«Prapaskena» e festës
Menu e re në Spital e burgje
Ora 24, dikush kujdeset për ata që gëzojnë
TIRANE — Eshtë e pamundur të mos ndjesh atmosferën e veçantë të natës së Vitit të Ri edhe në ato vende ku jo të gjithë janë në gjendje të festojnë. Për shumë njerëz kjo mbrëmje kalon në heshtje, në punë, në mure spitalesh apo burgjesh, por dikush përpiqet që edhe atje të mbërrijë një shenjë e vogël gëzimi.
Për këtë arsye, në spitalet dhe burgjet e kryeqytetit janë marrë masa të posaçme që darka e ndërrimit të viteve të jetë ndryshe nga ditët e zakonshme. Në pavionet e spitaleve, për pacientët dhe personelin e shërbimit, është përgatitur një menu më e pasur se zakonisht, ndërsa në institucionet e vuajtjes së dënimit autoritetet kanë njoftuar se do të ketë ushqime shtesë dhe një trajtim më njerëzor për të burgosurit gjatë natës së festës.
Në spitalin ushtarak [?], sipas përgjegjësve të kuzhinës, janë siguruar produkte shtesë dhe një racion më i mirë për të sëmurët. Edhe në repartet e tjera, ku mjekët dhe infermierët do të jenë në turn, janë dhënë udhëzime që ndërrimi i viteve të mos kalojë pa një vëmendje të veçantë. Kjo është një mënyrë për të zbutur sadopak vetminë e atyre që nuk mund të jenë pranë familjeve të tyre.
Për të burgosurit është menduar gjithashtu një darkë më e mirë se zakonisht. Administrata e institucioneve ka njoftuar se do të ketë mish, ëmbëlsira dhe cigare, ndërsa do të lejohen edhe takime sipas rregullave të caktuara. Në burgje, ku gëzimi i festës arrin i zbehur, edhe një gjest i vogël shihet si një shenjë e rëndësishme.
Megjithëse këto masa nuk mund të ndryshojnë thelbin e gjendjes së tyre, ato japin një ndjenjë se nata e Vitit të Ri nuk i harron plotësisht as këta njerëz. Festa e fundvitit kështu ka edhe prapaskenën e saj: punonjës që janë në shërbim, mjekë, infermierë, kuzhinierë, roje dhe administrata që përgatiten në heshtje që të tjerët të gëzojnë.
(vijon në faqen 11)
Urime mes shpresave e frikës
E ardhmja viti i Ri
Urime mes shpresave
e frikës
TIRANE — Të lëmë pas vitin e vjetër, këtë është porosia që qeveria shqiptare u bën qytetarëve të saj. Por jo e gjithë Shqipëria e ka këtë mendim. Ky është ndoshta përfundimi i qartë që del nga urimet për Vitin e Ri që i drejtohen popullit shqiptar nga politikanët, me të vërtetë pak të ndikuar nga shqetësimet e njeriut të thjeshtë. Duke iu shmangur formulës së zakonshme dhe pothuajse rituale që e karakterizonte urimin zyrtar para rënies së regjimit, presidenti i Republikës Sali Berisha ka vendosur këtë herë të marrë shkas nga gjendja reale e vendit. Për këtë ai pohon se «Viti që po mbyllet ishte viti i vuajtjeve dhe i përpjekjeve të mëdha, por edhe i fillimit të shpresës së madhe». Në urimin e tij ai merr në konsideratë situatën delikate në të cilën vazhdon të ndodhet Shqipëria, por është i bindur se «në rrugën e reformave e të integrimit evropian, Shqipëria do të ketë një të ardhme tjetër».
Për të dhënë një ide të qartë se çfarë i pret qytetarët shqiptarë në vazhdim, shefi i Shtetit ka shpjeguar se në të ardhmen do të kërkohen «sakrifica edhe më të mëdha, do të paguhen çmime edhe më të hidhura», por se të gjitha këto janë «kosto të domosdoshme për t'u shkëputur nga e kaluara». Fjalë të rënda për një vend ku katër milionë banorë i druhen vazhdimisht rritjes së çmimeve. Edhe kryeministri Aleksandër Meksi është treguar realist dhe i ka pyetur shqiptarët në mos po vijnë kohë të vështira, porse jo pa përsëritur nevojën e reformave. Për të në fund të fundit duhen parë edhe anët pozitive, sepse «sikur sot të krahasonim me gjendjen para dy vitesh, atëherë po ecnim në humnerë, tani mund të themi se do të vështrojmë me optimizëm». I qetë por pak më i zymtë u tregua kryetari i Partisë Socialiste, Servet Pëllumbi, një prej protagonistëve të skenës politike shqiptare, megjithëse në opozitë pas dështimit të partisë së tij në zgjedhjet e 22 marsit. Sipas tij, 1994 nuk do të jetë një vit i mirë, por një vit «me vështirësi dhe rreziqe të mëdha», në të cilin shqiptarët «do të përpiqen të mbijetojnë». Pëllumbi i ka bërë apel ekzekutivit të Berishës që të mbështetet më tepër tek forcat e brendshme se sa tek ndihmat e huaja. Nga ana e tij kreu i Partisë Republikane, Sabri Godo, e ka përshëndetur popullin në emër të krahut të moderuar të opozitës. Duke shmangur nuanca polemike me qeverinë, ai ka kërkuar «bashkim energjish të të gjithë shqiptarëve pa dallim bindjesh politike» për të arritur në «paqen sociale» të nevojshme për vendin. Të paktën në këtë moment nuk mungojnë as nuanca serioziteti dhe as prania e opozitës. Në një vend ku një vit më parë askush nuk do ta kishte menduar pluralizmin si një realitet të qëndrueshëm, urimet e fundvitit shërbejnë edhe si pasqyrë e një politike ende të brishtë.
Koncert-dhuratë Ansamblit
TIRANE — Mbrëmë në teatrin e
orkestrës së Teatrit të Operas [?]
dhe baletit, këngëtari Shaqir [?],
solist i Ansamblit të Këngëve dhe
Valleve Popullore, dha koncertin e tij
solo me këngë të repertorit të veriut.
Me këtë koncert këngëtari ka hapur
veprimtaritë e ardhshme të veta, por
njëkohësisht edhe të ansamblit që, siç
dihej, po kalon një fazë të vështirë.
Mbetet për t'u parë
nëse do të jetë vetëm
dhuratë morale për të para
kaluar një krizë financiare.
Koncerti ishte ndjekur
me interes të madh dhe kishte
sukses të dukshëm.
«Në shtëpi, ëndrra e Vitit që do të vijë»
TIRANE — Noc [?] do të jetë një ditë e veçantë për banorët e shtëpisë së pleqve të kryeqytetit. Mbas shumë kohësh, për herë të parë ata do të kenë një tavolinë pak më të bollshme dhe një mbrëmje të ndryshme. Drejtoria ka njoftuar se për festën e ndërrimit të viteve do të shtohet ushqimi, ndërsa disa shoqata bamirëse kanë premtuar dhurata simbolike. Edhe pse gëzimi është i përmbajtur, për të moshuarit mjafton shpesh vetëm ndjenja se nuk janë harruar. Në sallat e shtëpisë, ku zakonisht mbizotëron heshtja, pritet të ketë muzikë dhe një takim të vogël mes banorëve dhe personelit. Shumë prej tyre do ta kalojnë natën duke kujtuar familjet apo vitet e shkuara, por me shpresën se viti që vjen do të jetë më i butë.
Arbëreshët
SICILI/OPULL [?]
Në sicilinë [sic] të Piana degli Albanesi, qyteza e ngulimeve arbëreshe të Italisë së Jugut, përshëndetja e Vitit të Ri ruan ende ritin tradicional. Sipas zakonit, banorët trokasin në dyert e njëri-tjetrit me urimet për vitin e ri dhe shkëmbejnë bukë, verë dhe ëmbëlsira të përgatitura në shtëpi. Në mbrëmje familjet mblidhen rreth tryezës, ku nuk mungojnë gatimet e vjetra arbëreshe. Të rinjtë marrin pjesë në meshën e natës dhe më pas vazhdojnë festimet në shesh. Për arbëreshët, festa e fundvitit është një mënyrë për të ruajtur lidhjen me traditën shqiptare dhe me gjuhën e të parëve.
Për çdo rast
Ja numrat
e telefonave
të shërbimit
Ja numrat e telefonave të shërbimit gjatë mundshme të zjarreve:
— zjarrfikësja e qendrës së Tiranës 222
— zjarrfikësja e Kombinatit 321
Për çdo urgjencë
— 129
Për çdo nevojë të ujit
— 379
Ardhmani [?] mundshme qendrës
— 26
Shërbimi farmaceutik
— 1256
Shërbimi i urgjencës
kirurgjikale
— 12209
Shërbimi reanimator
— 2516
Shërbimi i urgjencës
radiologjike
— 3920
Shërbimi i policisë
— 42-302
Shërbimi i policisë
së trafikut
(zona e Shallvareve)
— 2519
NE BRENDE SI
Këso Devole ofron historië
e Sillos pas komandantit
Tjetër luftë komedia
Hakmarrje në SHBA
me paktor-bomba
Pese te wrre [?], jete te vrresuam [?]
NE FAQEN 2
Lexuesve
Për këtë festë “Gazeta shqiptare” do të dalë dy herë para festës, sipas kalendarit të zakonshëm dhe një herë pas festës. Numri që keni në duar është i parafundit i vitit 1993. Gazeta do të dalë përsëri me datën 4 të janarit. Gazeta ju uron të gjithëve së bashku me familjet gëzuar Vitin e Ri dhe suksese të tjera në vitin 1994.
C.I.