Nis cikloni që do të shembë fajdet Administratorë, transparencë, kompani dhe anasjelltas. Rrotullimi i këtyre fjalëve në shumë gjuhë bëhet, që fillojnë nga zyrat e larta të kabinetit qeveritar deri tek familjet më të varfëra shqiptare, ka filluar tani më shumë se çdo herë tjetër tingja[j]ë një furtunë asfiksuese, për shumë mendje të turbulluara. Më shumë se edhe në kohën kur fajdet përcaktonin politikën, ekonominë dhe vetë jetesën e njerëzve. Fakte që servir jo vetëm shtypi, por dhe një pjesë e mirë politikanësh opozitarë, të bëjnë të besosh se ky problem ka marrë hov të frikshëm. Madje zë të zërë nëpër mehallet e tjera, shtetasit e këtij vendi, që ndryshe quhen edhe kreditorë, kanë filluar të besojnë se edhe në kancelaritë euro-amerikane nuk flitet për gjë tjetër, veçse për 'piramidat shqiptare'. Në thelb, vetë diskutimi i fajdeve nuk e fsheh dot konfliktin që ai mbart. Me fjalë të tjera, tensionimi ka arritur shkallën e fortë. Nuk bëhet fjalë sigurisht për formën më të ashpër të tij, pasojat e të cilit shqiptarët vazhdojnë t'i kujtojnë edhe sot e kësaj dite. Megjithatë edhe në qoftë se nuk bëhet fjalë për një rishpërthim akut si ai i muajve të kaosit, ky i fundit ka marrë formën e një prushi që nuk dihet nga buron, por kuptohet se të gjithë. Politika si gjithmonë, të paktën me logjikën e instaluar të këtij vendi përpiqet të nxjerrë maksimumin e përfitimit nga nxehtësia e këtij prushi. Me pamjen e përdëlluar të një 'nëne të dëshmur', qeveria çalitis në çdo moment shfaqet si engjëlli mbrojtës i kreditorëve duke nënfjalur krerët e rretheve kompani, kurseish qeveria ua fjalin këtyre kreditorëve duke premtuar madje se është gati të sakrifikohet trupërisht në mitingjet e tyre për t'i ndihmuar të gjejnë para të humbura në llumin që gatua[n] embin e saj. Mirë do të ishte, vërtetë, që dikush të dinte të mbronte interesat e dikujt. Edhe sikur kjo të bërtonte sakrificën e pranueshme të harrimit, të mundimit dhe shkabullaj ai që të mbron sot. Por akoma më mirë do të ishte që të din[?]ë se mbron dhe nga kush. Dhe më e mira fare të dimë kush konfiliktohet. Pozita thotë: 'kreditorët me kompanitë' dhe ish pozita 'kreditorët me qeverinë'. kaosi bëhet i plotë dhe prushi gati për t'u kthyer në zjarr. Cilado qoftë e vërteta, ajo që dihet me siguri është se ku zjarr do të djegë kreditorët. Në fakt bëhet fjalë të fundit nuk akranë asnjë interes të konfliktohen me kompanitë. Një rënie e mundshme, ose më keq vulosja përfundimtare e falimentimit, siç lënë të kuptohet Nano dhe Malaj, përveçse kënaqësisë së egos politike të kët[y]re, apo edhe shfryrjes së dufit të një pjese të kreditorëve, nuk do të sillte ndonjë përfitim të madh për pjesën tjetër të shumicës. E shumta një mendje hakmarrëse do të kishte do të gëzohej që do t'i arrinte ditës të shikonte 'bosët e mëdhenj' me pranga në duar, por paratë nuk do të bëhen më kurrë në xhepat nga dolën. Vijon në faqen 8

Faqe 5 Durim, vëllëzër, edhe pak e mbërritëm në Evropë

I jep vizë fallso, e plagos me plumba. Policia e Kavajës në gjurmë të të tretit. ——— Faqe 5 Tritan Shehu fal "Indipendentin" ——— Faqe 2 Alimuça[j]: "Arapi më ka tradhëtuar". ——— Faqe 8