Rilindja Demokratike: liria e shtypit, apo liria e shpifjeve ?
RD: "Gazeta Shqiptare përfaqëson mafien"
Gazeta Shqiptare që përfaqëson si-pas burrimeve që rukduan të identi-fikohen, është e kupolës së mafias. Këtë gazetë këtyre tre vjetëve, në përm-bushje të misionit të saj ka përcaktuar disa linja përmes të cilave avijon të realizojë qëllimet e Franko-Rosave në Shqipëri. Një ndër këto linja qëllon në çlesop dhe me të paqytetuarën dhe raciste antiqiptar Bollinon, dhe ata që qëndrojnë prapa tij, kanë zgjedhur «eshte» mospranimin e gjuhës shqipe përmes përpjekurit të sinqaksës, trajtave, kohëve dhe rrasave të gramatikës së saj. Prijolli i Rosait dhe shqipfolësit që e rrethojnë, duke abuzuar me lirinë e shtypit i kanë kequar vetes çungimin, gëtymimin qodidhe dhe emërna kapi-talëte shqipes, ndaj dhe këto të vetëvetëm si kjo gjuhë të tingëllojë e shëmtuar në liri, apo ta paraqesin si një derivate të KOZANOSTRËS. Ndajnje naiv mund të mendojë se ky i huaj duke mos njohur gjuhën shqipe është i pafajshëm, por një lloj shpejtë e tillë është krejt absurde sepse rreth tij punojnë një grup shqipfolësish që njohin jo vetëm gjuhën shqipe por edhe zhargonin e horrave dhe prostitutave. Sëhëti-më Bollino dhe shqipfolësit rreth tij i bëjnë gjuhës shqipe është një akt sa i paqytetuar qa dhe paligjshëm. Zgjedhja e poshtërsimit të gjuhës së element krye-sor në realizimin e strategjisë së tij raci-stenu është e rast. Gjuha është faktor i element me gjenosir ë çdo kombi.
Për shqiptarët gjuha e bukur, e lashtë dhe e pasur shqipe është pasuria e tyre më e madheshpirterore, thelbësorja e qytetëri-mit të tyre, monument i shpirtit kom-bëtar.
Zëdhënësi i Franko-Rosit apo mafias Piezë dhe shqipfolësit që e rrethojnë e dinë mirë se është gjuhë dhe para se gjithash një gjuhë shqiptare. Ata e dinë se në historinë e letrave shqipe poetët, shkrimtarët, muzikologët, linguistët, mendjet më endritu-ra të kombit shqiptar, krijimet e tyre më të amira dhe më të frymëzuara ia kushtuan gjuhës së nënës, nënës dhe gjuhës. Këta janë njerëzit që e bënë Bollino dhe shqipfolësit që e rrethojnë e dinë mirë se shqiptarët çdo germë të gjuhës së tyre të shkruar e kanë paguar me shtrëngë se asnjë komb tjetër. Të frymëzuar shpesh raciste mbi gjuhën e këtij kombi vetëra si kronjenjngasim me Qubrilloviçin i cili kishte përcak-tuar shkatërrimin e nënës për të shka-terruar kombin shqiptar. Ai mendoi se varfëria, pasojat shtypjes dhe vështirësitë e shumta, do bëjnë që strategjia e tij të mos mund të vihet në ter. Në vepri-mtarinë e tij, anënjellosi Amelonesho që ndodhen nga një grup shqiptarësh të cilët për shkak të idealeve të kuqe apo dallavre jeshile janë të gatshëm të shesin jo vetëm gjuhën e nënës por të bëjnë pazar edhe me veten e tyre.
Mentor Shehu
(Marrë nga “RD”, 3 gusht 1995)
[Teksti i artikullit është pjesërisht i prerë në krye të figurës.] ... gazetën “RD”. 1) Gazeta Shqiptare është një gazetë e përditshme, e cila në Shqipëri ka një histori ... Në 1927 dhe lind për të lidhur popujt dhe brigjet e Adriatikut (Shqipërisë e Pulies), të cilët në atë kohë zhvillonin lidhjet e tyre tregtare. Në 1939 - me pushtimin fashist - gazeta jonë u mbyll sepse në vend të saj hierarkët e Duçes preferuan një gazetë të tyren, “Tomori”, duke e konsideruar “Gazetën Shqiptare” (që atëherë shkruhej “Shqipëtare”) me sa duket shumë të lirë. Pastaj fashistët u dëbuan dhe pushteti përfundoi në duart e komunistëve të shtetit të Enver Hoxhës të cilët - duke mos dashur shpërnguljen e lirë dhe aq më shumë atë të huaj - nuk lejuan që Gazeta Shqiptare të rifillonte publikimin. Gazeta Shqiptare është në pronësi të një shoqërie botuese (EDISUD S.p.A.) që është ndër më të njohurat në Itali dhe e dyta, për nga rëndësia, për Italianë e jugut. EDISUD publikon një tjetër gazetë në Itali, e cila “La Gazzetta del Mezzogiorno”. Kjo e fundit këtë vit mbush 108 vjet jetë. Dhe lexohet çdo ditë nga mbi 600 mijë lexues: nuk do të qëndrojmë këtu për të kujtuar historinë e saj, e veçanërisht demokracinë dhe të lirisë të bërë gjatë në një shekull publikimi. Përmendim vetëm luftën që “La Gazzetta del Mezzogiorno” ka kryer e para publikisht kundër mafias pulite. Një luftë e dëshpëruar, e cila shumë shpejt u kadetuar e i drejtohet mbrojtjes së institucioneve dhe forcave të policisë, të cilave i ka kërkuar mbrojtjen e redaksisë së saj. Unë personalisht punoj si gazetar që prej 15 vjetësh (dhjetë prej të cilëve ia kam dedikuar luftës kundër mafias) dhe kam jetuar për më shumë se gjashtë muaj i ruajtur nga policia italiane sepse kam qenë i kërcënuar për çdo gjë nga bosët mafiozë, të njëjtët bosë që sipas “RD” sot na qenkan miqtë tanë dhe të mitë. Ndërsa në Itali policia ishte e detyruar të mbronte Bollinon nga mafia, në një numërim paradoksal rresht (por jemi të sigurt se ka qenë krejt i rastit), të martën pasditë dy figurat e policisë janë paraqitur në redaksinë e Tiranës të Gazetës Shqiptare... dakorinë pikërisht Carlo Bollinon, duke kërkuar pikërisht (lidhur edhe me) “Kryeredaktorin”. Unë isha (dhe jam) në Itali për një periudhë të shkurtër dhe e mendova të mërzitur dhe kështu, në vendim tim, është parapërgatitur dëshmia e redaktorit, Fatos Baxhaku, i cili është shoqëruar në zyrat e Ministrisë së Brendshme, nga zyrat e “paralajmëruar” nga Zëvendësministri Agim Shehu “të zëvendësojë të gjithë shkrimtarët”. Midis lajmeve nga ato që qarkullojnë, është dhe ajo për të cilat na “qortojnë” është dhe për publikimi në faqet e gazetës sonë - rreth këtij muaj më parë - një fotografi të Hitlerit (?) e cila natyrisht ishte e lidhur me një lajm për diktatorin nazist.
2) Franco Russo (për të cilin duket se “RD” aludon duke e quajtur Franco Rosi) me mua, aktualisht besojmë se është me pushime në det, dhe është në një bëjë aspak me mafian. Akuzat që i bëhen - që duhet të zhvillon e kemi nga gazetistët, të cilët në një demokraci vlejnë diçka - i referohen një periudhe në të cilën ai as që prokurori italiane nuk i ka lejuar vetes të akuzojë gazetën - as EDISUD S.p.A. - për ndonjë krim: askush tjetër ka të drejtë të fillojë ta bëjë këtë sot.
3) Gazeta Shqiptare ka filluar të ripublikohet vetëm me 23 prill 1993 - më në fund në kohërat e demokracisë - duke u përpjekur që dëtën e parë të realizuar një informacion objektiv dhe serioz. Investimi ynë (ekonomik dhe kulturor) nuk ka as një përqindje asnjë qëllim politik dhe besojmë se këshillë të reagojmë çdo ditë me objektivitetin e lajmeve të japim. Sigurisht, gabime pa dashje, mund të kemi kurrë dhe kritikojmë të keqve emka (e kush nuk bën?). Jemi gati, gjithmonë, të kërkojmë të falur, por askush nuk mund të na akuzojë (as dhe në kulmin e inatit) që ndjekim objektiva “raciste dhe antishqiptare”. Ne pyesim veten dhe lexuesit tanë: a ka qenë vallë veprim antishqiptar kur kemi vënë në dispozicion të Ministrisë së Shëndetësisë faqet tona për fushatën paraprake të SIDA-s të realizuar në Shqipëri dhe që deri tani jemi gazeta vetëm që kemi bërë? Ka qenë antishqiptare kontributi me çdo mjet për informimin mbi luftën ndaj kolerës? A është antishqiptare të përballosh koston e shpërndarjes së gazetës dhe në Itali (dhe në jemi të vetmit që e realizojmë) për të ndihmuar emigrantët shqiptarë për të mbajtur gazetën të vendin e tyre? A mos është antishqiptare të respektohesh - si ka bërë Gazeta Shqiptare për prezantimin të Shqipërisë në botë, përmes reportazheve të shëmtuara televizive, apo filma të dizinformuar për Shqipërinë, edhe ato të prodhuar nga regjizorë italianë?
4) Nuk arrijmë të kuptojmë se kujt i referohet “RD” kur na akuzon për “përfshirjen të gjuhës shqipe”. Gazetarët tanë, të gjithë shqiptarë dhe personona me kulturë, të lirë, e njohin gjuhën e tyre në mënyrë perfekte pasi e kanë gjithëtuar me rezultatet më të mira në shkollat e shqipërisë shqiptare. Nuk është një rastësi që publiku i gazetës sonë përfaqësohet nga shumica nga intelektualë dhe studentë. Ajo gjë që rrezikon të ofendojë Shqipërinë dhe shoqërinë e saj është Presidenti, Qeveria, partitë dhe Populli por kryesisht, nuk besojmë se janë kronikat tona, as dhe ndonjë gabim i mundshëm ortografik. Ato që dëshmojnë përgjegjësinë janë disa artikuj gazete: “një Shqipëri në zë, një ku ka të bëjë aspak me liri shqiptare” është përkufizimi i “Rilindja Demokratike” - e para (duke përfaqësuar partinë në pushtet të porsafutur për familjen e madhe të demokracive europiane) ka bërë të denoncojë porosinë për diktaturën e të dënor: për vulgaritet dhe gënjeshtra - të cilat duken identike, të pakten për nga forma me “shqiptarët stalinistë” - por thjesht duket një shembull i mirë për të gjithë. Edhe për ne.