Lufta e klasave viktimat e pafajshme Nga arresti shtëpiak flet ish-udhëheqësi komunist “Gabiam kur goditëm edhe antikomunistëve”, janë bërë shumë “viktima me kokën” CARLO BOLLINO TIRANË — “S’pse? Vota dhe votime?!” thotë në fillim të bisedës së tij Ramiz Alia dhe qesh. Gazeta Shqiptare e gjen Presidentin e fundit komunist shqiptar, njeriun që për më shumë se 40 vjet ka qenë protagonist i ngjarjeve më të rëndësishme të vendit, në banesën e tij në “Bllok”, i arrestuar me urdhër të prokurorit. I vetëm në sallon, i veshur me një kostum ngjyrë kafe dhe një këmishë të bardhë me vija, Alia pret me qetësi pyetjet e një interviste të gjatë. Në mure, pikturat e monumenteve të vendit dhe familja në një tavolinë. Numri i telefonit ka me sa duket pushuar së tingëlluari. Në fytyrë, e lodhur nga vitet dhe shqetësimet, duken vërtet edhe një trishtim, sidomos kur biseda bie mbi djalin e vrarë gjatë luftës dhe shoqen e tij të jetës, Nexhmije Hoxha. Flet ngadalë dhe me kujdes, pa shpërthime, me një ton ndonjëherë të ulët, ndonjëherë më të prerë. Njëherë pas here ndalet, mendon pak, pastaj vazhdon. Në përgjigjet e tij ka përpjekje për të shpjeguar, për të justifikuar, por edhe pranime, të pjesshme, të përgjegjësive. Ai e sheh veten si një njeri që ka besuar tek socializmi dhe që ka gabuar në shumë gjëra, por jo në qëllimet. “Lufta e klasave,” thotë, “prodhoi viktima të pafajshme. Gabiam kur goditëm edhe antikomunistëve, njerëz që nuk kishin bërë asgjë. Ka pasur shumë padrejtësi.” Më tej pranon se partia dhe shteti ndërhynin në çdo gjë, se liria e fjalës nuk ekzistonte siç duhej, se pluralizmi ishte i papranueshëm për mendësinë e asaj kohe. “Ne mendonim se po mbronim vendin,” shton ai, “por shpesh mbronim vetveten dhe sistemin tonë.” Për Enver Hoxhën flet me një përzierje respekti dhe distance. E quan figurë dominuese, njeri me vullnet të jashtëzakonshëm, por edhe me dyshime të mëdha ndaj të tjerëve. Për periudhën e fundit të regjimit, Alia lë të kuptohet se disa vendime mund të ishin marrë ndryshe, sidomos në raport me hapjen ndaj botës dhe me ekonominë. Ai shprehet se vendi ishte lodhur, se populli donte ndryshim, dhe se drejtuesit nuk e kuptuan në kohë thellësinë e krizës. Në fund të bisedës, ish-udhëheqësi komunist flet edhe për përgjegjësinë personale. Nuk e mohon se ka pasur pjesën e tij në sistem. “Edhe unë kam fajet e mia,” thotë. “Po të kthehesha pas, disa gjëra do t’i bëja ndryshe.” Pastaj hesht për pak çaste. Jashtë, Tirana e re lëviz me ritmin e një kohe tjetër, ndërsa brenda sallonit të qetë mbetet ende hija e një epoke që sapo ka mbaruar. Ish-presidenti Ramiz Alia

Për dy ditë do të firmoset projekti. Brenda verës do të fillojnë punimet

Parlamenti aprovon një ligj të ri social (Të re në Shqipëri) NË MBLEDHJEN E DYTË MBRËMË PARLAMENTI VOTON 125 PRO DHE ASNJË KUNDËR NDRYSHIMET E KODIT TË PUNËS QË DO TË JETË SHTUNËN PUSHIM DHE PAGUAR NJËLLOJ SI DITA E DIELLË TIRANË — Në mbledhjen e dytë mbrëmë Parlamenti votoi 125 pro dhe asnjë kundër ndryshimet e Kodit të Punës, që e bëjnë të shtunën ditë pushimi dhe të paguar njëlloj si dita e diel. Ligji i ri hyn në fuqi më 1 korrik dhe përfaqëson një ndryshim me ndikim të gjerë në jetën sociale dhe ekonomike të vendit. Vendimi u prit me interes të madh, sepse prek drejtpërdrejt orarin e punës në administratë, në ndërmarrje dhe në sektorë të tjerë. Në diskutimet parlamentare u tha se masa synon afrimin e legjislacionit shqiptar me standardet europiane, si edhe krijimin e më shumë kohe të lirë për familjen dhe jetën shoqërore. Deputetë të ndryshëm e përshëndetën si një hap civilizues, ndërsa u ngritën edhe pyetje mbi mënyrën e zbatimit në sektorët ku puna nuk mund të ndërpritet. Megjithatë, konsensusi i votës tregoi se çështja gëzonte mbështetje të plotë politike. Me hyrjen në fuqi të ligjit, java e punës do të riorganizohet në përputhje me normat e reja. Pritet që ministritë dhe institucionet të nxjerrin udhëzime të posaçme për administrimin e orareve dhe për pagesat. Për shumë qytetarë, kjo do të thotë një fundjavë e plotë për herë të parë pas shumë vitesh.

Gjykata rishikon qëndrimet penduese Gjyakata rishikon qëndrimet penduese

Ku pushonte komandanti tani gëlojnë makinat TIRANË — (B. A.) — Shkallë shkallë, vendi ku dikur ishte qetësia e kopshtit privat të Enver Hoxhës po kthehet në një hapësirë publike dhe tregtare. Në fotografi duket një pamje e re, me makina të parkuara, tavolina dhe lëvizje njerëzish. Ajo që dje ishte pjesë e botës së mbyllur të udhëheqjes komuniste, sot paraqitet si një lokal, simbol i ndryshimeve të shpejta të tranzicionit. Shumë kalimtarë ndalen për ta parë me kuriozitet këtë transformim. Disa e quajnë shenjë të kohës, të tjerë një profanim të një vendi me ngarkesë historike. Por për shumicën, ndryshimi mbetet i pakthyeshëm: hapësirat e dikurshme të pushtetit po marrin funksione të reja, më të zakonshme, më të zhurmshme dhe më të lidhura me ekonominë e tregut.

Në Itali momiva për të luajtur të reja Ke dërgon njerëz dhe miqë në Bosnje Kruqifin dorë të vriste Clinton?

KE NUNQË CAJË PËR TË SHITUR? VENDOJE TE BLERË KE NUNQË CAJË PËR TË SHITUR? VENDOJE TE BLERË Sa shpejt “Gazeta Shqiptare” po e afirmon veten si përditshmja që po reformon jetën e përditshme të qytetarëve shqiptarë. Me anë të insertit falas “Blerë” që ka filluar të dalë në ditët e javës, njoftime të reja për apartamente, makina, vende pune, shitje e blerje po i afrohen lexuesit. Telefoni 24109 i redaksisë pranon çdo ditë njoftime të shkurtra, të cilat botohen me shpejtësi në një hapësirë të posaçme. Shërbimi i ri synon t’i japë publikut një mjet praktik për të gjetur, shitur ose shkëmbyer mallra e shërbime. Në një kohë të ndryshimeve të vrullshme ekonomike, “Blerë” paraqitet si një treg i vogël në letër, i hapur për këdo që ka diçka për të ofruar ose kërkuar.