“Cili është fati i bijve tanë?”
Shatë të rinj të zhdukur në një liqen drejt Italisë
Ishin nisur më 13 mars në një motoskaf drejt brigjeve Puljeze, do nga ajo kohë askush nuk i ka parë. Familjarët e tyre të dëshpëruar kërkojnë ndihmë
FIER — Shtatë persona nga po ky qytet kanë humbur çdo shpresë për fatin e bijve të tyre, të nisur drejt brigjeve puljeze me motoskafin “Jona”. Ata janë ende “të gjallë” sepse askush s’ka marrë fonde ende për vdekjen e tyre. Por bota është bërë pa shenjë. Pa menduar fare për rreziqet, për skafet e për hijen e natës që i mbulonte, më 13 mars këta shtatë djem, rreth të njëzetave, u nisën drejt Italisë në një motoskaf, “Jona”, me 75 kuaj fuqi motori, i marrë hua nga bashkëshortja e pronarit, me peshkatarin e tij. Shofer i skafit qe i zoti i të motrës së njërit prej djemve, i njohur si “Lito”, ky do të ishte edhe shpresa e fundit, shpresa për t’i çuar në brigjet puljeze. Por pas kësaj nate, askush s’ka marrë fonde ende që ata të ishin mbytur. Kjo ngjarje tragjike e ka zanafillën me 13 mars, kur në bazë të një telefoni nga Durrësi, të bëhej e ditur se një motoskaf “Jona”, me të cilin udhëtonin 7 të rinj, është përmbysur 9 milje larg bregut shqiptar, dhe se 5 milje të tjera e ndanin nga brigjet italiane. Lajmi i rremë, i tronditi familjet dhe më pas edhe autoritetet. Të shtatë familjet hynë në ankth dhe nisën të kërkojnë me mundësi modeste gjurmë të djemve të tyre. Dikur autoriteteve u qe dhënë një tregues i çuditshëm: një barkë me dy njerëz kish dalë në breg. Dy trupat e tyre kishin qene të pajetë. Një version tjetër thoshte se dy persona qenë shpëtuar e të tjerë qenë zhdukur. Njëri prej tyre, sipas dëshmive, ka qenë në xhepin e Puljes. Asgjë nuk u vërtetua. Vetëm emra të humbur, telefona të prerë dhe pritje.
SHKODËR — “Shpëtim sot, ose kur?!” thonë me ankth familjarët, që pyesin çdo ditë për një lajm të mundshëm. Në mungesë të çdo konfirmimi zyrtar, dhimbja e tyre është pezull ndërmjet shpresës dhe humbjes. Njerëzit shkojnë nga institucioni në institucion, pyesin për morgje, spitale, lista të ardhurish, njoftime të policisë e të portit. Askund s’ka gjurmë të qarta. Në vendlindje, prindërit ruajnë rrobat, dokumentet e fotografitë e djemve. Në shtëpitë e tyre heshtja është e rëndë. Askush s’e di nëse u mbytën, u arrestuan apo u zhdukën pa lënë shenjë. Gazeta publikon thirrjen e familjarëve për ndihmë dhe për çdo informacion mbi djemtë e zhdukur.
Një motobarkë e përdorur nga të mërguarit