"Ribërja" e Qeverisë nuk do të thotë zëvendësim i disa ministrave Tashmë është e sigurtë se do të kemi nga ora në orë "ribërje" të Qeverisë. E kërkon koha, zhvillimi i demokracisë. Asnjë individ, dhe sidomos asnjë parti nuk duhet të ushqehet me mendimin se ministri e merr mandatin se pakurë kaq vjet dhe po të lëvizë para afatit pëson një fyerje personale. Këkuptimi qëndron në atë, se çfarë e quan veten një ministër. Sipas konceptit demokratik, ministër është një nëpunës i rangut më të lartë, në pagën që nxirret nga taksat e popullit dhe që duhet t’i shërbejë popullit, për aq kohë sa të quhet i aftë. Në momentin që vërtetohet se dikasteri i tij ka dobësi, ministri duhet të ndërhyjë, po nga ana e ardhur, pa asnjë problem për të dhe për të tjerët. Kur të kemi përvjetorët këtë koncept, që sot duket vërtet i largët, do ta kemi të lehtë të bëjmë e të ribëjmë qeveritë, sipas nevojave të vendit, pa dramatizime. Partia Republikane kërkoi ribërjen e Qeverisë për shkak se u shtruan në Kongresin e Dytë. Por duam të ritheksojmë edhe një herë mendimin se përzgjedhja e ministrave, krijimi i një kabineti moralist dhe profesionsalist të mirë, është vetëm hapi i parë. Kjo pothuajse nuk do të zgjidhte asgjë nëse nuk shoqërohet me ndryshimin e mënyrës së qeverisjes. "Stili" i një qeverie përfshin në fushë të gjerë diskutimi, por duket u nisur nga kushtet aktuale dhe emergjenca që paraqet problemi, ne kemi thënë se së paku, duhet të merren disa masa paraprake që Qeveria të krijojë një "vetëmbrojtje" dhe të synojë në arritjen e një efikasiteti sa më të lartë. Nga ana jonë kemi parashtruar këto kërkesa: - Qeveria të hartojë një program mbi objektivat që kërkon të arrijë deri në pranverën e vitit 1996 dhe këtë objektiv ta vë në jetë në mënyrë popullore, ndryshe Qeveria nuk do të ketë përkrahjen e duhur. Mund të ngasë edhe me këq, që Qeveria të shkojë në një krah dhe populli në krahun tjetër. - Nëse do të jetë një qeveri koalicion, ajo duhet të funksionojë detyrimisht si e tillë, sipas kritereve të koalicionerve përmendure dhe, që në ditën e parë, duhet të lidhet një "kontratë" ndërmjet palëve mbi funksionimin real të koalicionit. - Qeveria është në shembër ti popullit e i përgjigjet Parlamentit, si entit, si dhe Presidentit, për çështjet kushtetuese që e lidhin me të, dhe ministrave nuk u lejohet të organizohen në fushata patriotike - që do të thotë braktisje e detyrës. - Korrupsioni është fusha më imediate ku duhet të operojë Qeveria, duke u angazhuar në rradhë të parë në spastrimin e aparatit administrativ. Shembull më simbolik në këtë drejtim, do të ishte një ligjë e dekret që do t’i ndalonte kategorikisht ministrave dhe gjithë funksionarëve të lartë, në qender e në periferi, të marrin me veprimtari ekonomike private. Një përmbushje me pa-ket e kësaj detyre do të ishte miratimi nga Parlamenti me procedim të shpejtuar i statusit të nëpunësit. Ky status do të përcaktonte nëse lejohet nëpunësi të shtojë të një hak tjetër me personin që ka në çështje me zyrën e tij, nëse lejohet të zgjidhet ai vetë anëtar në karrëksen e një familjar të tij, nëse lejohet të pranojë gjithë një vit dhurata që e kalojnë shumën e përgjithshme të 500 lekëve etj. - Qeveria duhet të shkarkojë nga ngarkesat e dëmshme e centralizmit, duke i kaluar menaxherëve kompetencat e veta pushtetit lokal, pothuajse gjithë veprimtaritë sociale dhe ato ekonomike që kanë karakter lokal. Partia Republikane dëshiron të jetë në koalicion qeveritar për të dhënë ndihmesën e saj të sinqertë në stabilitetin e vendit, por e shikojmë të padobishme e të pamundur marrjen pjesë në një koalicion që nuk do t’i përgjigjej, së paku, kërkesave që përmendëm. Duke ecur me bindjen se këto kërkesa synojnë vetëm në të mirën e vendit e të Qeverisë, kemi shpresë se do të arrihet në marrëveshje.

Ismail Qemali, pikërisht në "vitet e mbrapshtë", kur Turqia po mundet vetën e vet dhe nuk ishte më imperatori, kuptoi se shqiptarët nuk mund të vononin më në bërjen e Shtetit shqiptar. Shqiptarët, të mësuar deri atëherë vetëm të luftonin, por jo të krijonin pavarësinë e vet, madje të luftonin "për të tjerë", ende nuk po binin dot atë që fqinjët, që gjithë dallëzërrë ndajnë Shqipërinë së vogël, e bënë për veten e tyre. Shqipëtarët që kishin qenë përbërës kryesor në betejën e Fushë-Kosovës dhe të Pavarësisë së Greqisë, ende nuk kishin mundur të arrinin në përfundimin se më së pari duhet të bëjnë shtetin e tyre. Ismail Qemali, si deputet i Parlamentit turk, dhe si analist i hollë i përpjekjes shqiptare, doli në përfundimin e madh se më së pari duhet bërë Shqipëria. Por Shqipëria nuk bëhej dot më nga larg, Shqipëria mund të bëhej në Shqipëri. Ismail Qemali, duke njohur Orientin, por edhe prirjen e Oksidentit, zbriti në portën lindore të Evropës, në portin e Durrësit, që ishte dhe mbetet porta e Shqipërisë, më të vetmin synim: Të ngrinte flamurin e shqiptarëve, flamurin e Shqipërisë. Vetëm flamuri mungonte, Shqipëria ishte aty prej kohësh. Nuk mundi dot në Durrës, por e ngriti flamurin në Vlorë, si për të mbetur përgjithnjë në historinë, që i vinte pas, me mbiemrin Plaku i Vlorës. Në Vlorë i erdhën të gjithë; nga të gjitha krahinat e Shqipërisë. dhe Shqipëria ishte ajo që ishte. Ajo që kishte qenë gjithnjë; nga Kosova gjer në Çamëri, aty ishte shteti i gjithëpërfshirësit. Shqipëria u shpall e pavarur e barabartë me qëvetshem. Shqipëri e shtrigatreve. Flamuri i kuq me shkabën e zezë dykrenore, si flamuri i Gjergj Kastriotit. Në Vlorë u ngrit një simbol, Flamuri. Vetë fjala simbol do të thotë "palë vulë". Një shtet që s’bëhej bep, sapo shpallej, që do të bëhej me vonë, që do të rezistonte me vonë, që do të përsojë më vonë, që edhe nuk është bërë dot shtet deri në nivelin e endërrimeve të tij, deri në nivelin e gjithë shtet gjë militonë shqiptarët. Por që padyshim po bëhet, ka filluar të bëhet. 1944-a e c-liror nga hajati, por jo nga sundimi i vet", 1990-a e orientoi nga Evropa, por është një "def" i tërë që duhet kapërcyer. Jo me anë rref-ugjatesh, por me identitetin tonë kombëtar, me ato vlera që më në fund e kanë mundësinë e shpalljen ashtu siç u shpall Pavarësia nga Plaku i Vlorës. Askush nuk të hap udhë në Evropë nëse nuk imponohesh për atë. Dhe në Evropën e sotme, nuk mund të imponohesh veçse me identitetin tënd, me vlerat kombëtare, që tek shqiptarët nuk duhet druar si janë të pakta. Vetëm se duhet respektuar Flamuri, që u ngrit nga Ismail Qemali në fillim të shekullit. Rreth tij duhet përbashkuar, ashtu siç u mblodhën atëherë, më 1912! FARUK MYRTAJ

Seminari i Rinisë Republikane Ditën e premte, më 25 nëntor, Forumi Rinor Republikan organizoi në Pallatin e Kongreseve seminarin “Mbi Konservatorizmin”. Ky seminar konsistonte në paraqitjen për herë të parë në vendin tonë të disa koncepteve bazë të konservatorizmit. Një ideologji kjo që së bashku me liberalizmin dhe socializmin kanë qenë në themel të teorisë dhe praktikës politike në gjithë këta dy shekuj e fundit. Pas hapjes së seminarit nga kryetari i FRRSH, z. Enkel Demi, punimet vazhduan me referatin kryesor të mbajtur nga pedagog i fakultetit të filozofisë z. Hysamedin Feraj. Ai trajtoi çështjen e konservatorizmit dhe neokonservatorizmit. Ky referat u plotësua nga z. Hysamedin referatin e Enon Ngjelës, nënkryetar i FRRSH, i cili u ndal në kuptimin konservator të historisë, traditës, autoritetit dhe prones. Po kështu, z. Ruben Avyahu, sekretari i jashtëm i Forumit, në referatin e tij trajtoi disa koncepte të konservatorizmit mbi ideologjinë mbi parimet e moralin, barazinë dhe lirinë. Në seminar diskutoi edhe z. Fatmir Mediu, nënkryetar i PR. Në emër të PR, të pranishmit i përshëndeti kryetari, z. Sabri Godo. Pas pyetjeve dhe diskutimeve të bëra, seminari u mbyll me një koktej të organizuar.

Kryetari i PRSH, z. Sabri Godo, në krye të një F. Mediu dhe sekretari i përgjithshëm Dr. C. Ngjopa, matën pritjen me 25 nëntor ambasadorin e Republikës Popullore të Kinës. Z. Godo foli mbi situatën aktuale politike në vend duke u ndalur veçanërisht në kontributin e emergjent që duhet të japin forcat politike për hartimin e projekt-kushtetutës e z. G. Godo foli gjithashtu edhe për mendimin republikan në lidhje me ribërjen e qeverisë dhe veten me vërejtje jo vetëm në ndryshimin e individëve, por edhe në stilin dhe metodën në punën e qeverisë. Përsa i përket çështjes së korrupsionit, drogës dhe prostitucionit, z. Godo theksoi se këto fenomene po përbëjnë një rrezik serioz dhe për vetë qeverinë dhe duhet të merren të gjitha masat për ndalimin e tyre. Në takim u diskutua dhe interesi i përbashkët për zgjerimin e marrëdhënieve trembëdhjetë dhe nevojën e një delegacioni të partive me përbërje të ndërsjellë.

Duke marrë shkak nga artikulli me titull: “Korrupsioni i detyruar?”, me mbi shkrimin “Si mund të largohen investitorët e huaj?” dhe nëntitull “A është Koco Kaskaviqi i tërë-fuqishëm?”, botuar në gazetën “Republika” të datës 24.11.1994 me autor A. Avërin Ballvora, i përgjigjem ashtu: titull-krediti dhe i bëj një luftë publik te sa më poshtë vijon; Artikulli në fjalë përben një fyerje publike të personit tim si qytetar e në njëkohësisht si funksionar i administratës shtetërore, që e bëhet për qëllime të caktuara. Duke qenë se çka paragjet artikullshkruesi nuk përputhet puthem me natyrën e karakterin tim si qytetar e nëpunës, pa i hyrë shqyrtimit të së vërtetës, që është krejt e kundërt me atë shkrimet dek... Kuditeti që hedhte gazetës “Republika” konfirmon “korrupsionin” e “kondestuar” nga z. Avni Ballvo-ra, duke bërë shënimin: “Duke dhënë ekskluzivitet fenome-nen të korrupsionit dhe goditës publike të tij, i hapim rrugë te gjitha shkrimeve me objekt të ngjashëm.” Akuşuh nuk është kundër-llim se shtypit dhe nevojës për një frymëmarje më të gjerë të tij, duke goditur korrupsionin, por vërtetësia e fakteve është elementi baze ku duhet të mbështetet një gazetë. Unë mund të deklaroj publikisht se artikullshkruesi ka paraqitur në mënyrë të shtrembëruar faktet dhe nuk i është miratuar asnjë dëmshpërblim. Ai flet për investitorë të huaj, kur kjo nuk del asnjë nga vendimet e KRTG që citohet. Për fat të mirë redaksia e mbyll shënimin me fjalë: “Me këtë rast do të kërkonim që prononcimin e organeve shtetërore përgjegjëse” dhe kështu cilindo mund të kapë opinionin e gjerë, se jo të gjithë ata që shkruajnë thonë të vërtetën. Njoftoj opinionin publik, gjithashtu, se jam drejtuar organeve të drejtesisë për t’i ardhur në fund kësaj çështje. Ark. Koco Kaskaviqi Drejtor i Drejtorisë së Urbanistikës Bashkia e Tiranës ATSH

Nga kronikat Parandien e së shtunës e “mendura N e kryeqytetit u pa të tërhiqte zvarrë përg-jatë ish-bulevardit Stalin një manekin ministri. “Lëshomi i thoshte manekini”. “Lëshomi! Ç’ke me mua, jam ministër. Ti duhet të largohesh bërësit e çmendura të ka marrë komandat! Duhet të largohemësh! Është te largohen? Kush do të vijë në vendin tim?! Ë c’nendar e zvarrit, manekinin gjithë orën rreth bulevardit Stalini, pastaj e lëshoi para shkallëve të Bankës Nacionale dhe tha me zë të lartë: - Merreni! Jepini ceget që i ka vënë me djerës e ballit! “Ç’është ky respekt i madh i vuajtur që para zvarrve të Bashkisë së Tiranës. Hipokritë! I doni emrat e ministrave të rinj! Nuk ua tregoj!” Po nuk lihen pesë sh-ketarë shqiptarë në origjinë greke? Kërkesë që bëne parlamentarët e shqiptarë Gjinushi dhe Peto nuk u mor në konsideratë sepse atë e bëni fare as-hkqare. Si me thënë, po diplomaci. Pas disa nëshë ato të thonë se ia kanë pasur me hile grekat Gazetarët e pavarur po kërkojnë litare. Burgjet e Shqipërisë kanë më shumë ogjetare se sa kriminelë, ka thënë një gazetar tepër i njohur, për objektivitetin. Nga amnistia e regjimit të Berishës nuk përfiton as-një nga gazetari e burgosur. Kam një ide origjinale. Meqë ministrat uadhin ishte po na korrupxion, t’i heqim fare. Punën le ta bëjnë zëvendësministrat. Ky i flamës korruption, ganga më e rrezikshme se kolera, sepse atë në njerëz të mjedic e të mirë sh-ndetësore. Bashkia e Tiranës objektiun që i ka vënë vetes për të lënë kryeqytetin pa qenë njëte gjelbërim po e realizon me sukses. Mendoni se në vështirësi-jorin e dyte të vitit që po vjen ngjyra e gjelbër do të ekzistojë vetëm në tabelat e kioska dhe fletë - pune detor. Me pas de fillim e z-dhërt tëndërton kioskat quajtlës. Plushtari po po lulëzon Tiranën po vjen nga qelë. Fshesaret janë udhërr në punën e vetën ditën dhe veten nga pastruar ka dhe ditën. KRONIKANI

Rrugë bukur e vështirë - rruga e artit Faqe 3 Këqinter-pretimi i mitit Faqe 3 Burrë shteti dhe miku i popullit shqiptar Faqe 4 Ndal, zoti Papulias! Faqe 2

Presidenti, Bordi i drejtorëve, Drejtori i përgjithshëm dhe stafi drejtues UROJNË Presidenti, Bordi i drejtorëve, Drejtori i përgjithshëm dhe stafi drejtues UROJNË Presidentit të Republikës së Shqipërisë, Kryeministrit, Qeverisë, Popullit shqiptar kudo jeton, brenda dhe jashtë vendit FESTEN E MADHE, 50-VJETORIN E ÇLIRIMIT TË VENDIT DHE TË DITES SË FLAMURIT Duke dëshiruar suksese, zhvillim, progres dhe bashkim të gjithë mendjeve shqiptare për forcimin e demokracisë në Shqipëri.

Dy në Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë u mbajt Kuvendi i kësaj lidhjeje, cili bëri analizën e punës së saj për periudhën dyvjeçare. Pas punimeve të Kyreisis së Lidhjes e mbajti kryetar z. Bardhyl Londo. Kuvendi vijuan një varg diskutimesh në lidhje me cilat ishin më të rëndësishmet për të reformuar Lidhjen e Shkrimtarëve dhe Artistëve, Sekretari i saj rezuloti z. Xhevahir Spahiu. Korresp. “Republika”