Domosdoshmëria për krijimin e aleancave është i vetmi përfundim i sigurt, që mund të nxirret sot, duke i hedhur një sy zhvillimeve në skenën politike shqiptare.
Por sa më tepër ndjehet nevoja për të vendosur urat e bashkëpunimit midis forcave të ndryshme politike, aq më tepër dalin në pah vështirësi nga më të ndryshmet, të cilat pothuaj e pamundësojnë një gjë të tillë. Këtu ndikojnë faktorë të ndryshëm, në radhë të parë mungesa e eksperiencës politike në kushtet e pluralizmit, mendësitë e edukuara nga e kaluara moniste si, dogmatizmi, mungesa e elasticitetit në mbajtjen e qëndrimeve, të cilat janë të pranishme në veprimtarinë e politikanëve tanë edhe sot e kësaj dite. Kështu, nuk dihet se ç’është aleanca apo koalicioni, rrjedhimisht nuk dihet se ku fillon njëra e ku mbaron tjetra; si pasojë, shihet e udhës të futen në një thes. Gjithashtu, krijimi i aleancave vështirësohet edhe për faktin se motivet që mund të çojnë në krijimin e një klime bashkëpunimi midis partive janë relativisht më të dobët se faktorët që i mbajnë ato larg njëra-tjetrës. Në këtë aspekt edhe partitë që qëndrojnë shumë pranë PS, pavarësisht se ç’mund të kenë vendosur forcat politike, të cilat jo vetëm mbajnë qëndrime të përbashkëta me të, po kanë edhe programe pak a shumë të njëjtë. Dicka pak a shumë e ngjashme ndodh edhe me PD. Parti politike që ndodhen pranë saj, të matë e në të djathtë, nuk pranojnë të shpallen si aleate të saj, duke u ruajtur se mos mbajnë mbi shpinë një pjesë “mëkateve” të partisë në pushtet. Për këtë ka ndikuar dhe prishja e urave nga ana e PD-së, qoftë me të Majtën, qoftë me të Djathtën si dhe qëndrimi ndaj grupeve të ndryshme në gjirin e saj. Me të favorizuara në drejtim të aleancave paraqiten forcat e djathta, gjë që duket me krijimin e LDSH. Këtu ka ndikuar ekzistenca e disa shtyllave që shërbejnë për të mbajtur më këmbë këtë aleancë, siç është qëndrimi ndaj pronave, lufta kundër mbajtjes të komunizmit, që rrezikojnë rikthimin e tij pa u varësisht se në forma të tjera, intoleranca ndaj dobësive në qeverisjen e vendit etj. Duke u ndodhur para vështirësive të mëspërme përsa i përket krijimit të aleancave, forca të ndryshme të krahut të majtë kanë filluar të zhvillojnë një fushatë sulmesh kundër LDSH dhe komponentëve të saj, duke spekuluar me disa nga pikat e platformës së saj, me praninë brenda saj të monarkistëve, me qëndrimin ndaj grupeve të caktuara etj. Megjithatë, LDSH nuk përfaqëson një ngrehinë të së kaluares. Në qoftë se ajo u shfaq sot në skenën politike shqiptare, është sepse vendi po shkon keq dhe se partia në pushtet i braktisi një pjesë të zotimeve që lidheshin me aspiratat e subjekteve të djathtë. Në këtë kuptim ajo është një shprehje e re politike, origjinale, por që i shtrin rrënjët edhe në historinë e vendit dhe të kombit, duke u mbështetur në vlerat më të mira të tyre. LDSH lindi si një përgjigje imediate e krizës që po përjeton vendi aktualisht. Në këtë aspekt, ajo paraqitet si një refleks i ndjenjës së vendit për të mbijetuar, si një instrument që do të garantojë rindërtimin e tij. Ajo nuk është një lëvizje spontane protestuese sa për të dëshmuar praninë e saj në skenën politike të vendit, as një grupim revanshist, siç i pëlqen ta quajë ndonjëri, që do t’i vërë shqiptarët kundër njëri-tjetrit. LDSH, gjithsesi, nuk pranon të integrohet me ndonjë klasë politike të komprometuar ose të diskredituar; objektivi i saj është të tërheqë pas vetes popullin shqiptar për të qeverisur, duke ofruar zgjidhjet e saj për problemet e rënda, me të cilët po ballafaqohet vendi. Zgjidhjet e propozuara nga LDSH nuk përfaqësojnë mite e nuk janë mekreullira, përkundrazi, janë konkrete e të zbatueshme. Duke mos qenë produkt i ndonjë doktrine apo ideologjie ato paraqesin një përgjigje politike ndaj kërcënimeve që rëndojnë mbi të ardhmen e vendit.
...izata... ...në një klimë kenë vendosur në fshehtësi, përsëri kanë frikë të pranojnë hapur se nuk e përjashtojnë mundësinë e një aleance apo koalicioni me të. Në këtë rast, trashegimia e PS ka forcë më të madhe se nevojat imediate për një bashkëpunim të atyre...
Serreqi afrohet me gazetaret po i largohet problemeve
“Do t’i shmangem formave shabllone”, premtoi ministri i Jashtëm para se të fillonte paraqitjen e bilancit trevjeçar të politikës së jashtme të vendit.
Ishte ky kontakt i parë i tij me përfaqësues të organeve të shtypit pas një periudhe shumë të gjatë.
Gjatë këtij takimi, i cili sipas zotit Serreqi organizohej pikërisht në prag të trevjetorit të fitores së demokracisë, ai vuri në dukje sukseset e arritura nga diplomacia shqiptare gjatë kësaj periudhe. Dalja nga izolimi shembullor, roli i diplomacisë në kapërcimin me sukses të periudhës së tranzicionit, ndërkombëtarizimi i çështjes së Kosovës dhe asaj kombëtare në përgjithësi ishin shtyllat kryesore ku ishte mbështetur aktiviteti diplomatik shqiptar dhe ku, sipas zotit Serreqi, ishin arritur sukseset më të mëdha.
“ Nuk do të merrem me statistikat e kontakteve që kemi pasur gjatë këtyre tre vjetëve”, vazhdoi ai, “por do të flas për ato që kemi bërë e që janë të matshme”.
Me të në f.4
Ka prona që edhe dëmshpërblehen edhe kthehen
Derisa shumë prona të grabitura nuk kthehen...
Aeroporti i Tiranës, njohur ndryshe si “fusha e aviacionit” është shndërruar në mollë sherri në mes Bashkisë së Tiranës dhe Komisionit të Kthimit të Pronave të Tiranës.
Afro dy vjet më parë Komisioni i Kthimit të Pronave i kthen pronën prej 22.395 m katrorë njërit nga 28 ish-pronarët që janë shpronësuar për ndërtimin e Aeroportit. Bashkia e Tiranës ka kërkuar të mbrojtjen e ligjshmërisë, për këtë çështje. Si qëndron puna?
Historia për ndërtimin e Aeroportit fillon që në vitet ’30 kur me një dekret që është kthyer edhe në ligj do të bëhej në tre faza shpronësimi sipas të gjitha rregullave që ishin atëherë në fuqi. Në dosjen e pafund të Bashkisë, pregaditur për gjyq, është edhe shifra e dëmshpërblimit për të gjithë ish-pronarët.
Duke u nisur nga dokumentet që dispononte, Bashkia e Tiranës hodhi në gjyq Komisionin e Kthimit të Pronave dhe në dy shkallët e para të gjykimit, ashtu siç mund të mendohet, gjykatat i dhanë Bashkisë të drejtë. Por me sa duket Komisioni i Kthimit të Pronave, natyrisht i nxitur edhe nga pala e interesuar për kthimin e pronës, (mjeku Iljor Besnik Juca), nuk dorëzohet lehtë dhe e çon çështjen në Gjykatën e Kasacionit e cila nxjerr një vendim të çuditshëm: prona t’i kthehet trashëgimtarit të Adem Xhepës për të cilin në dosjen e Bashkisë pretendohet se është kriminel lute. Cudia vazhdon më tej me refuzimin e kryetarit të Gjykatës së Kasacionit të rishqyrtojë kërkesën për KML.
“ Nuke kuptojmë këtë qëndrim të tij - thotë juristja e Bashkisë së Tiranës, e habitur me refuzimin e z. Brozi dhe shton, - ne ia kemi bërë krejtësisht të qartë në relacionin tonë që vendimi i Gjykatës të Kasacionit është i pabazuar në ligj, sepse ajo ka hyrë në bindjet e dy gjykatave të tjera dhe jo vetëm kaq, por ajo ka vlerësuar edhe provat, gjë që nuk është kompetencë e saj. Sic duket, kësaj sipërfaqe
Një gur shkatërron shkollën
Prindërit e 60 fëmijëve bëhen kurban një dash
Një gur i madh është shkëputur nga faqja e malit dhe (vetëm gjashtë ditë pasi ishte ndërtuar) shkatërron plotësisht shkollën fillore të fshatit Herraj në Tiranë.
Fatmirësisht guri ka rënë në ora 12 të natës. Shkolla kishte gjashtë muaj që ishte duke u ndërtuar dhe vetëm gjashtë ditë është vënë në funksionim për 60 vogëlushët e Herrajit. Guri i përmasave të mëdha ka prishur brenda pak sekondash gjithçka dhe “kapriçoja” e tij s’ka mjaftuar me kaq. Ka ndaluar brenda në ambientet e shkollës duke bërë dhe të pamundur ndërtimin e saj. E keqja më e madhe është se s’mund të hiqet me asnjë lloj forme përveç se me, eksploziv, çka do të thotë të rrezikojë dhe ndërtuesit e tjera.
Mbëten dy alternativa: ose shkolla të ndërtohet në një vend tjetër dhe guri të rrijë dëshmitar i përjetshëm aty ku është, ose në bashkëpunim me specialistë inxhinierë, Ministrinë e Mbrojtjes, të gjendet një formë për ta zhvendosur pa shpërthim. Prindërit e 60 fëmijëve kanë bërë kurban dhe një dash për fatin e lumtur të fëmijëve të tyre.
Tiranës, e habitur me refuzimin e tij. Brozi dhe shton, - në e i Gjykatës së kaq, por ajo ka vlerësuar edhe prova, gjë që nuk është kompetencë e saj. Sidoqoftë, kësaj sipërfaqe të madhe toke, domosdo shumë e vlefshme, edhe pse e blerë nga qeveria shqiptare e para luftës, i kanë vënë syrin ta marrin. Me siguri kjo edhe do të arrijë kur mos të alarmoheshin edhe 27 ish-pronarët e tjerë të cilit ishin të vetëdijshëm se sipas ligjit nuk ju takon rikthimi pasi ishin dëshmitarë për me kohë. Edhe Bashkia duke parë këtë tentim që merr ret në pronë, e blerë në herë në mënyrë legale nga shteti, iu drejtua për këtë problem gjyqit.
Deklaratë e degëve të partive dhe shoqatave të djathta të Kukësit
Me iniciativën e kryesisë së Shoqatës së ish-të Përndjekurve Politikë, në tendencë kësaj shoqate u mblodhën përfaqësuesit e subjekteve politike që aderojnë në LDSH dhe konkretisht:
Besim Selmani, kryetar i degës së Partisë së Ballit Kombëtar; Lavdërim Spahiu, kryetar i degës së Partisë Bashkimi Demokratik; Alush Luma, kryetar i degës së Partisë Lëvizja e Legalitetit; Hamit Noka, kryetar i degës së Partisë Republikane; Ismail Dida, kryetar i degës së Shoqatës së të Përndjekurve Politikë dhe Hajredin Elezi, Ekonomikë.
Mbledhja miratoi njëzëri krijimin e LDSH dhe programin e saj, të publikuar më 7 shkurt 1995 dhe në të njëjtën kohë këto subjekte krijuan lidhjen e vetme kjo forcë politike është e aftë të realizojë rikthimin e ekonomisë në forma të hapura, demokratike dhe në formën e saj të lirë dhe të pavarur.
Në këtë ditë, mbledhja miratoi krijimin e degës së LDSH-së në rrethin e Kukësit, angazhohen të luftojnë bashkërisht për bashkimin e kombit në kufijtë e tij etnikë, për zhvillimin e plotë të demokracisë dhe mbrojtjen e të drejtave e lirive të individit, për të zgjedhur formën institucionale të shtetit nëpërmjet referendumit popullor, duke mos i njohur vendimet e Kongresit të Përmetit. LDSH është për pajtimin kombëtar dhe shuarjen e armiqësive që lindën gjatë Luftës së Botërore. Ajo do të luftojë vendosjen e monarkisë, që do të sigurojë vendosjen e një rendi të fortë publik, që e garanton jetën, lëvizjen dhe pronën e qytetarit, nëpërmjet zbatimit të rreptë të ligjit. Qëndrimi ndaj pronës së ligjshme e të trashëguar, është vija e demarkacionit që ndan të djathtën nga të majtët. LDSH i konsideron të shenjtë pronën private dhe do të anulojë të gjitha konfiskimet e kryera pa anë-konfliktet. Kryera pa anë-konfliktet dhe objektet e veçanta. LDSH është për medyshje për tregun e lirë dhe iniciativën e individit, si dhe për terminimin më të shpejtë të shtetit nga veprimtaritë ekonomike.
LDSH e konsideron Shoqatën e të Përndjekurve Politikë si formacion parësor në jetën politike të vendit dhe pa pjesëmarrjen e saj nuk mund të ketë demokraci të vërtetë. Ajo është gjithashtu për mbrojtjen e pensionistëve, fëmijëve pa strehë dhe grupeve të tjera shoqërore që kërkojnë mbështetje ekonomike si dhe kujdes të veçantë do të tregojë për arsimtarët që punojnë me përkushtim për përgatitjen e së ardhmes së kombit.
LDSH si një forcë e qartë antikomuniste dhe e progresit demokratik kërkon përkrahjen e elektoratit, për të kryer misionin e saj historik dhe shpall haptazi se është e gatshme të marrë përsipër barrën e këtij takon, për të hapur realist rrugët e vështira drejt përparimit, paqes dhe sigurisë edhe në rrethin e Kukësit.
Dega e Partisë Balli Kombëtar
Dega e Partisë Bashkimi Demokratik
Dega e Partisë Lëvizja e Legalitetit
Dega e Partisë Republikane
Dega e Shoqatës së të Përndjekurve Politikë dhe Ekonomikë, Kukës
“Rilindja” është shpallur një herë e huaj, nga serbët
Në shkrimin e saj reaksional “Teza serbe në faqet e shtypit shqiptar”, redaksia e gazetës sonë nuk ka pasur as qëllimin e shpallë antishqiptare gazetat që botojnë shkrime dhe terma për të cilat investon propaganda serbe, por t’i kujtojë kolegët, ndoshta indiferentë ndaj kësaj propagande dhe bajraktarropapandiste, ku këto janë terma serbe.
Në vijim këto janë terma serbe. Na vjen keq që në përgjigjen e saj, “Aleanca Nacional” nuk ka mbajtur qëndrim ndaj tezave serbe që i ka servirur dy ditë më parë lexuesit shqiptar, me të cilat rrezek[?] i tumbushte mendjen shqiptarëve se në Kosovë vetëm 85% e popullisë janë shqiptarë, se kosovarët merren me drogë për të blerë armë me të cilat duan të realizojnë bashkimin e Shqipërisë me Kosovën dhe Maqedoninë, që Sali Berisha nuk duhet të flasë në Kopenhagën për Kosovën se i ka marrë votat nga shqiptarët e varfër brenda Shqipërisë se vigjitimuar, se Shqipëria po bren armë nga SHBA dhe kjo do shkatërronë e popullit shqiptar etj. Ne na vjen keq që redaksia nuk kërkon falje për këto që ka shkruar, por kërkon të na mbushë mendjen se asaj dhe stafit të saj mjafton vetëm emri i gazetës, emrat e mbimrat e stafit (profesionet e dikushme të tyre) dhe gjuha në të cilën botohet, për të qenë shqiptarë, gjë që na duket më shumë naivitet se sa guxim i tepërt për ta parë në sy të keqen.
“Është e vërtetë se gazeta ‘Rilindja’ është një gazetë pres. prestigjiozë pejsedhjetëvjeçare dhe, që është shpallur e padëshirueshme për serbët në vitin 1990, por kjo gazetë nuk është ndjerë në ter[r]en të pajohur kur ka ardhur në Shqipëri. Është e vërtetë se kjo gazetë ndjehet ngushtë ndonjëherë që në kioskat e shtypit shqiptar pranej saj rrinë gazetat të shkruara shqip me shkrime të përkthyera nga alfabeti cirilskllav, por ky është një fenomen i rrallë që nuk na bën dot të huaj në Shqipëri. Rilindja ka kaluar prova të vështira përballë shtypit dhe tezave serbe për gjysmë shekulli andaj nuk i bëjnë përshtypje aq shumë therëbotë e tyre të vegjël në Tirane. Sa i takon faktit që redaksia e ju aktualisht kaqej gazetat në Tirane nuk e ka orientuar redaksinë qendrore të Rilindjes, ne duam të sqarojmë se jemi ne që pranojmë njërën në punë me kriteret tona profesionale, për saj mjaftojnë vetëm emri i gazetës, emrat e mbiemrat ta parë në sy të keqen.
Të shkruara nga alfabeti cirilik sllav, për vegjël në Tiranë. njërën në punë me kriteret tona profesionale, për saj mjaftojnë vetëm emri i gazetës, emrat e mbiemrat e stafit
... siguruar mbijetësën gusineskullore. Redaksia nuk orientohet prej të punësuarve të saj në politikën e botimeve, por nëse dikujt i ka mbetur merak që Rilindja në Shqipëri nuk është bërë zëdhënëse e Ramiz Alisë, e diktaturës dhe forcave antishqiptare, kjo është tjetër punë dhe rezervat për këtë gjë duhet të shprehen hapur dhe jo në mënyrë të tërthortë.
Meqë e kishim fjalën për gazetën “Aleanca Nacionalë”, stafin e rinovuar të së cilës e kemi ndihmuar herë pas here nga pikëpamja teknike na duhet t’ju kujtojmë se nuk është “Rilindja” ajo që ka nevojë për ndihmë, për shkak se ajo e siguron vetë mbijetësën e saj me një tirazh rreth 40 mijë kopje që shpërndahen brenda ditës në Tiranë. Ato gazeta kanë nevojë për ndihmë të madhe në mënyrë që së paku të ndërrojnë rreth 5000 kopje në 1000 kopje me çmim të arsyeshëm, me shkrime jubileare për figurat më antishqiptare të fqinjeve tanë jugore, por me ndershmërinë e ndërgjegjen profesionale, të cilën gatuasëmi nuk mund t’ua dokreto[?] sakut, por duam t’ua kujtojmë te gjithëve.
RILINDJA
Nga kronikat
“Unë jam e mendimit që duke filluar që nesër ministrat të shkojnë në zyra në orën pesë të mëngjesit dhe të kthehen në shtëpi në orën tetë të drekës.”
“Unë jam e mendimit që duke filluar që nesër ministrat të shkojnë në zyra në orën pesë të mëngjesit dhe të kthehen në shtëpi në orën tetë të drekës. Rrogat duhet t’i marrin një herë në vit. Duhet të kenë tri makina dhe 12 sekretare.
Mbasi zgjedhjeve të reja që do të zhvillohen, ministrat që janë sot në fuqi do të regjistrohen për të marrë asistencë sociale.
Janë pak parti ndaj edhe demokratica në Shqipëri vazhdon të jetë e brishtë. Duhen edhe pesëdhjetë parti që këta miilet t’i dallojnë qejfit partitë. Ndryshon puna me shoqatat e miqësisë. Se shpejti do të krijohet shoqata e miqësisë Tiranë - Durrës anasjelltas.
Namık Dokle ka marrë pushkën dhe ka dalë në mal për gjah. Namiku thotë se ka qenë për gjah Socialistët kanë ndërkombëtarë të krijojnë një çetë komitetësh që për çdo even- tualitet të jetë gati. Moscion asbabësin për qeverinë hajë. Qeveria në hije duhet të shpallë programën e saj minimale dhe maksimal. Pse nuk del të bëjë plazh qeveria në hije? Populli nuk ka nevojë për dhelpël që rrinë në hije. Gjithashtu mileti nuk ka nevojë për dembelë që s’qullë hen në diell.
Rrotë demokracia shqiptare!
Demokracia demokratike është demokracia e vërtetë.
Çdo mëngjes Tiranës i shtohet nga një banor i ri. Banori i ri e ka emrin KLOSKE. 2000 $ për ndërtimin e çmirit.
Duhet miratuar ligji i ri për sponsorizimet. Unë jam e hapur për sponsorizime. Madje në këtë pikë nuk vendos asnjë kufizim. Le të vijë sponsorizimi nga veriu e nga jugu. Nga lart apo nga poshtë. Nga qielli apo nga nëntoka, vetëm sponsorizim të jetë.
Më vjen mirë që ko- njera që nuk janë dakord me atë që them unë. Kjo tregon se demokraci të zhvilluar pluraliste. Përpara për fitore të reja në fushën e asfaltimit të kanaleve.”
Të shkruara nga alfabeti cirilik sllav, për dot të huaj në Shqipëri.
Rograt [?] tri makina dhe 12 sekretare.
KLOSKE. 2000 $ për ndërrimin e çmirit.
Naimiku thotë se ka qenë për gjah. Namik Dokle.
**KRONIKANI**
Në këtë numër:
Letër e hapur Zotit Aleksandër MEKSI, Kryeministër i Shqipërisë f.3
Gandizmi dhe KOSOVA f.3
E djathta, e ardhmja e politikës shqiptare f.2
Fjalëkryq, kuriozitete, sport, njoftime, reklame... f.4
Do të ngrihet monumenti i Sulejman Delvinës
Me interesimin e drejt-përdrejtë të Bashkisë së Delvinës ka filluar puna për ngritjen në qendër të qytetit të monumentit të patriotit të shquar, Sulejman Delvina.
Autori kësaj vepre është skulptori nga ky qytet, Habib Hoxha, i cili do ta realizojë atë në material të fortë (çimento të bardhë). Për realizimin e saj do të ndihmojë edhe firma private ndërtimore “Iliria”.
Sulejman Delvina lindi në vitin 1884 në Delvinë. Atëher, burrë shteti e diplomat, në Kongresin e Lushnjës u zgjodh kryetar i qeverisë shqiptare.
Mori pjesë në Revolucionin e Qershorit të vitit 1924 dhe në qeverinë e kryesuar nga Fan S. Noli u caktua minister i Punëve të Jashtme. Vdiq në Vlorë në vitin 1932.
ATSH