Driza i nënës, Xhaferri i njerkës

Për fatin tonë të keq imazhi i demokracisë shqiptare është shfytëruar. Në etër janë përcjellë aq shumë lajme sensacionale për orgjinë primitive të kriminelëve shqiptarë sa s'mund të gjenden shembuj të përafërt krahasimi. Nëpër ekrane janë fokusuar aq shumë pamje makabre krimi sa nuk ua gjenë shoqen në as një pjesë të globit. Edhe në Parlamentin shqiptar kanë qarkulluar [teksti vazhdon jashtë kufirit të figurës] pushimi duket se ka hilen brenda. Diku një pritë, diku një fajtor akuzues dhe irritues në TV, diku një aksion të bandave në komisariatin e Shkodrës pas shkarkimit të ish komisarit. Kishim pranuar se banda kishte vetëm në Jug. A do të vijë ndonjëherë pajtimi i vërtetë i shqiptarëve? Vështirë që nën tyta të armëve të gjejë prehje mllefi politik te shqiptarëve. Dikush kërcënon, duhet të shtrojmë pa hile e dredha, mes njëri-tjetrit ne shqiptarët, mund të jetë: a do ta lëmë Demokracinë peng të krimit? Përgjigjia duhet të jetë pa ekuivoke dhe e sinqertë. Nëse dikujt i duhet stabilizimi për të thënë: e shihni-ne dimë të qeverisim, dikujt i duhet destabilizimi me logjikën: kemi thënë ne, ju s'dini të qeverisni! Në fakt krimi duhej luftuar që kur ishte në minorancë, [teksti vazhdon jashtë kufirit të figurës] pamje makabre krimi sa nuk ua gjënë shqiptar kanë qarkulluar revista të huaja, ku paraqitet fytyra e shëmtuar e krimit: një sopatë në duart e një krimineli-xhelat mbi një kokë njeriu, shqiptari aplikon gjyqin në kohët moderne. Të gjoret shqiptare, përherë të gatshëm për t'u bërë pre e interpretimeve të gazetarëve të huaj, të fotoreporterëve sensacionalë, të kamerave që gjuajnë precedent in shqiptar! Por deri kur do ta lemë krimin me thonjët e pista, që i kullon gjak të kërcënojë foshnjën e pafajshme, Demokraci? Pas dy muaj luftë të përgjakshme me njëri-tjetrin, fatkeqësisht, ende nuk po respektojmë paqen. Armë-banda të gjejë prehje mllefi politikë të shqiptarëve. Dikush kërcënon, dikush provokon, karrige-humburit kërcënojnë karrigem-bajsit. Dhe të gjithë thërrasim: Paqe, paqe! Në sheshe e tribuna mbajmë lule, në errësirë plumba. Kronika e krimit vazhdon ritualin e vet pa u qederosur shumë për organet e Rendit. Gjeografia e krimit nuk kursen asnjë zonë të Shqipërisë, dje në Shkodër, sot... Po nesër? Jo, nesër të mos dëgjojmë më kronikë të zezë, të mos trokasë në asnjë shtëpi shqiptare mandata e kobshme e krimit të armëve që vdekhëm apo na i dhanë vetë s'dihet se përse. Pyetja më e sinqertë që mi për të thënë: e shihni-në luftuar që kur ishte në minorancë, por atëherë dikush e thirri për ta bërë aleat. Ky është gabimi më fatal i demokracisë shqiptare; ajo nuk mund të bëhej ortake me krimin, se ndryshe rreziku do të ishte vdekjeprurës. Ndoshta dhe tani nuk është vonë për t'u divorcuar nga krimi dhe kriminelët. E tërë Shqipëria nuk është e kriminalizuar, tërë shqiptarët nuk janë kriminelë. Me ndihmën e shtetit le t'i shpallim luftë krimit dhe kriminelët nuk do të gjejnë terren për të mbjellë vdekje. Sa mund të jenë bandat që veprojnë në Shqipëri? □

F. 3

F. 5