Elbasan, në spitale jo vetëm punëtorë por dhe qytetarë Alarm i gjakut me helm Rishfaqet "efekti Metalurgjik" Frika e vjetër është rikthyer sërish në skenë por tani në mënyrë më massive. Punëtorë të fabrikave dhe uzinave të Metalurgjikut e ferrokromit kanë rezultuar me doza të larta të helmit në gjak. Të dhënat janë bërë të njohura nga laboratori i Toksikologjisë së Elbasanit Në faqen 5

Me dashuri me ndershmëri CARLO BOLLINO TIRANË - Për herë të parë kam ardhur në Shqipëri pesë vjet më parë. Ishte korriku i 1990 dhe unë mes të tjerëve u arrestova që vinin në Vlorë të interesuar për turizmin. Regjimi, në atë kohë nuk i donte "shazzerat dhe këshutë preferonte të mos deklaroja në kufi profesionin tim. Megjithatë e zbuloi zonja nga agjensia e sigurimit, i cili ishte ngatërruar bashkë me mua në grup, dhe pak kohë para largimit "u zbulova" edhe nga një gazetar i Shtetit: u turpërova, pranova se isha gazetar, kërkova të falur dhe e para gjë që kuptova ishte se në Shqipëri nuk mund të gënjeje. Gënjeshtra nuk zgjat shumë. Që atëherë nuk kam gënjyer. E njoh atë mirë Shqipërinë me zonjat, me zyrat, me shpirtin e të marrë nga ambasada në Romë, vizen e parë të regjimit për të hyrë në Shqipëri. Në atë kohë Tirana ishte një qytet me rrëmujë, populli po përgatitej për zgjedhjet e para të lira dhe njerëzit e Rrugën e Kavajës ishte bërë zemra e fatit të Shqipërisë së lirë: ishte selia e Partisë Demokratike. Aty, në ato ditë, vetëm muti, u njohëm me njerëz që sot janë në krye të vendit. Për muaj të mëvonshëm kajtoj dy persona, një burrë dhe një grua, të përfshirë nga masë e njerëzve: ai du të bëhej më vonë shumë i famshëm, gruaja nuk e kam parë më kurrë. Ishte nata e 23 marsit 1992: galimi që të dy nga gëzimi. Burri i famshëm dhe gruaja e gëzuar ishin të bashkuar nga i njëjti emocion. Shkruan në gazetën time: "Pas shumë vitesh urrejtje vëllavrasëse, Shqipëria po jeton në një fund pajtimi kombëtar". Jam krenar që isha dëshmitar. Në të huaj dalloheshin fare mirë në atë kohë: njerëzit na ndalonin në rrugë, na ndiqnin, na bënin me gjandryet, na përshëndesnin me sy të lagur, të ngirtur lart, në shenjë urimi, ndërsa të Ftoftës "isia lug", të ftoftit, në ato muaj, i njoha popullin shqiptar. Besoj se mjafton një jetë për të njohur me të vërtetë një popull tjetër dhe ka humbur ka më mirë gjatë gjithë jetës sime në Shqipëri për të marrë esencë misterioze, sekrete, të komplikuar dhe të thjeshtë të kulturës shqiptare. Për ato gjëra që kam përfituar, preferoj të mos flas, por i ruaj si një thesar të çmuar. Por njëlloj tragjike, e dua Shqipërinë. E dua si e duan shumë të huajt që u hyjnë dhe rikthehen: dhjetë, njëqind, mijëra herë. E dua dhe do ta dua dhe pse shpeshherë - siç ndodh të gjithë të dashuruarve - druhem se nuk kam mundur ta shpreh sa duhet. Po shkruaj këto rreshta, po bëj këtë hyrje të gjatë, për t'i komunikuar juve lexuesve të mia e sotme nuk do të jem më kryeredaktori i Gazetës Shqiptare. Prej kohësh Bottesi më ka kërkuar të kthehesha në Itali për të marrë një detyrë të re të rëndësishme në "La Gazzetta del Mezzogiorno". Për rezistoi kaq gjatë ofertë duke besuar - dhe ndoshta të besoj - se asgjë nuk mund të çojë pakënaqësi me shumë se kurimi i një gazete të re në një vend mik e në ndihmë e miqve. Ndërsa sot, vendosa ta pranoj këtë gjë. Përsë ose dhe jo më parë? Ndoshta përse besoj se funksioni im tashmë është përmbushur. Qëllimi im ka qenë që ditën e parë për të krijuar një gazetë që kish karakteristika europiane: kam punësuar njerëz të tjerë shqiptarë me koncepte moderne, preferoja njerëz me ide dhe mendime të lira, i inkurajoja për eksperienca e reja europiane; mësonin menyrë pune të re; i inkurajova për stime të freskëta, me njerëz gazetarë me të përdorej, të shkruhej me ndershmëri e dashuri. Mendoj që shkallëzimet e gazetarisë duhet të ecin me profesionalizëm të etikës. Besoj se gazetarët e kësaj gazete do ta vazhdojnë misionin e tyre me të njëjtën ndershmëri. Në Itali gjithçka që kam mësuar nga shqiptarët e pesë viteve më parë nuk do ta harroj. Personat dhe kolegët e mi do të mbeten pranë meje. Jam i bindur se do të jetë një fazë e shkurtër dhe së shpejti do të rikthehem në këtë vend të dashur. Në fund dua të përshëndes lexuesit e mi të dashur dhe falënderoj të gjithë ata që më kanë ndihmuar në këta pesë vjet. Kam kuptuar fjalë të çuditshme në fillim, por asgjë më ka bërë më shumë përshtypje sesa pozicioni i zemrës së tyre, që mbetet gjithmonë në zemrën time, kam zbuluar vlera dhe parime njerëzore që në Itali, në Europë nuk ekzistojnë më. Kam lënë shumë miq, probleme, dhimbje, keqkuptime disa herë të thella, por asgjë nga këto nuk më ka zbehur pasionin për vendin tuaj. Kam kuptuar fjalë jush (kush më mirë se ju mund të më kuptojë?), do të thotë të jesh emigrant dhe do të thotë të braktisësh shtëpinë tënde dhe të dashurit e tu për të ndjekur një ëndërr. Dhe po kuptoj tani, si emigrant, çdo të thotë të braktisësh atë ëndërr dhe të kthehesh në shtëpi. Endrra ime ka qenë të ndërtoja një gazetë: ia dorëzoj lexuesve shqiptarë, në emër të cilëve, ajo ka respektuar gjithmonë inteligjencën, vërtetësinë dhe civilitetin. Unë kam patur privilegjin e gazetarit që ka parë të lindë dhe të udhëheqë gazetën; tani i udhëheq zakon kolegëve, të cilët e kryejnë me dashuri këtë punë. Sepse dhe unë dua Gazeta Shqiptare do të mbijetojë.

Shpërthen një avion Rënojat e avionit Në faqen 2

Në orën 8.00 është marrë nga policia Ja peizazhi i një dite më pas: varrezat rifitojnë qetësinë Nano pak çaste para nisjes Në faqen 3

Dje takimi i fund. i PS për 24 zonat elektorale në kryeqytet Në faqen 3

Ministria e Mbrojtjes drejton lëvizjet Avionë spiunë në Gjadër Në faqen 5

TIRANË - Në Turqi tani pa viza. Duke filluar që nga 1 janari të gjithë shqiptarët do të mundet të kryejnë vetëm një formalitet të thjeshtë në kufi, pa u detyruar të paraqiten më parë në Ambasadën turke në Tiranë. Vendimi është marrë nga vetë Qeveria turke dhe është bërë i ditur dje nga Ministria e jashtme shqiptare. Lajmi do të jetë padyshim një surprizë e këndshme për tregtarët e shumtë shqiptarë të cilët kryejnë aktivitet me Turqinë.

Vetëm pak ditë pas mohimit të ish-Ministrit për implikim në ngjarjet e 2 prillit, Kryetari i Komisionit Rendit dorëzon provat Në faqen 5

Lideri i PD në Peqin Tritan Shehu Në faqen 3

KRUJË Në faqen 5

SHKODËR Në faqen 5

Zhdukje e mistershme e kasetës origjinale. Pirateri apo politikë? Të martën në ekran transmetohej "sozia" në VHS TIRANË - "Gjuetia e Fundit" ka rënë pre e një gjëje. Filmi humroristik, i njohur ndryshe dhe si "Sillo", është zhdukur nga arkivat e Televizionit Shqiptar. Kërkimet e ethshme të punonjësve të institucionit, të cilët ditën e martë, kur duhej kurorëzuar për në ekran filmi-komedi, duhej vendi veprës e bëri zëvëndësimin me një kopje e filmit, e riprodhuar në VHS, ka shpërthyer. Programacioni nga një provë vështirë. Filmi ishte transmetuar gjithçka në dukje ishte në rregull, megjithëse mungonin ngjyrimet sterile, zëhduke dhe gjithçka e filmit. I xhiruar rreth dy vjet më parë, seriali humoristik televiziv me protagonist bodyguard-in e ish udhëheqësit numër një të shtetit shqiptar, ishte për pakë javë pjesë dhe oferta dhe i jashtë vendit. Ditën e martë, në përjetorin e pestë të kryengritjes të Partisë Demokratike, në program ish ndërmarrësi përshkruar. Por në arkivin e Televizionit, kërkimet nuk kanë patur asnjë rezultat. Asnjë dokument, që të tregonte rëndom dhe aktuale të kasetës origjinale të "Gjuetisë së Fundit". Parashikimi filmit dhe mosmbërritja e tij duket nga gjashtëzimi i dyshuar për dytë. Kështu që stafi i asaj nate ka vendosur transmetimin në VHS. Sistemi amator i transmetimit, në emergjencë krijon duket pak në mënyrë, megjithatë vepra. "Sozia" e origjinalit, një kopje e filmit, është marrë nga shtëpia e njërit prej punonjësve të Televizionit dhe është futur drejtpërdrejt. Ndërsa "tragjedia" e shëtshamëngur, ende mbetet mister se kasa origjinale, të paktën e përket fondit të zhdukur të arkivës televizive. Dy janë versionet e zhurmës; ajo që duket më real është destingacioni i kasetës për në tregun e zi të piraterisë së kasetave komerciale. Por zhdukja e filmit, me muaj të tëra ironia ndaj regjimit të mëparshëm, mund të ketë prapë edhe motivet e një "krimi" politik. Të gjithë është e sigurt, puna, djesa e trupit realizat, e vë pratë e vërtësuar nga TVSH, nën adresën dhe vërrat e rrëmbyesve "Intelektualë". Sokol Balla Koço Devole

Shifrat e divorcit Tirana mban rekordin e ndarjeve të çifteve Në faqen 7

BERAT Në faqen 7

Në faqen 6

Mund të kontaktoni me tel/fax 425-99. I, 150 kW me çmim 1.050.000 lekë II. 75 kW me çmim 500.000 lekë.

XHIMINA-REXIM Ju ofron goma të cilësisë së lartë me çmime shumë të leverdisshme - Goma FADROM UNK 320, të dimensionit 17.5-25 me dizenjo NB38 ekstra. 6.50 R20 8.25 - 20 Gomat: 8.5 R17.5 9.00 - 20 10.00 - 20 11.00 - 20 12.00 - 20 - Kameradere të të gjitha dimensioneve për këto tipe gomash. Tel&Fax: 330 97 Rr. "Ali Demi", P. 2 H. 5 shk. 1 Ap. 5, Tiranë