Intransigjenca krijon kushtet për përçarje
Socialistët dhe disa parti minore që meshteten tek ta kanë zgjedhur rrugën e kundërshtimit të çdo gjëje duke vënë si kusht ribërjen e përgjithshme të zgjedhjeve.
Mirëpo, pavarësisht nga fakti se manipulimet e bëra më 26 maj u vertetuan në një masë shumë të madhe, duke ndjekur zhvillimet e deritanishme, por edhe precedentë në vendet e ndryshme të botës, vështirë se këmbëngulja e socialistëve apo i frontit të tyre kryesuar prej tyre mund të kurorëzohet me sukses. Të paktën, eksperienca e deritanishme, duhet t’i kishte mësuar ata se pa u krijuar disa kushte të domosdoshme duke filluar nga kuadri ligjor, sipas të cilit do të zhvillohen këto zgjedhje, rezultati do të jetë pak a shumë i përafërt me atë të 26 majit. Rruga për tek zgjedhjet e përgjithshme nuk është dhe aq e shkurtër nga sa mendohet. Në radhë të parë, në rast se pretendojmë për zgjedhje të lira dhe demokratike këto as mund të mendohen me një ligj zgjedhor si ky i tanishmi, ku partia në pushtet favorizohet në mënyrë të tejtë të dukshme, duke gëzuar një sërë privilegjesh që nxjerrin jashtë loje shprehjen “zgjedhje të lira dhe të barabarta”. Së dyti kërkohen ngarkuar për zhvillimin sipas të gjitha rregullave të zgjedhjeve do të kryejnë detyrën sipas ligjeve të përcaktuara.
Konkretisht, duke filluar që nga braktisja e komisioneve dhe qendrave të votimit nga përfaqësuesit dhe vëzhguesit e PS dhe disa forcave politike të afërta me të u veprua pa menduar mirë sesa do të ishte fitimi dhe sa dëmi. Të dielën, lideri socialist i burgosur Fatos Nano, për herë të parë shprehjen në “ZP” nëpërmjet një analize lidhur me zgjedhjet e 26 majit dhe linjën e adoptuar nga partia e tij si dhe ato që tashmë njihen si “Fronti i Kuq”. Analiza e Nanos, ndonëse e përshkuar nga fryma kritike kundër Berishës dhe pushtetit, nuk mungonte që në ndonjë moment të adresonte kritika edhe në drejtim të partisë, të cilën ai prej tre vitesh po e drejton në distancë, nga burgu. Duke bërë fjalë për luftën e grupit të partive që kanë zgjedhur rrugën e bojkotimit të zgjedhjeve, të cilat këto i kanë konsideruar një farsë elektorale e deri një grusht shteti, Nano shfaq mendimin se megjithë bojkotimin e imponuar, tërheqja e anëtarëve dhe vëzhguesve të opozitës nga komisionet ndoshta eshte... zultateve.
Kjo kritikë e Nanos, tregon se në PS nuk do të ketë kohë me diell. Vërtetja e liderit të socialistëve mund të shkaktojë probleme në gjirin e drejtuesve të PS-së. Zakonisht konfliktet në gjirin e një force politike lindin ose pas arritjes së fitore, si pasojë e pakënaqësive për ndarjen e “trofesë”, por edhe në momente disfatasash, ku krijohen kushte për të “çuar në gjyotinë” shkaktarët e humbjes.
Por, N. Ceka, lideri i njërës prej forcave politike aleate të partisë së Nanos, kundërshton liderin socialist, gjë që mund të shikohet si fillimi i përçarjes që mund të shkaktohet në gjirin e “Frontit të Kuq” dhe madje në vetë PS. Në një intervistë në BBC, Ceka, deklaroi se “Nano duke qenë larg nuk e njeh mirë situatën e krijuar” dhe nuk mungoi me këtë rast t’ia hidhte fajin “izolimit” dhe “dëshpërimit” të cilët po dominojnë gjendjen e udhëheqësit socialist.
Pra vetëm për një veprim me karakter të tillë filluan diskutimet, po vallë ç’do të ndodhë më pas, kur “frontit” do t’i duhet të kalojë nëpër një shungë me