Një 14-vjeçar: “Nga motoskafi që nisi e pashë nënën që qante” Janë kthyer dje në Durrës 28 fëmijë nga Fieri, Berati dhe Lushnja të gjetur rrugëve të Milanos Klandestinë ushtarë dhe racizëm DURRËS - “Kur prindërit më shoqëruan te motoskafi që nisej për Itali unë nuk qava: vetëm nëna ime derdhi lot, sepse është grua, ndërsa unë dhe babai im jemi burra dhe burrat nuk qajnë kurre...”. “Burri” është vetëm 14 vjeç dhe punonte si lypës në Itali. Familja e tij nga Fieri e kishte shitur te një organizatë në Milano që drejton afro njëqind shqiptarë të vegjël, të dërguar për të kërkuar lëmoshë në kryqëzimet e qytetit. Dhe në mëngjes Altini i vogël, bashkë me 27 fëmijë të tjerë, është rikthyer në Durrës më tragetin “Palladio”. Ishin ende të veshur me rroba të... punës: pantallona të reckosura, triko të mëdha, e këpucë të grisura. Për disa orë grupi i vogël i fëmijëve ka qëndruar i mbuluar në zyrën e Policisë Kufitare ku janë pyetur: më i vogli është 10 vjeç, më i madhi gjashtëmbëdhjetë. Që të gjithë janë nga Fieri, njëri nga Berati dhe një tjetër nga Lushnja. Në mbrëmje me një autobus të nisur nga komisariati i Fierit, janë kthyer pranë shtëpive. Altini tregon aventurën e tij pa emocione, e megjithatë ka jetuar një eksperiencë që ka skandalizuar Europën. “Gazeta kanë shkruar gënjeshtra - shpjegon me tonin e një të madhni - nuk është e vërtetë që fitoja 300 mijë lireta në ditë. Italianët nuk janë aq të pasur”. Kur je nisur nga Shqipëria? “U nisa tre javë më parë. Babai dhe nëna më shoqëruan në Vlorë dhe aty hapa në një motoskaf. Paguan 40 mijë lekë për të më dërguar në Itali. Bashkë me mua, në të njëjtën barkë, ishin dhe katër fëmijë të tjerë. Nuk i njihja, dhe nuk shkëmbyem asnjë fjalë gjatë gjithë udhëtimit. Nuk njihja asnjë nga njerëzit që ishin në atë motoskaf: deti natën më fuste pak frikën. Prindërit e mi më kishin thënë: ki kujdes. Dhe ndërsa më përshëndeste mamaja qante...” Edhe shokët e tu nga Vlora janë nisur? “Jo, dikush ka ardhur dhe nga Greqia. Ka hipur në tragetin që niset nga Igumenica, është fshehur brenda kamionit. Dhe kur makina ka mbërritur në Itali dhe ka ndaluar për t’u furnizuar me benzinë, ka çarë mushamanë dhe ka ikur”. Përse shkove në Itali? “Ishin prindërit që organizuan udhëtimin tim. Atje kemi dhe të afërm, pastaj Italia më pëlqen. Babai im është punëtor, nëna e papunë. Ata kishin nevojë për para te mia”. Çfarë ndodhi kur mbërrite në Itali? “Në Brindisi takova një tjetër shqiptar: quhet Branko, është nga Gjermania, sepse gjermanët janë më të pasur. Por pastaj më kap polici italiane”. Ku flije në Milano? “Në Stazione Nord. Aty kishte një tren që qëndronte gjatë dhe punoja para kryqëzimeve vëteki korëkisha para italianëve me makina. Një pjesë e mbaja për vete, pjesën tjetër e dorëzoja. Branko më thoshte se nëse nuk do të fitonim shumë në Milano do të shkonim në Napoli, ajo m’i prezantua. Më makinën e mbërritëm në Milano. Kishte dhe djem të tjerë si unë: puna që duhej të bëja ishte e thjeshtë. Duhej të qëndroja pa lëvizur pranë kryqëzimeve e t’i kërkoja Napoli”. Çfarë do të bësh kur të rritesh Altin? “Dua të punoj, si babai im. Por jo në Shqipëri. Dua të shkoj në Gjermani e të punoj aty ku prodhohen makinat e mëdha. Kështu do të mund të blej dhe unë një të tillë dhe kur të kthehem në Shqipëri do të ndaloj në kryqëzime dhe do t’u jap lëmoshë fëmijëve që më të varfër se unë”. CARLO BOLLINO TIRANË - Shqipëria kthehet në ekranin e madh të informacionit botëror edhe një herë tjetër për një tragjedi. Pas kolerës dhe krizës energjitike, gjithë oraganet e shtypit tashmë flasin mbi Shqipërinë rreth çështjes-klandestinë. Gazetarë të dërguar zbresin në Rinas, emisionet e lajmeve shpërndajnë pamjet e fshatit pranë qytetit të Rietit, ushfaqën shkrimerreçengjetëse: “Të rihapen krematoriumet”, “Më pak shqiptarë, më shumë punë”, “Jashtë shqiptarët”, “Shqiptarë, stop...”. Komuniteti i rëndësishëm hebrelerar, për episodin mbetet sërish në sinjal shqetësues i mungesës së tolerancës. Dhe nuk bësojmë së është e rastësishme që ky episod ka ndodhur pikërisht tani, me ushtarët e reshtuar kundër zakonshme të fëmijëve të varfër dhe të një vendi të uritur, analistët dhe komentatorët rikthehen të analizojnë dhe komentojnë në emër të njohjes së historisë e një populli që “merr arratinë nga uria”. Ka diçka të bezdisshme, të rëndë, të hidhnur në atë që po ndodh këto ditë: riprodhimi në të gjitha gjerësitë gjeografike të imazheve mbi një Shqipëri të plakur, të kufizuar dhe aspak aktuale. Dhe atëherë lind dyshimi: ekziston pas gjithë kësaj karrocë të shtrembëruar të informacionit, shenja e një racizmi të lehtë. Përendimi pra, vazhdon të shohë këtë pjesë të Europës me një paragjykim diskriminues. Përse? Në radhë të parë sepse Përendimi është i pavëmendshëm dhe e ka më të lehtë të sjellë në mendje imazhet shkatërruese të zbarkimit të shqiptarëve në 1991, sesa të shikojë në kërkim të Shqipërisë së re. Dhe pastaj, sepse këto retë e mëdha janë edhe raciste të vërteta. Por, megjithatë ka ndodhur diçka e re dhe dhe akoma më e rëndë. Rreshtimi i ushtrisë në brigjet italiane, që në mënyrë të pashmangshme evokon në mendjen e njeriut konceptin e armikut, rrezikon të shpërthejë në një valë racizmi fizik që kërçënon drejtpërdrejtë drejtëpërdrejt shqiptarët që jetojnë në Itali. Dy ditë më parë në muret e një ë të parë, “jashtë shqiptarët”, “Shqiptarë, stop”. Komuniteti shqëndoshështë rebeluar, por episodi mbetet sërish një sinjal shqetësues i mungesës së tolerancës. Dhe nuk besojmë se është e rreshtuar kundër armikut të ri. Në këtë racizëm rrezikon të sjellë dhe në Shqipëri impenjimi i ushtrisë kundër aziatikëve. Nëse prania e ushtarëve italianë fshihte ndonjë rrezik, ky është realizuar: sot shqiptari-armik rrezikon të bëhet objekt i marrëzisë dhe diskriminimit. Ne urojmë që ushtarët të tërhiqen, ndonëse kjo nuk do të thotë se problemi i klandestinëve duhet të mbetet i pazgjidhur. Sepse nuk ka dyshim që imazhi i shqiptarit-klandestin që zbarkon fshehurazi në plazhet italiane kontribuon në ushqimin e kulturës së diskriminimit dhe të përçmimit. Të legalizosh emigracionin nëpërmjet një ligji italian që respekton normativat europiane është një objektiv urgjent. Parlamenti italian po mban pezull prej muajsh një projekt-ligj mbi punën sezonale: emergjenca e vërtetë është të diskutohet ky projekt dhe jo të rreshtohet ushtria. Rregullimi i emigracionit meriton vendin e parë edhe në kalendarët e punës së zakonshme që qeveria italiane dhe ajo shqiptare kanë në program. Miqësia, bashkëpunimi, zhvillimi, ndihma, janë fjalë të mrekullueshme, por që rrezikojnë të vlerësohen nga një politikë që harron praninë e 100 mijë shqiptarëve që sot jetojnë në Itali. Racizmi godet para së gjithash këta. Pastaj tërë vendin e tyre. Një manifestim kundër racizmit ndaj shqiptarëve

Ushqim i keq KORÇË - “Duam ushqim të freskët siç kërkojmë të shohim më shpesh të afërmit tanë!” Dhe pas hekurave të burgut vazhdojnë të protestojnë. Janë 120 të burgosur ordinere të burgut të Korçës, të cilët megjithëse janë të privuar nga kondicioni i lirisë kanë ngritur krye për kushtet më të mira jetese. Ardhja e pranverës ka kushtëzuar këtë protestë të dënuarve, një pjesë të të cilëve nuk ka mundur të thëgjejnë nga qelia, as takimi disa orësh me përfaqësuesit e komisariatit të policisë. Greva ka degjeneruar në ndalim të marrjes së ushqimit. Arsyet kryesore janë ato ekonomike dhe dhe ato sociale. Protesta kryesori e grevës së urisë duket i përcjellë nga niveli jo i kënaqshëm, sipas të burgosurve, i ushqimeve të burgut. Greva ka nisur para tetëditësh dhe inicitatorë kanë qenë të burgosurit e dhomës 16. I kanë kërkuar organave të rendit dhe kujdestarisë së burgut që të shtohen vizitat e afërmëve të tyre, nga një herë në dy javë, në një herë në javë. “duam të na sjellin më shumë ushqime. Keto të burgut janë të mjaftueshme dhe ardhja e temperaturave të larta, sjell rrezikun e prishjes së tyre “kjo mesa duket është arsyeja “zyrtare” e grevës së shpallur. Pas dy ditësh grevë, organet e rendit kanë nisur një dialog me “kryengritësit”, për të diskutuar mundësitë e zgjidhjes. Por dialogu i nisur nuk ka mundur t’i bindë të tërë, të lënë grevën e të kthehen birucave. Me rebelët-at të dhomës numër 16, iniciuesit e protestës, nuk ja janë bindur fjalëve të shefit të rendit të komisariatit të Korçës. Ata vazhdojnë të mos marrin ushqimet e ofruara nga personeli i burgut. Ndërkaq disa qindra kilometra më tej, në burgun e madh të Athinës, Koridallos Korialdos bashkatdhetarë të të burgosurëve të Korçës, kanë tentuar të hyjnë pengesën që i ndanë te ata la lirja. Më se 30 të burgosur grekë e shqiptarë, kanë qenë shumë pranë arratisjes së bujshme. Kanë prerë kangjellat e hekurit, kanë dalë poshtë nga dritaret me batanije të parafije, por të shtënat paralajmëruese si kanë detyruar të kthehen në biruca. Të burgosurit shqiptarë kanë filluar, atë që më pas nga shtypi grek është quajtur lufta shqiptaro-greke. Shqiptarët kanë shpërthyer me lopata në hekur të indantë nga të burgosurit grekë. Vetëm ndërhyrja e forcave speciale greke dhe e prokurorisë së Përmetit, ka në atë shuarjes së shqiptarit. Arsyeja e rebelimit të tyre, duket ka qenë tradhtimi prej skllevi që grekët dhe në burgun bëjnë të huajve, kryesisht shqiptarë.

ELBASAN - Kolera vazhdon të ngjallë frikë dhe ankth. - Kolera vazhdon të ngjallë frikë dhe ankth. Moti i nxehtë dhe ngritja e temperaturave, ka rrisë të gjalla momentet makabre të verës së shkuar, sidomos në vatrat më të mëdha të epidemisë, rrethet e Elbasanit dhe Peqinit. Kaqëpreftë, Kaqa e rretheve Elbasan, Peqin, Gramsh e Librazhd që këto ditë ka zhvilluar një mbledhje të zgjeruar me përfaqësuesit e pushtetit lokal të këtyre rretheve që po përfshin. Në mbledhje është diskutuar gjendja e zgjidhjeve për parandalimin kushteve inkubatoriale të kolerës. “Është krijuar sërish Komisioni i Luftës kundër Kolerës. Ky komision do të vëzhgojë tërë parregullsitë në higjienën e pastrimin e rrugëve, në grumbullimin e plehrave, rregullimin e WC-vetëprishura, sistemit të ujësjellësve dhe ndotjen e ujit të pijshëm nga kanali i ujrave të zeza. Gjendja më e mbledhë është paraqitur alarmante. Si masë e parë do të jetë freskimi i dozës së klorit në ujin e pijshëm. Në çdo kontroll të rrjetit do të jetë fshati Grykësh, aty ku dhe epidemia vjet ka bërë kërdinë. Ka qenë në këtë fshat, ku vjet kolera rimbreu jetën e vetave, duke shënuar një rekord të hidhur në bilancin e zi të epidemisë”.

Nga Durrësi për Sarajevë TIRANE - Shqipëria do të hapë kufijtë për refugjatët boshnjakë. Afër 750 refugjatë do të përfshihen territorin shqiptar nga Lindja në Perëndim për t’u imbarkuar nga pas në tragetet që do t’i kthejnë, nëpërmjet Kroacisë, në vendin e tyre tashmë të masakruar nga lufta, që vazhdon që prej disa vjetësh. Lajmi është konfirmuar për Gazetën Shqiptare nga Muharrem Zejnul-lahu, Ambasadori i Republikës së Bosnjës në Tiranë, i cili është duke u marrë vetë personalisht me përgatitjet e fundit të udhëtimit të refugjatëve të vendit të tij nga Shkupi në Durrës dhe më tej. Qindra refugjatët jetojnë pak a shumë në një fillim të konfliktit në kampet maqedonase. “Janë njerëz që kanë shkuar atje për t’i shpëtuar luftës - thotë Zejnul-lahu - por shumë prej tyre janë befasuar jashtë Bosnjës nga lufta që shpërtheu vrullshëm. Një pjesë të afërt apo miq ndërsa një gjithë botën u dha lajm për shpërthimin e luftës, që prej asaj kohe kishin mbetur larg atdheut të tyre, por gjithnjë me shpresën për t’u rikthyer”. Të gjitha shpenzimet e “itinerarit të shpresës” i ka marrë përsipër qeveria boshnjake. “Por kemi parasysh dhe shpenzime të tjera, dhe filluar që nga qytetet e shëndetësisë të shoqatave përshëndetare dhe në J.”. Shkup - Pogradec - Elbasan - Durrës, këto do të jenë pikat kryesore nga do të kalojnë autobusët e mbushur me boshnjakët që do të udhëtojnë drejt shpresës për paqe. Që nga Durrësi në Split dhe më pas një pjesë për në Sarajevë dhe pjesa tjetër për në Tuzla, në Bosnjën Qendrore. “Pala shqiptare na ka premtuar sigurimin gjatë gjithë udhëtimit në territorin e saj - tha dhe Fejzullahu - dhe unë shpresoj se gjithçka do të shkojë në rregull, sikurse ndodh edhe me grupin e parë të boshnjakëve që kaluan nëpër Shqipëri në shtatorin e shkuar”.

Proces i rrallë në Gjyqkatë TIRANE - Ka përfunduar në bankën e të akuzuarve edhe vajza e shtëpisë e saj. Cudia ka zënë vend në arkivat e gjykatës së Tiranës për tu shqyrtuar brenda muajit maj. Megjithëse e pabesueshme e deri diku ironike, nga aktakuza mesohet se e pandehura 1. Kalemi ka vjedhur në bashkëpunim me të tjerët, shtëpinë e prindërve të saj. E pandëhura ishte kthyer në shtëpinë e saj disa muaj pasi e kishte braktisur atë, për të bashkëjetuar me të pandehurin tjetër Artan Paço. Edhe ky, e kish braktisur gruan dhe fëmijët dhe kish tre muaj që i kishte kushtuar mikës së re 23-vjeçare. Çifti i ri pas tre muajsh malli larg vatrës së familjes, rikthehet mesa duket jo për motiv familjarë. Së bashku me të dashurin e saj, ajo u ka bërë një surprizë jo dhe aq të pritur për ata që i janë kokën. Çështja e vështirë por jo e pamundur për tu besuar, pritet të gjykohet brenda muajt maj.

Kontrabanda TIRANE - “Të dhënat e SAMMCOM-it mbi kontrabandën e naftës kanë qenë të gabuara”, këto kanë qenë ndër fjalët e shprehura nga Ministri i Jashtëm Albert Serreqi gjatë një interpelance të kërkuar nga deputetët e Aleancës Demokratike. Serreqi ka theksuar edhe njëherë se, jo vetëm shteti shqiptar nuk është i përzier me kontrabandën e naftës me ish-Jugosllavinë, porse ai është i angazhuar në respektimin e masave për të zbatuar rendin e fund-megjithë humbjet ekonomike që kjo na shkakton, ka shtuar ministri - embargo nga vendosur prej kohësh ndaj Serbisë e Malit të Zi.

SHKURT NGA RRETHET FIER - Banorët e qytetit të Fierit kërcënohen nga një grumbullim udhëshem infeksioni. Është fushë e papërpunuar të mbeturinave, me një sipërfaqe prej 3-4 hektarë në periferi të qytetit që rrezikon për këtë. Ka kohë që ndërmarrja e pastrim-mbajtjes ka depozituar në plehrave, dijen onje s’groposem e tyre. Rrezikun më madh ekziston për familjet që banojnë në ndërtësa pa leje shumë pranë kësaj fushe, ndonëse ligji parashikon që godina me afër të duhet të jetë jo më shumë se 1000 m larg prej fushës së mbeturinave.

KUKËS-Gjobë prej 58 mijë lekësh për kundravajtësit e energjisë elektrike të rremët të Kukësit. Ishin 12 familje dhe një firmë private që veç gjobës së më sipërme duhet të paguajnë edhe 13 mijë kilovatore energji si dëmshpërblim ndërmarrjes elektrike. Policia financiare ka ushtruar kontrolle dhe mbi 750 familje të qytetarëve dhe mbi 90 ente private, konsumatorë energjie.

ELBASAN-Ka fluturuar nga dritarja e dhomës së konviktit pa asnjë mundësi shpëtimi. A. Liçi nga Shalezi i Ballshit, student i vitit të dytë në Universitetin e Elbasanit ka me mjetuar për gjysëm ore në dritaren katit të pestë nga e cila vendosur hidhet në orët e para të mëngjesit pa u dhënë shokëve të tij asnjë mundësi ndihme.

Ja si të fitosh nga bonot e privatizimit Proces i rrallë në Gjykatë Vajza gjykohet vjedh shtëpinë Kontrabanda Serreqi: “Vëzhguesi...

Ja si të fitosh nga bonot e privatizimit Në faqen 3 Borxhi i jashtëm: Do paguhet 20% Në faqen 3 Sot "Gazeta Tre g" Në faqen 5