Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Republika

E Merkure, 25 Gusht 1999

Ja rruga për kthimin e pronave të shqiptarëve në tërësi dhe të shqiptarëve të Çamërisë

Kryetari i PPK: Të riafuzkizohen Komisionet e Përbashkëta F. 3 Paf. ’99
Çamërisë

Loja e “rivaleve te emëruar”

Nga Agim Baçi Dollka Shqiptare, rende ta ekzistences se demokratise ne Shqiperi, vendi ka nevoje me shume se cdohere po tanicer, kryesore. Ky ngerc i pa-largjimit do te marre shembjen e transformimit te tregut shqiptar dhe ne modernizimin e struktures drejtuese e partiake. Tashme ne kete faze, pas disa dhenieve me kohe ne te njejten faso. Insistimi i opozites per rivleresimin e kandidateve nuk eshte ne vetvete nje panevojshmeri, por nje menyre per ta mbajtur ne funksion pluralizmin, te cilin e kane goditur pa pare parimin qe nga pluralizmi i shfaqur ne Shqiperi ne fillim te viteve ’90. Duhet te shmanget per nje kohe me te qete, pa u vendosur ne rolin e gjykatesit moral, klasa politike shqiptare dhe nje pjese e publikut shqiptar duhet te dale nga gjendja e ngurte e albanizmit zyrtar dhe individual. Te qenurit “PS-ja ka fituar paster”, nuk e pastron aspak pergjegjesine per te cuar vendin drejtes se vertetes qe populli duhet te dije. Ketu duket se klasa politike dhe institucionet qeveritare nuk e cane koken per rregullat. Ne voteballafaqimin e kesaj situate, tashme duhet te vendoset para se gjithash nevoja per nje zgjidhje politike, jo vetem ne emer te qetesise dhe rendit publik, por edhe per te shmangur nje paralajmerim te pakthyeshem si ne shkurtin e vitit 1997, pasi ne skenarin e sotem, sidomos per elektoratin e majte, PS-ja i ka me pak mundesite per ta perballuar pa skermuar. Dhe me e rendesishmja mbetet ajo e lire se te mos e deklarojme dhe kjo jo si nje merite e “shqiptareve te moderuar”, por si nje pasqyrë e pakthyeshme e fjalorëve zyrtare, shume me teper e asaj pjese te opinionit te orientuar me pak nga argumenti dhe me shume nga barku i partise. Mosrrezikimi i vendit ka mbetur teresisht ne dore te klasës politike ne Shqiperi, te cilat i duhet nje here e mire te kuptojne se dialogu, qe nuk shpeshhere edhe qendronte nder sloganet, duhet te jete nje menyre e vecante per te gjetur zgjidhje te qendrueshme. (Por cfare qendrueshmerie mund t’u kerkohet edhe si slogan nje klase politike qe gjate ketyre viteve me se shumti ka ndjere se durimi i publikut do te qendroje gjithnje ne “sirtarin” e shfryrjeve te veta?). Mosqenia e “rivaleve” te deklaruar me se shumti ne nivel personal, para kesaj jave u pa edhe ne rastin e deklarates se ish-kryetarit te PD-se Sali Berisha, i cili me nje ironi thoshte se “nuk duhej shpresuar qe e majta ta kishte vendosur veten ne qender te konsensusit”, por edhe te Pjeter Arbnorit te ndjere [?], qe e quajti nje “spektakel i piset”. Me rendesi do te mbetet per t’u pare nese me ne fund politikanet shqiptare do te kene kurajen ta kuptojne se vetem konkurrenca e lire, respektimi i institucioneve dhe i votës eshte guri themelor per nje shtet funksional. [?]
Agim Baçi Sali Berisha Majko Shqipëri