Dikush duhet të kujdeset për pastërtinë e atij sheshi se balta ngjit lehtë mbi gjakun e freskët. Godina e ish komitetit të PPSH, në Shkodër, tashmë do të rikonstruktohet, pas një tenderi lokal nga bashkia. Dhe kanë filluar punimet. Do të risuvatohen muret e prishura nga shenjat e plumbave, do të vendosen dritare të reja, do të fshihen gjurmët e parullave komuniste e antikomuniste dhe zyrat do të mbushen me njerëz të tjerë. Vendet ku u strukën snajperët, telefonat që morën urdhrat e gjithçka tjetër do të ndryshojë. Rreth njëqind metra para tij do të mbetet guri mural, në nderon vdekjen e ardhur nga godina përballë. Tri vjet më vonë vdekjeve të dy prillit do tu thuhet inventari. Pas vjedhjeve të shumta që ndodhën pas shkaktërrimit të godinës së PPSH, siç ishin vjedhjet e tullave, dyerve të pa dëgjuara, hekurave e gjithçka tjetër, rrezikohet të vidhen dhe vdekjet e asaj dite. Broci, Beshanaku, Ceka, e Kryeziu të rrezhvarrosur dhe herë për ekspertiza, tashmë po përjetojnë zhvarrimin e vjedhjes. Hijet e vrasësve të tyre enden rrugicave trishtuese të varrezave për të kërkuar pronësinë mbi ta. Në sheshe mitingjesh njerëz të tjerë po përpiqen të thërrasin në ndihmë shpirtrat e tyre që enden pa prehje. Në rrugët e Shkodrës, në sallat e qytetit, në muret e tij, zhvarrosësit po përpiqen të imitojnë ata, që mohuan vonesën e lirisë. Më tej korit të tyre po përpiqet t’i imitojë në konferenca shtypi, në sallë parlamenti, në sheshe mitingjesh. Tashmë vdekja e tyre duhet përseri aq sa ju desh dhe jeta e tyre kur i vranë. Nëse Arben Broci, ringrihet dhe njerëz e kthehet tek sheshi para komitetit të ish PPSH, nuk do të quditet vetëm prej programeve të fasadës së godinës, por dhe të tasades politike. Ata që kishin përballë atë ditë tashmë mund ti dalin në krahë dhe t’i bëjnë thirrje dhe një herë për përmbysje, “përmbysje të madhe” si “atëherë”. Ai do t’u kujtojë plagët e marra, në krahë për prej tyre, kurse ata do ti tregojnë se plaga e tyre është dhe më e tmerrshme. Ata kanë ngelur pa pushtet. Kjo është aq e padurueshme për ta, sa që jeta e të tjerëve, kur janë në pushtet. Nëse Arben Broci rikthehet në sheshin para ish komitetit të PPSH, ATA do ti kutin natyrshëm prap, si atë 2 prill plumbin. Përveç rrëmujës së rikonstruksionit të godinës së PPSH, përveç pluhurit dhe baltës, përveç zhurrmës së pashmangshme të ditës, në shesh do të jenë edhe ata. balta ngjit lehtë mbi gjak. Sa më shpejt aq më mirë. Dy prilli është mohim i vonesës së lirisë.

Instikti i kopesë...

Partia Republikane shqiptare botoi në broshurë “Projektligjin për kthimin e pronave mbi tokat bujqësore” dhe Relacion shpjegues të saj. Nisur nga brendësia, kompleksiteti agrar dhe nga vendi që zë ky problem në programin e PR, kjo broshurë do të kontribojë në rrahjen e problematikës në Partia Republikane me angazhimin intelektual dhe përgjegjësinë qytetare për fatet e kombit, po konsolidohet e po rit në sytë e popullit si forcë politike serioze, e angazhuar për një të ardhme më të mirë për fatet e vendit. Kapitali i huaj pret që t’i përgjigjemi realist me njohjen e pronës e jo me shifra. Sot kur demokratizimi dhe emancipimi politik po fitojnë hapësira dhe gjera PRONA DHE PARTIA REPUBLIKANE dhe PONARET janë bërë tashmë një hallkë e lidhur ngushtë që kërkojnë orientimin e vendit në rrugën e tregut të lirë. Ligji 7501 për tokën i mbyll rrugën tregut të lirë. Sot ky ligj dhe Projektligji i PR janë vënë përballë njëri-tjetrit. I pari i firmosur nga Ramiz Alia e i miratuar nga Parlamenti e Qeveria e sotme (që hiqen sikur e njohin realitetin e ngulët-këmbë në zbatimin e tij të ndarjes për trymë duke mohuar pronën) dhe, i dyti, i PR (i regjistruar në memorien e brezave, që nuk le shteg për zbatimin e ligjit 7501). E kjo ndodh se shqiptari ka qenë zot fuqiplotë i pronës së vet, të sank-

Të premten, më 8 prill ora 10.00, mbidhet Këshilli Kombëtar për të shqyrtuar aktualitetin politik, problemin e ligjit për tokën dhe çështje të organizimit të partisë. Rekomandohet mbledhja e komitetit drejtues të degës për t’u paraqitur në mbledhje të këshillit me një përgatitje më të mirë

Klinton i shkruan Berishës Presidenti Berisha ka marrë një letër nga Presidenti amerikan Bill Klinton. Në të, Presidenti amerikan falenderon dhe vlerëson lart mbështetjen e Presidentit Berisha për vendimin e NATO-s të muajt të kaluar dhe thotë se SHBA-ja do të vazhdojë të mbështesët në ndihmën e Shqipërisë dhe të miqve të tjerë në rajon për zgjidhjen e konfliktit në ish-Jugosllavi. ATSH

Në tre ditët e fundit të muajit mars, në pikën e kalimit kufitar Kakavijë, u kthyen rreth 800 refugjatë nga Greqia. Mesatarisht janë kthyer mbi 230 vetë në ditë. Midis tyre ka edhe refugjatë të pajisur me dokumente të rregullta, të cilët punonin në Greqi prej disa vitesh. Disa prej tyre ishin keqtrajtuar nga policia greke. Një refugjat me dokumente të rregullta, që nuk pranoi të identifikohej, tregoi në prani të të tjerëve shenjat e lëna nga shkopinjte e gomës në trupin e tij. Ndërsa refugjatit nga Tepelena, Agron Sejdi, i ishte bllokuar krahu nga rrahjet. Astrit Nelos, nga Tepelena, i kishin grabitur 100 mijë dhrahmi pa dokument kthimi. Pellumb Shehu nga Gjilava tregon, se pasi e kishin rrahur, i kishin grisur pasaportën me vizë të rregullt. Po kështu kishin vepruar edhe me Eqerem Zenelin nga Aranitasi, të cilin e kishin ofenduar duke i grisur edhe pasaportën me vizë të rregullt. ATSH

Imaginacion Madam Fon Kohl, Ju keni qenë disa herë në Shqipëri, por unë nuk kam pasur rastin t’ju shoh. Ju sa herë e keni vizituar Shqipërinë, si me një gjuhë gjysmëshqipe, keni derdhur fët-fët veç helm. Madamë, i pagabueshëm është veç Zoti, kështu lutuni Atij t’ua falë mëkatet, tani që për Pashkë qielli është i hapur. Madama, të më ndjeni që s’ju kam rastisur asnjëherë kur keni vizituar Tiranën, për ndonjë ndonjë nga mjetet e kam shërbëllim tuaj sipas përfytyrimit tim: Ju madamë, jeni tepër e shëmtuar, jeni xhiele dhe s’terpet. I lutem Zotit këtë Natë Pashke të ma falë ashpërsinë time, por këtë e bëj duke u mbështetur në bindjen time se vërtetësisht juve jeni kështu. Nuk kisha për t’u marrë me kurë personin tuaj, zonjë e nderuar, por kur ju fitoni të drejtën të gënjeni për shqiptarët, atëherë dhe mua instinkti i vetëmbrojtjes dhe krenaria kombëtare më jep të drejtën dhe më lejon të them për ju se jeni një shemtarike xhitele sterpë. (Pale sikur të jetë vërtet kështu.) Madamë, sikur të mos e kisha dëgjuar zërin tuaj të largosuri si e intervistuara e BBC-së në ditën që delegacioni shqiptar gjendej në Londër, se si bën prognoza për shqiptarët dhe Shqipërinë, nuk kisha për t’u kujtuar kurrë për ju, por meqë ju i kapërcyet të gjitha llojet e kortezisë dhe politësisë diplomatike si dhe të gjitha normat elementare të edukatës, atëherë edhe unë nuk ju kërkoj ndjesë për përfytyrimet e mia në lidhje me ju si një plakë... e shëm... zite... dhe shterpë. Në intervistën tuaj ju thatë, madamë, se “shqiptarët tani në aparencë janë të ndryshuar, se janë të veshur, të zhurmshëm dhe të lirshëm”, “por kjo”, vazhduat ju madamë, “është vetëm njëra anë e medaljes. Ana tjetër e medaljes është se Shqipëria është një vend shumë i varfër... dhe pastaj me gjuhën tuaj prej garpëruese ju vazhduat fët-fët të villnit helm. Sa ju kanë paguar për këtë intervista të tilla, madamë. Shumë më tepër besoj se për të dhënë intervista të tilla, se një konjubim të bukur, beso! Madamë, kur konstatojnë një aromë të rëndë, “se shqiptarët janë bërë të zhurmshëm dhe të lirshëm”, në fakt pikërisht ky çlirim i shqiptarëve ka ardhur si rezultat i një ndryshimi rrënjësor, se shqiptarët tani kanë shpëtuar nga obsesioni i frikës, se mos Elida Bucpapa

Në gazetën “Aleanca” të datës 2 prill 1994, në një shkrim me titull “Për një tjetër moral politik në Shqipëri”, Ardian Klosi dhe Edi Rama, pretendojnë që, të ndërtojnë një platformë të re morale. Në gazetën “Aleanca” të datës 2 prill 1994, në një shkrim me titull “Për një tjetër moral politik në Shqipëri”, Ardian Klosi dhe Edi Rama, pretendojnë që, të ndërtojnë një platformë të re morale, d.m.th., të ndryshojnë jo vetëm moralin e politikanëve por edhe moralin e kombit. Që në fillim të bie në sy “morali i ri” politik i dy autorëve. Ndërsa pretendojnë se kanë vajtur në Gjorkastër me ftesë dhe në mbështetje të PAD, në të njëjtin paragraf e quajnë këtë parti dhe veten si “grupimin e pa pajollë dhe me abuzantin në skenën e politikës shqiptare”. Sigurisht që nuk ka asgjë të pa moralshme të bësh pjesë në një parti politike ose të simpatizosh një platformë. Kjo është e drejta e tyre. E keqja është kur fyhesh pas etiketave të pavërtara, të objektivit ose kur fshihen simpatitë dhe preferencat politike. Në këtë rast, mund t’i ngjash një prostitutë e cila pasi bën seks pa dallim feje, krahine dhe ideje pretendon dhe përsërit ore ç’kashtë e është e ndershme. Kështu të pamoralshmit marrin përsipër të na mësojë “moralin”. Një qëndrim i tillë nuk është thjesht qesharak, por është shpikës i rrezikshëm nga ana shoqërore sepse, morali i të pamoralshmeve tenton të bëhet një moral kombëtar. Nuk është asnjë dyshim, se konkluzioni që nxjerr zoti Ngjela në preokumorion e tij, që PAD është kthyer në një repart të PS-së është thjeshtë i vërtetë. Në këtë rast, për mua, me të moralshmit janë social-istët, sepse gjithkush di dhe e përsërit këtyre platformave të alterna-tivën që kanë zgjedhur, kurse me të pamoralshmit janë ata që e fshehin këtë përcaktim madje përpiqen të na japin dhe prova ndershmërie. Ajo që të tërheq vëmendjen në moralin e kësaj platforme, është shtrimi nën një dritë perverse i problemeve të politikës së jashtme, të çështjes kombëtare dhe të moralit kombëtar. Zbërthimi në fjalë kanë të drejtë kur thonë që me fjalën patriot spekulohet, ashtu siç spekulohet dhe me fjalët e ndershëm, të pavarur. Për këtë nuk e kanë fajin nocionet dhe fjalët, dhe me këtë nuk mund të argumentosh se duhet të ekzistojë patriotizmi. Spekulimi qëndron pikërisht se çfarë u tha e kush e tha në “Byronë Politike të PD” në Malin e Dajtit. Konkluzionet që nxirren nga fjalët e Nanos janë si ai, duke dashur të tregojë me fakte “konspiracionin” që po përgatiste kundër tij (pa gjyqi është politik dhe jo për krime ordinere), nxjerr disa avaze të tjera që ndoshta lehtësojnë atë, por rëndojnë PS. Avazi i parë është se në gjirin e institucioneve më të larta shtetërore e partitake paska hajie. A nuk është ky një sugjerim që i bëhet Qeverisë për inteligjencë e pastrim të njerëzve të korruptuar në institucionet (plotësisht e justifikueshme). Avazi i dytë është se Sigurimi vazhdon të funksionojë plotësisht i organizuar dhe i udhëhequr nga PS. Ekziston dhe mundësia e tretë, që të gjitha këto që thotë Nano në sallën e gjyqit të jenë broçkulla. Në qoftë kështu, atëherë patjetër dhe në mënyrë të rrufeshme duhet bërë përgënjeshtrimi i këtyre broçkullave dhe Nano të dënohet edhe për shpifje. P.DERVISHI

Nga zhvillimi i gjyqit të Nanos dy gjëra më duken paradoksale dhe qëuditën me: E para - Hesh­tja e Nanos dhe e mbrojtësve të tij gjatë procesit gjyqësor, në vend që të shpallonin akuzën pikë më argumente bindëse (kuptohet po qe se balanca se e drejtës do të anonte në anën e tij). Nga zhvillimi i gjyqit të Nanos dy gjëra më duken paradoksale dhe qëuditën me: E para - Heshtja e Nanos dhe e mbrojtësve të tij gjatë procesit gjyqësor, në vend që të shpallatonin akuzën pikë pas argumente bindëse (kuptohet po qe se balanca e së drejtës do të anonte në anën e tij). E dyta - Njohuritë e thella dhe në intimitet të Nanos, (megjithëse në burg) për çdo gjë që ndodh në sferat më të larta të shtetit shqiptar, ndoshta deri në dhomat e gjumit të qeveritarëve. I pandehuri Nano trego se cilet janë klidhben në vëlin 4, në çorë mblidhen dhe çfarë flasin. Atregon fjalën që ka thënë z. Meksi gërme për gërmë (fjala e mbyllur në thonjëza), duke e akuzuar direkt atë për urdhërues a inspirues për goditje e z. T. Keko. Nano tregon në sallën e gjyqit, se nga gjithë ajo mori fishash cila është fishe e mikrofonit të dhomës së butësit të tij. Ai tregon se nga qëthe ajo mori magnetofonësh, cili është i SHIK-ut. Ai tregon para trupit gjykues se ku shkojnë gjyqtarët e prokurorët në çdo ore të ditës, të natës e të mbrëmjes, me cilin shoqërohen e çfarë u thonë. Syut dhe veshi i tij janë të pranëshëm deri në majën e piramidës së shtetit e PD, p.sh., di se çfarë u tha e kush e tha në “Buronë avaze të tjera që dënohet edhe për shpifje.

Të qenit shqiptar jashtë Shqipërisë f. 3 Mosnjohja e pronës ka penguar investimet e huaja f.2

PËR KTHIMIN E PRONAVE MBI TOKAT BUJQËSORE (Nentor 1993) në rrahjen e problematikës në fshatin shqiptar dhe më konkretisht të krijojë një mjedis të nevojshëm për shndërrimin e këtij Projektligji në një proces aktiv. Për këtë kërkohet nga të gjitha degët e PR-së në rrethe që këtë broshurë ta shpërndajnë e të sigurojnë përhapjen në diskutim të të gjitha shtresave të gjera të popullsisë që ata ta ndiejnë dhe miratojnë këtë Projektligj nga Parlamenti dhe, do të sjellë lirinë për të prodhuar e fituar në tokën e vet e do t’u zgjojë atyre energjitë dhe shpirtin krijues. hiqen sikur e njohin e realitetin e ngulët-këmbë në zbatimin e tij ndërsa për të frymë në memorien e brezave, që nuk lë shqiptar ka qenë zot fuqiplotë i pronës së vet, të sank-sionuar ligjërisht me të drejtën zakonore. Toka në fshat apo trualli e shtëpia në qytet, janë hapur e ndërtuar me mundime e shpesh me sakrifica ekstreme të disa gjeneratave. Janë blerë me para të fituara, me punë të rëndë kurbeti e argati e për këtë nuk mund të privatizohen në mënyrë arbitrare. Toka është libër i shenjtë për trungun familjar e reforma sipas Projektligjit republikan krijon mundësinë për të filluar “leximin” e këtij libri. Kthimi i pronave pranorit të ligjshëm do të sjellë ndryshime cilësore. Në aspektin psikologjik fshatari do ta ndiejë [vijon në faqen 2]

“Unë jam qytetare e gjithë botës, – tha e çmendura në krey-tet, mungesën e ditës së premte, para Hotel Da-jtit, në mes të një turme kuasertarësh shqiptarë dhe të huaj. I kam dhjerë edhe serbet, edhe grekët, edhe kinëzët. Tani unë jam qytetare e gjithë botës dhe s’dua t’ia di për këtë botë. Fundi i fundit, ç’me detyron të jem shqiptare, kur kam edhe të parët e mi s’kanë qenë asnjë ditë të tillë. Veprat monumentale të babait tim, vërtet u vendosën nëpër sheshet dhe piedestalet e Shqipërisë, por ato s’kishin asnjë punë me Shqipërinë dhe shqiptarët. Pastaj ç’punë kanë ata me ne?! Kur s’keni punë me Shqipërinë, si mund të kemi punë ne partitë dhe elektoratet moderne të Shqipërisë?! E kemi dhjerë të gjitha, edhe partinë e PD edhe tjetrën. Ne jemi qytetarë të lirë të kësaj bote që i mungojnë liritë. Edhe Kristin Fon Kahl’n e kemi dhjerë. As me të s’kemi punë. Kështu do të jemi gjithmonë. Ne jemi për një tjetër moral në Shqipëri, dhe jo veçan moral politik. Në fakt ne jemi kundër të gjithë moralëve të sotme, edhe të shkruar, sepse këto morale i kanë ndërtuar njerëzit intelektualë, patriotë, demokratë e disidentë të vendeve të ndryshme. Ne jemi kundër të gjithave, edhe partive, edhe çdo qytetare... q’me edhe partive, edhe çdo qytetare e lirë të kësaj bote që i mungojnë liritë. Edhe Kristini të gjithave, që i mungojnë liritë. Edhe Kristini të gjithave, që i mungojnë liritë. Edhe Kristini të gjithave, që i mungojnë liritë. Edhe Kristini të gjithave, që i mungojnë liritë. Edhe Kristini të gjithave, që i mungojnë liritë. Edhe Kristini të gjithave, KRONIKANI