“Që polici të të lejojë të kalosh kufirin përgjatë Adriatikut, duhet t’i japësh para”, - deklaron një shqiptar nga Maqedonia. Edhe doganierët duan para - thotë dikush tjetër, edhe mjekët, hetuesit, kontrollorët, shefat, drejtorët, deri edhe policia financiare(?). Me pak fjalë njerëzit përflasin gjithandej se pa lekë nën dorë s’mund të kryesh dot asnjë punë. Ky pra është konkluzioni i një pjese të mirë njerëzish. Një operacion apo një lindje e vështirë, sot kushtojnë shumë. Thuhet se një numër telefoni ka shkuar deri në 2.000 dollarë. Një njeri që e arreston policia për armëmbajtje pa leje, ja hap derën hetuesia për një shifër që shkon deri në 4 milionë. Thonë gjithashtu se pronarët e sotëm i kanë zënë doganierët dhe policët e thjeshtë financiarë. Në se ky fenomen është vërtet kaq i pranishëm, atëherë kjo do të ishte shkatërruese edhe për shtetin më të fuqishëm të botës. Ky pra është korrupsioni i niveleve të mesme dhe të ulta i cili mund të shkatërrojë gjithçka. Ndoshta për këtë shkak shtetet e fuqishme e kanë zgjidhur këtë problem duke vendosur ligje të hekurta dhe të pamëshirshme. Korrupsioni profesional është një nga fenomenet më të dënueshme në botën e qytetëruar. Po a është i pranishëm ky korrupsion në Shqipëri? Sigurisht që është. Ndoshta jo në shkallën dhe nivelet që përflitet, por kjo nuk ka shumë rëndësi. Nuk ka rëndësi sepse shumëzimi i tij mund të bëhet në një kohë shumë të shkurtër. E rëndësishme është që ligji duhet t’i dalë përpara këtij fenomeni. Është e vërtetë që kjo është një detyrë e vështirë, për shtetin e sotëm, sepse në radhë të parë janë një pjesë e mirë e zyrtarëve dhe aparatçikëve që përfliten si të korruptuar. Duke qenë njerëz të kategorive të tilla ata gjejnë të çara dhe mundësi të shumta për t’i shkarë ligjit. Nga ana tjetër vërtetë është një faktor që e nxit në maksimum këtë lloj korrupsioni. Sidoqoftë kjo justifikim do të ishte i papranueshëm përballë pasojave fatale që sjell korrupsioni i këtyre niveleve. Është koha që në këtë pikë duhet ndalur fort sa nuk është vonë.

Radha po ato, vajguri përsëri mungon! Njoftimi për nxjerrjen dhe shpërndarjen e kuponave të vajgurit, sidoqoftë, u prit me interes. U shprehua se diçka do të rregullohej, por shpresa mbeti vetëm shpresë. Kuponat u shpërndanë pa emër, pa adresë dhe, së fundi, nga vetë prodhuesit e kësaj burokracie të re u pohua se janë hedhur në treg shumë kupona të falsifikuara! U mbars mali dhe polli një mi! Njerëzit presin me orë të të tëra radhëve dhe, kur u vjen radha, është mbaruar vajguri! Kjo ishte zgjidhja?! Vajguri shkon atë ku ka shkuar, fitojnë po ata që kanë fituar deri tani me rrugë dhe dhë metje të pandershme. Përtëi kufirit një litër vajguri kushton dy dollarë. Ka zëra që kuponat e falsifikuar kanë qenë të njëjtën markë me ata origjinalët, por ajo që shqetëson më shumë është se qytetarët janë përsëri të humbur. ATSH

Caktohet Këshilltar Tregtar i Francës Francezi Julien Roche, zëvendëspresident i Këshillit Ekzekutiv të grupit ADA, është caktuar këshilltar për tregtinë e jashtme të Francës në Shqipëri. Është një mandat 3 vjeçar, pa pagesë, dekretimi i së cilës u publikua në Revistën Zyrtare të Republikës Franceze, më 23 dhjetor të vitit të kaluar. Roche, 40 vjeçar, beqar, është i huaj i parë që arriti të fusë kapitalet e tij në Shqipëri, në formën e një joint venture me një nga ndërmarrjet e tregtisë së jashtme të shtetit shqiptar që në tetor të vitit 1990. Aktualisht ortakut i tij, Marcel Skëndo, president i ADA-s, ndodhet në burg i akuzuar për falsifikim dokumentesh të firmës, ndërsa vetë francezi Roche është ndaluar largimi nga Shqipëria. Shtypi shqiptar është marrë shumë rreth hamendjeve dhe akuzave të bëra kundrejt aktivitetit të grupit ADA. “I kam bërë një kërkesë autoriteteve shqiptare që të shkoj në Francë nga mesi i muajit shkurt, pohon ai për ‘Republikën’, dhe shpresoj se do të më lejojnë”. Roche është zotërues i shumicës së aksioneve në të gjitha bizneset që ai ka zhvilluar në Shqipëri, si në linjën ajrore ADA AIR, IBS, PERMB, restorantet Chez Laurent dhe L’angle noir, në të përmuajshmen Tribuna Ekonomike Shqiptare e Pavarur dhe gazetën TIT. Roche pohoi se do të vazhdojë të jetë përsëri zëvendëspresident i Këshillit Ekzekutiv të grupit ADA. gj. p Në e dimë se ç’popull kemi, një popull që ka frikë nga buj e agai. Prandaj ne nuk jua japim dot tokat tuaja, se humbim elektoratin. Apo doni që të fitojë përsëri Partia Social-Komuniste? Doni ta kthejnë prapë 31 marsin? Atëherë çdo gjë do të fillojë nga e para. Nëse ju doni doemos prona tuaj, atëherë votoni për ndonjë parti tjetër, ajo ju premton pronat, për atë votoni...! I katërti. (Një i Shoqatës Pronësi me Drejtësi). Nëse ju nuk na i jepni pronat, atëherë përse na i morët votat? Nëse nuk ju duhen votat tona më, përse nuk bëmë zgjedhje dhe parakohshme?! Ne nuk duam të përsëritet më 31 marsi dhe të fitojnë komunistët, po edhe ju nuk keni përse gëzoheni më për fitoret e mëdha kundër komunizmit, nëse ju nuk i ktheni pronat tona! Po nuk na i kthyet tokat dhe pronat tona për ne nuk ka ndryshuar gjë. Për ne, të fshatit sidomos, nuk ka ndryshuar gjë ata të qytetit i kanë marrë ca gjëra, kurse ne në fshat, ne jemi njëlloj si dje (ish-pronarë!). Ju e dini se në nuk ka njeri kundër Ne të gjithë herët unë flas mirë dhe në mburret demokracine, ju më thoni se unë them atë që s’ndjej Unë u bëj thirrje ta harrojmë të shkruarë, ju dyshoni se unë kam parasysh të shpëtoj veten, pse dyshoni xhanëm? Provoni të ktheni edhe një herë komunizmin pa të më shihni...! ...I dëgjoja të gjithë, por nuk mund t’u jap të gjithëve të drejtë. Natyrisht që kjo nuk ka asnjë rëndësi, as për ata as për mua. F. M.

Taka... - Secili ka të drejtën sipas vetes. T’i dëgjojmë - Gjithandej po dëgjojmë njerëz të pakënaqur. Të pakënaqur, për atë që na solli apo nuk na i solli “kjo demokraci”. I kam dëgjuar të gjithë, por e kam pasur vështirë t’ju jap të gjithëve të drejtë. I pari. (Një ish-i burgosur politik). Unë kam vuajtur më shumë nga të gjithë prej komunizmit. Në Burrel kam qenë, në Spaç kam qenë, kur ju të tjerët jetonit të lirë dhe shisnit në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit” dhe votonit 100% për Enver Hoxhën. Tani po na dalin të gjithë të persekutuar! Tani nuk merret vesh kush luftoi dhe kush fitoi. Tani është bërë e vështirë të thuhet kush e desh dhe kush e kundërshtoi Enver Hoxhën. Nga të gjitha anët po shikoj komunistë. O Zot, kur do të na shpëtohesh prej komunistëve, se vetë nuk po shpëtojmë dot prej tyre! O Zot, sot po më shfaqen më shumë komunistë se sa dje, në kohën e tyre! I dyti (Një opozitar). Ne e paraqohshëm? Në menjëherë që t’ia lejojmë pushtetin pakicës, cilado qoftë ajo... Nuk e besoni? I treti (Një deputet i shumicës): Komunizmi u përmbys njëherë e mirë, qysh në mengjesin e datës 22 mars. Antikomunizmi fitoi dhe kjo do të thotë se hallet me kaq morën fund. Ky ishte qëllimi ynë. Tani çdo gjë bëhet është e mirë, e përsosur. Mos u qani kot. As edhe ju ish-pronarë mos qani. Ne nuk ua kemi premtuar kthimin e pronave. Edhe nëse thamë ndonjë fjalë atëherë për këtë kthim, ne e kishim fjalën për të ardhmen. Me vonë të gjitha do t’i bëjmë, edhe kthimin e pronave. Ne nga beu e agai. Prandaj ne nuk ua të fitojë përsëri Partia Social-Komuniste? Doni ta kthejmë e para. Nëse ju doni domosdoshmërisht të kthehen pronat tuaj, atëherë votoni për

Eshtë është vonë. P. SKENDERI Gazetarët nuk po vriten, ata po i vrasin Kur në Sloveni, dhe më pas në Kroaci, filluan luftimet më të ashpra në Evropë që pas Luftës së Dytë Botërore, gazetaret që punonin pranë zonave të luftimit, ishin të detyruar të mbanin të shkruar në kurriz me gërma të dukshme fjalën PRESS. Një gjë e tillë bëntë ata të mbijetojnë në atë skëterrë luftimesh. Por vetëm përkohësisht. Ndërsa bota mësonte çdo ditë - falë këtyre gazetarëve - për krimet e tmerrshme, për kampet e përqendrimit, për gropat me kufoma, për gratë e përdhunuara, nga Beogradi jepet një “sugjerim”: 600 marka shpërblim për çdo snajper nëse vriste një nga ata që mbante në kurriz fjalën PRESS. Një gjë të tillë serbët e patën “sugjeruar” që në fillim të luftës edhe për gra dhe fëmijë. Dhe bashkë me këta të fundit filluan të vriten edhe gazetarët e parë... Marco Lucheta 41 vjeç, Danio D’Angelo, 41 dhe Alessandro Otta, 37, pjesëtarë të një ekipi televiziv të Radio Televizionit Italian, janë tre viktimat e fundit të tragjedisë boshnjake, duke e çuar kështu në 60 numrin e gazetarëve të vrarë gjatë këtyre dy vjet e gjysmë luftë në ish-Jugosllavi (vijon në faqen 4)

I shkaktuan vdekjen një qytetari Komisariati i policisë në Sarandë denoncoi për ndjekje penale dy punonjës të tij. Siç bëri të ditur për ATSH-në shefi i burim zyrtar i Prokurorisë së këtij rrethi, filloi çështja penale ndaj dy punonjësve të këtij komisariati, të akuzuar për përdorim të dhunës ndaj qytetarit Irfan Nano, si pasojë e së cilës ai humbi jetën. Por ndërsa për policin Lavdosh Metaj u mor masa e arrestit, për autorin tjetër, është shpallur kërkimi. Veprimet e paligjshme të punonjësve më sipër shkaktuan plagosjen e rëndë dhe për pasojë vdekjen e tij më 26 janar në spitalin e Sarandës. Me gjithë ndërhyrjet kirurgjikale dhe mjekimin intensiv nga ekipi i mjekëve kirurgë dhe reanimatorë për 13 ditë rresht, nuk u bë i mundur shpëtimi i jetës së tij. ATSH

Miqësisht drejtorit të “Dita Informacion” Duke qenë i bindur se drejtori i një gazete serioze, siç është “Dita Informacion”, ka aq punë me filozofinë e botimit dhe të shitjes sa edhe vetë udhëheqësit e shtetit me ngjarjen e pallitot së tillë duhet të veshin paratë festive, tij lu lutësha të humbësit me në pak minuta për një kafe fjalësh! Në “Reflekset mbi Gorbin” ju shpreh pak a shumë kështu: “Unë kam menduar gjithnjë alë (udhëheqësinë e një shteti) si njeri pragmatist, ose në rastin më të mirë, si një kapiten vapori që duhet të lëvizë e anijën me bashkëkomësit nëpër shëmbëll organizike duke përdorur çdo lloj marifeti që s’përben krim”. Bukur shumë! Nëse është fjala për burrështetasit e llojit Gorbaçov, nuk marr përsipër (për dobësinë time, apo për mungesën e fakteve të pamjaftueshme deri tani për ne, apo për herë të respektimit të opinionit botëror për të) të provoj dot të kundërtën. Sido që unë, gjithnjë personalisht, jam i mendimit se Gorbi, edhe pse ai i ka rrëmbyer botës çmimin e madh Nobel, e ka përfunduar ciklin e tij të përthënës, të madh, apo le ta quajmë dhe glorjoz. Për të tani e më pas do të shkruhen vetëm refleksione, ose refleksione mbi refleksionet...! Por më poshtë tek Refleksionet tuaja (mbi Refleksionet e Xhorxh Sorosit për Gorbaçovin) lexojmë: “Eshtë padyshim një merile e madhe e popullit tim që pasi Ramiz Alia ra nga froni, nuk ia kujton marifetet që ai bëri në kohën e qeverisjes së tij e veçanërisht në kohën e “revolucionit”!!! Gjithnjë miqësisht, do të dëshiroja t’i qartësontit me të “zetat” tuaja mbi këtë fenomën, jo aq për të përkthelluar të politikës shqiptare të viteve ’90. 1. A u dha vërtet mendoni se populli (im, jot, yte, i jonë...!) nuk ia kujton Ramiz Alisë marifetet në kohën e qeverisjes së tij?! 2. A është e vërtetë që jo pak grupe politike të sotme shqiptare po e ushqejnë skenën politike të vendit me akuza të ndërsjella ndaj njëri-tjetrit si ‘agjent’ apo ‘nerez’ të R. Alisë? 3. A mbeti R. Alia (kur Enveri as fizikisht nuk ishte më) qoftë edhe bijë ballkanike e Gorbil, në një kohë kur nën drejtimin e tij zhvilloheshin në Tiranë aktivisht shkencore kundër “Perestrojkës” dhe “Glasnostit”? 4. A thua, pra, se (kapiten Ramizi) e lëvizj anijen e tij, kapi brenda ishin shqiptarët e viteve antikomuniste (ose së paku gorbaçovinan), duke përdorur marifetet që “nuk përbëjnë krim”? 5. Ne fund të fundit, a është e vërtetë se Ramiz Alia tashmë ndodhet në paraburgun Tiranës dhe së shpejti do të dalë para gjyqit?! Përfundimisht, duke ju komplimentuar edhe një herë për nivelin e lartë të shkrimit Tuaj, do të dëshiroja që lexuesi ta marrë nga ju përgjigjen për sa më sipër. Miqësisht dhe me respekt Faruk Myrtaj

ELIDA BUÇPAPAJ Zhirinovski, ky politikan i dites, të cilin e citojnë dhe merren me të agjencitë më të njohura të botës, i krijuar nga KGB-ja, Gorbi apo Jelcini, deklaron tash së fundi se ‘problemi i ish-Jugosllavisë është tepër i qartë’. Kështu, vazhdoi ai, ka vetëm Kroaci, Sloveni dhe Serbi të Madhe. Pra nuk ka më as Mal të Zi dhe as Bosnje-Hercegovinë. ‘Problemi i ish-Jugosllavisë tashmë mbetet një çështje e konkluduar dhe e mbyllur në favor të treshes së përmendur prej Zhirinovski, i cili e pohon këtë në një moment me ‘çiltërsi’ dhe të kuptohet se është vërtet i brendshëm. Tashmë konfiguracioni gjeografik i ish-Jugosllavisë është vendosur më kohë si rezultat i të gjitha negociatave diplomatike të terësishme. Vons, Ouen, Shtoltenberg, Ghali, OKB, NATO dhe të gjitha instancat më të larta të organizmave të mëdha ndërkombëtare. Kështu historia e Bosnje-Hercegovinës do të mbetet një praktikë pune e këtyre institucioneve se si u veprua në herë, once upon a time, në një rajon të Ballkanit, se si u zhduk një popullsi etnike nëpërmjet tryezave të rrumbullakta dhe sipas një marrëveshjeje shumë të precizuar të këtyre organizmave. Në këtë marrëveshje ka edhe anomali të vogla, të cilat ndreqen tepër shpejt, sa hap e mbyll sytë, si p.sh. zëvendësimi i gjeneralit francez Zhan Kont, apo diçka e ngjashme me këtë. Ka zëra që kërkojnë edhe heqjen e embargos për palën myslimane, tërheqjen e trupave të UNPROFOR-it dhe përfundimin e kësaj lufte në betejë të hapur. E ku mund të shkohet pas kësaj? Në një shpërhapje të kësaj lufte dhe inkludim të shteteve të tjera të Ballkanit? Pse ka shpresa që Bosnja-Hercegovina? Pra, mendohet kështu, se kjo do të bëhet në favor të Bosnje-Hercegovinës? Askush nuk e pranon këtë logjikë, e cila është, de facto, logjika e madhe, e pashpjegueshme. Loja politike e kësaj fundshkulli dëshmon se asgjë nuk ka ndryshuar, se ajo mbetet një politikë e moderuar e sofistikuar, por e barbarisë më të vitit 1878 apo 1913.

Pesticidet gjermane rrezikojnë të mbysin në Shqipëri Gj. PILIKA f. 2 Bordet e privatizimit shesin pronat e pronarëve F. MYRTAJ f. 2 Nëpër faqet e gazetave greke f. 3 Unaza shqiptare në Itali Z. ÇELA f. 3

Kjo fundjavë edhe për të çmendurën N të kryeqytetit ishte krejt e zakontë. Duke iu ruajtur luhatjeve të shumta të temperaturës, ajo shfaqej nëpër rrugicat e kryeqytetit herë e veshur shumë trashë e herë hollë. Të shtunën paradite bëri ca ecjejakë të shumta para Parlamentit, më pas u përtol edhe me rojët, të cilët në mënyrë kategorike nuk e lejuan të hynte brenda. Më pas, e mërzitur dhe e thyer nga vendosmëria e rojeve, e çmendura u gjet në të njëjtën të fatit të kundërsharit dhe më pas ne mund të bëjmë një listë të re që të përkojë me numrin tonë të fatit. Kush është në gjendje të përgjigjet se në cilin vit u përgjak koka e Ali Pashë Tepelenës, dhe kur u realizua ky objektiv? Po tani cila kohë është kërkuar dhe cilëja ka kjo kohë me kokën e Ali Pashait? Sa peshlojnë dyja kokat së bashku? Thonë që drejtori i ATSH ka lënë mjekër. Thonë gjithashtu që do ta ruajë vetëm kur të japë dorëheqjen Presidenti i Presidencës së Presidentëve të AD dhe kryetari i Partisë Ekologjike Parlamentare që kanë gjithë ditën dhe gjithë natën për halet e popullit është Shaban Memia. Ai është një antikomunist i vërtetë që bën kompromis as me komunistat as me komunistet. Sabit Broka është kryetar i fshatares në radhët tona. Duke u futur në këtë listë edhe emri im, prishet numri i të fatit. KRONIKANI