Mbrëmë vonë ish-Kryeministri Fino i lëshon vendin kryetarit të tij Parlamenti verifikon vetveten. Debatet e para mes deputetëve. Pikëpyetje mbi Lacon e Bushatin Mejdani takohet me Finon pak çaste pas betimit për President (Foto: REUTERS) TIRANE - Shqipëria ka tani një President të ri. Tani ai është Rexhep Mejdani. Parlamentit shqiptar e ka zgjedhur atë dje me votë unanime në orën 18.44. Kanë qenë 122 deputetë që votuan për Mejdanin president. Nga këta vetëm tre kanë qenë kundër, 2 abstenime dhe 7 fletë të pavlefshme. Në një shoqërim e bliceve e të duartrokitjeve të të pranishmëve, njeriu që do të drejtojë Shqipërinë është shfaqur i emocionuar e me shikim të përhumbur. “Unë do të jem i të gjithëve”, ka deklaruar ai në fjalimin e tij të parë si President. “Për të qenë sa më luajal para shtetasve të mi dhe për të qenë simbol i bashkimit do të kërkoj largimin nga partia dhe nga të gjitha funksionet e mia në të”, ka deklaruar Mejdani për të marrë automatikisht pamjen e një Presidenti të të gjithë shqiptarëve. “Ne humbëm një pjesë të potencialit partiak, por fituam një President të të gjithëve”, tha Nano. Agolli i dorëzon “çelësat” e Kuvendit Gjinushit e Dokles. “Kolopuçë, hajdeni te plaku”

Andrea Stefani Shqipëria përsëri me Sygjër parlament. Zvillimet e fundit nuk e kanë ngjallur atë me mallki-mi vicioz i hakmarrjes politike. Qarja e madhe shihet tani më qartë. Nga hunet e saj dalin papushim avujt e nxehtë të krizave dhe shterimeve të ar-dhshme shkëterrues. Pajtimi Kombëtar ka mbetur një frazë boshe, një gjëthe fjalë e përparjes së politikën e pranuan në momentin e dobësisë dhe frikës. Mardhëniet pushtet-opozitë duket sikur janë ngrutësuar në një armiqësi të përjetëshme që shuan çdo shpresë. Parlamenti shqiptar u mbodh në seancën e tij të parë pa praninë e partisë më të madhe të opozitës. Kështu ka ndodhur 7 vjet më parë. Kështu ndodhi dhe pas 26 majit. Sapo humbasin zgjedhjet politikanët shqiptarë deklarojnë se ato i ka fituar “armiku i popullit” dhe bëjnë i parë qëndërmarrin zgjidhje të tjera parlamentare. Por a kanë të drejtë ata të braktisin misionin e një fali vota e popullit, të braktisin tempullin ku nis demokracia? Pas braktisjes së Parlamentit në vitin 1991 nga PD, ishte pa faj në shërbim e tij. Sipas eksperiencës botërore patologjia e kolapsit të shtetëve shfaq tre diagnoza. Shëmbja ndodh kur: a) Shteti ka humbur legjitimitetin në sytë e pjesës më të madhe të popullsisë dhe nuk mund të ushtrojë autoritetin e tij; b) Shteti është qeverisur nga liderë dhe zyrtarë të korruptuar, neglizhentë, inkompetentë ose në përzierje e këtyre të trejave; c) Shteti është fragmentarizuar në konflikt civil dhe asnjë parti nuk është në gjendje të rivendosë autoritetin qendror. Politikanët shqiptarë nuk mund t’i shpjegojnë këtë klasifikim të ndërtuar mbi eksperiencën Ruandeze apo Somaleze. Sepse shtet demokratik do të thotë pozitë dhe opozitë. Po mbi të gjitha ata duhet të nxjerrin mësime nga kjo përvojë e hidhur. Është fala për të shpëtuar një popull, për ta shmangur nga rrëshqitja e tragjedisë. Bashkëjetësia i detyron moralist politikën ta rinovojë popullin nga gremine ku e kanë rrokullisur aventurat dhe papërgjegjshmëria e tyre shterëtore. Ky parlament u votua me kallashnikovë. Është i vërtetë. Por opozita nuk duhet të harrojë se kallashnikovi kallashnikovët u lanë në mes të rrugës nga një qeveri që ishte e saja, nga një ministër i saj. Nuk duhet harruar se kallashët u rrëmbyen pas përmbysjes së piramidave të të gjithë pushtetare dhe opozitarë i toleruan për shkak të interesave të tyre politike. Nuk duhet harruar se këto zgjedhje u punuan si një formulë politike shembullore. Ndaj është pa-fizëm të kërcënojnë personat e tyre, apo të pranojnë zgjedhjet dhe parlamentarët e dalë prej tyre. Përgjegjësia e djeshme për katastrofën e fajës së nuk e lejon moralistët opozitën e sotme t’i shfrytëzojë popullit skajin e shfrytëzuesit. Përgjegjësia e saj për një tjetër katastrofë, Përgjegjësia e opozitës së djeshme në tërë këtë tragjedi duhet t’i bëjë të kuptojë pushtetarët e rinj se fitoria nuk është rrjedhojë e afërsisë së tyre, por e zhgënjimit nga paftësia qeverisëse e rivalëve. Ata nuk kanë kurrë një fitore, por kanë marrë një sfidë ndaj të rënit. Të gjithë duhet të ndjehen të fajësuar. “Fuqia” e shpalljes opozitë. Ministri përserit një slogan dhe një rrezet. Në Shqipëri të gjithë ndjehen të humbur. Sepse nuk ka fitues atë që mbretëron kaosi. Më përjashtim të këtij, Dhe do të vazhdojë të jetë kështu sa kohë që politika dhe të përqendrohet në sakrifikojë “shtetin” për interesat e tyre. Kanore; sa kohë që prona, familja, qytetari, jeta do të jenë të pambrojtura përballë krimit e braktisura nga shteti; sa kohë që opozita do të heshtë tradhtia për të metat e qeverisjes apo të fytyrën zjarrit të katastrofave dhe terrorit shqiptar për përtej këmbët e humbura. humbasin zgjedhjet politikani shqiptar deklarohet se ato i ka fituar “armik(u) i popullit” dhe hapin e parë që ndërmarrin është të injorojnë parlamentarët. Por a mund të jetë ata të braktisin misionin që i PS që rrezikoi të njëjtën formë në përfundim të zgjedhjeve të 26 majit. Dhe në të dy rastet u deshën tronditje të forta sociale, kriza qeveritare dhe ndërhyrje të komunitetit ndërkombëtar që të detyrohej rikthimi e opozitës. Tani po ndodh përsëri e njëjta gjë. Pasi ka kritikuar ashpër “bojkotin” socialist, PD jo më në pushtet, nuk ka pranuar të marrë pjesë “për një kohë të pacaktuar”. Në punimet e Parlamentit. Dhe na duket se kemi të bëjmë përsëri me emërtimin e njëjtë – me të njëjtën taktikë antiparlamentare që PD kritikoi deri dje. Në realitetin e thyer të politikës shqiptare kjo është shterrësisht vështirë të gjesh dakordësitë të drejta. Ndaj do të ishte pa frut të realizoje nëse kishe apo jo PS të drejtë të bojkoton te gjitha këto që kanë lindur kjo e drejtë PD sot. Ka një çështje madhore, më urgjente që duhet t’i bëjë politikanët të mos i përgjigjen kundërshtarit “me të njëjtën monedhë”. Është ajo e rënies së shtetit, e risia lëmit të copëtuar me të përçarë e grupit e shtetërore. Dhe shteti, organizmi i një shoqëri demokratike, fillon nga Parlamenti. Ndaj vota e marrë në zgjedhje nuk është një privilegj, që shërbë të krye vetëm një urdhër, një lëvizje meritojë në gjithë atë që e gjakut të drejtë të zgjedhurit të tyre: na zgjedhurit e tyre na zgjedhurit e tyre ... Asnjë forcë politike nuk ka të drejtë të dërgojë të vërtetën se rendi i ngritur shtetëror është vetëm një puçt ndërmarrësi. Sepse asnjë nuk është

Qyteti ende mban frymën VLORË - Po fillojnë të largohen njëri pas tjetrit gjthë kontingjentet e ushtarëve të misionit Shumëkombësh të Mbrojtjes. Kanë marrë rrugën e kthimit të gjithë grekët që ndodheshin në kryeqendrën e protestave shqiptare. Të ardhur në kuadrin e operacionit “Alba”, ata u vendosën në ndërtesën e vetme të ngritur në kuadrin e dislokimit të Forcës Shumëkombëshe të Paqes në Shqipëri. Së bashku me italianët ushtarët kanë qenë u përpoqën që të kenë në kontroll situatën në Vlorën e revoltuar qytetare. Më pas ndërsa revolta degjeneronte në anarKi e kaos, bëri që qyteti brengador të bëhej vend konfliktesh mes bandave rivale të zonës. Në faqen 2

Rekordi në Fier, tetë vetë mbërrijnë në spital; Breshëritë plagosin dhjetëra vetë Rekordi në Fier, tetë vetë mbërrijnë në spital Ikën Berisha, festë në Jug Breshëritë plagosin dhjetëra vetë TIRANE - Shi plumbash në qiellin e Jugut. Bilanci ka qenë 13 të plagosur, prej e plumbave qorr e rikoshetë. Është festuar me krisma armësh dorëheqja e ish-presidentit Berisha në të gjitha qytetet ku filloi së pari protesta pas rënies së skemave piramidale. Banorë të Tepelenës, Vlorës, Fierit, Beratit, Memaliajt, Sarandës e Lushnjës, përbriht në orën 16.02 të ditës së mërkurë, ndërsa televizioni lexonte deklaratën për largimin e parevokueshëm të Berishës, nxorrën të gjithë arsenalin e tyre për të shpërthyer gjëmishen dhe fundin e ankthit. Tani duket se radhen e ka fundi i ankthit të bandave, padrone të një pjese të këtyre zonave prej javësh të tëra. E gjithë festa e dorëheqjes ka zgjatur për gati një orë në të gjithë Jugun. Festë në Jug pas zgjedhjeve të 29 qershorit

Për “diplomatiket” e “të shërbimit” mijëra kandidatë; Grumbullim para Ministrisë së Jashtme Për “diplomatiket” e “të shërbimit” mijëra kandidatë Shpërthen “moda” e pasaportave Grumbullim para Ministrisë së Jashtme TIRANE - Radhë e gjatë para Ministrisë së Jashtme. Sipas burimeve nga kjo Ministri, persona të ndryshëm, kryesisht ish-gardistë janë paraqitur në sportelet e kësaj ministrie, për t’u pajisur me pasaporta të shërbimit. Radhë e gjatë e njerëzve, që kërkonin një shërbim të normalisht duket e tillë ditën e parë. Po zakontë është zgjatur aq shumë sa që ka nisur të bëjë përshtypje edhe të banorët rreth e rrotull Ministrisë. Sipas të njëjtave burime “moda” e të pajisurit me pasaporta shërbimi, madje edhe diplomatike, është përhapur shumë në këto kohë të fundit. Ende nuk është konfirmuar plotësisht, por ka të ngjarë që deri në dhjetë e fundit të jenë dhënë 4.500 pasaporta shërbimi dhe 2.000 pasaporta diplomatike. Shifrat kanë pasur një “hop të kënaqshëm” në këto muaj e fundit, madje në ditët e fundit. Jo keq për një vend të vogël si ky i yni. Tashmë afër 6.500 shqiptarë mund të udhëtojnë si të barabartë edhe kur kapërcejnë kufijtë e disa shteteve perëndimore. Sipas ligjit të miratuar që në mars 1993, të drejtën për lëshimin e pasaportave të tilla e kanë dy të parët e vendit: Presidenti dhe Kryeministri. Ligji parashikon një listë të gjatë ku rreshtohen njerëzit e rëndësishëm që mund të përfitojnë nga lehtësia e madhe që jep kjo lloj pasaporte dhe që kërkon paraqitjen pranë një organi përkatës. Nëse shifra e cituam më lart është e vërtetë, atëherë duhet të mendojmë më një tjetër gjë: Shqipëria paska më shumë njerëz të rëndësishëm se sa ka vërtet nevojë. Ose, dhe kjo është me e keqja duket e ka tepër me dhënien e pasaportave të tilla. p.re. Ministria e Jashtme

Në faqen 2

GAZETA SPORT GAZETA SHQIPTARE Sport SOS Kombëtarët! Ku janë lojtarët?... Kombëtaret: Ku janë lojtarët? Në faqet 5-8

SPEKTAKEL Parietti Në faqen 4