Kthehen 3000 emigrantë nga Greqia
U grisen pasaportat dhe pse shunë prej tyre në Kakavijë kanë qënë me dokumentacion të rregullt
“Fantashkenca”
e të majtëve
–Nga urdhri i lartë–
Prangat e të arrestuarve nuk është asgjë e pazakonshme, por ndalimi dhe keqtrajtimi i vajzave “korrekte”, studentëve dhe veprimtarëve të KQZ-s i ka bërë shqiptarët të pyesin se çfarë po ndodh me vendin e tyre. Dhuna në Tiranë dhe në shtete të tjera po kujton periudhën e zezë të diktaturës komuniste. Një pjesë e mirë e opinionit publik, opozita dhe ndërkombëtarët e ndershëm po pyesin me shqetësim serioz: a po konsumohet sërish në Shqipëri vendosja e regjimit të policisë? Deri dje, pyetje të tilla mund të dukeshin disi si të sforcuara, por sot ato po marrin një kuptim krejt domethënës. Vrasja e militantit të ROZ-së, por errnimi i shkollierëve, i maturantëve, i vajzave “korrekte”, mësuesve, por përdorimi i shkopinjve të gomës me gjymnazitët dhe mësuesit, po i japin vendit tonë fizionominë e një shteti të regjimit krejt formal.
A mund të jetë e thjeshtë kjo? A mund të ndodhë pa qenë e organizuar? Kushdo qoftë një sadopak i shkolluar e kupton se ka shenja të forta se një strategji po zë vend me ngut. Të ashtuquajturit “socialistë” e përdorin me forcë inercinë e organizatës së tyre paraushtarake. Në skenat e qytetit të Tiranës përditë e më shumë po kryhen akte gjymtuese, të palejueshme dhe të dënueshme. Duket se njerëzit e kudondodhur të urdhrit të lartë po i zbatojnë me fanatizëm urdhrat e eprorëve të tyre. Në rradhët e socialistëve ka një padurim të fortë për të rikthyer shtetin e dikurshëm totalitar. Për këtë po tregojnë ngjarjet konkrete.
Sot ajo që po ndodh në Shqipëri nuk është thjesht siguri e rendit. Përkundrazi, është fushatë e planifikuar që ka marrë në qafë sa e sa njerëz të pafajshëm. Këto janë fakte. Ato po shihen nga njerëzit e vendit dhe po vëzhgohen nga sytë e të huajve. Është shtuar ndjeshëm rezistenca ndaj grupit intelektualist, brenda institucionit, nga frika se protesta ndaj persekutimit politik mund të kthehet në magazinim kriminal të atentatit i penguar deri tani nga autoritetet. Përgjegjësia morale dhe ndërkombëtare e qeverisë është në pikën kritike.
Shkatërrimi i kulturës në një strategji mjerane është çifriti
–Nga Ilir Bushi–
Hakërrim i institucionit të kulturës, i instrumentalistëve dhe i artistëve kundër qeverisë, është një tregues i gjallë i të gjithave. Ajo madje është bërë pjesëtim aq shumë i thellë aq shumë i rrezikshëm, sa çdo mendje e hapur në vend mund të kuptojë se çfarë strukture po operon. Tashmë po koordinohen me kujdes, me ritëm sistematik, sulmet, djegiet e partive të opozitës, rrahja e gazetarëve dhe sidomos kontigjenti njerëzor i KQZ-së për t’i dhënë regjimit të majtë një tipar sa më të ngjashëm me nazizmin dhe komunizmin. Po na dalin me qindra gjeste kriminale, por edhe me një drejtësi të politizuar, që veç sa po e thellon katastrofën morale. Kjo është gjëja më e rrezikshme që mund t’i bëhet demokracisë së vendit.
Cila është strategjia?
Shtrëngimi i karaktereve, intimidimi i artistëve, presioni i fortë mbi studentët dhe aktivistët, e po ashtu edhe gjuha publike e përçudnuar në gjithçka, përbëjnë një skemë të qartë. E djathta ende vazhdon të paralajmërojë, por qeveria e majtë është shurdhë ndaj çdo zëri që kërkon të vërtetën. Edhe kur gjenden prova, edhe kur ka dëshmi, edhe kur hapen dosje, përsëri sundon arroganca. Pas 20.00 nëpër rrugët e qytetit qarkullojnë forca të shumta policore që nuk ngjallin siguri, por frikë. Në shumë lagje dhe periferi njerëzit po jetojnë me ndjenjën se çdo trokitje dere mund të jetë fillimi i një përndjekjeje të re. Në një grup intelektualësh, brenda institutit të kulturës, te fryma nga lart dhe klima e frikës po depërtojnë në magazina, studio, zyra e korridore.
Në 12 MARS 2000
5 Tele-Bingo nga 10 milionë
1 Magjic-Bingo nga 5 milionë
1 Star-Bingo nga 1.5 milionë
100 Mini-Bingo nga 100 mijë