Nga takimi i z. GODO në aktivin e degës së PR, FIER Unë dua të them dy fjalë për disa dukuri të kohës që jetojmë. Me rrëzimin e pushtetit komunist, vendi doli nga regjimi i egër totalitar dhe fitoi lirinë e fjalës, që është më e çmuara për njeriun. Është gjithashtu e vërtetë se kemi një treg ku mund të gjesh çdo gjë. Por këto ndryshime sollën edhe një varg problemesh që s’mund të kalohen në heshtje. Papunësia e rëndë dhe asistenca e pakët e kanë bërë të vështirë jetesën për një pjesë të madhe të popullsisë. Kemi një administratë lokale që nuk funksionon edhe në gjërat më të vogla. Pensionistët çohen në orën dy pas mesnate për të marrë atë pension që u del sa për të mbajtur frymën. Rradhe e gjatë për të paguar elektrikën etj. I përmenda këto vetëm si shembuj që tregojnë paaftësinë e administratës për të zgjidhur edhe problemet më të thjeshta. Sot të gjithë flasin për korrupsionin. Ky shprehet në shumë plane. Një pjesë e nëpunësve të shtetit, u mesuan me mysheft... Qytetari tashmë e ka të fiksuar në mendje se pa paguar nën dorë, s’mund të zgjidhë asnjë punë. Ka korrupsion në doganat, me mallrat e shumta kontrabandë, që u menjanohen taksave. Bëhet korrupsion në bordet e privatizimit, ku shpesh nëpunës të shtetit blejnë objekte me kredi nga shteti, për t’i shitur pastaj tek të tjerët. Mbyllja e industrisë së lehtë, për të importuar çdo gjë nga jashtë, deri edhe arançatat, lidhet gjithashtu me korrupsionin. Me këtë lidhet edhe venia në punë e njerëzve të paaftë, brenda fise miqve, duke krijuar rrethin mbrojtës për korrupsionin dhe kjo është mafia e ardhme, që do të jetë shumë e vështirë të shkulet nesër. Të korruptuarit janë njerëz që duan të pasurohen në çdo rrugë dhe sa më shpejt, duke vjedhur shtetin ose qytetarin, që është e njëjta gjë. Këta njerëz përbëjnë një semundje të rëndë për vendin. Veç faktit të grabitjes së gjësë së pakët që kemi, këta pengojnë seriozisht zhvillimin ekonomik në tërësi. Këta bindin veten se lufta për fitim me të gjitha mjetet është pjesë e tranzicionit. Ndërtoni e mendon edhe si luftë kundër komunizmit. Kështu krijojnë edhe një moral për veten dhe, ndërsa pasurohen me vjedhje, hiqen si të kohës e të ndershëm, duke u bërë në fakt jo vetëm të urryer dhe të poshtër, por edhe tepër të rrezikshëm. Praktikisht sot jemi kthyer në një popull tregtar, ku gjysma shesin e gjysma blejnë, me burimet nga emigracioni dhe nga emigracioni dhe ndihmat e jashtme. Asnjë vend s’mund të mbahet me një ekonomi të tillë, prandaj çdo iniciativë që vërehet në mëkëmbjen e prodhimit kombëtar duhet përshëndetur e përkrahur. Kemi grindje politike me një gjuhë që kalon në sharje dhe shpifje, që të çojnë në një gjyqe të shumta e bile dhe në vrasje tragjike. Zhvillohet krimi, sepse ai që të vret e të dhunon nuk i trembet dhe aq ndëshkimit, megjithëse di se shpëton përmes kufirit. Duhet pranuar se një pjesë e këtyre që përmenda do të ngjisin e do të ishin të pashmangshme në çdo qeveri. Në mënyrë të mund të krahasoheni me një kalaballëk të burgosur për një kohë të gjatë, që del papritur në rrugë dhe aty u lehtë she lirë disa veseve dhe mori gjatë burgimit. Mbi këtë gjendje duhet të mendojmë dhe duhet të bëjmë dy gjëra. Të ndjejmë energjikisht për të ndrequr atë që është e keqe, dhe kjo është të jesh evropian, ose të rrish mënjanë duke i lënë punët në rrjedhën e tyre, dhe kjo është e mentalitetit të vjetër aziatik. Si vend, i kemi të gjitha për të ecur me shpejtësi drejt së mirës. Si parti ne jemi për të ndryshuar në rrjedhën e punëve me vullnet të fortë konstruktiv. Prandaj bëjmë edhe këto takime me qytetarët, që të ballafaqojmë mendimet. Ne dëgjojmë ne këtë (vijon në faqen 2)

Gjeni kush është pronari i kësaj kioske tek dera e Muzeut Historik Kombëtar, Gjergj Kastrioti apo kryetari i Bashkisë së Tiranës?!! Kryetari Miltiadhis Evert, në fjalimin e tij kaloi në një fjalor të pazakontë Lideri i opozitës kryesore, Miltiadhis Evert, tha se partia e tij e konsideron problemin e minoritetit grek në Shqipëri, më të rëndësishëm se atë të Maqedonisë. Madje korigjimi i një lapsusi që kishte vite pa u shprehur nga ai politikant grek i rangut të lartë. Zoti Evert në vend që të thoshte Epiri i Veriut tha Greqia e Veriut, duke korrigjuar menjëherë shtoi: Fundja Epiri i Veriut është Greqia e Veriut. Duke e paraqitur Turqinë si kërkën kryesore për Greqinë lideri konservator tërhoqi vëmendjen, për një, sipas tij, megalloidë të shqiptarëve, e cila sot vërtetë është në embrion, por nesër mund të marrë përmasa të rrezikshme për Greqinë. Edhe lideri i Pranverës Socialiste ish-ministri i Jashtëm A.Samaras, duke iu referuar marrëdhënieve me Shqipërinë tha se rreziku i sigurimit në rajon është një kombinim faktorësh ku lozin, sipas tij, disa shtete. Ai foli gjithashtu edhe për rrezikun që vjen për Greqinë krijimi i një Shqipërie të madhe, i një Bullgarie të madhe dhe një Serbie të madhe.

Lideri i opozitës kryesore, Miltiadhis Evert, tha se partia e tij e konsideron problemin e minoritetit grek në Shqipëri, më të rëndësishëm se atë të Maqedonisë.

Nuk mund të mos pranohet se gjyqi që u zhvillua kundër shpifjeve në “Zërin e Popullit” nga autori i disa shkrimeve, Fatmir Zanaj, kishte një mesazh shumë më të gjerë. Aty nuk gjykohej vetëm autori në fjalë, por gjithë homologët e tij, jo vetëm në “ZP”, por edhe në “Koha Jonë” dhe në ndonjë gazetë tjetër, organe të cilat kishin kohë që dukej se sulmonin ushtrinë shqiptare dhe reformën që po zhvillohej dhe akoma zhvillohet në këtë ushtri. Emri i Fatmir Zanajt mund të zëvendësohet me disa emra të tjerë, madje përgjegjës se ai vetë. Ndërsa Fatmir Zanaj kërkoi objektivisht falje për ato që kishte shkruar, ndërsa Fatmir Zanaj kërkoi falje ndaj ministrit të Mbrojtjes së Shqipërisë, Safet Zhulali, të tjerë ende nuk janë proncuar për këtë të vërtetë të madhe. Është në nderin e një gazete të vërtetë, duke filluar nga vetë “ZP” (ku ishin botuar shkrimet e autorit të sipërpërmendur) dhe pastaj të “Kohës...” që të kërkojnë një publike për shpifjet dhe akuzat e kërkojnë falje, ndaj proceseve reformuese në ushtrinë tonë. “Sot gjendja ka ndryshuar ushtroi”, detyrohet të pohojë zoti Zanaj, më në fund. “Këtë e pohojnë gjithë ushtarakët”, vazhdon më tej ai. “Unë i quaj gabim thirrjet që u kam drejtuar oficerëve për shpagim. Unë i kërkoj falje, për fyerje, ministrit (vijon në faqen 4)

Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë, që përfshin në gjirin e vet pjesën dërrmuese të gazetarëve të mbarë vendit, ndjen si përgjegjësi të sajen t’u drejtohet të gjithë gazetarëve. Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë, që përfshin në gjirin e vet pjesën dërrmuese të gazetarëve të mbarë vendit, ndjen si përgjegjësi të sajen t’u drejtohet të gjithë gazetarëve për një realizëm, objektivitet dhe qetësi, për kontributin në gazetaret e të gjithë spektrit politik të vendit dhe kjo nuk e pengon atë si Lidhje që të funksionojë dhe të bëhet më e përgjegjshme për misionin e saj. Meqenëse pluralizmi në natyrë të tij ka respektimin e shumësit, kjo e bën të mundur të përgjegjshëm për atë që hedhin në tregun e përditshëm të fjalës dhe informacionit. Nuk ka si harrohet fakti se lexuesi nuk është vetëm ai i partive përkatëse, nuk ka si neglizhohet fakti se demokracia vjen edhe me përgjegjësinë që konsolidohet vetëm e vetëm nga bëhet identifikimi kombëtar i gazetës! Ndodh jo rrallë që gazetari të bëhet pjesëmore e të akuzuarve për korrupsion, dhe kjo hedh mjegullën e dyshimit për vetë dinjitetin e gazetarëve. Harrohet se misioni i gazetarëve është që edhe të mbeten si ...

Më 24 janar, kryetari i PRSH, Sabri Godo, nënkryetari, Fatmir Mediu, dhe sekretari i përgjithshëm, Çerçiz Mingomata, pritën në selinë qendrore të PR asistentët e programit të Institutit Ndërkombëtar Republikan, përkatësisht zonjën Kristen A. Byrne dhe zotin Peter Dickenson. Mediu, dhe sekretari i përgjithshëm, Çerçiz Mingomata, pritën në selinë qendrore të PR asistentët e programit të Institutit Ndërkombëtar Republikan, përkatësisht zonjën Kristen A. Byrne dhe zotin Peter Dickenson. Fillimisht z. Dickenson theksoi se ardhja e tyre ka të bëjë me organizimin e një nisje serë seminareve në Shqipëri me objektin ecurinë mbi aktivitetin dhe qëndrimin politik të Partisë Republikane Shqiptare. Z. Godo u theksoi të pranishmëve se tashmë PRSH përfaqëson një parti me një organizim kompleks, të shtrirë në të gjithë vendin e që vjen gjithnjë duke u konsoliduar, me një shtyp të kualifikuar në qendër e në disa degë. Me alternativat teorike që ka shtruar për zgjidhje, dhe me ecurinë e saj praktike drejt ekonomisë së tregut, ku prona dhe pronësia janë bazë e iniciativës së lirë, PRSH e ka afirmuar veten si një Parti e djathtë Shqiptare. Si pjesëtare e koalicionit ajo ka bërë vazhdon të bëjë përpjekjet e mundshme për cimin e krahut të djathtë demo kratik kundrejt rezikut social-komunist. Por duke u ballafaquar me realitetin konkret në Shqipëri, PRSH nuk është dakord në shumë pika të zhvillimit ekonomik e mënyrën e zbatimit të reformës ekonomike. Ligji mbi ndarjen e tokës për frymë pengon zhvillimin e bujqësisë, vendosën e rendit dhe futjen e investitorëve të huaj. Përveç kësaj PRSH ka vërejtjet e saj dhe për mënyrën se si bëhet privatizimi në Shqipëri. Mungon kuadri ligjor i duhur, sundon burokracia ekonomike e centralizuar, fakti që kanë sjellë korrupsion në lidhje me të. Më pas z. Godo paraqiti edhe disa probleme mbi forcimin e rendit kushtetues, organet e drejtësisë si një domosdoshmëri në rrugën që po kalojmë. Bisedëlimet u zhvilluan në një atmosferë të ngrohtë e miqësore. përgjegjësi të sajën t’u drejtohet të gjithë gazetarëve për me shumë realizëm, objektivitet dhe qetësi, për kontributin në informacionin dhe publicistikën e sotme. Duke qenë të mendimit se Shqipëria hyri në rrugën e pluralizmit pas një diktature të pashoqe ndaj individit dhe fjalës, e shohim si të natyrshëm dhe të pashmangshëm një vërshim deri në tepri të lirisë së fjalës së lirë. Lidhja e Gazetarëve të Shqipërisë, si njësi profesionale, e ka pasur dhe e ka si synim të sajën, që në tërë bashkësinë e vet të kontribuojë sa më ndershmërisht në progresin në të cilin Shqipëria sapo ka hyrë. Duke synuar të jetë e pavarur politikisht, ajo nuk pretendon të mbetet jashtë politikave të ditës dhe të momentit demokratik e kombëtar të vendit. E kundërta do të ishte diçka absurde. Ajo bashkon në tërësinë e saj gazetarët në natyrë të tij ka respektimin e shumëshit, kjo e bën të mundur bash-këjetesën e pozitës me opozitën, të shfaqura këto në plan gazetash, bordesh drejtues dhe të partish politike, ku janë të punësuar gazetarët dhe bashkëpunëtorët e tyre - respondentët e shtypit pluralist. Por pluralizmi demokratik, i kultivuar dhe shfaqur nëpër organet e ndryshme të shtypit dhe masmedias, do ta lodhte dhe komprometonte veten tek lexuesi dhe blerësi i vet nëse nuk do të respektonte sa më shumë të vërtetën e plotë, realitetin e trashëguar dhe atë që synohet, aspiratën e shpallur të këtij populli për një shoqëri gjithnjë e më shumë demokratike. Edhe nëse një gazetare e gazetave politike të partive, gazetarët duhet të bëjnë të qartë identifikimin e tyre me grupin apo regjisorit të një grupi të caktuar njerëzish, të zhytur deri në verbëri në luftën për pushtet dhe për fitime të paligjshme, nuk ka përse përçillet, dashur apo pa dashur, tek lexuesi e gazetarëve. Jo rrallë ndodh që gazetare të veçantë bëhen marioneta politike në duart e politikanëve, tani i të cilave duket se nuk është i njëjtë me shqetësimet dhe fatin e këtij populli. Aq më shumë kur në ndonjë rast është i vështirë të përgjegjshëm për atë që bëhet identifikimi kombëtar i gazetarës! Ndodh jo rrallë që gazetarët të bëhen parzmore e të akuzuarve për korrupsion, dhe kjo është me misioni i gazetarëve është që ata edhe të mbeten si figura shoqërore dhe morale, pse jo, më të pastra edhe se të politikanëve të të ditës. Me jetëgjatë, më të besueshëm, më njerëzorë për opinionin e gjerë të lexuesve, si qytetarë të vendit. A gabon gazetari? A ka kohë ai për verifikimin e çdo informacioni? A duhet të bëhet ai i përgjegjshëm për ato që shkruan dhe hedh për konsum publik? Pikërisht ky është çmimi që duhet paguar për të mbetur si gazetar i vërtetë, i ndershëm dhe i respektuar. Të përpiqemi t’i nisemi të gjithë në këtë rrugë. Më 24 janar, kryetari i PRSH, Sabri Godo, nënkryetari, Fatmir Mediu, dhe sekretari i Përgjithshëm, Çerçiz Mingomataj, pritën në selinë qendrore të PR asistëntët e programit të Institutit afër vijës së poshtme të imazhit

Një pikë e Onufrit që ekspozohet në Tiranë, Paris, Romë, Mynih, nuk do t’ekëte në qytetin e Beratit një qoshe ku të ruhet. Nuk duhet ta zgjatur për të bërë biografinë kulturore, arkitekturore, etnografike, historike, shkrimore të Beratit. Këte biografi këtë qyteti ia ka bërë vetë historia 2 400 vjeçare e njohur dhe e publikuar në simpoziume kombëtare e ndërkombëtare apo e përmendur në 11 muze të hapur deri në vitet 1991-1992. Veç, pa ndonjë parantezë, do të thërrisnim thjesht: “ALARM për mbrojtjen e vlerave kulturore të Beratit! ALARM! ALARM!” Cilat fakte të çojnë drejt këtij sinjali? Të 11 muzeumet që kishte Berati para proceseve demokratike sot gatitu nuk funksionojnë. Madje, nuk flitet më për propagandim vlerash, por mendohet se ku të futen dhjetëra e tyre aq të shumta në numër, të lena në mëshirë të fatit. Këto vlera në muze të arkitekturës, të etnografisë, të kulturës popullore, të historisë, të Luftës Nacionalçlirimtare e odorrëve të të muzeut “Onufri” janë të papërcaktuara në gjendje kombëtare, madje edhe të llojit të Mjeton të kujtojmë se në pikturë e Onufrit që ekspozohet në Tiranë, Paris, Romë, Mynih e gjëkundi në Evropë, e në Berat, nuk do të ketë tjetër e tutje një qoshe ku të ekspozohet, kushton jo më pak se 11.5 milionë dollare. Me zhurmë propagandistike të pashërbullit diktatura komuniste ngrinte së tepërmi vlerat e muzeumeve, po, ndërkohë që harxhoheshin me miliona lekë për pushtetarët e partisë të kuq, kur ndërsa ndërtese luktsoze si ndërtesa tanëkore e komitetit të PPSH apo si ajo e papërfunduar e ko mitetit ekszekutiv, për muzeumet nuk u investua fare. Të gjitha vlerat muzeale të Beratit ishin vendosur në ndërtesat e ish-pronarëve të rrëmbyer me forcë, të konfiskuara në mënyrë qesharake, apo në 5 objektet e kultit (1 kishë, 3 xhami, 1 teqe) asnjë ndërtesë e re! Po tani në vitet e shtetit demokratik e sidomos në vitin 1993, me bazë të Ligjit të kthimit të pronave ish-pronarëve, persekutuar nga diktatura ndodhi ajo që pritej. Nga një anë tek ish-prona të pronarëve apo të komuniteteve fetare u boshatisën e vlerat muzeale që mbanin ato janë ngujuar kohët e fundit në të vetmen ndërtesë që ka sot ende emrin “Muze Historik”. Mendoni një çast! Ne të janë futur: fondi i 1000 ikonave, fondi i arkeo logjisë (i dyti në Shqipëri për nga vlerat), fondi i muzeut etnografik, (një nga më të mirët në Shqipëri), pa folur për 5 pavionet historike të rikonstruktuara sipas kërkesave bashkëkohore. Megjitha të këtu po punohet. Në muze etnografik, i cili është i rikonstruktuar mjaft mirë, rrezikohet të dëmtohen tre ato vlera muzeale e punë shken-core. Madje edhe godinës qendrore i ka dalë pronari, që është një pjesëtar i familjes patriotë të Vrionasve, të persekuatuar nga diktatura komuniste. Ky pronar, falë dashamirësisë tepër të madhe të tij për kulturën e Beratit, e ka lejuar shfrytëzimin me qera të godinës edhe për tre vjet të tjera - që mund të jetë një kohë e mjaftueshme për të gjetur një mjedis tjetër. Po kështu mund të themi edhe për Muzeun Onufri etj. Po më tej? Këtu fillon vërtet alarmi. Kur Berati me vlerat e tij është propozuar e shpreshotet tepër për ta marrë në mbrojtje UNESCO-ja, si pasuri kulturore ndërko - mbëtare, vlerat e tij këtu në Berat nuk kanë ku të ekspozohen ose, pikërisht tani kur historia po merr frymë lirhsit nga vargonjtë e politikës moniste, në vend që të ngrihet muze të rinj e të shfrytëzohen sa më mirë, ata firuan një e nga një sa goja e zemra nuk dëshiron ta bëjë atë pyetje aq tronditëse e ogurzeze: “A do të ketë qoftë edhe një muze Berat?” Përballë kësaj gjendjeje punonjësit e muzeut i janë drejtuar me letra Presidentit, kryetarit të Kryesisë së Kuvendit Popullor, kryeministrit, ministrit të Kulturës për t’i shprehur shqetësimin e perspektivës. Si zgjidhje vënë një alternative. Godina më e mirë shtetërore, siç mund të jetë tani për tani Hotel-Turizmi ‘Tomorri’ ose ndonjë godinë tjetër, të mos privatizohet, por të vihet përkohësisht në mbrojtje të vlerave kulturore tashmë të kthyer në stok, nëse nuk duam që nesër ato t’i ‘përkëdhelë’ shiu e dielli e t’i rrëmbejë harresa. Ndërkohë paralelisht me fondet e shtetit të fillojë ndërtimi i një muzeu të ri me arkitekturën karakteristike beratase. Sido që të jetë zgjedhja, ajo duhet të gjendet, madje duke menduar edhe për të ardhmen. Këte sinjal shqetësimi sot duhet ta japin në Berat jo vetëm punonjësit e muzeut, por edhe pushtetarët, partiakët, intelektualët deri te qytetari më i thjeshtë anonim. Këtu nuk flitet vetëm për fatet e kulturës së një qyteti, po të mbarë kombit. E për Beratin ky nuk është kurrsesi privilegj, por një e drejtë, sepse ai ka dhënë aq shumë kulturës së Kombit. Duke cituar një pjesë të letrës së sigluar nga Sami Starova, drejtor i Muzeumeve të rrethit, drejtuar kryeministrit, themi edhe ne se “shpirtrat e aty re që i kryen këto vlera dhe brezat që do të vijnë pas nesh, nuk do të na e falin këtë pakujdesi!” ALARM! Berati me kulturën e tij, pjesë e kulturës së Kombit, ka një një mesazh për mbijetesë të re! NAMIK SELMANI

Si mund të bëhesh shumë shpejt milioner Artur PILIKA f. 2 Çfarë e mundon sot shtypin? Lutfi DERVISHI f. 2 Nëpër faqet e gazetave greke f. 3 Thirrje e ministrit të Punëve të Jashtme të Federatës Ruse f. 4

Ditën e hënë dhe të martë, u përhapën thashetheme të shumta në lidhje me një vizitë shumë të rëndësishme që do të bënte e çmendura. Në Gjenevë, për të diskutuar për çështjen e Fatos Nanos. Sidoqoftë, të gjitha këto thashetheme u fashitën sa hap e mbyll sytë, kur në orën 8.00 të mëngjesit të ditës së mërkurë, e përthyerve, e drobitur, e çmendura N. si të ishte 100 vjeç, deklaroi se po kthehej nga një udhëtim i vështirë nga rrethet Shkodër dhe Lezhë. Ditën e hënë dhe të martë, u përhapën thashetheme të shumta në lidhje me një vizitë shumë të rëndësishme që do të bënte e çmendura N në Gjenevë, për të diskutuar për çështjen e Fatos Nanos. Sidoqoftë, të gjitha këto thashetheme u fashitën sa hap e mbyll sytë, kur në orën 8.00 të mëngjesit të ditës së mërkurë, e përthyerve, e drobitur, e çmendura N. si të ishte 100 vjeç, deklaroi se po kthehej nga një udhëtim i vështirë nga rrethet Shkodër dhe Lezhë. “Shkova për të bërë një vrasje politike, por nuk e bëra dot, e nisi fjalimin e saj në Sheshin Skënderbej. - Dhe a e dini pse nuk e bëra dot? Sepse nuk kisha me vete Arben Imamin. Nuk të bën në vrasje politike pa Imamin. A e keni parë që nuk është vrarë asnjëherë për filma? Dhe a e dini pse? Që të këtë sukses në vrasjet politike. Kërkova në Shkodër listat e anëtarëve të Partisë AD. Viktima nuk ekzistonte askund. Thonë që është pranuar anëtar pas vdekjes. Ka njerëz që kësaj partie i duhen më shumë të vdekur se të gjallë. Kështu e kanë partitë moderne. Nuk punojnë dot me të gjallët e kësaj bote. Në Lezhë do të luhet një film i madh për epokën e Enver Hoxhës. Regjisorët do të jenë shumë të njohur. Sponsori i parë do të jetë gazeta “Koha Jonë”. Pesë kandidatë hynë në kinoprovë për rolin e Enver Hoxhës. Fituës është Sabi(t) Brokaj. Kur të luajë ulur në makinë, për të fituar çmimin e shokut Enver, poshtë të ndënjurave, do të vendosë të hollat e fituara nga shitja e ndihmave (kryesisht ilaçe), në kohën kur ishte ministër Shëndetësie. Në rolin e EDIT do të luajë një zonjë e bukur që ka pjesën e vet në paratë e ilaçeve të shitura. Një si sekretare. Kur të mbarojnë xhirimet, do të zbresin direkt në bankat e akuzës. Ledi do të shlyejë me këtë rast edhe mëkatet e të bërit shoqqt për birësimet e paligjshme. Për muzeun shkurt: “4 Plenumi i KQ të PS, do të zgjedhë (të nëntëkryetarë partie, Kryetar dzhur në do të vijojë Bashkim Zeneli. KRONIKANI