër pakicës. Tani gjendja ka ndryshuar. Kjo është e para herë që një zyrtar i lartë grek pranon që në shtet minoritetet dhe ato diskriminohen. Rec

Kush ka sy le të shikojë, kush ka mend le të gjykojë Titujt e lajmeve, komentove, deklaratave e lidhme me Greqinë Qëndrime të tensionuara midis Shqipërisë dhe Greqisë (I) Shqipëria dhe Greqisë (II) Deklarata e rëndësishme të qeverisë greke (I) Opinioni i kështjellës shtypit në ambasadën greke (I) Komunikatë shtypi e ministrisë Jashtme greke (I) Paratë në politikën e gazetës “Koha Jonë” për “aneminë në tensionin të tij” Titullin e kronikës Të rejat greke Tujt titull të parë Shqipëria, vendi pa themel Kërkohet ndihmë për Shqipërinë apo kjo të mos bëhet faktor destabilizues në Ballkan 3000 njerëz rrezikohen të vdesin nga etja Kurs për patentë të grupit B vetëm për femra A do të mbetet Shqipëria pa drita? Shqipëria kërkon gjykatës e paqe Diktaturë në universitetet tona Nuk mund të ketë formë të politikë pa përkufizim ...

“Përse nuk do të për me se një javë Bashkimi?” Ish-pronarët e banesës kanë zënë një apartament e kanë meskasin zyrat e redaksisë së sonë. Këtë nuk e kanë bërë në kohën e tyre, po me këmbë e Zyrës së Përmbarimit, konkretisht të juristit Sokol Robo, i cili mori edhe policë me këte rast. Ne i kemi sqaruar ish-pronarët se zyrat e redaksisë (ku ajo transferua 10 vjet më parë me urdhër, pasi për 40 vjet rresht ka pasur një kafë ne dispozicion në ndërtesën ku është “Zëri i Popullit”), do t’i mbajmë ose do t’i lirojmë me korrigjese, sapo për këtë çështje të vendosë Gjykata e Kasacionit, ku ka shkuar çështja. Por zoti Robo, për arsyet që ai i di, nuk priti fjalën përfundimtare të ligjit, po iu vërsul “Bashkimit”, madje pa e njoftuar zyrtarisht redaksinë dhe duke hyrë një koleg tonin, i vetmi që krejt rastësisht u ndodh në zyrë. Në të njëjtën kohë, të pretenduar nga të tjerët ish-pronarë, është edhe gazeta “Pazsgjra”, e cila vazhdon të punojë normalisht, pa e shqetësuar as përmbajtja, as policia. Ne u dëshiruam dhe u urime me kënaqësi kushte normale punë kolegëve të “Pazsgjra” dhe çdo gazetë sezore në vendin tonë, por janë interesante motive e Sokol Robit, për të cilin “ligji” ankuaqët për të nënës e tjetër për njerëkës. Ne atë shkallë saque, megjithëse Gjykata e Kasacionit, pas ankës së sonë, më 16 gusht 1993, urdhëroi me shkrim pezullimin e vendimit, përsëri përmbaruesit nuk tundën. Shkroi zyra tjetër në se nuk e kam kompetencë, një avokat këshillon. “Futuni me forcë”! Të gjitha përpjekjet e redaksisë për të takuar vetë Robon do të pa sukses, që t’u hja njëherë e para shpërcetës. Këtë çështje dhe këtë diferencim që i bëhet dy palëve në lidhje me redaksitë “Bashkimi” nga përfaqësuesit zyrtarë të ligjit, ne e denoncojmë si një sumë të qëllimshëm që i bëhet lirisë së shtypit dhe shtypit të pavarur demokratik, përbërësit nga ata që luten të mbrojtin një lirie. Njëkohësisht shtron pyetjen për Ministrinë e Drejtësisë: juristë të tillë a janë valë të përpozituar, apo mos në punën e tyre udhëheqin pikërisht nga kriteret e t’asra partikiale të së kaluarës? Në përpjekje të fundit, gazetës “Pasqyra”, e cila vazhdon të punojë normalisht, pa e shqetësuar as përmbajtja, as policia. Ne u dëshiruam dhe u urime me kënaqësi kushte normale punë kolegëve të “Pasqyra”. Redaksia e gazetës “BASHKIMI”

E çmendura N e kryegjyqit ditën e gazetën “Shqip” premte u pa në rrugën e burgut të Tiranës duke beritur: “Lironi Ramiz Alinë! Lironi Ramiz Alinë!” E çmendura mbante në duar, krahas parrullës së madhe, edhe një portret me ngjyra të Ramiz Alisë. Kushtetari e ndodhi rastësisht e shoqëruan deri para dyerve të hekurta të burgut, te fare papritur e çmendura tha: “Mungojnë edhe disa lotë të ekipit kombëtar. Përse ekipin kombëtar e mblodhën i gjithë? Përse ekipin kombëtar mbledh në burgun e Tiranës? Mungojnë golëkëshe kështu!” Edhe ekipin Shpresa ka filluar të mblidhet në burgun e Tiranës. Fatos Nano do të kalojë me ekipin kombëtar, apo do të rrëgojë me ekipin Shpresa? Ditën e hënë Hasbullatov do të vijë në Shqipëri. Në audiencë vetëm Vangjel Çerava. Hajdin Sejko do të marrë një letër sekretë dhe ka sponsorizuar një turne të ekipit kombëtar në Guine. Televizioni do të rikthejë spektaklin “Tri mbi bukur”. Ndërkohë me emrin Oskar. Arian Kraseta, Genc Ymeri për këtë spektakël, si dhe Dulejman Karaj për këtë e kufijtë të shkruajmë Dokle në krye një studimi për ndikimin e mushkave. Kështu do të mosha dure. A e ka dhënë Gjeneral Hysni Kapo. Ambasadori gjerman thotë se nuk e ka dhënë Alia, do të denonhohet për mashtrim me një intervistë në gazetën “Shqip”. “Venezi” më të dëgjuar për gazetën “Shqip” është trembur dhe ka kërkuar turpat nga Evropa. Kolin Paçelit pritet të takohet në një takim privat me gjëshit ministrat e Mbrojtjes të Shqipërisë. Në rrugë është parë një njeri që ulen. Përse të mbyllet superkumbari “Ilos”? Ç’u ka bahet në Greqia? Madonisë do të rikthehet në Shqipëri e do të japë një meshed në qendër të Tiranës. Ftohen politikanë, historianë nga PD, PSD, PBDNJ. Mëhën e organizon PS. Kërkohet një ambasador që ka humbur rrugën dhe një tjetër që është rrëzuar gjatë nge kakthel që ka ndodhur kambë e Salit Brokaj për dorej e PD. Ndërhe del i gjykuan funksonet o SH. Dokle e Islamit kane kërkuar përgjushmin e Legjit nga udhëheqja e PS. E mbrem doka është bëruar me pdo numër Tani Shqipëria meson prej Ndre Legjës 182 intelektualë që në çështjen par 22 marsit e bënë thirrje për të huaj opozita, kanë ndërruar mendje. Ata nuk kanë qenë intelektualë. Tani janë anëtarësuar në PS. KRONIKANI

PARTIA SOCIALISTE SHQIPËRISË komunistëve

Në dy numrat e fundit të gazetës “Koha Jonë” është shënu i shkrujtëme të Shqpërësisë D. Agolli ka dhënë një intervistë. Nga kjo intervistë ne shkëputëm pyetjen e fundit. Çfarë po shkruani këtë ditë Dritëro Agolli dhe kur do të përsëri në “KJ”? - Çështje e vërteta vapa më duket se mbarë kokë, dhe ma mbush me zymtë, në përgjithësi fëmijët e letër dhe me

Zotërinjve: Gjigandit Shaban Sinani, kryetar i gazetës “Shqip”. (të pafajsë). Zotin, kryeredaktor. Për dijeni, pronarit të gazetës, shkruan Ramiz Alia. Ju vëmë në dijeni se gazeta “Republika” ka kohë që shtypet në të njëjtë rotativë ku shtypet gazeta juaj. Tirazhi “Republikës” në një numër është barabartë me tirazhin tuaj të një muaji, ose me thjesht njëri në numër gazetash sa ne kemi shkrimet letre. “REPUBLIKA”