1991 - 10 Janar - 1994 Dr. ÇERÇIZ MINGOMATAJ Sekretar i Përgjithshëm i PRSH Themelimi i PRSH më 10 Janar 1991 ishte një tjetër shprehje e dëshirës së madhe për t’ju kundërvënë ish-PK me të gjitha aspektet, deri në likuidimin e saj të plotë nga jeta e vendit tonë. Për të realizuar këtë synim madhor dhe në mbështetje të lëvizjes demokratike të popullit tonë, PRSH paraqiti një platformë politike dhe ekonomike moderne e të qartë mbështetur në traditat republikane të rilindasve tanë të mëdhenj. Vizion republikan synonte një shoqëri kapitaliste perëndimore ku privatizimi i ekonomisë tejet të centralizuar dhe shënjtërimi i pronës private në një anë dhe liria e fjalës, shtypit dhe besimit në anën tjetër, të mbrojtura nga institucionet juridike do të krijonin fizionominë e plotë të shoqërisë së re demokratike dhe shtetit ligjor tek ne. Nëse elektorati vlerësoi kryesisht PD dhe s’kishte si të ndodhte ndryshe në një shoqëri postdiktatoriale, PRSH dhe ndihmesën e saj maksimale përmes mendimeve konstruktive në të gjitha aspektet e fillimit dhe zhvillimit të jetës së re në Shqipëri. Sot PRSH ndjen vlerësimin e opinionit shqiptar, ndjen mbështetjen e tij për problemet që ajo ka shtruar për zgjidhje. Elektorati i PRSH nuk është vetëm elektorat fizik, por është edhe mendimi i saj për forcimin e shtetit ligjor e demokratik, për respektimin e Pronës, për njohjen e gjerë të pronarëve legjitimë të vjetër dhe të rinj, është vendosmëria e saj për të krijuar kapitalistin e ri shqiptar dhe për ta preferuar atë në të gjithë aktivitetin e tij ekonomik. PRSH i përmbahet pikëpamjeve të saj për pronësinë, luftës së pareshtur për çështjen mbarëkombëtare, sepse është e sigurtë që këto elemente do të ravijëzojnë të sotmen dhe të ardhmen e vendit. Këto elementë do të garantojnë çrrënjosjen e vërtetë të ideve, mentalitetit dhe klasës komuniste. Është detyrë e PRSH të vazhdojë të kërkojë pa reshtur fuqizimin e klasës së re kapitaliste në Shqipëri. Në të njëjtën kohë politika e shtetit sot duhet të orientohet drejt vendeve tradicional aleatë, investimet e të cilëve vetëm do të ndihmojnë në progresin e vendit. PRSH konsideron problemin e pronës si gurin themelor për shoqërinë postkomuniste. Angazhimet tona, tashmë janë të shpallura dhe përmbledhin në: Zgjidhjen e çështjes kombëtare Respektim i pronës Mbështetjen e fuqishëm të pronarëve shqiptarë. Krijimin e legjislacionit demokratik e të shtetit ligjor. Në politikën e saj të jashtme PRSH e konsideron si jetike forcimin e pareshtur të qëndrimit të saj thellësisht nacional duke respektuar institucionet e ligjësisë (vijon në faqen 2)

Duke pritur datën 10 janar, kur NATO do të të shqyrtojë mundësinë e vendeve evropianolindore për pranimin e tyre në këtë organizëm, gazeta “e pavarur” (nga kush?!) “Koha jonë”, quan pranimin e mundshëm të Shqipërisë në të më shumë si “fitore politike të Berishës” se sa si fitore të tërësisë dhe stabilitetit të Shqipërisë! Tani mbetet të tregohet prej “Kohës” - së tyre, se përsa ky pranim i Shqipërisë nuk na çenka edhe fitore e tyre (pra e botuesve të kësaj gazete të pavarur!), kur ata ende e kanë nënshtruar dhe shtetësinë shqiptare!

Pas një periudhe prej dy vjetësh: Nga fundi i këtij muaji, në Nju Jork, Presidenti i Republikës së Kosovës, Ibrahim Rugova do të takohet me kryesinë e Lidhjes Qytetare Shqiptare Amerikane të njohur si Lobi Shqiptar. Kështu u morën vesh Presidenti Rugova me anëtarin e kryesisë së Lidhjes, Masar Krasniqin. Ky takim do të mbahet pas dy vjetësh “ngrirje” të bashkëpunimit në mes Lobit dhe udhëheqës së Repu[?]blikës së Kosovës. Gjatë asaj periudhe bashkëpunimi ishte i ftohtë dhe rezultoi me disa rezoluta spektakolare të Senatit dhe Kongresit Amerikan. Në takim do të bëhet fjalë për ringjalljen e bashkëpunimit të suksesshëm të periudhës së para dy vjetëve. Ky takim vjen pas disa ftesave publike që Dioguardi, kryetari i Lobit, i bëri Presidentit Rugova për të vazhduar bashkëpunimin e sukses[?]shëm.

Këngëtarja amerikane Barbara Hendriks, që dha shfaqje me rastin e Vitit të Ri në kryeqytetin boshnjak, Sarajevë, u bëri thirrje Presidentit amerikan Bill Klinton dhe shefit të OKB-së, Butros Butros Ghalit që të vizitojnë qytetin e rrethuar. Bosnjën. “Nuk mund të përgatitesh për realitetin e jetës së përditshme këtu”, shkruan ajo në një letër. “Ju duhet ta shihni atë vetë me sytë tuaj. Unë ju kërkoj që të vini vetë në Sarajevë”. Hendriks, që jeton në Zvicër, theksoi se kopje të letrës së saj u janë dërguar… Sarajevë”. Hendricks, saj u janë dërguar kryetarëve të shteteve të Bashkimit Evropian dhe pesë anëtarëve të përhershëm të Këshillit të Sigurimit të OKB-së. ATSH

“...Kontradikta që kapni ju, unë mund të them se është defekti ynë tetëdhjetëvjeçar në politikë. Aleancat politike nuk janë të ngjashme me aleancat që bëjnë shtetet në kohë lufte. Këtë ne nuk e dimë ende. Lufta politike është diçka tjetër, sidomos në demokraci.” “...Kontradikta që kapni ju, unë mund të them se është defekti ynë tetëdhjetëvjeçar në politikë. Aleancat politike nuk janë të ngjashme me aleancat që bëjnë shtetet në kohë lufte. Këtë ne nuk e dimë ende. Lufta politike është diçka tjetër, sidomos në demokraci. Kontradiktat absurde që të kap analiza në një shtyp të lirë të nxjerrin nga politika. Përpara lëvizjeve të tua politike në një hapësirë të dukshme, duhet të paraqitesh gjithmonë me një peshë e me një masë. Mendoj se profesor Qosjen dhe AD i lidh, nëse janë lidhur me të vërtetë, më tepër qëndrimi ndaj presidentit Berisha, se sa ideja e luftës që po bën sot etnia shqiptare. AD, për aq sa di unë, është tërësisht dakord me politikën që ndjek pozita për çështjen kombëtare: të tjerat pastaj kuptohen vetë...” Liria dhe Kapitalizmi Lexo në faqen 3

Foto: Muharrem Mjeku

Sarajeva te Kishës Ortodokse në Shqipëri

Fjalët ia dhanë të tjerët YLLI RAKIPI Nuk më kujtohet sot asnjë varg i këngëve të Vaçe Zelës. As emrat e kompozitorëve nuk më kujtohen. Shumë gjëra të përparëndësishme i tret harresa siç mos qenë gjatë fare. Vetëm zëri e Vaçes Zelës nuk e tret asnjë kohë. Ai zë nuk të ikën asnjëherë nga kujtesa. Nuk të ikën sepse edhe pa vargjet, edhe pa kompozitorin e instrumentat, ky zë ishte këngë. Të tjera i ngjitshin këtë zë të përpër të marrë prej tij se sa për të dhënë, sepse zëri i Vaçes e ndoronte edhe kompozitorin e dobet, e bënte të bukur edhe vargun e keq. Ishte vetëm ky zë që nuk e la këngën e në krah të fundit të Festivalit - Jo, - mërmërintën ata dhe mëdhenë fytyrën. - Nuk është vetëm për Vaçen, është edhe për ju... Është për të gjithë artistët shqiptarë, - ngulmova unë. - Jo, - tha vështrimi i tyre. Edhe ata pra nuk e donin këngën për Vaçen. Nuk ishin të rinj, ishin 50 vjeçarë. Të them të drejtën u tremba prej tyre. Por më shumë u tremba nga fjalët e kompozitorit 27 vjeçar... Kam parë në këto tre vite te fundit miletin, xhelozinë, egoizmin, amoralitetin, e shumë njerëzve që merren me pushtet … nga kjoja Not? le instrumentat, ky zë këngën. Të gjerë i ngjallshin këtë zëri më të për të marrë prej tij se sa për t’i dobët, ky që nuk e la këngën e asaj kohe të vdiste. Kaç besoj është e mjaftueshme që koleget e saj të bëjnë një këngë edhe për të. E thënë më sakte, një këngë për këngën. Artistët që jetuan më të nuk e bënë një gjë të tillë. Atë e bënë këngëtarët nga Kosova. Ata sollën në Festivalin e fundit të Këngës në Radio-Televizion edhe një këngë për Vaçen. Ndoshta ata kishin më tepër arsye për ta bërë një gjë të tillë. Ata e sollën, por… “Akoma me Vaçen? Vaçja ka qenë bianamie e Enver Hoxhës”, tha një kompozitor. Ai nuk e donte këngën për Vaçen. Dhe ishte i vetmi, vetëm 27 vjeç. - Këngë e bukur, - u tha disa kompozitorëve të tjerë që e kishin parë atë të luhej në skenë. … Këngë të tjera nga fjala e kompozitorit 27 vjeçar… Kam parë në këto tre vitet e fundit mllëfin, politikë. E kam justifikuar këtë fenomen dhe asnjëherë s’kam pranuar frikë për të! Por ajo xhelozia dhe mllefi për këngën e Vaçes më trembi tmerrësisht. Më trembi sepse ende nuk e besoj që mund të mbërri[m]e deri këtu. “Akoma me Vaçen? Vaçja ka qenë bianamie e…” Vaçja ka qenë vetëm bianamie e zërit të vet o një mjeran! Vetëm atë zëri mun[d] t’i falej ajo. Ky zë ishte i saj. Fjalët ja dhanë të tjerët. Ja dhanë miq e urdhër, me detyrim, ashtu siç na i dhanë të gjithëve. Nuk më kujtohet asnjë varg i këngëve të Vaçe Zelës, as kompozitorët, as tekstshkruesit. Më kujtohet vetëm zëri i saj…

Aerodromet ekzistuese ushtarake në disa prej qyteteve të Shqipërisë do të shfrytëzohen për qëllime komerciale. Drejtori për këtë qëllim i aviacionit civil në Ministrinë e Transporteve, Përparim Zuna, tha për ATSH-në se menodhet që fluturimet e para brenda Shqipërisë të fillojnë në marsin e ’94-ës. Ta ni, vazhdoi ai, jemi në procesin e përgatitjes së dokumentacionit të nevojshëm, të cilin do ta përfundojmë së shpejti. Janë aeroportet e Vlorës, Kukësit, Gjirokastrës dhe Tiranës ata që do t’i shërbejnë ndërlidhjes ajrore të disa prej zonave të vendit. ATSH

Shtatë arsye “pro” dhe një arsye “kundër” perspektivës së PRSH-së Arejela numër një që PRSH-ja ka perspektivë të dukshme për t’u forcuar është fakti që kjo parti është më djathta nga të gjitha partitë aktive në Shqipëri. Meqë Perëndimi është i interesuar që Shqipëria të pozicionohet sa më në të djathtë, faktori i jashtëm flet në favor të kësaj. Faktori i brendshëm është ende më i favorshëm. Me kalimin e kohës, shqiptarët do të largohen nga mendësia komuniste gjithnjë e më shumë. Ky fakt i detyron shqiptarët të pozicionohen më në të djathtë, të paktën i bën më të djathtë se kanë qenë më parë. Arejela e dytë është fakti se sikurse në çdo vend ashtu edhe në Shqipëri, partitë e vogla për shkak financiare do të zhduken. Anëtarësia e tyre domosdo do të synojë jo nga partia me pushtet por nga partia me perspektivë. Arejela e tretë është fakti se një pjesë e intelektualëve që deri tani kanë qenë të parangazhuar në parti politike, duke u ruajtur nga komprometimi që sjell zakonisht faza e tranzicionit tani kur konturet politike shkojnë duke u qartësuar, ata do të jenë të interesuar të kalojnë me partinë më perspektivë. Aq më parë kur PR-ja ndien në një masë mungesën e tyre. Arejela e katërt është fakti që PR-ja as nuk është në pushtet (sepse është në koalicion me PD) kjo bën që njerëzit që i afruhen kësaj partie të mos i brejë ndërgjegjja se po i vardisen pushtetit dhe në anën tjetër janë të liruar nga frika se mos po armiqësohen me pushtetin. Arejela e pestë është fakti se Partia Socialiste do të dobësohet gjithnjë e më tepër deri në grushtin e saj më militant. Kështu një pjesë e anëtarëve të ndryshëm të PS-së sidomos, pasi që të dëshmohet kriminaliteti dhe udhëheqësisë së saj, do të largohen nga ajo dhe do të kërkojnë strehim te ndonjë parti sa më e djathtë. Sidomos ata që janë të interesuar për kthimin e pronave domosdo do t’i drejtohen nga PR-ja. Arsyeja e gjashtë është fakti se një numër i madh i shoqatave, shoqatat e pronarëve, të burgosurve politikë, shoqatat atdhetare etj., do të ndiejnë nevojë të bëhen faktorë më të mëdhenj politikë duke i dhënë përkrahje ndonjë partie konkrete, gjë që sipas programit është e arsyeshme t’i drejtohen nga PR-ja. Arejela e shtatë është fakti se PD duke zhvilluar luftën kryesore me PS-në ka gjasa që për t’u dëshmuar “pro” në këtë luftë politike nuk do të lëvizë nga e djathta, kështu që pjesa e djathtë e PD-së do t’i shkuputet siç u këput një pjesë e saj më e madhe, (Aleanca Demokratike) atëherë kur PD ashpërsoi luftën ndaj PS-së. Pra ka gjasa që kur lufta e PD ndaj PS të zbutet kësaj të parës t’i shkëputet krahu i djathtë. Gjasat që ky krah të anojë nga PR janë të vogla por jo të pakonsiderueshme. Dhe në fund, arsyeja e tetë për perspektivë jo të mirë të PRSH-së mund të jetë masombizimi eventual i udhëheqësisë së saj. Pra nëse udhëheqësia e kësaj partie kënaqet me pozitën që ka kjo parti në konstelacionin e sotëm politik shqiptar dhe nuk angazhohet për masovizimin e saj, dëmtohet me let. Kjo gjë do të ndodhte e vetëm nëse udhëheqësia e kësaj partie i frikësohet konkurrencës së kuadrove që do të vërshojnë në këtë parti. Në se ndodh kjo gjë atëherë PR-ja jo vetëm që do t’i ruaj mund ta ruaj pozitcionin e sotëm politik por edhe do të shkatërrohet nga tempja e ngjarjeve. Çështja kombëtare dhe çështja e pronave nuk do të durojnë gjatë që të jenë në margjina të politikës shqiptare. Nëse PR nuk synon përpara, atëherë këto çështje patjetër do të ecin përpara dhe do të braktisin PR-në (pra PR nuk do të shquhet si parti bartëse të këtyre çështjeve). Se si do të ndodhë në të ardhmen do të vërtetojë koha. A do të jetë PR-ja e gatshme t’i sfidojë këto ngjarje e rrethana, do të varet krejtësisht nga fakti se a do të mund t’ia krijojë vetes imazhin e partisë perspektive apo imazhin e partisë së vendnumëruar. E para e sjell pushtetin, e dyta shkatërrimin. E për t’u bërë parti e perspektivës nevojitet që qysh tani ta profilizojë figurën e Presidentit shqiptar të decenies së parë të shekull XXI. Të kryeministrit, të ministrave etj. NEXHMEDIN SPAHIU

Rëndësia historike e vendimeve të Konferencës së Bujanit, si dhe aktualiteti i tyre dhe sot e kësaj dite për aspiratën e popullit të Kosovës dhe të gjithë popullit shqiptar drejt bashkimit kombëtar, u bë objekt i një sesioni shkencor, që organizuan më 7 janar parairie, Instituti i Historisë së Prishtinës dhe Tiranës, për të përkujtuar 50-vjetorin e kësaj ngjarjeje historike. Përveç dhjetëra të ftuarve aty dhe të afërm, në të morën pjesë edhe Kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Pjetër Arbnori, Sekretari i Përgjithshëm i presidencës, Kolec Topalli, deputetë, anëtarë të Qeverisë etj. Në vend të drejtorit të Institutit të Historisë së Prishtinës, Dr. Seit Lipa, sesionin e deklaroi të hapur homologu i tij në Tiranë, Kasem Biçoku ATSH

Lexo në faqen 4

“Ju gjithmonë prisni që unë të them gjëra të rëndësishme”, tha e çmendura N e kryegjyetit ditën e shtunë në mëngjes në vendin e saj të preferuar, poshtë shkallëve të Bankës së Shtetit. Sot kam vendosur të flas vetëm për gjëra të zakonshme, nga ato që përballojnë e e cast dhe njerëzve nuk u bëjnë më përshtypje. Përpara se të filloj, po jap një këshillë për gazetat dhe gazetarinët. Nëse nuk do të kemi me se t’i mbushni gjithë ato lage atëherë shkruani letra të hapura mbi dhjetë lehtë për Presidentin e Republikës. Nëse mbarojnë letrat e letrat e letrat e hapura mbi dhjetë lehtë për Presidentin e Republikës. “Koha Jonë”. A e dini cilët janë njerëzit më të varfër në Shqipëri? Punonjësit e Policisë Financiare dhe doganierët. Janë aq të varfër, sa pronarët do të kalojnë në grevë në qofte se nuk ndërtojnë vendet me ta. Konkursin Miss politika për vitin 1993, e fiton presidenti i Presidencës së Përgjithshme të PAD, që mundi të nënshtronte Beogradin dhe Athinën për vitin 1993. Mund ta fitonte edhe Namik Hoti, po s’pati miq në juri. Gazeta Koha Jonë u bë e përditshme dhe më këtë rast dy faqet ditën do t’ia lërë në dispozicion Partisë Ekologjike dhe personalisht zotit Namik. Kryetar dezhurni i Partisë Socialiste për muajin janar caktohet Musa Uqin. Për muajin shkurt do të planifikohet një socialist nga vendet fqinjë. Kush e gjen cili është ai deputet socialist me dosje të jashtme dhe të brendshme? KRONIKANI